1 Reis 22
asg (ASG) vs VC
1 A yaꞋan ta̱ a̱ya̱ a tatsu aza a Isaraila a yaꞋan kuvon n aza a Siriya ba.
1 Três anos se passaram sem lutas entre a Síria e Israel.
2 Ama a̱ ka̱ya̱ ka tatsu ɗa Johoshafatu mogono ma Yahuda u ta̱wa̱i adama a na we ene mogono mi Isaraila.
2 No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, veio ter com o rei de Israel.
3 Ɗa mogono mi Isaraila me ecei nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ n likuci n ni, u danai, <<A̱ɗa̱ i yeve a na likuci i Ramotu-giliyadu ya i tsu i ɗa ba? Kpamu ɗa tsu kpa̱ɗa̱i kuyaꞋan ukuna u ki isa i ɗa ekiye o mogono ma aza a Siriya?>>
3 Este tinha dito aos seus servos: Sabeis porventura que Ramot de Galaad é nossa, e que nós temos descuidado de retomá-la do rei da Síria?
4 Ɗa mogono Ahabu we ecei Johoshafatu, u danai, <<Ko va kutono mu ta̱ tsu bana ci yaꞋan kuvon n Ramotu-giliyadu?>>
4 E disse a Josafá; Queres vir comigo à guerra contra Ramot de Galaad? Josafá respondeu: Farei o que fizeres: meu povo fará o que fizer o teu, e minha cavalaria fará o que fizer a tua.
5 Ɗa Johoshafatu u doku u danai mogono mi Isaraila, <<Ama la̱nsa̱ biꞋi kusheshe ku Vuzavaguɗu.>>
5 E continuando a falar ao rei de Israel, Josafá ajuntou: Consulta antes de tudo, eu te peço, o oráculo do Senhor.
6 Ɗa Ahabu mogono u suki e ɗekeke yi eneki amangatawuna̱na̱shi (400), ɗa we ecei le, <<M bana n shilika̱ n Ramotu-giliyadu ko n ka̱sukpa̱?>>
6 O rei de Israel, tendo reunido os profetas, que eram em número de quatrocentos, perguntou-lhes: Devo eu ir atacar Ramot de Galaad, eu devo-me abster? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Ama ɗa Johoshafatu we ecei, <<Keneki ka Vuzavaguɗu ko yoku ki lo ka na ka̱ kula̱nsa̱ ka̱ tsu kuyeve ku Vuzavaguɗu ba?>>
7 Mas Josafá replicou: Haverá porventura algum outro profeta do Senhor por aqui, a quem possamos consultar?
8 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila wu ushuki Jehoshafatu u danai, <<Vuza vu yoku wi ta̱ lo vuza na tsa kufuɗa ku ece, a̱yi ɗa Mikaya kolobo ka Imila, ama mpa n ciga yi ba, adama a na u ci yaꞋan kene ku singai wa̱ a̱ va̱ ba, sai ku wuya.>>
8 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda outro por quem poderíamos consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque ele não profetiza jamais o bem, e sim sempre o mal: é Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
9 Ɗa mogono me ɗekei vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱, u danai, u danai <<Ta̱wa̱kai mu n Mikaya maku ma Imla na gogoꞋo.>>
9 Chamou então o rei de Israel um eunuco e deu-lhe esta ordem: Traze-me aqui depressa Miquéias, filho de Jemla.
10 Ɗa mogono mi Isaraila n mogono Johoshafatu vu Yahuda a ukai aminya o tsugono e le ɗa a̱ da̱sa̱ngi akuba o tsugono ɗevu n ulanga u kulapu ka̱ utsutsu u likuci i Samariya, ɗa eneki a iɗika ya ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan kene e kelime ke le.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, sentaram cada um no seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le vuza kula Zedekiya kolobo ka Kenana u yaꞋankai ka̱ci ka̱ ni avana a̱ iyum, ɗa u danai, <<Vuzavaguɗu u dana ta̱,<N avana a nampa a ɗa va ku sapaka aza a Siriya ali a̱ kuwa̱.> >>
11 Sedecias, filho de Canaana, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: com estes chifres ferirás os sírios até que sejam exterminados.
