1 Reis 2

asg (ASG) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ana ayin a̱ ukpa̱ a mogono Dawuda a yawai ɗevu, ɗa u nekei maku ma̱ ni Sulemanu kadanshi.
1 Quando se aproximava o dia de sua morte, Davi deu instruções ao seu filho Salomão:
2 <<Mi ta̱ ɗevu a na ma̱ ka̱sa̱kpa̱ aduniyan a nampa tsu na yaba dem u ku ka̱sukpa̱ a ɗa, yaꞋan utsura u ka̱ɗu, ka̱ta̱ vi yaꞋan tsu maku ma vali,
2 "Estou para seguir o caminho de toda a terra. Por isso, seja forte e seja homem.
3 vu yaꞋan ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu ka danai nu vi yaꞋan, vi yaꞋan nwalu a uye u ni, vu tono wila̱ u ni n kadanshi ka̱ ni, n ili i kutono i ni tsu na i ɗa yi punu uɗani a katagarda ka̱ wila̱ u Musa, adama a na vu ciya̱ ulyaꞋi u kelime a ili i na vi a kuyaꞋan dem n ko teɗai baci vu banai,
3 Obedeça ao que o Senhor, o seu Deus, exige: Ande nos seus caminhos e obedeça aos seus decretos, aos seus mandamentos, às suas ordenanças e aos seus testemunhos, conforme se acham escritos na Lei de Moisés; assim você prosperará em tudo o que fizer e por onde quer que for,
4 Adama a na Vuzavaguɗu u shatangu uzuwakpani u na u yaꞋankai mu, u danai, <Ntsukaya n nu a zuka baci uteku u na i o kuyongo, ɗa kpamu o yongoi mayin n uneki wa̱ a̱ɗu n wuma u le a̱ kuta̱wa̱ wa̱ a̱ va̱, vi a̱ kukpa̱ɗa̱ kuciya̱ vuza na u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka aza a Isaraila ba.>
4 e o Senhor manterá a promessa que me fez: ‘Se os seus descendentes cuidarem de sua conduta, e se me seguirem fielmente de todo o coração e de toda a alma, você jamais ficará sem descendente no trono de Israel’.
5 <<Gogo na avu a̱ ka̱ci ka̱ nu vi yeve ta̱ ili i na Jowabu kolobo ka Zeruya ka yaꞋankai mu, tsu na u yaꞋin kagbanigbani wu unai aza e kelime e re a osoji a Isaraila, Abuna maku me Neru n Amasa maku ma Jeta. Wu unai le ɗa u lolotongi mpasa n le adanshi ayin o kuvon a ɗa. Ɗa u surai mpasa ma a kaɗambura ka na ki a̱ kukyun ku ni koɓolo n ataka e ene a̱ ni, ɗa mi atakaci adama a kagbanigbani ka na u yaꞋin.
5 "Você sabe muito bem o que Joabe, filho de Zeruia, me fez; o que fez com os dois comandantes dos exércitos de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jéter. Ele os matou, derramando sangue em tempos de paz; agiu como se estivesse em guerra, e com aquele sangue manchou o seu cinto e as suas sandálias.
6 Takacikai ni tsu kuyeve ku ɗa, ama ka̱ta̱ vu ka̱sa̱kpa̱ yi u kutsa ali u bana ukpa̱ u ma̱ta̱na̱ ba.
6 Proceda com a sabedoria que você tem, e não o deixe envelhecer e descer em paz à sepultura.
7 Ama yotsongu ucigi a kubana u muku n Bazila vuza va aza a Giliyadu, ka̱ta̱ feu a yaꞋan a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na a kulyaꞋa a kapara ke te n avu. A shamkpa mu ta̱ a ayin a na n sumai a̱ ubuta̱ u vuza nu Abusalom.
7 "Mas seja bondoso com os filhos de Barzilai, de Gileade, admita-os entre os que comem à mesa com você, pois eles me apoiaram quando fugi do seu irmão Absalão.
8 Ka̱ta̱ kpamu vi ciɓa, vi ta̱ koɓolo n Shimeyi kolobo ka Gera vuza va aza a Bayami na ɗe a Bahurim, a̱yi ɗa u yaꞋankai mu una̱wuya a kanna ka na m banai a Mahanayim. Ana u ta̱wa̱i ku cina mu a̱ Urudu, ɗa n kucinakai ni n Vuzavaguɗu n danai, <Mi a ku una wu n kotokobi ba.>
8 "Saiba que também está com você Simei, filho de Gera, o benjamita de Baurim. Ele lançou terríveis maldições contra mim no dia em que fui a Maanaim. Mas depois desceu ao meu encontro no Jordão e lhe prometi jurando pelo Senhor que não o mataria à espada.
