1 Reis 1
asg (ASG) vs VC
1 Ana Dawuda mogono u kutsai, wana ɗai a̱ya̱ a̱ ni a bana daꞋin, u tsu pana shen-shen ba ko a pala yi baci.
1 O rei Davi estava velho, avançado em anos, e por mais que o cobrissem de roupas, não se aquecia.
2 Ɗa agbashi a̱ ni a danai ni, <<YaꞋan tsu la̱nsa̱ka̱ wu maku me mekere ma na ma̱ kula̱na̱ wu, wi ta̱ a kuvaku ɗevu n avu adama a na u yaꞋan wu shen-shen.>>
2 Seus familiares disseram-lhe: Busquemos para nosso senhor, o rei, uma donzela virgem que sirva o rei e tenha cuidado dele, e durma em seu seio para que ele se aqueça.
3 A̱ la̱nsa̱i mekere ma singai punu a iɗika yi Isaraila, ɗa a̱ ciya̱i Abishagu vuza va aza a Shunemu, ɗa a̱ tuka̱i ni u mogono.
3 Procuraram, pois, em toda a terra de Israel, uma donzela formosa; encontraram Abisag, a sunamita, e levaram-na ao rei.
4 Maku me mekere ma ma gaꞋan ta̱ ka̱u, kpamu u la̱na̱i mogono ma mayin n u yaꞋankai ni ulinga, ama mogono ma ma vaku n a̱yi ba.
4 Essa donzela era muito formosa. Ela cuidava do rei e o servia, mas o rei não a possuiu.
5 Adonija kolobo ka na Hagitu u matsakai Dawuda, u lapai ma̱ka̱nga̱ ma̱ ni n a̱ra̱ɗi ɗa u danai, <<Mi ta̱ o kokpo mogono,>> ɗa u la̱nsa̱ka̱i ka̱ci ka̱ ni ekeke o odoku n akumbi o odoku a koɓolo n uma amangerenkupa, adama a na a laza kelime ka̱ ni.
5 Ora, Adonias, filho de Hagit, encheu-se de orgulho e exclamou: Sou eu quem reinará. Adquiriu para si um carro e cavalos, e tomou uma escolta de cinqüenta homens.
6 Esheku a̱ ni a saꞋwa kuɓarangu yi ko ecei yi, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kuyaꞋan ili tsu nam pa?>> Wi ta̱ n tsuloboi, a̱yi ɗa wi o kutono Abusalom.
6 Nunca seu pai o contrariou, dizendo: Por que fazes isso? Além disso, ele era muito belo e {na idade} seguia imediatamente a Absalão.
7 Adonija u yaꞋin kadanshi n Jowabu kolobo ka Zeruya n Abiyata ganu. Ɗa a̱ ɓa̱nka̱i ni.
7 Tendo feito reuniões com Joab, filho de Sarvia, e com o sacerdote Abiatar, esses tornaram-se seus adeptos.
8 Ama Zadoku ganu, m Benaya kolobo ka Jehoyida, n Natan keneki n Shimeyi n Reyi koɓolo n aza a kindi a makara a Dawuda a iwain kutono Adonija.
8 O sacerdote Sadoc, porém, bem como Banaías, filho de Jojada, o profeta Natã, Semei, Rei e os valentes de Davi, não abraçaram o seu partido.
9 Ɗaɗa Adonija u banai a katali ka Zoheletu ɗevu m meyenike ma Eni-rogelu, a̱ ubuta̱ u na u yaꞋin alyuka m mokyon, n kanaka, koɓolo ni ndendem n na n cuwa̱i mayin. U banuki aza a̱ ni ra̱ka̱, muku n yoku m mogono Dawuda, koɓolo nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n mogono e le na a̱ uta̱i a Yahuda.
9 Adonias, tendo imolado ovelhas, bois e bezerros cevados junto à pedra de Zoelet, ao lado de En-Rogel, convidou todos os seus irmãos, filhos do rei, e todos os de Judá que estavam a serviço do rei.
10 Ama u banuku Natan keneki ko Benaya, ko aza a kindi a makara, ko Sulemanu mokoshi ma̱ ni ba.
10 Mas não convidou o profeta Natã, nem Banaías, nem os valentes, nem o seu irmão Salomão.
11 Ɗa Natan u danai Betusheba a̱na̱ku e Sulemanu, <<Vu pana ta̱ a na Adonija kolobo ka Hagitu ko okpoi mogono babu uyevi u vuzagbayin vu tsu Dawuda?
