1 Reis 22

asg (ASG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A yaꞋan ta̱ a̱ya̱ a tatsu aza a Isaraila a yaꞋan kuvon n aza a Siriya ba.
1 Três anos se passaram sem haver guerra entre Síria e Israel.
2 Ama a̱ ka̱ya̱ ka tatsu ɗa Johoshafatu mogono ma Yahuda u ta̱wa̱i adama a na we ene mogono mi Isaraila.
2 Porém, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei de Israel.
3 Ɗa mogono mi Isaraila me ecei nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ n likuci n ni, u danai, <<A̱ɗa̱ i yeve a na likuci i Ramotu-giliyadu ya i tsu i ɗa ba? Kpamu ɗa tsu kpa̱ɗa̱i kuyaꞋan ukuna u ki isa i ɗa ekiye o mogono ma aza a Siriya?>>
3 Este perguntou aos seus servos: — Vocês não sabem que Ramote-Gileade é nossa, e nós ficamos quietos e não a tiramos das mãos do rei da Síria?
4 Ɗa mogono Ahabu we ecei Johoshafatu, u danai, <<Ko va kutono mu ta̱ tsu bana ci yaꞋan kuvon n Ramotu-giliyadu?>>
4 Então perguntou a Josafá: — Você vai comigo à batalha contra Ramote-Gileade? Josafá respondeu ao rei de Israel: — Sou como você é, o meu povo é como o seu povo, e os meus cavalos são como os seus cavalos.
5 Ɗa Johoshafatu u doku u danai mogono mi Isaraila, <<Ama la̱nsa̱ biꞋi kusheshe ku Vuzavaguɗu.>>
5 Josafá disse mais ao rei de Israel: — Consulte primeiro a palavra do
6 Ɗa Ahabu mogono u suki e ɗekeke yi eneki amangatawuna̱na̱shi (400), ɗa we ecei le, <<M bana n shilika̱ n Ramotu-giliyadu ko n ka̱sukpa̱?>>
6 Então o rei de Israel reuniu os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes perguntou: — Devo ir e lutar contra Ramote-Gileade ou devo me conter? Eles responderam: — Vá, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Ama ɗa Johoshafatu we ecei, <<Keneki ka Vuzavaguɗu ko yoku ki lo ka na ka̱ kula̱nsa̱ ka̱ tsu kuyeve ku Vuzavaguɗu ba?>>
7 Mas Josafá perguntou: — Não há aqui ainda algum profeta do
8 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila wu ushuki Jehoshafatu u danai, <<Vuza vu yoku wi ta̱ lo vuza na tsa kufuɗa ku ece, a̱yi ɗa Mikaya kolobo ka Imila, ama mpa n ciga yi ba, adama a na u ci yaꞋan kene ku singai wa̱ a̱ va̱ ba, sai ku wuya.>>
8 O rei de Israel respondeu a Josafá: — Há um ainda, por meio de quem podemos consultar o Josafá disse: — O rei não deveria falar assim.
9 Ɗa mogono me ɗekei vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱, u danai, u danai <<Ta̱wa̱kai mu n Mikaya maku ma Imla na gogoꞋo.>>
9 Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: — Traga-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 Ɗa mogono mi Isaraila n mogono Johoshafatu vu Yahuda a ukai aminya o tsugono e le ɗa a̱ da̱sa̱ngi akuba o tsugono ɗevu n ulanga u kulapu ka̱ utsutsu u likuci i Samariya, ɗa eneki a iɗika ya ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan kene e kelime ke le.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada do portão da cidade de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le vuza kula Zedekiya kolobo ka Kenana u yaꞋankai ka̱ci ka̱ ni avana a̱ iyum, ɗa u danai, <<Vuzavaguɗu u dana ta̱,<N avana a nampa a ɗa va ku sapaka aza a Siriya ali a̱ kuwa̱.> >>
11 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: — Assim diz o
12 Ɗa eneki a ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan kene ku te, n a danai, <<Bana vu yaꞋan kuvon n Ramotu-giliyadu vi ta̱ a̱ kuciya̱ ulyaꞋi, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke wu e le ekiye a̱ nu.>>
12 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: — Suba a Ramote-Gileade! Você triunfará! O
13 Ɗa vuza vu suki na a̱ suki u bana u ɗeke Mikaya va u danai ni, <<La̱na̱ eneki a na a buwai ra̱ka̱, a yaꞋanka ta̱ mogono kene ku singai, avu feu bana vu yaꞋan nanai.>>
13 O mensageiro que tinha ido chamar Micaías falou-lhe, dizendo: — Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei. Portanto, que a sua palavra seja como a palavra de um deles; fale o que é bom.