9 Ama gogo na ka̱ta̱ vi ɗika yi tsu vuza vu babu unushi ba. Avu vuza vu ugboji ɗa vi, vi yeve ta̱ tsu na va kuyaꞋan n a̱yi, Tecengu yi a kasaun u laza.>>
9 Mas, agora, não o considere inocente. Você é um homem sábio e saberá o que fazer com ele; apesar de ele já ser idoso, faça-o descer ensangüentado à sepultura".
10 Ɗa Dawuda u bankai ukpisa̱, ɗa a̱ ciɗa̱ngi ni a̱ likuci i Dawuda.
10 Então Davi descansou com os seus antepassados e foi sepultado na cidade de Davi.
11 U lyaꞋa ta̱ tsugono ci Isaraila ali a̱ya̱ amangere, wa aza a Heburon a̱ya̱ e cindere, n Urushelima a̱ya̱ kamangankupa n a tatsu.
11 Ele reinou quarenta anos em Israel: sete anos em Hebrom e trinta e três em Jerusalém.
12 A̱yi Sulemanu u da̱sa̱ngu ta̱ a kakuba ko tsugono ke esheku a̱ ni Dawuda, ɗa tsugono ci ni tana ci shamgbai n utsura.
12 Salomão assentou-se no trono de Davi, seu pai, e o seu reinado foi firmemente estabelecido.
13 Kanna ko yoku Adonija kolobo ka Hagitu ka banai u Betusheba a̱na̱ku e Sulemanu. Ɗa Betusheba we ecei ni, <<Vu ta̱wa̱ ta̱ ma̱ta̱na̱?>>
13 Adonias, o filho de Hagite, foi até Bate-Seba, mãe de Salomão. E esta lhe perguntou: "Você vem em paz? " Ele respondeu: "Sim".
14 Ɗa u danai, <<N ta̱wa̱ ta̱ adama a na n tonuko wu ili i yoku.>>
14 E acrescentou: "Tenho algo para lhe dizer". Ela disse: Fale!
15 U danai, <<Tsu na vu yevei, tsugono tsa tsu va̱ tsu ɗa ci ishi. Aza a Isaraila ra̱ka̱ ishi ta̱ a kinda mu tsu mogono me le. Ama ɗa ili i sabaꞋi, tsugono tsa tsu bonoi u vangu va̱, adama a na tsu ɗa tsu uta̱ ta̱ a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu.
15 "Você sabe", disse ele, "que o reino era meu. Todo o Israel me via como o seu rei. Mas as circunstâncias mudaram, e o reino foi para o meu irmão; pois o Senhor o concedeu a ele.
16 Gogo na mi ta̱ n ili i te i na mi a kuciga kufolono wu. Ka̱ta̱ vu sa̱nka̱ mu i ɗa ba.>>
16 Agora, quero fazer-lhe um pedido e espero que não me seja negado. " Ela disse: "Fale! "
17 Ɗa u lyaꞋi kelime, <<Folono mogono Sulemanu u neke mu Abishagu mekere ma aza a Shunema mo okpo vuka vu va̱, n yeve ta̱ wa kuꞋiwan ufolu u nu ba.>>
17 Então ele prosseguiu: "Peça, por favor, ao rei Salomão que me dê a sunamita Abisague por mulher, pois ele não deixará de atender você".
18 Ɗa Betusheba u danai, <<U gaꞋan ta̱, mi ta̱ a kuyaꞋanka mogono kadanshi adama a̱ nu.>>
18 "Está bem", respondeu Bate-Seba, "falarei com o rei em seu favor. "
19 Ana Betusheba u banai u mogono Sulemanu kuyaꞋanka yi kadanshi ka Adonija. Ɗa mogono ma̱ ɗa̱nga̱i adama a na u gasa n a̱yi, ɗa u kuɗa̱nki a̱na̱ku a, ɗa yevei u bonoi u da̱sa̱ngi a kakuba ko tsugono ka̱ ni. Ɗa u zuwai a̱ tuka̱i a̱na̱ku a̱ ni n kakuba, ɗa u da̱sa̱ngi e kukiye ku usingai ku mogono ka.
19 Quando Bate-Seba foi falar ao rei em favor de Adonias, Salomão levantou-se para recebê-la e inclinou-se diante dela. Depois assentou-se no seu trono, mandou que trouxessem um trono para a sua mãe, e ela se assentou à sua direita.
