1 Reis 17

asg (ASG) vs BKJ

Sair da comparação
1 A na i lo ɗa keneki vuza kula Iliya, vuza va aza a Tishibi a̱ likuci Giliyadu, u danai mogono Ahabu, <<Vuzavaguɗu, Ka̱shile ki Isaraila ka na mi o kutono ki baci n wuma, anana kuyaꞋan ciza ko o yoꞋo mini iɗika a̱ya̱ a na a̱ kuta̱wa̱ nampa ba sai n dansa.>>
1 E Elias, o tisbita, que era dos habitantes de Gileade, disse a Acabe: Como vive o SENHOR Deus de Israel, diante do qual me ponho de pé, não haverá orvalho, nem chuva nestes anos, senão segundo a minha palavra.
2 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Iliya.
2 E a palavra do SENHOR veio a ele, dizendo:
3 <<Ɗa̱nga̱ vu ka̱sukpa̱ ubuta̱ u nampa wa vu bana a kasana, ka̱ta̱ vu sheɗeku e meyenike ma Keritu n tsu kasana ka Kuyene ku Urudu.
3 Vai-te daqui, e vira-te para o oriente, e te ocultes junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
4 Mini me meyenike ma ɗaɗa va kusoꞋo, kpamu n zuwa ta̱ agawun a̱ ta̱wa̱sa̱ka̱ wu n ilikulyaꞋa.>>
4 E será, que tu beberás do ribeiro; e tenho ordenado aos corvos que te alimentem ali.
5 Ɗa Iliya tana u ɗa̱nga̱i u yaꞋin i na Vuzavaguɗu u tonokoi ni. U lazai a kubana e meyenike ma Keritu ma na mi a kasana n Kuyene ku Urudu ɗa u da̱sa̱ngi ɗe.
5 Assim, ele se foi e fez segundo a palavra do SENHOR; porque foi e habitou junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
6 Agawun a̱ ka̱na̱i ku ta̱wa̱sa̱ka̱ yi n ilikulyaꞋa n inyama usana n kulivi. Mini ma meyenike ma ɗa feu wi o kusoꞋo.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, e pão e carne ao anoitecer; e ele bebia do ribeiro.
7 A kubana megeshe ɗa meyenike ma me ɗekpei adama a unambi u mini ma̱ Ka̱shile a iɗika.
7 E sucedeu, depois de um tempo, que o ribeiro secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Iliya,
8 E a palavra do SENHOR veio até ele, dizendo:
9 <<Ɗa̱nga̱, vu yaꞋan moloko vu bana a̱ likuci i Zarefatu a uɓon Sidon ka̱ta̱ vu da̱sa̱ngu ɗe. N dana ta̱ kagapa ka vuka vu yoku ɗe u lyaꞋatangu wu.>>
9 Levanta-te, vai-te a Sarepta, a qual pertence a Sidom, e habita ali; eis que tenho ordenado uma viúva que te sustente.
10 Ɗa u ɗa̱nga̱i u banai a Zarefatu, a na u yawai utsutsu u likuci ya, ɗa u cinai kagapa ka vuka ɗe a kuzama nɗanga. Ɗa u ɗekei ni, ɗa u danai, <<NeꞋe mu mini o mokoꞋo n soꞋo.>>
10 Assim, ele se levantou e se foi a Sarepta. E, quando chegou ao portão da cidade, eis que a viúva estava lá juntando gravetos; e ele a chamou, e disse: Retira para mim, rogo-te, um pouco de água em um vaso, para que eu possa beber.
11 Ana u ɗa̱nga̱i kubana ku neꞋe yi mini, ɗa u doku u ɗekei ni, ɗa u danai ni, <<N folono wu ta̱, gbaɓaka mu n kawanshi ko boroji kenu.>>
11 E enquanto ela estava indo retirá-lo, ele a chamou, e disse: Traz-me, rogo-te, um bocado de pão em tua mão.
12 Ɗa u danai, <<N kucina ta̱ n Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu ka na ki n wuma, m buwa n kawanshi ko boroji ba, ka̱kun ka kiya kaꞋa koci ka buwai mu o mogbodo n maniꞋin kenu e mevene. Mi ta̱ a kuzama nɗanga adama na m bana a kpaꞋa n ya̱na̱ kuɗa tsu lyaꞋa n maku ma̱ va̱, ka̱ta̱ tsu vana ukpa̱.>>
12 E ela disse: Vive o SENHOR teu Deus, nem um bolo tenho, senão um punhado de farinha em uma barrica, e um pouco de azeite em um cântaro; e, eis que estou ajuntando dois gravetos, para que eu possa entrar e prepará-lo para mim e para o meu filho, para que possamos disso comer, e morrer.