11 Disse Natã a Betsabé, mãe de Salomão: Não soubeste que Adonias, filho de Hagit, se proclamou rei, sem que o saiba Davi, nosso senhor?
12 Gogo na nahannai ta̱wa̱, yaꞋan n neke wu odoki, ciya̱ vi isa wuma u nu koɓolo n wuma u maku ma̱ nu Sulemanu.
12 Escuta: vou dar-te um conselho, para que salves a tua vida e a de teu filho Salomão.
13 Bana gogoꞋo u Dawuda mogono, ka̱ta̱ vu dana yi, <Vuzagbayin vu va̱ mogono, vi yaꞋan akucina vu danai, <<Sulemanu kolobo ka̱ va̱ wi ta̱ o ku okpo vuza na u kuka̱na̱ka̱ wu tsugono ba? Ka̱ta̱ u da̱sa̱ngu a kakuba ka̱ nu>>? Yiɗa̱i i zuwai ɗa Adonija wo okpoi mogono?>
13 Vai ter com o rei Davi e dize-lhe: Ó rei, meu senhor, não juraste à tua serva que Salomão, meu filho, reinaria depois de ti, e se sentaria no teu trono? Por que então Adonias se proclamou rei?
14 Ayin a na avu biꞋi a kadanshi m mogono ma, mi ta̱ a kuꞋuwa punu ka̱ta̱ n doku n danai yi ili i na vu danai va mayun ɗa.>>
14 Enquanto estiveres falando assim ao rei, entrarei e confirmarei o que tiveres dito.
15 Ɗa Betusheba u banai u cinai mogono a̱ kunu ku kasa ku ni, a̱ ubuta̱ u na Abishagu vuza va aza a Shunemu wi a̱ kula̱na̱ yi.
15 Foi Betsabé ter com o rei no seu quarto. {O rei estava já muito velho, e Abisag, a sunamita, cuidava dele.}
16 Ɗa Betusheba u kuɗa̱ngi e kelime ko mogono, ɗa mogono ma danai, <<Yiɗa̱i vi cigai?>>
16 Betsabé inclinou-se e prostrou-se diante do rei. Este disse-lhe: Que queres?
17 U danai ni, <<Vuzagbayin vu va̱, avu a̱ ka̱ci ka̱ nu vu kucinaka mu ta̱ mpa kagbashi ka̱ nu n kula ku Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu. <Maku ma̱ va̱ Sulemanu a̱yi ɗa vuza na u kuka̱na̱ka̱ mu tsugono, a̱yi ɗa u kuda̱sa̱ngu a kakuba ka̱ va̱.>
17 Ela respondeu: Meu senhor, prometeste com juramento à tua serva que meu filho Salomão reinaria depois de ti, e se sentaria no teu trono.
18 Ama gogo na Adonija wo okpo ta̱ mogono, avu vuzagbayin vu va̱ mogono vu yeve n kaꞋa ba.
18 Ora, eis que Adonias se proclamou rei, sem que o saiba o rei, meu senhor.
19 U yaꞋin alyuka n anaka ni ndendem mu ucuwi ni nkyon ma̱ a̱bunda̱i, ɗa kpamu u banuki muku mu ngono dem. Koɓolo n Abiyata ganu, n Jowabu vuza kelime vo osoji, ama u banuku kagbashi ka̱ nu Sulemanu ba.
19 Imolou bois, bezerros cevados e grande quantidade de ovelhas, e convidou todos os príncipes, o sacerdote Abiatar e o general Joab; mas não convidou o teu servo Salomão.
20 Gogo na vuzagbayin vu va̱ mogono, aza a Isaraila ra̱ka̱ i ta̱ a ku vana wu, vu dana le yayi vuza na u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka vuzagbayin vu va̱ mogono.
20 Ó rei, meu senhor, todo o Israel tem os olhos postos em ti, esperando que declares quem há de tomar o teu lugar no trono depois de ti.
21 Ta baci nannai ba, ayin a na baci vuzagbayin u bankai anan koko a̱ ni n kiya, i ta̱ o kubonoko mu m maku ma̱ va̱ Sulemanu aza a unushi.>>
21 Do contrário, logo que o rei, meu senhor, dormir com os seus pais, eu e meu filho Salomão seremos tratados como criminosos.
22 Ayin a na a̱yi biꞋi a kadanshi m mogono ma, ɗa Natan keneki u uwai punu.
22 Falava ela ainda ao rei, quando se apresentou o profeta Natã.
23 Ɗa a danai mogono, <<Natan keneki wi ta̱ na.>> A ayin a na u uwai u mogono wa, u kuɗa̱ngi e kelime ko mogono ma n a̱shi a̱ ni uza̱liki.