20 Ɗa u danai, <<Mi ta̱ n ili i te i na mi a kuciga kufolono wu, ka̱ta̱ vu sa̱nka̱ mu i ɗa ba.>> Ɗa mogono mu ushuki ni u danai, <<Dana i na vu cigai a̱na̱ku a̱ va̱, mi a̱ kusa̱nka̱ wu i ɗa ba.>>
20 "Tenho um pequeno pedido para lhe fazer", disse ela. "Não deixe de me atender. " O rei respondeu: "Faça o pedido, minha mãe; não deixarei de atendê-lo".
21 Ɗa u danai, <<Neke Adonija mokoshi ma̱ nu mekere ma na e ci ɗeke Abishagu vuza va aza a Shunama wo okpo yi vuka.>>
21 Então ela disse: "Dê a sunamita Abisague por mulher a seu irmão Adonias".
22 Ɗa mogono Sulemanu wu ushuki a̱na̱ku a̱ ni u danai, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu folonoko yi Adonija Abishagu mekere ma vuza va aza a Shunama? Tsugono tsu ɗa wi ishi ugaꞋin vu kufolonoko yi, a̱yi mokoshi ma̱ va̱ maꞋa, wi ta̱ feu koɓolo n ganu Abiyata, n Jowabu maku ma Zeruya.>>
22 O rei Salomão perguntou à sua mãe: "Por que você pede somente a sunamita Abisague para Adonias? Peça logo o reino para ele, para o sacerdote Abiatar e para Joabe, filho de Zeruia; afinal ele é o meu irmão mais velho! "
23 Ɗa Sulemanu mogono u kucinai n kula ku Vuzavaguɗu u danai, <<YaꞋan Ka̱shile ka una mu, ufolu u nampa u ronoko baci Adonija ukpa̱ ba.
23 Então o rei Salomão jurou pelo Senhor: "Que Deus me castigue com todo o rigor, se isso que Adonias falou não lhe custar a sua própria vida!
24 Vuzavaguɗu wi baci de n wuma, a̱yi na u yaꞋin mu ɗa u zuwai mu a kakuba ko tsugono ke esheku a̱ va̱ Dawuda, ɗa u zuwai kumaci ku va̱ ko okpoi aza o tsugono tsu na u yaꞋin uzuwakpani, mayun ɗa a una Adonija anana.>>
24 E agora eu juro pelo nome do Senhor, que me estabeleceu no trono de meu pai Davi, e, conforme prometeu, fundou uma dinastia para mim, que hoje mesmo Adonias será morto! "
25 Ɗa Sulemanu mogono u zuwai Benaya kolobo ka Jehoyida u banai u wu unai Adonija.
25 E o rei Salomão deu ordem a Benaia, filho de Joiada, e este feriu e matou Adonias.
26 Ɗa mogono ma danai Abiyata ganu, <<Bono a iɗika i nu a Anato, u yotso ta̱ vu kuwa̱. Ama mpa mi a ku una wu gogo na ba, adama a na vi ɗika ta̱ akpati vu uzuwakpani vu Vuzavaguɗu Ka̱shile e kelime ka esheku a̱ va̱ Dawuda, n adama a na vu takacikai n esheku a̱ va̱ a ayin a na wi a̱ ka̱tsuma̱ ka atakaci.>>
26 Ao sacerdote Abiatar o rei ordenou: "Vá para Anatote, para as suas terras! Você merece morrer, mas hoje eu não o matarei, pois você carregou a arca do Soberano Senhor diante de Davi, meu pai, e partilhou de todas as aflições dele".
27 Ɗa Sulemanu mogono u takpai Abiyata a ulinga u tsuganu tsu Vuzavaguɗu, nannai ɗa wo okpoi ushatangi u kadanshi ka Vuzavaguɗu ka na u yaꞋin a Shilo ku ukuna u kpaꞋa ku Eli.
27 Então Salomão expulsou Abiatar do sacerdócio do Senhor, cumprindo a palavra que o Senhor tinha dito em Siló a respeito da família de Eli.
28 Ana arabali a nan lo a yawai u Jowabu a̱yi na u ɓa̱nka̱i Adonija, ama u ɓa̱nka̱ Abusalom ba. Ɗa u sumai u banai a̱ ma̱va̱li ma Vuzavaguɗu ɗa u ka̱na̱i avana a katalikalyuka.
28 Quando a notícia chegou a Joabe, que havia conspirado com Adonias, ainda que não com Absalão, ele fugiu para a Tenda do Senhor e agarrou-se às pontas do altar.
