1 Reis 1

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ana Dawuda mogono u kutsai, wana ɗai a̱ya̱ a̱ ni a bana daꞋin, u tsu pana shen-shen ba ko a pala yi baci.
1 O rei Davi já estava muito idoso e, por mais cobertores que pusessem sobre ele, não se aquecia.
2 Ɗa agbashi a̱ ni a danai ni, <<YaꞋan tsu la̱nsa̱ka̱ wu maku me mekere ma na ma̱ kula̱na̱ wu, wi ta̱ a kuvaku ɗevu n avu adama a na u yaꞋan wu shen-shen.>>
2 Então seus conselheiros lhe disseram: “Vamos procurar uma jovem virgem para servi-lo e cuidar do senhor, o rei. Ela se deitará em seus braços e o manterá aquecido”.
3 A̱ la̱nsa̱i mekere ma singai punu a iɗika yi Isaraila, ɗa a̱ ciya̱i Abishagu vuza va aza a Shunemu, ɗa a̱ tuka̱i ni u mogono.
3 Então procuraram em toda a terra de Israel uma jovem bonita e encontraram Abisague, de Suném, e a levaram ao rei.
4 Maku me mekere ma ma gaꞋan ta̱ ka̱u, kpamu u la̱na̱i mogono ma mayin n u yaꞋankai ni ulinga, ama mogono ma ma vaku n a̱yi ba.
4 A jovem, muito bela, passou a cuidar do rei e a servi-lo. O rei, porém, não teve relações sexuais com ela.
5 Adonija kolobo ka na Hagitu u matsakai Dawuda, u lapai ma̱ka̱nga̱ ma̱ ni n a̱ra̱ɗi ɗa u danai, <<Mi ta̱ o kokpo mogono,>> ɗa u la̱nsa̱ka̱i ka̱ci ka̱ ni ekeke o odoku n akumbi o odoku a koɓolo n uma amangerenkupa, adama a na a laza kelime ka̱ ni.
5 Por essa época, Adonias, filho de Davi e Hagite, começou a se gabar: “Eu assumirei o trono”. Providenciou carruagens e cavaleiros, e também cinquenta homens que serviam como sua guarda de honra.
6 Esheku a̱ ni a saꞋwa kuɓarangu yi ko ecei yi, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kuyaꞋan ili tsu nam pa?>> Wi ta̱ n tsuloboi, a̱yi ɗa wi o kutono Abusalom.
6 Seu pai nunca o havia disciplinado, nem sequer lhe perguntava: “Por que está fazendo isso?”. Adonias havia nascido depois de Absalão e também era muito bonito.
7 Adonija u yaꞋin kadanshi n Jowabu kolobo ka Zeruya n Abiyata ganu. Ɗa a̱ ɓa̱nka̱i ni.
7 Adonias buscou conselho com Joabe, filho de Zeruia, e com o sacerdote Abiatar, e eles o apoiaram em seu plano.
8 Ama Zadoku ganu, m Benaya kolobo ka Jehoyida, n Natan keneki n Shimeyi n Reyi koɓolo n aza a kindi a makara a Dawuda a iwain kutono Adonija.
8 Mas o sacerdote Zadoque, Benaia, filho de Joiada, o profeta Natã, Simei, Reí e a guarda pessoal de Davi se recusaram a apoiar Adonias.
9 Ɗaɗa Adonija u banai a katali ka Zoheletu ɗevu m meyenike ma Eni-rogelu, a̱ ubuta̱ u na u yaꞋin alyuka m mokyon, n kanaka, koɓolo ni ndendem n na n cuwa̱i mayin. U banuki aza a̱ ni ra̱ka̱, muku n yoku m mogono Dawuda, koɓolo nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n mogono e le na a̱ uta̱i a Yahuda.
9 Adonias foi à pedra de Zoelete, perto de En-Rogel, onde ofereceu sacrifícios de ovelhas, bois e novilhos gordos. Convidou todos os seus irmãos, os outros filhos do rei Davi, e todos os homens de Judá, oficiais do rei.
10 Ama u banuku Natan keneki ko Benaya, ko aza a kindi a makara, ko Sulemanu mokoshi ma̱ ni ba.
10 Mas não convidou o profeta Natã, nem Benaia, nem a guarda pessoal do rei, nem seu irmão Salomão.
11 Ɗa Natan u danai Betusheba a̱na̱ku e Sulemanu, <<Vu pana ta̱ a na Adonija kolobo ka Hagitu ko okpoi mogono babu uyevi u vuzagbayin vu tsu Dawuda?
