1 Reis 17
asg (ASG) vs ARIB
1 A na i lo ɗa keneki vuza kula Iliya, vuza va aza a Tishibi a̱ likuci Giliyadu, u danai mogono Ahabu, <<Vuzavaguɗu, Ka̱shile ki Isaraila ka na mi o kutono ki baci n wuma, anana kuyaꞋan ciza ko o yoꞋo mini iɗika a̱ya̱ a na a̱ kuta̱wa̱ nampa ba sai n dansa.>>
1 Então Elias, o tisbita, que habitava em Gileade, disse a Acabe: Vive o Senhor, Deus de Israel, em cuja presença estou, que nestes anos não haverá orvalho nem chuva, senão segundo a minha palavra.
2 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Iliya.
2 Depois veio a Elias a palavra do Senhor, dizendo:
3 <<Ɗa̱nga̱ vu ka̱sukpa̱ ubuta̱ u nampa wa vu bana a kasana, ka̱ta̱ vu sheɗeku e meyenike ma Keritu n tsu kasana ka Kuyene ku Urudu.
3 Retira-te daqui, vai para a banda de oriente, e esconde-te junto ao ribeiro de Querite, que está ao oriente do Jordão.
4 Mini me meyenike ma ɗaɗa va kusoꞋo, kpamu n zuwa ta̱ agawun a̱ ta̱wa̱sa̱ka̱ wu n ilikulyaꞋa.>>
4 Beberás do ribeiro; e eu tenho ordenado aos corvos que ali te sustentem.
5 Ɗa Iliya tana u ɗa̱nga̱i u yaꞋin i na Vuzavaguɗu u tonokoi ni. U lazai a kubana e meyenike ma Keritu ma na mi a kasana n Kuyene ku Urudu ɗa u da̱sa̱ngi ɗe.
5 Partiu, pois, e fez conforme a palavra do Senhor; foi habitar junto ao ribeiro de Querite, que está ao oriente do Jordão.
6 Agawun a̱ ka̱na̱i ku ta̱wa̱sa̱ka̱ yi n ilikulyaꞋa n inyama usana n kulivi. Mini ma meyenike ma ɗa feu wi o kusoꞋo.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, como também pão e carne à tarde; e ele bebia do ribeiro.
7 A kubana megeshe ɗa meyenike ma me ɗekpei adama a unambi u mini ma̱ Ka̱shile a iɗika.
7 Mas, decorridos alguns dias, o ribeiro secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Iliya,
8 Veio-lhe então a palavra do Senhor, dizendo:
9 <<Ɗa̱nga̱, vu yaꞋan moloko vu bana a̱ likuci i Zarefatu a uɓon Sidon ka̱ta̱ vu da̱sa̱ngu ɗe. N dana ta̱ kagapa ka vuka vu yoku ɗe u lyaꞋatangu wu.>>
9 Levanta-te, vai para Sarepta, que pertence a Sidom, e habita ali; eis que eu ordenei a uma mulher viúva ali que te sustente.
10 Ɗa u ɗa̱nga̱i u banai a Zarefatu, a na u yawai utsutsu u likuci ya, ɗa u cinai kagapa ka vuka ɗe a kuzama nɗanga. Ɗa u ɗekei ni, ɗa u danai, <<NeꞋe mu mini o mokoꞋo n soꞋo.>>
10 Levantou-se, pois, e foi para Sarepta. Chegando ele à porta da cidade, eis que estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; ele a chamou e lhe disse: Traze-me, peço-te, num vaso um pouco d'água, para eu beber.
11 Ana u ɗa̱nga̱i kubana ku neꞋe yi mini, ɗa u doku u ɗekei ni, ɗa u danai ni, <<N folono wu ta̱, gbaɓaka mu n kawanshi ko boroji kenu.>>
11 Quando ela ia buscá-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me também um bocado de pão contigo.
12 Ɗa u danai, <<N kucina ta̱ n Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu ka na ki n wuma, m buwa n kawanshi ko boroji ba, ka̱kun ka kiya kaꞋa koci ka buwai mu o mogbodo n maniꞋin kenu e mevene. Mi ta̱ a kuzama nɗanga adama na m bana a kpaꞋa n ya̱na̱ kuɗa tsu lyaꞋa n maku ma̱ va̱, ka̱ta̱ tsu vana ukpa̱.>>
12 Ela, porém, respondeu: Vive o Senhor teu Deus, que não tenho nem um bolo, senão somente um punhado de farinha na vasilha, e um pouco de azeite na botija; e eis que estou apanhando uns dois gravetos, para ir prepará-lo para mim e para meu filho, a fim de que o comamos, e morramos.