12 Ɗa eneki a ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan kene ku te, n a danai, <<Bana vu yaꞋan kuvon n Ramotu-giliyadu vi ta̱ a̱ kuciya̱ ulyaꞋi, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke wu e le ekiye a̱ nu.>>
12 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Sobe a Ramot de Galaad: serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade nas mãos do rei.
13 Ɗa vuza vu suki na a̱ suki u bana u ɗeke Mikaya va u danai ni, <<La̱na̱ eneki a na a buwai ra̱ka̱, a yaꞋanka ta̱ mogono kene ku singai, avu feu bana vu yaꞋan nanai.>>
13 Entretanto, o mensageiro que fora buscar Miquéias dizia-lhe: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Que o teu oráculo seja conforme o deles. Predize bom êxito.
14 Ama ɗa Mikaya u danai, <<Mpa n kucina ta̱ n Vuzavaguɗu vuza na wi n wuma, ili i na Vuzavaguɗu u danai mu, i ɗaɗa n kudansa koci.>>
14 Miquéias, porém, respondeu: Por Deus que eu só direi o que o Senhor me disser.
15 Ana u yawai, ɗa mogono ma ecei ni,<<Mikaya, tsu bana ci yaꞋan kuvon n aza a Ramotu-giliyadu, ko tsu ka̱sukpa̱?>> Ɗa wu ushuki u danai <<Bana vu yaꞋin kuvon n ele, vi ta̱ a kuciya̱ ulyai, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke wu e le ekiye a̱ nu.>>
15 Quando ele se apresentou ao rei, este disse-lhe: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou não? Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Ɗa mogono ma danai, <<Kuyain ku ɗai ma kuzuwa wu vu kucina n kula ku Vuzavaguɗu adama a na vu dansa kamayun?>>
16 O rei disse-lhe: Quantas vezes será preciso conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
17 Ɗa Mikaya wu ushuki, <<Me ene ta̱ aza a Isaraila ra̱ka̱ a wacuwai a nsansa tsu nlala n na mi n maguɓi, ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Uma a nampa a i n maguɓi ba, yaꞋan yaba dem u bono a kpaꞋa ku ni n ma̱ta̱na̱.> >>
17 Ao que Miquéias respondeu: Vejo todo o Israel espalhado pelas montanhas como um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Essa gente não tem um guia; volte cada um em paz para a sua casa!
18 Ɗa mogono mi Isaraila ma danai Johoshafatu, <<N dana wu ba, u ci yaꞋan kene ku singai wa̱ a̱ va̱ ba, sai ku wuya?>>
18 O rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele nunca profetiza o bem, mas sempre o mal?
19 Ɗa Mikaya u lyai kelime n kadanshi, u danai, <<Panai kadanshi ka Vuzavaguɗu, adama a na me ene ta̱ Vuzavaguɗu ida̱shi a kakuba ko tsugono ka̱ ni, n ili i wuma i gaɗi ra̱ka̱ kashani ɗevu n a̱yi e kukiye ku singai ku ni n ku gula̱ ku ni.
19 Miquéias replicou: Ouve o oráculo do Senhor: Eu, vi o Senhor sentado no seu trono e todo o exército dos céus ao redor dele, à direita e à esquerda.
20 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Yayi u ku leꞋeshe Ahabu mogono mi Isaraila adama a na u bana u yaꞋan kuvon n aza a Ramotu-giliyadu, a̱ ubuta̱ u na a una yi?> Ɗa yaba dem u tuka̱i n kusheshe ku ni.
20 O Senhor disse: Quem seduzirá Acab, para que ele suba e pereça em Ramot de Galaad? Um disse uma coisa e outro, outra.
21 Ɗa a ukocishi, ayinviki o yoku a̱ ta̱wa̱i e kelime ka Vuzavaguɗu, ɗa a danai, <Mpa n ku leꞋeshe yi ta̱.>
21 Então um espírito adiantou-se e apresentou-se diante do Senhor, dizendo: Eu irei seduzi-lo. O Senhor perguntou: De que modo?