11 Então Natã foi falar com Bate-Seba, mãe de Salomão, e lhe perguntou: “Você está sabendo que Adonias, filho de Hagite, se proclamou rei, e nosso senhor Davi nem sabe?
12 Gogo na nahannai ta̱wa̱, yaꞋan n neke wu odoki, ciya̱ vi isa wuma u nu koɓolo n wuma u maku ma̱ nu Sulemanu.
12 Se deseja salvar a sua vida e a de seu filho Salomão, siga meu conselho.
13 Bana gogoꞋo u Dawuda mogono, ka̱ta̱ vu dana yi, <Vuzagbayin vu va̱ mogono, vi yaꞋan akucina vu danai, <<Sulemanu kolobo ka̱ va̱ wi ta̱ o ku okpo vuza na u kuka̱na̱ka̱ wu tsugono ba? Ka̱ta̱ u da̱sa̱ngu a kakuba ka̱ nu>>? Yiɗa̱i i zuwai ɗa Adonija wo okpoi mogono?>
13 Vá depressa ao rei Davi e diga-lhe: ‘Meu senhor, o rei, não jurou a mim que meu filho Salomão certamente seria o próximo rei e se sentaria em seu trono? Então por que Adonias se proclamou rei?’.
14 Ayin a na avu biꞋi a kadanshi m mogono ma, mi ta̱ a kuꞋuwa punu ka̱ta̱ n doku n danai yi ili i na vu danai va mayun ɗa.>>
14 E, enquanto você ainda estiver falando com ele, eu virei e confirmarei tudo que disse”.
15 Ɗa Betusheba u banai u cinai mogono a̱ kunu ku kasa ku ni, a̱ ubuta̱ u na Abishagu vuza va aza a Shunemu wi a̱ kula̱na̱ yi.
15 O rei Davi, já bastante idoso, estava em seu quarto, onde Abisague cuidava dele. Bate-Seba foi até lá
16 Ɗa Betusheba u kuɗa̱ngi e kelime ko mogono, ɗa mogono ma danai, <<Yiɗa̱i vi cigai?>>
16 e curvou-se diante do rei. “O que você quer?”, perguntou ele.
17 U danai ni, <<Vuzagbayin vu va̱, avu a̱ ka̱ci ka̱ nu vu kucinaka mu ta̱ mpa kagbashi ka̱ nu n kula ku Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu. <Maku ma̱ va̱ Sulemanu a̱yi ɗa vuza na u kuka̱na̱ka̱ mu tsugono, a̱yi ɗa u kuda̱sa̱ngu a kakuba ka̱ va̱.>
17 Ela respondeu: “Meu senhor jurou diante do S enhor , seu Deus, que Salomão, o filho de sua serva, certamente seria o próximo rei e se sentaria em seu trono.
18 Ama gogo na Adonija wo okpo ta̱ mogono, avu vuzagbayin vu va̱ mogono vu yeve n kaꞋa ba.
18 Mas, agora, Adonias se proclamou rei, e meu senhor, o rei, nem sabe.
19 U yaꞋin alyuka n anaka ni ndendem mu ucuwi ni nkyon ma̱ a̱bunda̱i, ɗa kpamu u banuki muku mu ngono dem. Koɓolo n Abiyata ganu, n Jowabu vuza kelime vo osoji, ama u banuku kagbashi ka̱ nu Sulemanu ba.
19 Ele ofereceu muitos sacrifícios de bois, novilhos gordos e ovelhas, e convidou todos os filhos do rei para a celebração. Também convidou o sacerdote Abiatar e Joabe, o comandante do exército. Mas não convidou seu servo Salomão.
20 Gogo na vuzagbayin vu va̱ mogono, aza a Isaraila ra̱ka̱ i ta̱ a ku vana wu, vu dana le yayi vuza na u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka vuzagbayin vu va̱ mogono.
20 Agora, ó meu senhor, o rei, todo o Israel espera que o senhor anuncie quem o sucederá no trono.
21 Ta baci nannai ba, ayin a na baci vuzagbayin u bankai anan koko a̱ ni n kiya, i ta̱ o kubonoko mu m maku ma̱ va̱ Sulemanu aza a unushi.>>
21 Se o senhor não tomar uma providência, meu filho Salomão e eu seremos tratados como criminosos quando meu senhor, o rei, morrer”.
22 Ayin a na a̱yi biꞋi a kadanshi m mogono ma, ɗa Natan keneki u uwai punu.
22 Enquanto ela ainda falava com o rei, chegou o profeta Natã.
23 Ɗa a danai mogono, <<Natan keneki wi ta̱ na.>> A ayin a na u uwai u mogono wa, u kuɗa̱ngi e kelime ko mogono ma n a̱shi a̱ ni uza̱liki.