13 Ɗa Iliya u danai ni, <<Ka̱ta̱ vu pana wovon ba. Wala vu bana a kpaꞋa vu yaꞋan uteku tsu na vu danai, ama vu gba̱da̱ra̱ka̱ mu biꞋi vu tuka̱ mu, ka̱ta̱ vu yaꞋanka ka̱ci ka̱ nu n kolobo ka̱ nu.
13 E Elias lhe disse: Não temas; vai e faz tu como disseste; porém, disto faz primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo, e depois faz para ti e para o teu filho.
14 Adama a na ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila ka dana i ɗaɗa na <Kiya ku na ki punu o mogbodo ma m maniꞋin ma mi o kukotso ba, sai kanna ka na Vuzavaguɗu u yoꞋi mini a iɗika.> >>
14 Porque assim diz o SENHOR Deus de Israel: A barrica de farinha não se consumirá, tampouco do cântaro de azeite faltará, até o dia em que o SENHOR enviar chuva sobre a terra.
15 Ɗa u lazai, u banai u yaꞋin uteku tsu na Iliya u tonokoi ni. Ɗa dem vu le a ciya̱i ilikulyaꞋa kanna dem.
15 E ela foi e fez segundo o dizer de Elias; comeram ele, e ela e a sua casa muitos dias.
16 Kpamu kiya ku mogbodo ka m maniꞋin ma kukotso ba. Uteku tsu na kadanshi ka Vuzavaguɗu ka dansai a̱ una̱ u Iliya.
16 E a barrica de farinha não se consumia, tampouco do cântaro de azeite faltava, segundo a palavra do SENHOR, a qual ele falou por Elias.
17 M megeshe ɗa kolobo ka vuka vuza kpaꞋa va ka vaki mɓa̱la̱. Tana mɓa̱la̱ ma potso ba, ali maku ma ma̱ kuwa̱i.
17 E sucedeu, depois destas coisas, que o filho da mulher, da senhora da casa, caiu enfermo; e a sua enfermidade era mui grave, até que nele não restou mais fôlego.
18 Ɗa u danai Iliya, <<Kawuya kene ka i vu tuka̱i mu, vuma vu Ka̱shile? Vu ta̱wa̱ ta̱ adama a na vu ciɓaka mu n unushi u va̱ adama a na vu una mu maku ma̱ va̱?>>
18 E ela disse a Elias: O que tenho que fazer contigo, ó tu, homem de Deus? Vieste até mim para chamar à lembrança o meu pecado, e para matar o meu filho?
19 <<Ɗa Iliya u danai tuka̱ mu m maku ma̱ nu ma,>> Ɗa wishi maku ma ekiye ni ɗa u kumbai a̱ kunu ku zuva a̱ kunu ku na u tsu asa, ɗa u vaꞋankai ni a kajiba ka̱ ni.
19 E ele lhe disse: Dá-me o teu filho. E ela o retirou do seu seio, e o fez subir para um sótão, onde ele habitava, e o deitou sobre a sua própria cama.
20 Ɗa u ɗa̱ngusa̱i ka̱la̱ka̱tsu u yaꞋin avasa u Vuzavagɗu, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱, adama yiɗa̱i ɗa vu tuka̱i kagapa ka na mi ida̱shi a kpaꞋa ku ni na una̱mgbuka̱tsuma̱ u nampa, ma na ma unai kolobo ka̱ ni?>>
20 E ele clamou ao SENHOR, e disse: Ó SENHOR, meu Deus; tu trouxeste também o mal sobre a viúva com quem me hospedo, ao matares o seu filho?
21 Ɗa u vaki a ikyamba i maku ya ali kutatsu n u vasai u Vuzavaguɗu, n u danai, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱, bonoko maku ma nampa m wuma u ni.>>
21 E ele estendeu-se sobre a criança três vezes, e clamou ao SENHOR, e disse: Ó SENHOR, meu Deus, suplico-te que permitas que a alma desta criança retorne novamente a ela.
22 Ɗa Vuzavaguɗu u panai avasa a Iliya ɗa kolobo ka ka̱ ɗa̱nga̱i n wuma.
22 E o SENHOR ouviu a voz de Elias; e a alma da criança voltou a entrar nela, e ela reviveu.
23 Ɗa Iliya u ɗikai kolobo ka ɗa u cipa̱i n a̱yi iɗika punu a kpaꞋa ka. U nekei a̱na̱ku a̱ ni ɗa u danai, <<La̱na̱, kolobo ka̱ nu ka na n wuma.>>
23 E Elias tomou a criança, e a fez descer da câmara para dentro da casa, e a entregou à sua mãe; e Elias disse: Vê que o teu filho vive.
24 Ɗa vuka va vu danai Iliya, <<Gogo na n yeve ta̱ a na avu vuma vu Ka̱shile ɗa vi, kpamu kadanshi ka Vuzavaguɗu a̱ una̱ u nu mayun ɗa.>>
24 E a mulher disse a Elias: Agora, por isto eu sei que tu és um homem de Deus, e que a palavra do SENHOR na tua boca é verdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.