22 Ɗa Vuzavaguɗu we ecei ayinviki a, u danai, <Nini ɗai va kuyaꞋan?> Ɗa u danai, <Mpa n kubana ta̱ ka̱ta̱ n zuwa eneki a̱ ni a yaꞋanka yi aꞋuwa.> Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Mayun ɗa gogo na wala vu bana vu yaꞋan a nannai.>
22 Ele respondeu: Irei e serei um espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isto, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
23 <<Gogo na Vuzavaguɗu u zuwa ta̱ ayinviki aꞋuwa una̱ u eneki a̱ nu ra̱ka̱. Adama na u kotso ta̱ ɗe kusheshe kawuya adama a̱ nu.>>
23 O Senhor pôs um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes, mas é a tua perda que o Senhor decretou.
24 Ɗa Zedekiya kolobo ka Kenana ka̱ ɗa̱nga̱i ka ɓasai Mikaya a maguji. Ɗa u danai, <<Nini ɗai ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ kuka̱sukpa̱ mu a bana kuyaꞋan kadanshi n avu?>>
24 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar a ti?
25 Ɗa Mikaya wu ushuki u danai, <<Vi ta̱ e kuyeve, a kanna ka na va kusuma va sheɗeku a̱ kunu ka a suvu.>>
25 Tu o verás, respondeu Miquéias, no dia em que fores de quarto em quarto para te esconder.
26 Ɗa mogono Ahabu u danai <<Remei Mikaya va i bonoko yi u Amon, vuza vu kelime vu likuci n Jowashi kolobo ko mogono,
26 Então o rei de Israel ordenou: Prende Miquéias; leva-o à casa de Amon, governador da cidade, e de Joás, filho do rei.
27 ɗa u danai, <Mogono ma dana ta̱, <<Vu zuwa vuma nampa va a kunu ku ugbashi, ka̱ta̱ vu nekei ili i yoku ba sai boroji kenu n mini feu kenu, ali ayin a na m bonoi m ma̱ta̱na̱.>> > >>
27 Dize-lhes: Esta é a ordem do rei: Metei este homem na prisão e alimentai-o com um pão de miséria, até que eu volte são e salvo.
28 Ɗa Mikaya u danai, <<Ali ɗa baci vu bonoi n ma̱ta̱na̱, Vuzavaguɗu ɗa u yaꞋin kadanshi n mpa ba.>> Ɗa u doku u danai,<<Ra̱ka̱ vu ɗa̱ i pana ta̱ i na n dansai.>>
28 Ao que respondeu Miquéias: Se voltares são e salvo, será um sinal de que o Senhor não falou por mim. E ajuntou: Ouvi, povo, tudo isso!
29 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila koɓolo n Johoshafatu mogono ma Yahuda a lazai a kubana ku yaꞋan kuvon n Ramotu-giliyadu.
29 O rei de Israel subiu com Josafá, rei de Judá, a Ramot de Galaad.
30 Ɗa mogono mi Isaraila ma danai Johoshafatu, <<Mi ta̱ a kusabaꞋa iyoci i va̱ ka̱ta̱ n uwa kuvon, ama a vu uka ntogu n tsugono n nu.>> Ɗa mogono ma aza a Isaraila ma sabaꞋi iyoci i ni ɗa u uwai kuvon.
30 Disse-lhe: Vou disfarçar-me para ir ao combate; tu, porém, conserva as tuas vestes. E o rei de Israel disfarçou-se antes de entrar em combate.
31 Mogono ma aza a Siriya ma neke ta̱ aza e kelime akunbi e keke odoku kamangankupa n e re kadanshi u danai,<<Ka̱ta̱ i shilika̱ n vuza yoku ba, maku ko vuzagbayin, sai mogono mi Isaraila koci.>>
31 Ora, o rei da Síria tinha dado aos seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: Não atacareis ninguém, pequeno ou grande, mas unicamente o rei de Israel.
32 Ana aza e kelime e keke odoku enei Johoshafatu, ɗa a danai, <<Munla̱i mi punu ba na ɗe va mogono mi Isaraila ma a.>> Ɗa a kpatalai adama a na a̱ shilika̱ n a̱yi, ama a na Johoshafatu u lapai una̱,
32 Os chefes de carros, tendo visto Josafá, disseram entre si: Aquele é seguramente o rei de Israel. E o atacaram. Josafá soltou o seu grito {de guerra},
33 ɗa a zuwukai a na a̱yi ɗa mogono mi Isaraila ba, ɗa a̱ ka̱sukpa̱i ni.