23 Disseram ao rei: Está aí o profeta Natã. Ele entrou e prostrou-se com o rosto por terra diante do rei.
24 Ɗa Natan va u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, vu dana ta̱ <Adonija ɗa u kuta̱wa̱ wa ku isa ka wu tsugono tsa, ka̱ta̱ u da̱sa̱ngu a kakuba ka̱ nu>?
24 Em seguida disse: Ó rei, meu senhor, porventura declaraste: Adonias reinará depois de mim e se sentará no meu trono?
25 Adama a na anana va u bana ta̱ ɗe u yaꞋan lyuka n anaka ni ndendem mu ucuwi koɓolo ni nkyon ma̱ a̱bunda̱i. Ɗa kpamu u banuki muku mu ngono ra̱ka̱, aza e kelime o osoji koɓolo n Abiyata ganu. Gogo na i ta̱ ɗe a kulyaꞋa n o soꞋi koɓolo n a̱yi n a danai, <Wuma u nu u geshe mogono Adonija.>
25 Pois ele desceu hoje para imolar bois, bezerros cevados e grande quantidade de ovelhas, tendo convidado todos os príncipes, os generais e o sacerdote Abiatar, os quais estão comendo e bebendo com ele, e gritando: Viva o rei Adonias!
26 Ama mpa kagbashi ka̱ nu, n Zadoku ganu, m Benaya kolobo ka Jehoyida, n kagbashi ka̱ nu Sulemanu u banuku tsu ba.
26 Não fomos, porém, convidados nem eu, teu servo, nem o sacerdote Sadoc, nem Banaías, filho de Jojada, nem teu servo Salomão.
27 Vuzagbayin vu va̱ mogono, mayun ɗa ili i na yi a̱ kugita̱ na va n uyevi u nu ɗa? Kpamu vu dana vuza te vu tsu a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ agbashi a̱ nu ko yayi u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ nu ba?>>
27 Será do agrado de meu senhor e rei que assim se faça? Porque não deste a conhecer a teus servos quem deverá sentar-se depois de ti no trono do rei, meu senhor.
28 Ɗa Dawuda mogono u danai, <<Ɗekekei mu Betusheba.>> Ɗa u ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u mogono shamgbai e kelime ka̱ ni.
28 O rei respondeu: Chamai-me Betsabé. Ela entrou e ficou de pé diante dele;
29 Ɗa mogono ma ma yaꞋin akucina u danai, <<Vuzavaguɗu wi baci n wuma, a̱yi na wi isai mu a̱ ka̱tsuma̱ ka atakaci dem,
29 o rei fez-lhe este juramento: Pela vida de Deus que me livrou de toda a angústia,
30 anana mi ta̱ a kushatangu akucina a na n yaꞋankai nu n kula ku Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, n danai, <Sulemanu maku ma̱ nu a̱yi ɗa u ku isa ka mu tsugono, a̱yi ɗa u kuda̱sa̱ngu a kakuba ka̱ va̱ a̱ ubuta̱ u na mpa mi ishi,> ta tana mi a kuyaꞋan nannai anana.>>
30 o que te jurei pelo Senhor, Deus de Israel, dizendo: Teu filho Salomão reinará depois de mim e sentar-se-á no meu trono em meu lugar, isso vou cumprir hoje.
31 Ɗa Betusheba u kuɗa̱ngi u za̱lika̱i a̱shi a̱ ni e kelime ko mogono, ɗa u danai, <<YaꞋan wuma u vuzagbayin vu va̱ mogono u geshe ali ayin babu uteku.>>
31 Betsabé inclinou-se diante do rei, prostrando-se com a face por terra, e disse: Viva o rei Davi, meu senhor, para sempre!
32 Ɗa mogono Dawuda u danai, <<Ɗekekei mu Zadoku ganu, n Natan keneki, koɓolo m Benaya maku ma Jehoyida.>>Ana a̱ ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u mogono,
32 O rei Davi disse: Chamai-me o sacerdote Sadoc, o profeta Natã, e Banaías, filho de Jojada. Tendo-se eles apresentado diante do rei, este disse-lhes:
33 ɗa u danai le, <<Ɗikai agbashi a vuzagbayin a̱ ɗa̱, ka̱ta̱ i kumbaka Sulemanu maku ma̱ va̱ a o kodoku i banka yi a Gihon.