14 Ama ɗa Mikaya u danai, <<Mpa n kucina ta̱ n Vuzavaguɗu vuza na wi n wuma, ili i na Vuzavaguɗu u danai mu, i ɗaɗa n kudansa koci.>>
14 Micaías respondeu: — Tão certo como vive o
15 Ana u yawai, ɗa mogono ma ecei ni,<<Mikaya, tsu bana ci yaꞋan kuvon n aza a Ramotu-giliyadu, ko tsu ka̱sukpa̱?>> Ɗa wu ushuki u danai <<Bana vu yaꞋin kuvon n ele, vi ta̱ a kuciya̱ ulyai, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke wu e le ekiye a̱ nu.>>
15 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe perguntou: — Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para a batalha ou devemos nos conter? Ele respondeu: — Vá! Você triunfará! O
16 Ɗa mogono ma danai, <<Kuyain ku ɗai ma kuzuwa wu vu kucina n kula ku Vuzavaguɗu adama a na vu dansa kamayun?>>
16 O rei lhe disse: — Quantas vezes devo fazer você jurar que não me fale a não ser a verdade em nome do
17 Ɗa Mikaya wu ushuki, <<Me ene ta̱ aza a Isaraila ra̱ka̱ a wacuwai a nsansa tsu nlala n na mi n maguɓi, ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Uma a nampa a i n maguɓi ba, yaꞋan yaba dem u bono a kpaꞋa ku ni n ma̱ta̱na̱.> >>
17 Então Micaías disse: — Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. E o
18 Ɗa mogono mi Isaraila ma danai Johoshafatu, <<N dana wu ba, u ci yaꞋan kene ku singai wa̱ a̱ va̱ ba, sai ku wuya?>>
18 Então o rei de Israel disse a Josafá: — Eu não disse a você que a meu respeito ele não profetiza o que é bom, mas somente o que é mau?
19 Ɗa Mikaya u lyai kelime n kadanshi, u danai, <<Panai kadanshi ka Vuzavaguɗu, adama a na me ene ta̱ Vuzavaguɗu ida̱shi a kakuba ko tsugono ka̱ ni, n ili i wuma i gaɗi ra̱ka̱ kashani ɗevu n a̱yi e kukiye ku singai ku ni n ku gula̱ ku ni.
19 Micaías prosseguiu: — Portanto, ouça a palavra do
20 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Yayi u ku leꞋeshe Ahabu mogono mi Isaraila adama a na u bana u yaꞋan kuvon n aza a Ramotu-giliyadu, a̱ ubuta̱ u na a una yi?> Ɗa yaba dem u tuka̱i n kusheshe ku ni.
20 Então o Senhor perguntou: “Quem enganará Acabe, para que vá e seja morto em Ramote-Gileade?” E um dizia uma coisa, e outro dizia outra coisa.