33 e os chefes de carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
34 Ama ɗa kosoji ka aza a Siriya ko yoku u talai kaya ɗa u tawai ubuta̱ u gbani u gisanku vuza ba, ɗa tana kaya ka ka̱ ka̱na̱i mogono e mere ma̱ a̱ ubuta̱ u na motogu ma viyum ma̱ ni ma gasai. Ɗa u danai ka antiki ka keke vu odoku vu ni,<<Kpatala vu uta̱ nu mpa a̱ ubuta̱ u kuvon wa. Adama a na a uka mu ta̱ muna gbani-gbani.>>
34 Nesse momento, estirando um homem o seu arco ao acaso, feriu o rei de Israel entre as junturas da couraça. O rei disse ao condutor de seu carro: Volta a rédea, leva-me para fora do campo de batalha, porque estou ferido.
35 A kanna ka ɗa kuvon ka kusuɗukpai, ama ɗa mogono mi Isaraila ma tsubaki a e keke vo odoku vi ni a kinda aza a Siriya. Ɗa mpasa mu ubuta̱ wu usa̱n wa n ka̱na̱i kuyene ɗaka vu keke vo odoku a̱ ni ali a kubana kanna u koci, yeve ɗa u kuwa̱i.
35 Mas o combate foi naquele dia tão violento, que o rei teve que ficar de pé em seu carro diante dos sírios. Morreu ao cair da tarde. O sangue corria de sua ferida e inundava o seu carro.
36 Kanna a̱ kuyikpa̱ ɗa a salakai ovonshi ra̱ka̱, <<Yaba dem u ka̱na̱ uye u bono a likuci ni a iɗika i ni.>>
36 Ao pôr-do-sol, ouviu-se um clamor que corria por todo o exército: Volte cada um para a sua cidade e para a sua casa!
37 Ta mogono Ahabu ma kuwa̱i nannai, ɗa a ɗika ni o bonokoi a Samariya a̱ ciɗa̱ngi.
37 Morreu o rei! Levaram-no para Samaria e enterraram-no ali.
38 Ɗa a̱ za̱Ꞌi keke vu o doku vu na mpasa n la̱nga̱sa̱i e kuyene ku Samariya a̱ ubuta̱ u na ashakanlai a̱ tsu sumba̱, ɗa nshe n peɗei mpasa ma. Uteku tsu na kadanshi ka Vuzavaguɗu ka dansai.
38 Quando lavaram o carro na piscina de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, e as prostitutas banhavam-se ali, conforme o oráculo do Senhor.
39 Ulinga u na u buwai u tsugono tsu Ahabu mogono n ili dem i na u yaꞋansai, koɓolo n kpaꞋa kuna u maꞋi n anga a kagiwa, koɓolo n likuci dem i na u maꞋin, yi ta̱ uɗani a katagarda ka tsumani tsu ngono mi Isaraila.
39 O resto da história de Acab, suas ações, o palácio de marfim que construiu, as cidades que edificou, tudo isso se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
40 Ɗa mogono Ahabu u bankai anan koko a̱ ni n kiya, ɗa kolobo ka̱ ni Ahaziya wo okpoi mogono a̱ una̱ u ni.
40 Acab adormeceu com os seus pais, e seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.
41 A̱ ka̱ya̱ ka̱ na̱shi ko tsugono tsu Ahabu mogono mi Isaraila, ɗa Johoshafatu mogono kolobo ka Asa ka̱ gita̱i tsugono a Yahuda.
41 No quarto ano de Acab, rei de Israel, Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá.
42 Johoshafatu wi ta̱ n a̱ya̱ kamangankupa n a tawun a na u gita̱i tsugono, ɗa u lyaꞋi tsugono a Urushelima a̱ya̱ kamanga n a tawun. Kula ka̱ a̱na̱ku a̱ ni ku ɗa Azuba, mekere ma Shilihi.
