1 Reis 1
asg (ASG) vs ARA
1 Ana Dawuda mogono u kutsai, wana ɗai a̱ya̱ a̱ ni a bana daꞋin, u tsu pana shen-shen ba ko a pala yi baci.
1 Sendo o rei Davi já velho e entrado em dias, envolviam-no com roupas, porém não se aquecia.
2 Ɗa agbashi a̱ ni a danai ni, <<YaꞋan tsu la̱nsa̱ka̱ wu maku me mekere ma na ma̱ kula̱na̱ wu, wi ta̱ a kuvaku ɗevu n avu adama a na u yaꞋan wu shen-shen.>>
2 Então, lhe disseram os seus servos: Procure-se para o rei, nosso senhor, uma jovem donzela, que esteja perante o rei, e tenha cuidado dele, e durma nos seus braços, para que o rei, nosso senhor, se aqueça.
3 A̱ la̱nsa̱i mekere ma singai punu a iɗika yi Isaraila, ɗa a̱ ciya̱i Abishagu vuza va aza a Shunemu, ɗa a̱ tuka̱i ni u mogono.
3 Procuraram, pois, por todos os limites de Israel uma jovem formosa; acharam Abisague, sunamita, e a trouxeram ao rei.
4 Maku me mekere ma ma gaꞋan ta̱ ka̱u, kpamu u la̱na̱i mogono ma mayin n u yaꞋankai ni ulinga, ama mogono ma ma vaku n a̱yi ba.
4 A jovem era sobremaneira formosa; cuidava do rei e o servia, porém o rei não a possuiu.
5 Adonija kolobo ka na Hagitu u matsakai Dawuda, u lapai ma̱ka̱nga̱ ma̱ ni n a̱ra̱ɗi ɗa u danai, <<Mi ta̱ o kokpo mogono,>> ɗa u la̱nsa̱ka̱i ka̱ci ka̱ ni ekeke o odoku n akumbi o odoku a koɓolo n uma amangerenkupa, adama a na a laza kelime ka̱ ni.
5 Então, Adonias, filho de Hagite, se exaltou e disse: Eu reinarei. Providenciou carros, e cavaleiros, e cinquenta homens que corressem adiante dele.
6 Esheku a̱ ni a saꞋwa kuɓarangu yi ko ecei yi, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kuyaꞋan ili tsu nam pa?>> Wi ta̱ n tsuloboi, a̱yi ɗa wi o kutono Abusalom.
6 Jamais seu pai o contrariou, dizendo: Por que procedes assim? Além disso, era ele de aparência mui formosa e nascera depois de Absalão.
7 Adonija u yaꞋin kadanshi n Jowabu kolobo ka Zeruya n Abiyata ganu. Ɗa a̱ ɓa̱nka̱i ni.
7 Entendia-se ele com Joabe, filho de Zeruia, e com Abiatar, o sacerdote, que, seguindo-o, o ajudavam.
8 Ama Zadoku ganu, m Benaya kolobo ka Jehoyida, n Natan keneki n Shimeyi n Reyi koɓolo n aza a kindi a makara a Dawuda a iwain kutono Adonija.
8 Porém Zadoque, o sacerdote, e Benaia, filho de Joiada, e Natã, o profeta, e Simei, e Reí, e os valentes que Davi tinha não apoiavam Adonias.
9 Ɗaɗa Adonija u banai a katali ka Zoheletu ɗevu m meyenike ma Eni-rogelu, a̱ ubuta̱ u na u yaꞋin alyuka m mokyon, n kanaka, koɓolo ni ndendem n na n cuwa̱i mayin. U banuki aza a̱ ni ra̱ka̱, muku n yoku m mogono Dawuda, koɓolo nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n mogono e le na a̱ uta̱i a Yahuda.
9 Imolou Adonias ovelhas, e bois, e animais cevados, junto à pedra de Zoelete, que está perto da fonte de Rogel, e convidou todos os seus irmãos, os filhos do rei, e todos os homens de Judá, servos do rei,
10 Ama u banuku Natan keneki ko Benaya, ko aza a kindi a makara, ko Sulemanu mokoshi ma̱ ni ba.
10 porém a Natã, profeta, e a Benaia, e os valentes, e a Salomão, seu irmão, não convidou.
11 Ɗa Natan u danai Betusheba a̱na̱ku e Sulemanu, <<Vu pana ta̱ a na Adonija kolobo ka Hagitu ko okpoi mogono babu uyevi u vuzagbayin vu tsu Dawuda?