21 Ɗa a ukocishi, ayinviki o yoku a̱ ta̱wa̱i e kelime ka Vuzavaguɗu, ɗa a danai, <Mpa n ku leꞋeshe yi ta̱.>
21 Então um espírito saiu, se apresentou diante do Senhor e disse: “Eu o enganarei.” O Senhor perguntou: “Como?”
22 Ɗa Vuzavaguɗu we ecei ayinviki a, u danai, <Nini ɗai va kuyaꞋan?> Ɗa u danai, <Mpa n kubana ta̱ ka̱ta̱ n zuwa eneki a̱ ni a yaꞋanka yi aꞋuwa.> Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Mayun ɗa gogo na wala vu bana vu yaꞋan a nannai.>
22 Ele respondeu: “Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei.” Então o Senhor disse: “Você conseguirá enganá-lo. Vá e faça assim.”
23 <<Gogo na Vuzavaguɗu u zuwa ta̱ ayinviki aꞋuwa una̱ u eneki a̱ nu ra̱ka̱. Adama na u kotso ta̱ ɗe kusheshe kawuya adama a̱ nu.>>
23 E agora eis que o Senhor pôs esse espírito mentiroso na boca de todos estes seus profetas e o Senhor declarou que um mal vai lhe acontecer.
24 Ɗa Zedekiya kolobo ka Kenana ka̱ ɗa̱nga̱i ka ɓasai Mikaya a maguji. Ɗa u danai, <<Nini ɗai ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ kuka̱sukpa̱ mu a bana kuyaꞋan kadanshi n avu?>>
24 Então Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e perguntou: — Por onde é que passou o Espírito do
25 Ɗa Mikaya wu ushuki u danai, <<Vi ta̱ e kuyeve, a kanna ka na va kusuma va sheɗeku a̱ kunu ka a suvu.>>
25 Micaías respondeu: — Eis que você o verá no dia em que estiver correndo de quarto em quarto, tentando se esconder!
26 Ɗa mogono Ahabu u danai <<Remei Mikaya va i bonoko yi u Amon, vuza vu kelime vu likuci n Jowashi kolobo ko mogono,
26 Então o rei de Israel disse: — Prenda Micaías e leve-o de volta a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
27 ɗa u danai, <Mogono ma dana ta̱, <<Vu zuwa vuma nampa va a kunu ku ugbashi, ka̱ta̱ vu nekei ili i yoku ba sai boroji kenu n mini feu kenu, ali ayin a na m bonoi m ma̱ta̱na̱.>> > >>
27 E diga: “Assim diz o rei: Metam este homem na cadeia e o ponham a pão e água, até que eu volte em paz.”
28 Ɗa Mikaya u danai, <<Ali ɗa baci vu bonoi n ma̱ta̱na̱, Vuzavaguɗu ɗa u yaꞋin kadanshi n mpa ba.>> Ɗa u doku u danai,<<Ra̱ka̱ vu ɗa̱ i pana ta̱ i na n dansai.>>
28 Micaías disse: — Se o rei de fato voltar em paz, é porque o E acrescentou: — Que todos os povos ouçam isto!
29 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila koɓolo n Johoshafatu mogono ma Yahuda a lazai a kubana ku yaꞋan kuvon n Ramotu-giliyadu.
29 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.
30 Ɗa mogono mi Isaraila ma danai Johoshafatu, <<Mi ta̱ a kusabaꞋa iyoci i va̱ ka̱ta̱ n uwa kuvon, ama a vu uka ntogu n tsugono n nu.>> Ɗa mogono ma aza a Isaraila ma sabaꞋi iyoci i ni ɗa u uwai kuvon.
30 O rei de Israel disse a Josafá: — Eu vou me disfarçar e entrar no combate, mas você use os seus trajes reais. E assim o rei de Israel se disfarçou e entrou no combate.
31 Mogono ma aza a Siriya ma neke ta̱ aza e kelime akunbi e keke odoku kamangankupa n e re kadanshi u danai,<<Ka̱ta̱ i shilika̱ n vuza yoku ba, maku ko vuzagbayin, sai mogono mi Isaraila koci.>>
31 Ora, o rei da Síria havia ordenado aos trinta e dois capitães dos seus carros de guerra que não lutassem nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
32 Ana aza e kelime e keke odoku enei Johoshafatu, ɗa a danai, <<Munla̱i mi punu ba na ɗe va mogono mi Isaraila ma a.>> Ɗa a kpatalai adama a na a̱ shilika̱ n a̱yi, ama a na Johoshafatu u lapai una̱,
32 Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: — Aquele certamente é o rei de Israel. E se dirigiram até ele para o atacar. Porém Josafá gritou.