33 Tomai convosco os servos de vosso amo, fazei montar na minha mula o meu filho Salomão, e levai-o a Gião.
34 A̱ ubuta̱ wa ɗe ka̱ta̱ i zuwa Zadoku ganu n Natan keneki e erengi yi wo okpo mogono ma aza a Isaraila. I lika̱ vushari i dana, <Wuma u nu u geshe mogono Sulemanu.>
34 Ali o sacerdote Sadoc e o profeta Natã o ungirão rei de Israel. Tocareis então a trombeta e direis: Viva o rei Salomão!
35 Ka̱ta̱ i ta̱wa̱ n a̱yi, a̱yi ɗa u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ va̱. Adama a na wi ta̱ o kokpo mogono a̱ una̱ u va̱, kpamu n zuwa yi ta̱ u lyaꞋa tsugono ci Isaraila n Yahuda.>>
35 Voltareis depois atrás dele, e ele virá sentar-se no meu trono para reinar em meu lugar; pois é a ele que estabeleço chefe de Israel e de Judá.
36 Ɗa Benaya kolobo ka Jehoyida kushuki mogono u danai, <<Tananai, yaꞋan Vuzavaguɗu Ka̱shile ka vuzagbayin vu va̱ mogono u zuwa nannai va u yaꞋan.
36 Banaías, filho de Jojada, respondeu ao rei: Assim seja; assim queira ordenar o Senhor, o Deus de meu senhor e rei!
37 Tsu na Vuzavaguɗu u yongoi koɓolo n vuzagbayin vu va̱ mogono, yaꞋan u tono n Sulemanu nannai u zuwa tsugono ci ni tsu tsurakpa ali tsu laꞋa tsu vuzagbayin vu va̱ mogono Dawuda.>>
37 Esteja ele com Salomão assim como esteve com o rei, meu senhor, e eleve o seu trono ainda acima do trono de meu senhor o rei Davi!
38 Ɗa Zadoku ganu n Natan keneki, m Benaya kolobo ka Jehoyida, koɓolo n aza a kindi ku mogono, aza e Keritiya n aza a Peletiya, a banai a kumbakai Sulemanu o kodoku ko mogono Dawuda, ɗa o soki ni a kubana a Gihon.
38 O sacerdote Sadoc desceu com o profeta Natã, Banaías, filho de Jojada, os cereteus e os feleteus; fizeram montar Salomão na mula de Davi e conduziram-no a Gião.
39 Ta ɗe Zadoku ganu u ɗikai kavana ka maniꞋin, punu a̱ ma̱va̱li ɗa wu erengi Sulemanu. Ɗa a̱ lika̱i vushari, ɗa uma a dem a danai, <<Wuma u nu u geshe avu mogono Sulemanu.>>
39 Tomou o sacerdote Sadoc no tabernáculo o chifre de óleo e ungiu com ele Salomão. A trombeta soou e todo o povo pôs-se a gritar: Viva o rei Salomão!
40 Ɗa uma ra̱ka̱ o tonoi ni ɗe a kubana, n a̱ lika̱i ishari n a yaꞋin ma̱za̱nga̱ ma gbayin ma na ali iɗika i jengeɗei adama a kacaꞋa ka nanlo.
40 Depois toda a gente voltou atrás dele, tocando flauta e fazendo grandes festas, de modo que a terra vibrava com suas aclamações.
41 Adonija n omoci a na i ɗe koɓolo n a̱yi dem a panai kacaꞋa ka nanlo a makyan ma na i o kukotso ka̱ɗiva̱ ke le. Ana Jowabu u panai ciliki ci ishari tsu nanlo ɗa we ecei, <<KacaꞋa ka̱ yiɗa̱i tamkpamu ki ɗe a̱ likuci nannai?>>
41 Adonias e seus convivas, tendo terminado o seu banquete, ouviram aquela algazarra. Joab, ouvindo soar a trombeta, disse: Por que esse barulho de cidade alvoroçada?
42 A̱yi biꞋi a̱ ka̱tsuma̱ ka kadanshi, ɗa Janata kolobo ka Abiyata ganu u yawai. Ɗa Adonija u danai, <<Uwa asuvu, vuma vu usuɓi n yeve ta̱ vu tuka̱ ta̱ n arabali a singai.>>
42 Falava ainda, quando sobreveio Jônatas, filho do sacerdote Abiatar. Adonias disse-lhe: Vem: tu és um homem valente e trazes certamente boas notícias.
43 Janata wu ushuki Adonija u danai, <<Ta nannai ba, vuzagbayin vu tsu mogono Dawuda u zuwa ta̱ Sulemanu wo okpoi mogono.