11 Então, disse Natã a Bate-Seba, mãe de Salomão: Não ouviste que Adonias, filho de Hagite, reina e que nosso senhor, Davi, não o sabe?
12 Gogo na nahannai ta̱wa̱, yaꞋan n neke wu odoki, ciya̱ vi isa wuma u nu koɓolo n wuma u maku ma̱ nu Sulemanu.
12 Vem, pois, e permite que eu te dê um conselho, para que salves a tua vida e a de Salomão, teu filho.
13 Bana gogoꞋo u Dawuda mogono, ka̱ta̱ vu dana yi, <Vuzagbayin vu va̱ mogono, vi yaꞋan akucina vu danai, <<Sulemanu kolobo ka̱ va̱ wi ta̱ o ku okpo vuza na u kuka̱na̱ka̱ wu tsugono ba? Ka̱ta̱ u da̱sa̱ngu a kakuba ka̱ nu>>? Yiɗa̱i i zuwai ɗa Adonija wo okpoi mogono?>
13 Vai, apresenta-te ao rei Davi e dize-lhe: Não juraste, ó rei, senhor meu, à tua serva, dizendo: Teu filho Salomão reinará depois de mim e se assentará no meu trono? Por que, pois, reina Adonias?
14 Ayin a na avu biꞋi a kadanshi m mogono ma, mi ta̱ a kuꞋuwa punu ka̱ta̱ n doku n danai yi ili i na vu danai va mayun ɗa.>>
14 Eis que, estando tu ainda a falar com o rei, eu também entrarei depois de ti e confirmarei as tuas palavras.
15 Ɗa Betusheba u banai u cinai mogono a̱ kunu ku kasa ku ni, a̱ ubuta̱ u na Abishagu vuza va aza a Shunemu wi a̱ kula̱na̱ yi.
15 Apresentou-se, pois, Bate-Seba ao rei na recâmara; era já o rei mui velho, e Abisague, a sunamita, o servia.
16 Ɗa Betusheba u kuɗa̱ngi e kelime ko mogono, ɗa mogono ma danai, <<Yiɗa̱i vi cigai?>>
16 Bate-Seba inclinou a cabeça e prostrou-se perante o rei, que perguntou: Que desejas?
17 U danai ni, <<Vuzagbayin vu va̱, avu a̱ ka̱ci ka̱ nu vu kucinaka mu ta̱ mpa kagbashi ka̱ nu n kula ku Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu. <Maku ma̱ va̱ Sulemanu a̱yi ɗa vuza na u kuka̱na̱ka̱ mu tsugono, a̱yi ɗa u kuda̱sa̱ngu a kakuba ka̱ va̱.>
17 Respondeu-lhe ela: Senhor meu, juraste à tua serva pelo Senhor , teu Deus, dizendo: Salomão, teu filho, reinará depois de mim e ele se assentará no meu trono.
18 Ama gogo na Adonija wo okpo ta̱ mogono, avu vuzagbayin vu va̱ mogono vu yeve n kaꞋa ba.
18 Agora, eis que Adonias reina, e tu, ó rei, meu senhor, não o sabes.
19 U yaꞋin alyuka n anaka ni ndendem mu ucuwi ni nkyon ma̱ a̱bunda̱i, ɗa kpamu u banuki muku mu ngono dem. Koɓolo n Abiyata ganu, n Jowabu vuza kelime vo osoji, ama u banuku kagbashi ka̱ nu Sulemanu ba.
19 Imolou bois, e animais cevados, e ovelhas em abundância. Convidou todos os filhos do rei, a Abiatar, o sacerdote, e a Joabe, comandante do exército, mas a teu servo Salomão não convidou.
20 Gogo na vuzagbayin vu va̱ mogono, aza a Isaraila ra̱ka̱ i ta̱ a ku vana wu, vu dana le yayi vuza na u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka vuzagbayin vu va̱ mogono.
20 Porém, ó rei, meu senhor, todo o Israel tem os olhos em ti, para que lhe declares quem será o teu sucessor que se assentará no teu trono.
21 Ta baci nannai ba, ayin a na baci vuzagbayin u bankai anan koko a̱ ni n kiya, i ta̱ o kubonoko mu m maku ma̱ va̱ Sulemanu aza a unushi.>>
21 Do contrário, sucederá que, quando o rei, meu senhor, jazer com seus pais, eu e Salomão, meu filho, seremos tidos por culpados.