33 ɗa a zuwukai a na a̱yi ɗa mogono mi Isaraila ba, ɗa a̱ ka̱sukpa̱i ni.
33 Quando os capitães dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.
34 Ama ɗa kosoji ka aza a Siriya ko yoku u talai kaya ɗa u tawai ubuta̱ u gbani u gisanku vuza ba, ɗa tana kaya ka ka̱ ka̱na̱i mogono e mere ma̱ a̱ ubuta̱ u na motogu ma viyum ma̱ ni ma gasai. Ɗa u danai ka antiki ka keke vu odoku vu ni,<<Kpatala vu uta̱ nu mpa a̱ ubuta̱ u kuvon wa. Adama a na a uka mu ta̱ muna gbani-gbani.>>
34 Então um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, atingiu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura. Então o rei Acabe disse ao condutor do seu carro: — Dê a volta e leve-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
35 A kanna ka ɗa kuvon ka kusuɗukpai, ama ɗa mogono mi Isaraila ma tsubaki a e keke vo odoku vi ni a kinda aza a Siriya. Ɗa mpasa mu ubuta̱ wu usa̱n wa n ka̱na̱i kuyene ɗaka vu keke vo odoku a̱ ni ali a kubana kanna u koci, yeve ɗa u kuwa̱i.
35 A batalha se intensificou naquele dia. Quanto ao rei, seguraram-no em pé no seu carro de guerra de frente para os sírios, mas à tarde ele morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.
36 Kanna a̱ kuyikpa̱ ɗa a salakai ovonshi ra̱ka̱, <<Yaba dem u ka̱na̱ uye u bono a likuci ni a iɗika i ni.>>
36 Ao pôr do sol, fez-se ouvir um grito pelo acampamento, que dizia: — Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Ta mogono Ahabu ma kuwa̱i nannai, ɗa a ɗika ni o bonokoi a Samariya a̱ ciɗa̱ngi.
37 Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.
38 Ɗa a̱ za̱Ꞌi keke vu o doku vu na mpasa n la̱nga̱sa̱i e kuyene ku Samariya a̱ ubuta̱ u na ashakanlai a̱ tsu sumba̱, ɗa nshe n peɗei mpasa ma. Uteku tsu na kadanshi ka Vuzavaguɗu ka dansai.
38 Quando lavaram o carro de guerra junto à cisterna de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se naquelas águas.
39 Ulinga u na u buwai u tsugono tsu Ahabu mogono n ili dem i na u yaꞋansai, koɓolo n kpaꞋa kuna u maꞋi n anga a kagiwa, koɓolo n likuci dem i na u maꞋin, yi ta̱ uɗani a katagarda ka tsumani tsu ngono mi Isaraila.
39 Quanto aos demais atos de Acabe, a tudo o que fez, ao palácio de marfim que construiu e a todas as cidades que edificou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Israel?
40 Ɗa mogono Ahabu u bankai anan koko a̱ ni n kiya, ɗa kolobo ka̱ ni Ahaziya wo okpoi mogono a̱ una̱ u ni.
40 Assim, Acabe morreu, e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 A̱ ka̱ya̱ ka̱ na̱shi ko tsugono tsu Ahabu mogono mi Isaraila, ɗa Johoshafatu mogono kolobo ka Asa ka̱ gita̱i tsugono a Yahuda.
41 Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano do reinado de Acabe, rei de Israel.
42 Johoshafatu wi ta̱ n a̱ya̱ kamangankupa n a tawun a na u gita̱i tsugono, ɗa u lyaꞋi tsugono a Urushelima a̱ya̱ kamanga n a tawun. Kula ka̱ a̱na̱ku a̱ ni ku ɗa Azuba, mekere ma Shilihi.