29 Ana a danai Sulemanu mogono, <<Jowabu u suma ta̱ u uwai a̱ ma̱va̱li ma Vuzavaguɗu a̱yi ɗa ɗe paki n katalikalyuka.>> Ɗa Sulemanu u suki Benaya kolobo ka Jehoyida, u danai,<<Bana, vu una yi.>>
29 Foi dito ao rei Salomão que Joabe havia se refugiado na Tenda do Senhor e estava ao lado do altar. Então Salomão ordenou a Benaia, filho de Joiada: "Vá matá-lo! "
30 Ɗa Benaya u uwai a̱ ma̱va̱li ma Vuzavaguɗu ɗa u danai Jowabu, <<Mogono ma dana ta̱, <Vu uta̱ punu.> >> Ama ɗa wu ushuki, <<A̱Ꞌa̱, ta n kukuwa̱ punu na.>> Ɗa Benaya u banai u tonokoi mogono u danai, <<Ili i na Jowabu u dansai.>>
30 Então Benaia entrou na Tenda do Senhor e disse a Joabe: "O rei lhe ordena que saia". "Não", respondeu ele, "Vou morrer aqui". Benaia relatou ao rei a resposta de Joabe.
31 Ɗa mogono ma danai Benaya, <<YaꞋan tsu na u danai, una yi ka̱ta̱ vu ciɗa̱ngu yi, ta va kutakpaka mu nshinda̱ koɓolo m kpaꞋa ke esheku a̱ va̱ adama a mpasa ma aza a babu unushi, a na Jowabu unai.
31 Então o rei ordenou a Benaia: "Faça o que ele diz. Mate-o e sepulte-o, e assim você retirará de mim e da minha família a culpa do sangue inocente que Joabe derramou.
32 Vuzavaguɗu wi ta̱ a kutsupa yi adama a mpasa n na u tsuwa̱in, babu uyevi we esheku a̱ va̱ Dawuda u unai uma e re a na a laꞋi ni usuɓi n kotokobi. Uma a nan lo ele ɗa Abuna kolobo ke Neru, kovonshi ko osoji a aza a Isaraila, n Amasa kolobo ka Jeta, kovonshi ko osoji a aza a Yahuda aza a na a laꞋi ni n usuɓi n kasingai.
32 O Senhor fará recair sobre a cabeça dele o sangue que derramou: ele atacou dois homens mais justos e melhores do que ele, sem o conhecimento de meu pai Davi, e os matou à espada. Os dois homens eram Abner, filho de Ner, comandante do exército de Israel, e Amasa, filho de Jéter, comandante do exército de Judá.
33 YaꞋan unushi wu mpasa n le m bono a kaci ka Jowabu nu ntsukaya n ni dem ali uteku n uteku. Ama u Dawuda nu ntsukaya n ni, m kpaꞋa ku ni ali n kakuba ko tsugono ka̱ ni, yaꞋan ma̱ta̱na̱ ma Vuzavaguɗu mo yongo punu ali ayin babu uteku.>>
33 Que o sangue deles recaia sobre a cabeça de Joabe e sobre a dos seus descendentes para sempre. Mas que a paz do Senhor esteja para sempre sobre Davi, sobre os seus descendentes, sobre a sua dinastia e sobre o seu trono".
34 Ɗa Benaya kolobo ka Jehoyida ka banai ɗa u lapai Jowabu ɗa wu unai ni, ɗa a̱ ciɗa̱ngi ni a iɗika i ni a kakamba.
34 Então Benaia, filho de Joiada, foi e atacou Joabe e o matou, e ele foi sepultado em sua casa no campo.
35 Ɗa mogono ma zuwai Benaya koloɓo ka Jehoyida wo okpo vuza kelime vo osoji a̱ una̱ u Jowabu. Ɗa kpamu u doku u zuwai Zadoku wo okpoi ganu a̱ una̱ u Abiyata.
35 No lugar dele o rei nomeou Benaia, filho de Joiada, no comando do exército, e o sacerdote Zadoque no lugar de Abiatar.
36 Ɗa mogono ma̱ suki e ɗekei Shimeyi ɗa u danai ni, <<MaꞋaka ka̱ci ka̱ nu kpaꞋa a Urushelima ka̱ta̱ vu da̱sa̱ngu ɗe, ama ka̱ta̱ vu bana a̱ ubuta̱ u yoku ba.