23 Os servos do rei lhe disseram: “O profeta Natã deseja vê-lo”. Natã entrou, curvou-se com o rosto no chão diante do rei
24 Ɗa Natan va u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, vu dana ta̱ <Adonija ɗa u kuta̱wa̱ wa ku isa ka wu tsugono tsa, ka̱ta̱ u da̱sa̱ngu a kakuba ka̱ nu>?
24 e perguntou: “Meu senhor, o rei, decidiu que Adonias será o próximo rei e se sentará em seu trono?
25 Adama a na anana va u bana ta̱ ɗe u yaꞋan lyuka n anaka ni ndendem mu ucuwi koɓolo ni nkyon ma̱ a̱bunda̱i. Ɗa kpamu u banuki muku mu ngono ra̱ka̱, aza e kelime o osoji koɓolo n Abiyata ganu. Gogo na i ta̱ ɗe a kulyaꞋa n o soꞋi koɓolo n a̱yi n a danai, <Wuma u nu u geshe mogono Adonija.>
25 Hoje ele ofereceu muitos sacrifícios de bois, novilhos gordos e ovelhas, e convidou todos os filhos do rei para a celebração. Também convidou os comandantes do exército e o sacerdote Abiatar. Estão comendo e bebendo com ele e gritando: ‘Viva o rei Adonias!’.
26 Ama mpa kagbashi ka̱ nu, n Zadoku ganu, m Benaya kolobo ka Jehoyida, n kagbashi ka̱ nu Sulemanu u banuku tsu ba.
26 Mas ele não convidou a mim, seu servo, nem ao sacerdote Zadoque, nem a Benaia, filho de Joiada, nem a seu servo Salomão.
27 Vuzagbayin vu va̱ mogono, mayun ɗa ili i na yi a̱ kugita̱ na va n uyevi u nu ɗa? Kpamu vu dana vuza te vu tsu a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ agbashi a̱ nu ko yayi u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ nu ba?>>
27 Meu senhor, o rei, fez isso sem informar nenhum de seus conselheiros quem será o próximo rei?”.
28 Ɗa Dawuda mogono u danai, <<Ɗekekei mu Betusheba.>> Ɗa u ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u mogono shamgbai e kelime ka̱ ni.
28 O rei Davi respondeu: “Chamem Bate-Seba!”. Então ela voltou e ficou em pé diante dele.
29 Ɗa mogono ma ma yaꞋin akucina u danai, <<Vuzavaguɗu wi baci n wuma, a̱yi na wi isai mu a̱ ka̱tsuma̱ ka atakaci dem,
29 O rei repetiu seu juramento: “Tão certo como vive o S enhor , que me livrou de todos os perigos,
30 anana mi ta̱ a kushatangu akucina a na n yaꞋankai nu n kula ku Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, n danai, <Sulemanu maku ma̱ nu a̱yi ɗa u ku isa ka mu tsugono, a̱yi ɗa u kuda̱sa̱ngu a kakuba ka̱ va̱ a̱ ubuta̱ u na mpa mi ishi,> ta tana mi a kuyaꞋan nannai anana.>>
30 seu filho Salomão será o próximo rei e se sentará em meu trono hoje mesmo, como jurei a você diante do S enhor , o Deus de Israel!”.
31 Ɗa Betusheba u kuɗa̱ngi u za̱lika̱i a̱shi a̱ ni e kelime ko mogono, ɗa u danai, <<YaꞋan wuma u vuzagbayin vu va̱ mogono u geshe ali ayin babu uteku.>>
31 Então Bate-Seba se curvou diante do rei com o rosto no chão e exclamou: “Que o rei Davi, meu senhor, viva para sempre!”.
32 Ɗa mogono Dawuda u danai, <<Ɗekekei mu Zadoku ganu, n Natan keneki, koɓolo m Benaya maku ma Jehoyida.>>Ana a̱ ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u mogono,
32 O rei Davi ordenou: “Chamem o sacerdote Zadoque, o profeta Natã e Benaia, filho de Joiada”. Quando eles chegaram à presença do rei,
33 ɗa u danai le, <<Ɗikai agbashi a vuzagbayin a̱ ɗa̱, ka̱ta̱ i kumbaka Sulemanu maku ma̱ va̱ a o kodoku i banka yi a Gihon.
33 ele lhes disse: “Levem Salomão e meus conselheiros à fonte de Giom. Salomão deve ir montado em minha mula.