42 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 Ɗa u tonoi kuyotsongusu ke esheku a̱ ni Asa, u kpatala ba ko ke nu, a kuyaꞋan kasingai u Vuzavaguɗu. Ama u la̱nga̱sa̱ ubuta̱ wa a̱Ꞌisa̱ ba, ɗa uma a lyaꞋi kelime n kuyaꞋan ka alyuka n kuneꞋe ku kusongu ki ili i ma̱gula̱ni.
43 Josafá andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto aos olhos do Senhor .
44 Johoshafatu kpamu u yaꞋan ta̱ ida̱shi i singai n mogono mi Isaraila.
44 Os lugares altos, porém, não foram destruídos; neles, o povo ainda oferecia sacrifícios e queimava incenso.
45 Ulinga u na u buwai u tsugono tsu mogono Johoshafatu n utsura u tsugono ci ni, n ulyaꞋi u na u ciya̱i, n kuvon kuna u yaꞋin dem. Yi ta̱ uɗani a katagarda ka tsumani tsu ngono n Yahuda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Ɗa u lokoi ashakanlai a̱ma̱ci n ali a na ishi a buwai a ayin o tsugono tsa esheku a̱ ni Asa a̱ ubuta̱ wa̱ a̱Ꞌisa̱.
46 Quanto aos demais atos de Josafá, ao poder que mostrou e como guerreou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?
47 A ayin nanlo tana babu mogono a̱ likuci i Edom, ka̱ɓa̱nki kaꞋa ki o tsugono.
47 Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.
48 Ɗa mogono Johoshafatu u yaꞋin antsu a̱ mini adama a na a bana a iɗika i Ofiri kuɗika azanariya. Ama a fuɗa a bana ba, adama a na antsu a̱ kimba̱ ta̱ n ele a Eziyon-gebe.
48 Nessa época não havia rei em Edom, porém somente um governador.
49 A ayin nanlo tana mogono Ahaziya kolobo ka Ahabu ka danai Jehoshafatu <<YaꞋan agbashi a̱ va̱ a yaꞋan nwalu n agbashi a̱ nu a antsu>> Ama ɗa Johoshafatu u iwain.
49 Josafá fez grandes navios, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Ɗa Johoshafatu u bankai anan koko a̱ ni n kiya, ɗa a ciɗa̱ngi ni a̱ likuci i Dawuda. Ɗa kolobo ka̱ ni Jehoramu u wokpoi mogono una̱ u ni.
50 Então Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: — Deixe que os meus servos naveguem com os seus. Porém Josafá não quis.
51 A ka̱ya̱ ka gendu n ka ire ka tsugono tsu Johoshafatu va aza a Yahuda, ka ɗaɗa Ahaziya mogono kolobo ka Ahabu ka gita̱i kulyaꞋa tsugono ci Isaraila a likuci i Samariya. Ahaziya u yaꞋan ta̱ a̱ya̱ e re a kulyaꞋa tsugono ci Isaraila.
51 Josafá morreu e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 Ɗa u yaꞋin ka gbani-gbani u Vuzavaguɗu, u tonoi uye we esheku a̱ ni n a̱na̱ku a̱ ni, ɗa kpamu u tonoi uye u gbani-gbani u Jerobuwam kolobo ka Nebatu. U na u zuwai aza a Isaraila kuyaꞋan unushi.
52 Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano do reinado de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 U ka̱na̱i kutono ka̱ma̱li ka balu n u kuɗa̱nki ni, ɗa u zuwai Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila wupa, derere uteku tsu na esheku ni a zuwai Vuzavaguɗu wupa.
53 Fez o que era mau aos olhos do Senhor , pois andou nos caminhos de seu pai, bem como nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que levou Israel a pecar.
54 — ausente —
54 Ele serviu a Baal, e o adorou, como o seu pai havia feito antes dele, provocando o Senhor , Deus de Israel, à ira.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.