43 Sim, respondeu Jônatas; é verdade que o rei Davi, meu senhor, proclamou rei a Salomão.
44 Ɗa mogono ma zuwai Zadoku ganu n Natan keneki m Benaya kolobo ka Jehoyida, n aza a Keritiya koɓolo n aza a Peletiya. A kumbakai Sulemanu o kodoku ko mogono,
44 Enviou com ele o sacerdote Sadoc, o profeta Natã, Banaías, filho de Jojada, os cereteus e os feleteus e estes fizeram-no montar na mula do rei.
45 ɗa Zadoku ganu n Natan keneki erengi ni a Gihon adama a na wo okpo mogono. Ɗa a̱ gita̱i ɗe ma̱za̱nga̱ a kubana, ali ɗa likuci feu yu ushuki m ma̱za̱nga̱ ma. Na lo ɗaɗa kacaꞋa ka na i panai va.
45 O sacerdote Sadoc e o profeta Natã ungiram-no rei em Gião. Dali voltaram cheios de alegria, e a cidade está em alvoroço: essa é a algazarra que ouviste.
46 Na lo dem ci na ɗe Sulemanu u da̱sa̱ngu ɗe a kakuba ko tsugono.
46 E Salomão até já está sentado no trono do reino.
47 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ m mogono a̱ ta̱wa̱i kukya̱sa̱ vuzagbayin vu tsu mogono Dawuda ɗa a danai, <YaꞋan Ka̱shile ka̱ nu ka zuwa kula ku Sulemanu ku ciya̱ ucikpi ka̱u ku laꞋa ku nu, ka̱ta̱ kpamu tsugono ci ni tsu laꞋa tsu nu.> Ɗa mogono ma̱ kuɗa̱ngi ma̱ za̱lika̱i a kajiba ka̱ ni,
47 Além disso, os servos do rei foram felicitar o rei Davi, meu senhor, dizendo: Que o teu Deus torne o nome de Salomão maior que o teu, e eleve o seu trono ainda acima do teu! O rei prostrou-se então sobre o seu leito e disse:
48 ɗa u danai, <Ucikpi a kubana u Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka aza a Isaraila, a̱yi na u ka̱sa̱kpa̱i mu me enei vuza na u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ va̱ n a̱shi a̱ va̱ anana.> >>
48 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, que hoje pôs sobre o meu trono um sucessor, vendo-o eu com os meus próprios olhos!
49 Nannai va ɗa u zuwai omoci a Adonija ra̱ka̱ a panai wovon ɗa a̱ ɗa̱nga̱i a lazai yaba dem n uye u ni.
49 Os convidados de Adonias, aterrorizados, levantaram-se e foram cada um para o seu lado.
50 Ama Adonija adama o wovon u Sulemanu u na wi a kupana, ɗa u banai u ka̱na̱i avana a katalikalyuka.
50 Adonias, temendo Salomão, levantou-se também e foi abraçar-se com os cornos do altar.
51 Ɗa a danai Sulemanu, <<Adonija wi ta̱ a kupana wovon u nu, ɗa wi ɗe uka̱ni n avana a katalikalyuka. Nu u danai, <YaꞋan mogono Sulemanu u kucinaka mu anana u dana, wi a kuna kagbashi ka̱ ni n kotokobi ba.> >>
51 Disseram-no a Salomão, nestes termos: Eis que Adonias, temendo o rei Salomão, foi abraçar-se com os cornos do altar, dizendo: Jure-me hoje o rei Salomão que ele não fará morrer o seu servo à espada!
52 Ɗa Sulemanu wu ushuki, <<U yotsongu baci ka̱ci ka̱ ni a̱yi vuma vu usuɓi ɗa, ko ka̱nji ka kaci ka̱ ni ki o kutoɗo ka̱ta̱ ka̱ yikpa̱ a iɗika ba, ama a̱ ka̱na̱ yi baci n kagbanigbani, wi ta̱ a̱ kukuwa̱.>>
52 Se ele se mostrar um homem valente, respondeu Salomão, não lhe cairá por terra um só de seus cabelos; mas se nele se encontrar maldade, morrerá.
53 Ɗa mogono Sulemanu u suki uma, a̱ cipa̱ka̱i ni ɗe a katalikalyuka ka ɗa a̱ tuka̱i ni. Ɗa Adonija u ta̱wa̱i u kuɗa̱ngi e kelime ko mogono Sulemanu, ɗa Sulemanu u danai, <<Bono a kpaꞋa ku nu.>>
53 O rei Salomão mandou mensageiros, e o fizeram descer do altar. Ele veio e prostrou-se diante do rei, que lhe disse: Volta para a tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.