34 A̱ ubuta̱ wa ɗe ka̱ta̱ i zuwa Zadoku ganu n Natan keneki e erengi yi wo okpo mogono ma aza a Isaraila. I lika̱ vushari i dana, <Wuma u nu u geshe mogono Sulemanu.>
34 Ali o sacerdote Zadoque e o profeta Natã o ungirão rei sobre Israel. Toquem a trombeta e gritem: ‘Viva o rei Salomão!’.
35 Ka̱ta̱ i ta̱wa̱ n a̱yi, a̱yi ɗa u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ va̱. Adama a na wi ta̱ o kokpo mogono a̱ una̱ u va̱, kpamu n zuwa yi ta̱ u lyaꞋa tsugono ci Isaraila n Yahuda.>>
35 Em seguida, acompanhem Salomão de volta para cá, e ele se sentará em meu trono. Será meu sucessor, pois eu decretei que ele reinará sobre Israel e Judá”.
36 Ɗa Benaya kolobo ka Jehoyida kushuki mogono u danai, <<Tananai, yaꞋan Vuzavaguɗu Ka̱shile ka vuzagbayin vu va̱ mogono u zuwa nannai va u yaꞋan.
36 “Amém!”, respondeu Benaia, filho de Joiada. “Que o S enhor , o Deus de meu senhor, o rei, confirme suas palavras.
37 Tsu na Vuzavaguɗu u yongoi koɓolo n vuzagbayin vu va̱ mogono, yaꞋan u tono n Sulemanu nannai u zuwa tsugono ci ni tsu tsurakpa ali tsu laꞋa tsu vuzagbayin vu va̱ mogono Dawuda.>>
37 E que o S enhor esteja com Salomão como esteve com meu senhor, o rei, e que torne o reinado de Salomão ainda maior que o seu!”
38 Ɗa Zadoku ganu n Natan keneki, m Benaya kolobo ka Jehoyida, koɓolo n aza a kindi ku mogono, aza e Keritiya n aza a Peletiya, a banai a kumbakai Sulemanu o kodoku ko mogono Dawuda, ɗa o soki ni a kubana a Gihon.
38 Então o sacerdote Zadoque, o profeta Natã, Benaia, filho de Joiada, e a guarda pessoal do rei levaram Salomão à fonte de Giom, e Salomão foi montado na mula que pertencia ao rei Davi.
39 Ta ɗe Zadoku ganu u ɗikai kavana ka maniꞋin, punu a̱ ma̱va̱li ɗa wu erengi Sulemanu. Ɗa a̱ lika̱i vushari, ɗa uma a dem a danai, <<Wuma u nu u geshe avu mogono Sulemanu.>>
39 Ali o sacerdote Zadoque pegou uma vasilha de óleo da tenda sagrada e ungiu Salomão. Em seguida, tocaram a trombeta, e todo o povo gritou: “Viva o rei Salomão!”.
40 Ɗa uma ra̱ka̱ o tonoi ni ɗe a kubana, n a̱ lika̱i ishari n a yaꞋin ma̱za̱nga̱ ma gbayin ma na ali iɗika i jengeɗei adama a kacaꞋa ka nanlo.
40 E todos acompanharam Salomão, tocando flautas e soltando gritos de alegria. A celebração era tão animada e barulhenta que fazia o chão tremer.
41 Adonija n omoci a na i ɗe koɓolo n a̱yi dem a panai kacaꞋa ka nanlo a makyan ma na i o kukotso ka̱ɗiva̱ ke le. Ana Jowabu u panai ciliki ci ishari tsu nanlo ɗa we ecei, <<KacaꞋa ka̱ yiɗa̱i tamkpamu ki ɗe a̱ likuci nannai?>>
41 Adonias e seus convidados ouviram a celebração bem na hora em que terminavam o banquete. Quando Joabe ouviu o som da trombeta, perguntou: “O que está acontecendo? Por que a cidade está nesse alvoroço?”.
42 A̱yi biꞋi a̱ ka̱tsuma̱ ka kadanshi, ɗa Janata kolobo ka Abiyata ganu u yawai. Ɗa Adonija u danai, <<Uwa asuvu, vuma vu usuɓi n yeve ta̱ vu tuka̱ ta̱ n arabali a singai.>>
42 Enquanto ele ainda falava, chegou Jônatas, filho do sacerdote Abiatar. “Entre”, disse-lhe Adonias. “Você é um homem de bem. Com certeza traz boas notícias.”
43 Janata wu ushuki Adonija u danai, <<Ta nannai ba, vuzagbayin vu tsu mogono Dawuda u zuwa ta̱ Sulemanu wo okpoi mogono.
43 “Pelo contrário!”, respondeu Jônatas. “O rei Davi, nosso senhor, proclamou Salomão o novo rei!