22 Ayin a na a̱yi biꞋi a kadanshi m mogono ma, ɗa Natan keneki u uwai punu.
22 Estando ela ainda a falar com o rei, eis que entra o profeta Natã.
23 Ɗa a danai mogono, <<Natan keneki wi ta̱ na.>> A ayin a na u uwai u mogono wa, u kuɗa̱ngi e kelime ko mogono ma n a̱shi a̱ ni uza̱liki.
23 E o fizeram saber ao rei, dizendo: Aí está o profeta Natã. Apresentou-se ele ao rei, prostrou-se com o rosto em terra perante ele
24 Ɗa Natan va u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, vu dana ta̱ <Adonija ɗa u kuta̱wa̱ wa ku isa ka wu tsugono tsa, ka̱ta̱ u da̱sa̱ngu a kakuba ka̱ nu>?
24 e disse: Ó rei, meu senhor, acaso disseste: Adonias reinará depois de mim e ele é quem se assentará no meu trono?
25 Adama a na anana va u bana ta̱ ɗe u yaꞋan lyuka n anaka ni ndendem mu ucuwi koɓolo ni nkyon ma̱ a̱bunda̱i. Ɗa kpamu u banuki muku mu ngono ra̱ka̱, aza e kelime o osoji koɓolo n Abiyata ganu. Gogo na i ta̱ ɗe a kulyaꞋa n o soꞋi koɓolo n a̱yi n a danai, <Wuma u nu u geshe mogono Adonija.>
25 Porque, hoje, desceu, imolou bois, e animais cevados, e ovelhas em abundância e convidou todos os filhos do rei, e os chefes do exército, e a Abiatar, o sacerdote, e eis que estão comendo e bebendo perante ele; e dizem: Viva o rei Adonias!
26 Ama mpa kagbashi ka̱ nu, n Zadoku ganu, m Benaya kolobo ka Jehoyida, n kagbashi ka̱ nu Sulemanu u banuku tsu ba.
26 Porém a mim, sendo eu teu servo, e a Zadoque, o sacerdote, e a Benaia, filho de Joiada, e a Salomão, teu servo, não convidou.
27 Vuzagbayin vu va̱ mogono, mayun ɗa ili i na yi a̱ kugita̱ na va n uyevi u nu ɗa? Kpamu vu dana vuza te vu tsu a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ agbashi a̱ nu ko yayi u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ nu ba?>>
27 Foi isto feito da parte do rei, meu senhor? E não fizeste saber a teu servo quem se assentaria no teu trono, depois de ti?
28 Ɗa Dawuda mogono u danai, <<Ɗekekei mu Betusheba.>> Ɗa u ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u mogono shamgbai e kelime ka̱ ni.
28 Respondeu o rei Davi e disse: Chamai-me a Bate-Seba. Ela se apresentou ao rei e se pôs diante dele.
29 Ɗa mogono ma ma yaꞋin akucina u danai, <<Vuzavaguɗu wi baci n wuma, a̱yi na wi isai mu a̱ ka̱tsuma̱ ka atakaci dem,
29 Então, jurou o rei e disse: Tão certo como vive o Senhor , que remiu a minha alma de toda a angústia,
30 anana mi ta̱ a kushatangu akucina a na n yaꞋankai nu n kula ku Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, n danai, <Sulemanu maku ma̱ nu a̱yi ɗa u ku isa ka mu tsugono, a̱yi ɗa u kuda̱sa̱ngu a kakuba ka̱ va̱ a̱ ubuta̱ u na mpa mi ishi,> ta tana mi a kuyaꞋan nannai anana.>>
30 farei no dia de hoje, como te jurei pelo Senhor , Deus de Israel, dizendo: Teu filho Salomão reinará depois de mim e se assentará no meu trono, em meu lugar.
31 Ɗa Betusheba u kuɗa̱ngi u za̱lika̱i a̱shi a̱ ni e kelime ko mogono, ɗa u danai, <<YaꞋan wuma u vuzagbayin vu va̱ mogono u geshe ali ayin babu uteku.>>
31 Então, Bate-Seba se inclinou, e se prostrou com o rosto em terra diante do rei, e disse: Viva o rei Davi, meu senhor, para sempre!
32 Ɗa mogono Dawuda u danai, <<Ɗekekei mu Zadoku ganu, n Natan keneki, koɓolo m Benaya maku ma Jehoyida.>>Ana a̱ ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u mogono,
32 Disse o rei Davi: Chamai-me Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada. E eles se apresentaram ao rei.
33 ɗa u danai le, <<Ɗikai agbashi a vuzagbayin a̱ ɗa̱, ka̱ta̱ i kumbaka Sulemanu maku ma̱ va̱ a o kodoku i banka yi a Gihon.