36 Depois o rei mandou chamar Simei e lhe ordenou: "Construa para você uma casa em Jerusalém. Você morará nela e não poderá ir para nenhum outro lugar.
37 Kanna ka na baci vu uta̱i ɗa vu pasai ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Kidiron, yeve mayun vi ta̱ a̱ kukuwa̱. Mpasa n nu mi ta̱ o kubono a kaci ka̱ nu.>>
37 Esteja certo de que no dia em que sair e atravessar o vale de Cedrom, você será morto; e você será responsável por sua própria morte".
38 Ɗa Shimeyi u danai mogono ma, <<Ili i na vu dansai va i gaꞋan ta̱, tsu na vuzagbayin vu va̱ mogono ma danai, nannai ɗa kagbashi ka̱ nu ka kuyaꞋan.>> Ɗaɗa Shimeyi u yongoi a Urushelima ali ayin n a̱bunda̱i.
38 Simei respondeu ao rei: "A ordem do rei é boa! O teu servo lhe obedecerá". E Simei permaneceu em Jerusalém por muito tempo.
39 Ama ana a̱ya̱ a tatsu a lazai, ɗa agbashi e re a Shimeyi a sumai o bonoi u Akishu kolobo ka Maka mogono ma Gatu. Ɗa a danai Shimeyi, <<La̱na̱ agbashi a̱ nu a suma ta̱ o bono a Gatu.>>
39 Mas três anos depois, dois escravos de Simei fugiram para a casa de Aquis, filho de Maaca, rei de Gate. Alguém contou a Simei: "Seus escravos estão em Gate".
40 Nannai, ɗa u lapulai ida̱sa̱mkpa̱tsu i majaki i ni, ɗa u banai u Akishu na ɗe a Gatu a̱ kula̱nsa̱ agbashi a̱ ni. Ɗa Shimeyi u lazai u banai u ɗikai agbashi a a Gatu ɗa u tuka̱i.
40 Então Simei selou um jumento e foi até Aquis, em Gate, procurar os seus escravos. E de lá Simei trouxe os escravos de volta.
41 Ana Sulemanu u panai a na Shimeyi wu uta̱i a Urushelima ɗa u banai a Gatu ali ɗa u bonoi,
41 Quando Salomão soube que Simei tinha ido a Gate e voltado a Jerusalém,
42 ɗa mogono me ɗekei Shimeyi ɗa ma danai ni, <<Mpa n zuwa vu kucina n Vuzavaguɗu ba ɗa kpamu n dansukai nu, n danai nu, <Kanna ka na baci vu banai a̱ ubuta̱ u yoku kpamu, vi yeve vi ta̱ a̱ ku kuwa̱>? A ayin a nanlo a ɗa vu danai mu, <Ili i na vu dansai i gaꞋan ta̱, mi ta̱ o kutono i ɗa.>
42 mandou chamá-lo e lhe perguntou: "Eu não fiz você jurar pelo Senhor e não o adverti: No dia em que você for para qualquer outro lugar, esteja certo que você morrerá? E você me respondeu: ‘Esta ordem é boa! Obedecerei’.
43 Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kuɓa̱na̱ akucina a na vi yaꞋin n Vuzavaguɗu, n wila̱ una mpa n nekei nu?>>
43 Por que não manteve o juramento ao Senhor e não obedeceu à ordem que lhe dei? "
44 Ɗa mogono ma danai feu Shimeyi, <<Vi yeve ta̱ mayin a̱ ka̱ɗu ka̱ nu ili i gbani-gbani i na vi yaꞋankai esheku a̱ va̱ Dawuda. Gogo na Vuzavaguɗu wi ta̱ a kutsupa wu adama a kawuya ka na vi yaꞋin
44 E acrescentou: "No seu coração você sabe como você prejudicou o meu pai Davi. Agora o Senhor faz recair sua maldade sobre a sua cabeça.
45 Ama Sulemanu mogono wi ta̱ a̱ kuciya̱ una̱singai, ka̱ta̱ kakuba ko tsugono ka Dawuda ko yongo ufoɓi mayin e kelime ka Vuzavaguɗu ali ayin babu uteku.>>
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será estabelecido perante o Senhor para sempre".
46 Ɗa Sulemanu mogono u zuwai Benaya kolobo ka Jehoyida, ɗa u banai u lapai Shimeyi ali u kuwa̱i. Ɗa tsugono tsa ci shamgbai e ekiye e Sulemanu mayin.
46 Então o rei deu ordem a Benaia, filho de Joiada, e este atacou Simei e o matou. Assim o reino ficou bem estabelecido nas mãos de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.