44 Ɗa mogono ma zuwai Zadoku ganu n Natan keneki m Benaya kolobo ka Jehoyida, n aza a Keritiya koɓolo n aza a Peletiya. A kumbakai Sulemanu o kodoku ko mogono,
44 Enviou-o à fonte de Giom acompanhado do sacerdote Zadoque, do profeta Natã e de Benaia, filho de Joiada, sob a proteção da guarda pessoal do rei. Salomão ia montado na mula que pertence ao rei,
45 ɗa Zadoku ganu n Natan keneki erengi ni a Gihon adama a na wo okpo mogono. Ɗa a̱ gita̱i ɗe ma̱za̱nga̱ a kubana, ali ɗa likuci feu yu ushuki m ma̱za̱nga̱ ma. Na lo ɗaɗa kacaꞋa ka na i panai va.
45 e Zadoque e Natã o ungiram rei na fonte de Giom. Acabam de voltar, e a cidade inteira está festejando com grande alegria. Esse é o motivo de todo esse alvoroço.
46 Na lo dem ci na ɗe Sulemanu u da̱sa̱ngu ɗe a kakuba ko tsugono.
46 Além disso, agora mesmo Salomão está sentado no trono real,
47 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ m mogono a̱ ta̱wa̱i kukya̱sa̱ vuzagbayin vu tsu mogono Dawuda ɗa a danai, <YaꞋan Ka̱shile ka̱ nu ka zuwa kula ku Sulemanu ku ciya̱ ucikpi ka̱u ku laꞋa ku nu, ka̱ta̱ kpamu tsugono ci ni tsu laꞋa tsu nu.> Ɗa mogono ma̱ kuɗa̱ngi ma̱ za̱lika̱i a kajiba ka̱ ni,
47 e todos os oficiais do rei foram cumprimentar Davi e lhe disseram: ‘Que o seu Deus torne a fama de Salomão ainda maior que a sua, e que o reinado de Salomão seja ainda maior que o seu!’. E, deitado na cama, o rei curvou-se em adoração
48 ɗa u danai, <Ucikpi a kubana u Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka aza a Isaraila, a̱yi na u ka̱sa̱kpa̱i mu me enei vuza na u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ va̱ n a̱shi a̱ va̱ anana.> >>
48 e disse: ‘Louvado seja o S enhor , o Deus de Israel, que hoje escolheu um sucessor para sentar-se em meu trono enquanto ainda estou vivo para ver isso acontecer’.”
49 Nannai va ɗa u zuwai omoci a Adonija ra̱ka̱ a panai wovon ɗa a̱ ɗa̱nga̱i a lazai yaba dem n uye u ni.
49 Então, em pânico, os convidados de Adonias se levantaram da mesa do banquete e se dispersaram.
50 Ama Adonija adama o wovon u Sulemanu u na wi a kupana, ɗa u banai u ka̱na̱i avana a katalikalyuka.
50 Adonias, com medo de Salomão, correu para a tenda sagrada e se agarrou às pontas do altar.
51 Ɗa a danai Sulemanu, <<Adonija wi ta̱ a kupana wovon u nu, ɗa wi ɗe uka̱ni n avana a katalikalyuka. Nu u danai, <YaꞋan mogono Sulemanu u kucinaka mu anana u dana, wi a kuna kagbashi ka̱ ni n kotokobi ba.> >>
51 Salomão soube que Adonias, por medo, estava agarrado às pontas do altar e dizia: “Que o rei Salomão jure hoje que não matará a mim, seu servo!”.
52 Ɗa Sulemanu wu ushuki, <<U yotsongu baci ka̱ci ka̱ ni a̱yi vuma vu usuɓi ɗa, ko ka̱nji ka kaci ka̱ ni ki o kutoɗo ka̱ta̱ ka̱ yikpa̱ a iɗika ba, ama a̱ ka̱na̱ yi baci n kagbanigbani, wi ta̱ a̱ kukuwa̱.>>
52 Salomão respondeu: “Se ele for leal, não se tocará num só fio de cabelo de sua cabeça. Mas, se ele demonstrar más intenções, morrerá”.
53 Ɗa mogono Sulemanu u suki uma, a̱ cipa̱ka̱i ni ɗe a katalikalyuka ka ɗa a̱ tuka̱i ni. Ɗa Adonija u ta̱wa̱i u kuɗa̱ngi e kelime ko mogono Sulemanu, ɗa Sulemanu u danai, <<Bono a kpaꞋa ku nu.>>
53 Então o rei Salomão mandou chamar Adonias, e eles o retiraram de junto do altar. Ele veio e se curvou diante do rei Salomão, que lhe disse: “Vá para casa”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.