33 Disse-lhes o rei: Tomai convosco os servos de vosso senhor, e fazei montar meu filho Salomão na minha mula, e levai-o a Giom.
34 A̱ ubuta̱ wa ɗe ka̱ta̱ i zuwa Zadoku ganu n Natan keneki e erengi yi wo okpo mogono ma aza a Isaraila. I lika̱ vushari i dana, <Wuma u nu u geshe mogono Sulemanu.>
34 Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, ali o ungirão rei sobre Israel; então, tocareis a trombeta e direis: Viva o rei Salomão!
35 Ka̱ta̱ i ta̱wa̱ n a̱yi, a̱yi ɗa u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ va̱. Adama a na wi ta̱ o kokpo mogono a̱ una̱ u va̱, kpamu n zuwa yi ta̱ u lyaꞋa tsugono ci Isaraila n Yahuda.>>
35 Subireis após ele, e virá e se assentará no meu trono, pois é ele quem reinará em meu lugar; porque ordenei seja ele príncipe sobre Israel e sobre Judá.
36 Ɗa Benaya kolobo ka Jehoyida kushuki mogono u danai, <<Tananai, yaꞋan Vuzavaguɗu Ka̱shile ka vuzagbayin vu va̱ mogono u zuwa nannai va u yaꞋan.
36 Então, Benaia, filho de Joiada, respondeu ao rei e disse: Amém! Assim o diga o Senhor , Deus do rei, meu senhor.
37 Tsu na Vuzavaguɗu u yongoi koɓolo n vuzagbayin vu va̱ mogono, yaꞋan u tono n Sulemanu nannai u zuwa tsugono ci ni tsu tsurakpa ali tsu laꞋa tsu vuzagbayin vu va̱ mogono Dawuda.>>
37 Como o Senhor foi com o rei, meu senhor, assim seja com Salomão e faça que o trono deste seja maior do que o trono do rei Davi, meu senhor.
38 Ɗa Zadoku ganu n Natan keneki, m Benaya kolobo ka Jehoyida, koɓolo n aza a kindi ku mogono, aza e Keritiya n aza a Peletiya, a banai a kumbakai Sulemanu o kodoku ko mogono Dawuda, ɗa o soki ni a kubana a Gihon.
38 Então, desceu Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada, e a guarda real, fizeram montar Salomão a mula que era do rei Davi e o levaram a Giom.
39 Ta ɗe Zadoku ganu u ɗikai kavana ka maniꞋin, punu a̱ ma̱va̱li ɗa wu erengi Sulemanu. Ɗa a̱ lika̱i vushari, ɗa uma a dem a danai, <<Wuma u nu u geshe avu mogono Sulemanu.>>
39 Zadoque, o sacerdote, tomou do tabernáculo o chifre do azeite e ungiu a Salomão; tocaram a trombeta, e todo o povo exclamou: Viva o rei Salomão!
40 Ɗa uma ra̱ka̱ o tonoi ni ɗe a kubana, n a̱ lika̱i ishari n a yaꞋin ma̱za̱nga̱ ma gbayin ma na ali iɗika i jengeɗei adama a kacaꞋa ka nanlo.
40 Após ele, subiu todo o povo, tocando gaitas e alegrando-se com grande alegria, de maneira que, com o seu clamor, parecia fender-se a terra.
41 Adonija n omoci a na i ɗe koɓolo n a̱yi dem a panai kacaꞋa ka nanlo a makyan ma na i o kukotso ka̱ɗiva̱ ke le. Ana Jowabu u panai ciliki ci ishari tsu nanlo ɗa we ecei, <<KacaꞋa ka̱ yiɗa̱i tamkpamu ki ɗe a̱ likuci nannai?>>
41 Adonias e todos os convidados que com ele estavam o ouviram, quando acabavam de comer; também Joabe ouviu o sonido das trombetas e disse: Que significa esse ruído de cidade alvoroçada?
42 A̱yi biꞋi a̱ ka̱tsuma̱ ka kadanshi, ɗa Janata kolobo ka Abiyata ganu u yawai. Ɗa Adonija u danai, <<Uwa asuvu, vuma vu usuɓi n yeve ta̱ vu tuka̱ ta̱ n arabali a singai.>>
42 Estando ele ainda a falar, eis que vem Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote; disse Adonias: Entra, porque és homem valente e trazes boas-novas.
43 Janata wu ushuki Adonija u danai, <<Ta nannai ba, vuzagbayin vu tsu mogono Dawuda u zuwa ta̱ Sulemanu wo okpoi mogono.