13 Ɗa Iliya u danai ni, <<Ka̱ta̱ vu pana wovon ba. Wala vu bana a kpaꞋa vu yaꞋan uteku tsu na vu danai, ama vu gba̱da̱ra̱ka̱ mu biꞋi vu tuka̱ mu, ka̱ta̱ vu yaꞋanka ka̱ci ka̱ nu n kolobo ka̱ nu.
13 Ao que lhe disse Elias: Não temas; vai, faze como disseste; porém, faze disso primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo aqui; depois o farás para ti e para teu filho.
14 Adama a na ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila ka dana i ɗaɗa na <Kiya ku na ki punu o mogbodo ma m maniꞋin ma mi o kukotso ba, sai kanna ka na Vuzavaguɗu u yoꞋi mini a iɗika.> >>
14 Pois assim diz o Senhor Deus de Israel: A farinha da vasilha não se acabará, e o azeite da botija não faltará, até o dia em que o Senhor dê chuva sobre a terra.
15 Ɗa u lazai, u banai u yaꞋin uteku tsu na Iliya u tonokoi ni. Ɗa dem vu le a ciya̱i ilikulyaꞋa kanna dem.
15 Ela foi e fez conforme a palavra de Elias; e assim comeram, ele, e ela e a sua casa, durante muitos dias.
16 Kpamu kiya ku mogbodo ka m maniꞋin ma kukotso ba. Uteku tsu na kadanshi ka Vuzavaguɗu ka dansai a̱ una̱ u Iliya.
16 Da vasilha a farinha não se acabou, e da botija o azeite não faltou, conforme a palavra do Senhor, que ele falara por intermédio de Elias.
17 M megeshe ɗa kolobo ka vuka vuza kpaꞋa va ka vaki mɓa̱la̱. Tana mɓa̱la̱ ma potso ba, ali maku ma ma̱ kuwa̱i.
17 Depois destas coisas aconteceu adoecer o filho desta mulher, dona da casa; e a sua doença se agravou tanto, que nele não ficou mais fôlego.
18 Ɗa u danai Iliya, <<Kawuya kene ka i vu tuka̱i mu, vuma vu Ka̱shile? Vu ta̱wa̱ ta̱ adama a na vu ciɓaka mu n unushi u va̱ adama a na vu una mu maku ma̱ va̱?>>
18 Então disse ela a Elias: Que tenho eu contigo, ó homem de Deus? Vieste tu a mim para trazeres à memória a minha iniqüidade, e matares meu filho?
19 <<Ɗa Iliya u danai tuka̱ mu m maku ma̱ nu ma,>> Ɗa wishi maku ma ekiye ni ɗa u kumbai a̱ kunu ku zuva a̱ kunu ku na u tsu asa, ɗa u vaꞋankai ni a kajiba ka̱ ni.
19 Respondeu-lhe ele: Dá-me o teu filho. E ele o tomou do seu regaço, e o levou para cima, ao quarto onde ele mesmo habitava, e o deitou em sua cama.
20 Ɗa u ɗa̱ngusa̱i ka̱la̱ka̱tsu u yaꞋin avasa u Vuzavagɗu, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱, adama yiɗa̱i ɗa vu tuka̱i kagapa ka na mi ida̱shi a kpaꞋa ku ni na una̱mgbuka̱tsuma̱ u nampa, ma na ma unai kolobo ka̱ ni?>>
20 E, clamando ao Senhor, disse: Ó Senhor meu Deus, até sobre esta viúva, que me hospeda, trouxeste o mal, matando-lhe o filho?
21 Ɗa u vaki a ikyamba i maku ya ali kutatsu n u vasai u Vuzavaguɗu, n u danai, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱, bonoko maku ma nampa m wuma u ni.>>
21 Então se estendeu sobre o menino três vezes, e clamou ao Senhor, dizendo: Ó Senhor meu Deus, faze que a vida deste menino torne a entrar nele.
22 Ɗa Vuzavaguɗu u panai avasa a Iliya ɗa kolobo ka ka̱ ɗa̱nga̱i n wuma.
22 O Senhor ouviu a voz de Elias, e a vida do menino tornou a entrar nele, e ele reviveu.
23 Ɗa Iliya u ɗikai kolobo ka ɗa u cipa̱i n a̱yi iɗika punu a kpaꞋa ka. U nekei a̱na̱ku a̱ ni ɗa u danai, <<La̱na̱, kolobo ka̱ nu ka na n wuma.>>
23 E Elias tomou o menino, trouxe-o do quarto à casa, e o entregou a sua mãe; e disse Elias: Vês aí, teu filho vive:
24 Ɗa vuka va vu danai Iliya, <<Gogo na n yeve ta̱ a na avu vuma vu Ka̱shile ɗa vi, kpamu kadanshi ka Vuzavaguɗu a̱ una̱ u nu mayun ɗa.>>
24 Então a mulher disse a Elias: Agora sei que tu és homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.