42 Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43 Ɗa u tonoi kuyotsongusu ke esheku a̱ ni Asa, u kpatala ba ko ke nu, a kuyaꞋan kasingai u Vuzavaguɗu. Ama u la̱nga̱sa̱ ubuta̱ wa a̱Ꞌisa̱ ba, ɗa uma a lyaꞋi kelime n kuyaꞋan ka alyuka n kuneꞋe ku kusongu ki ili i ma̱gula̱ni.
43 Andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles. Fez o que é bom aos olhos do Senhor.
44 Johoshafatu kpamu u yaꞋan ta̱ ida̱shi i singai n mogono mi Isaraila.
44 Todavia, não desapareceram os lugares altos, onde o povo continuava sacrificando e queimando incenso.
45 Ulinga u na u buwai u tsugono tsu mogono Johoshafatu n utsura u tsugono ci ni, n ulyaꞋi u na u ciya̱i, n kuvon kuna u yaꞋin dem. Yi ta̱ uɗani a katagarda ka tsumani tsu ngono n Yahuda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Ɗa u lokoi ashakanlai a̱ma̱ci n ali a na ishi a buwai a ayin o tsugono tsa esheku a̱ ni Asa a̱ ubuta̱ wa̱ a̱Ꞌisa̱.
46 O resto da história de Josafá, seus grandes feitos e suas campanhas, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
47 A ayin nanlo tana babu mogono a̱ likuci i Edom, ka̱ɓa̱nki kaꞋa ki o tsugono.
47 Expulsou da terra as prostitutas {sagradas} que ainda restavam do tempo de seu pai.
48 Ɗa mogono Johoshafatu u yaꞋin antsu a̱ mini adama a na a bana a iɗika i Ofiri kuɗika azanariya. Ama a fuɗa a bana ba, adama a na antsu a̱ kimba̱ ta̱ n ele a Eziyon-gebe.
48 Não havia então rei em Edom, mas um governador que exercia as funções de rei.
49 A ayin nanlo tana mogono Ahaziya kolobo ka Ahabu ka danai Jehoshafatu <<YaꞋan agbashi a̱ va̱ a yaꞋan nwalu n agbashi a̱ nu a antsu>> Ama ɗa Johoshafatu u iwain.
49 Josafá construiu um navio de Társis para ir buscar ouro em Ofir. Mas não pôde ir, porque o seu navio naufragou em Asiongaber.
50 Ɗa Johoshafatu u bankai anan koko a̱ ni n kiya, ɗa a ciɗa̱ngi ni a̱ likuci i Dawuda. Ɗa kolobo ka̱ ni Jehoramu u wokpoi mogono una̱ u ni.
50 Ocozias, filho de Acab, disse a Josafá: Deixa os meus servos embarcar com os teus. Mas Josafá não quis.
51 A ka̱ya̱ ka gendu n ka ire ka tsugono tsu Johoshafatu va aza a Yahuda, ka ɗaɗa Ahaziya mogono kolobo ka Ahabu ka gita̱i kulyaꞋa tsugono ci Isaraila a likuci i Samariya. Ahaziya u yaꞋan ta̱ a̱ya̱ e re a kulyaꞋa tsugono ci Isaraila.
51 Josafá adormeceu com os seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho Jorão sucedeu-lhe no trono.
52 Ɗa u yaꞋin ka gbani-gbani u Vuzavaguɗu, u tonoi uye we esheku a̱ ni n a̱na̱ku a̱ ni, ɗa kpamu u tonoi uye u gbani-gbani u Jerobuwam kolobo ka Nebatu. U na u zuwai aza a Isaraila kuyaꞋan unushi.
52 No décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, Ocozias, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou dois anos sobre Israel.
53 U ka̱na̱i kutono ka̱ma̱li ka balu n u kuɗa̱nki ni, ɗa u zuwai Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila wupa, derere uteku tsu na esheku ni a zuwai Vuzavaguɗu wupa.
53 Fez o mal aos olhos do Senhor: seguiu os caminhos de seu pai e de sua mãe, e de Jeroboão, filho de Nabat, que tinha arrastado Israel ao pecado.
54 — ausente —
54 Prestou culto a Baal e prostrou-se diante dele, provocando desse modo a cólera do Senhor, Deus de Israel, como o fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.