43 Respondeu Jônatas e disse a Adonias: Pelo contrário, nosso senhor, o rei Davi, constituiu rei a Salomão.
44 Ɗa mogono ma zuwai Zadoku ganu n Natan keneki m Benaya kolobo ka Jehoyida, n aza a Keritiya koɓolo n aza a Peletiya. A kumbakai Sulemanu o kodoku ko mogono,
44 E Davi enviou com ele a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaia, filho de Joiada, e aos da guarda real; e o fizeram montar a mula que era do rei.
45 ɗa Zadoku ganu n Natan keneki erengi ni a Gihon adama a na wo okpo mogono. Ɗa a̱ gita̱i ɗe ma̱za̱nga̱ a kubana, ali ɗa likuci feu yu ushuki m ma̱za̱nga̱ ma. Na lo ɗaɗa kacaꞋa ka na i panai va.
45 Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, o ungiram rei em Giom e dali subiram alegres, e a cidade se alvoroçou; esse é o clamor que ouviste.
46 Na lo dem ci na ɗe Sulemanu u da̱sa̱ngu ɗe a kakuba ko tsugono.
46 Também Salomão já está assentado no trono do reino.
47 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ m mogono a̱ ta̱wa̱i kukya̱sa̱ vuzagbayin vu tsu mogono Dawuda ɗa a danai, <YaꞋan Ka̱shile ka̱ nu ka zuwa kula ku Sulemanu ku ciya̱ ucikpi ka̱u ku laꞋa ku nu, ka̱ta̱ kpamu tsugono ci ni tsu laꞋa tsu nu.> Ɗa mogono ma̱ kuɗa̱ngi ma̱ za̱lika̱i a kajiba ka̱ ni,
47 Ademais, os oficiais do rei Davi vieram congratular-se com ele e disseram: Faça teu Deus que o nome de Salomão seja mais célebre do que o teu nome; e faça que o seu trono seja maior do que o teu trono. E o rei se inclinou sobre o leito.
48 ɗa u danai, <Ucikpi a kubana u Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka aza a Isaraila, a̱yi na u ka̱sa̱kpa̱i mu me enei vuza na u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ va̱ n a̱shi a̱ va̱ anana.> >>
48 Também disse o rei assim: Bendito o Senhor , Deus de Israel, que deu, hoje, quem se assente no meu trono, vendo-o os meus próprios olhos.
49 Nannai va ɗa u zuwai omoci a Adonija ra̱ka̱ a panai wovon ɗa a̱ ɗa̱nga̱i a lazai yaba dem n uye u ni.
49 Então, estremeceram e se levantaram todos os convidados que estavam com Adonias, e todos se foram, tomando cada um seu caminho.
50 Ama Adonija adama o wovon u Sulemanu u na wi a kupana, ɗa u banai u ka̱na̱i avana a katalikalyuka.
50 Porém Adonias, temendo a Salomão, levantou-se, foi e pegou nas pontas do altar.
51 Ɗa a danai Sulemanu, <<Adonija wi ta̱ a kupana wovon u nu, ɗa wi ɗe uka̱ni n avana a katalikalyuka. Nu u danai, <YaꞋan mogono Sulemanu u kucinaka mu anana u dana, wi a kuna kagbashi ka̱ ni n kotokobi ba.> >>
51 Foi dito a Salomão: Eis que Adonias tem medo de ti, porque pega nas pontas do altar, dizendo: Jure-me, hoje, o rei Salomão que não matará a seu servo à espada.
52 Ɗa Sulemanu wu ushuki, <<U yotsongu baci ka̱ci ka̱ ni a̱yi vuma vu usuɓi ɗa, ko ka̱nji ka kaci ka̱ ni ki o kutoɗo ka̱ta̱ ka̱ yikpa̱ a iɗika ba, ama a̱ ka̱na̱ yi baci n kagbanigbani, wi ta̱ a̱ kukuwa̱.>>
52 Respondeu Salomão: Se for homem de bem, nem um de seus cabelos cairá em terra; porém, se se achar nele maldade, morrerá.
53 Ɗa mogono Sulemanu u suki uma, a̱ cipa̱ka̱i ni ɗe a katalikalyuka ka ɗa a̱ tuka̱i ni. Ɗa Adonija u ta̱wa̱i u kuɗa̱ngi e kelime ko mogono Sulemanu, ɗa Sulemanu u danai, <<Bono a kpaꞋa ku nu.>>
53 Enviou o rei Salomão mensageiros, e o fizeram descer do altar; então, veio ele e se prostrou perante o rei Salomão, e este lhe disse: Vai para tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.