1 Reis 17
asg (ASG) vs ARC
1 A na i lo ɗa keneki vuza kula Iliya, vuza va aza a Tishibi a̱ likuci Giliyadu, u danai mogono Ahabu, <<Vuzavaguɗu, Ka̱shile ki Isaraila ka na mi o kutono ki baci n wuma, anana kuyaꞋan ciza ko o yoꞋo mini iɗika a̱ya̱ a na a̱ kuta̱wa̱ nampa ba sai n dansa.>>
1 Então, Elias, o tisbita, dos moradores de Gileade, disse a Acabe: Vive o Senhor , Deus de Israel, perante cuja face estou, que nestes anos nem orvalho nem chuva haverá, senão segundo a minha palavra.
2 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Iliya.
2 Depois, veio a ele a palavra do Senhor , dizendo:
3 <<Ɗa̱nga̱ vu ka̱sukpa̱ ubuta̱ u nampa wa vu bana a kasana, ka̱ta̱ vu sheɗeku e meyenike ma Keritu n tsu kasana ka Kuyene ku Urudu.
3 Vai-te daqui, e vira-te para o oriente, e esconde-te junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
4 Mini me meyenike ma ɗaɗa va kusoꞋo, kpamu n zuwa ta̱ agawun a̱ ta̱wa̱sa̱ka̱ wu n ilikulyaꞋa.>>
4 E há de ser que beberás do ribeiro; e eu tenho ordenado aos corvos que ali te sustentem.
5 Ɗa Iliya tana u ɗa̱nga̱i u yaꞋin i na Vuzavaguɗu u tonokoi ni. U lazai a kubana e meyenike ma Keritu ma na mi a kasana n Kuyene ku Urudu ɗa u da̱sa̱ngi ɗe.
5 Foi, pois, e fez conforme a palavra do Senhor , porque foi e habitou junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
6 Agawun a̱ ka̱na̱i ku ta̱wa̱sa̱ka̱ yi n ilikulyaꞋa n inyama usana n kulivi. Mini ma meyenike ma ɗa feu wi o kusoꞋo.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, como também pão e carne à noite; e bebia do ribeiro.
7 A kubana megeshe ɗa meyenike ma me ɗekpei adama a unambi u mini ma̱ Ka̱shile a iɗika.
7 E sucedeu que, passados dias, o ribeiro se secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Iliya,
8 Então, veio a ele a palavra do Senhor , dizendo:
9 <<Ɗa̱nga̱, vu yaꞋan moloko vu bana a̱ likuci i Zarefatu a uɓon Sidon ka̱ta̱ vu da̱sa̱ngu ɗe. N dana ta̱ kagapa ka vuka vu yoku ɗe u lyaꞋatangu wu.>>
9 Levanta-te, e vai a Sarepta, que é de Sidom, e habita ali; eis que eu ordenei ali a uma mulher viúva que te sustente.
10 Ɗa u ɗa̱nga̱i u banai a Zarefatu, a na u yawai utsutsu u likuci ya, ɗa u cinai kagapa ka vuka ɗe a kuzama nɗanga. Ɗa u ɗekei ni, ɗa u danai, <<NeꞋe mu mini o mokoꞋo n soꞋo.>>
10 Então, ele se levantou e se foi a Sarepta; e, chegando à porta da cidade, eis que estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; e ele a chamou e lhe disse: Traze-me, peço-te, numa vasilha um pouco de água que beba.
11 Ana u ɗa̱nga̱i kubana ku neꞋe yi mini, ɗa u doku u ɗekei ni, ɗa u danai ni, <<N folono wu ta̱, gbaɓaka mu n kawanshi ko boroji kenu.>>
11 E, indo ela a buscá-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me, agora, também um bocado de pão na tua mão.
12 Ɗa u danai, <<N kucina ta̱ n Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu ka na ki n wuma, m buwa n kawanshi ko boroji ba, ka̱kun ka kiya kaꞋa koci ka buwai mu o mogbodo n maniꞋin kenu e mevene. Mi ta̱ a kuzama nɗanga adama na m bana a kpaꞋa n ya̱na̱ kuɗa tsu lyaꞋa n maku ma̱ va̱, ka̱ta̱ tsu vana ukpa̱.>>
12 Porém ela disse: Vive o Senhor , teu Deus, que nem um bolo tenho, senão somente um punhado de farinha numa panela e um pouco de azeite numa botija; e, vês aqui, apanhei dois cavacos e vou prepará-lo para mim e para o meu filho, para que o comamos e morramos.
13 Ɗa Iliya u danai ni, <<Ka̱ta̱ vu pana wovon ba. Wala vu bana a kpaꞋa vu yaꞋan uteku tsu na vu danai, ama vu gba̱da̱ra̱ka̱ mu biꞋi vu tuka̱ mu, ka̱ta̱ vu yaꞋanka ka̱ci ka̱ nu n kolobo ka̱ nu.
13 E Elias lhe disse: Não temas; vai e faze conforme a tua palavra; porém faze disso primeiro para mim um bolo pequeno e traze-mo para fora; depois, farás para ti e para teu filho.
14 Adama a na ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila ka dana i ɗaɗa na <Kiya ku na ki punu o mogbodo ma m maniꞋin ma mi o kukotso ba, sai kanna ka na Vuzavaguɗu u yoꞋi mini a iɗika.> >>
14 Porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: A farinha da panela não se acabará, e o azeite da botija não faltará, até ao dia em que o Senhor dê chuva sobre a terra.
15 Ɗa u lazai, u banai u yaꞋin uteku tsu na Iliya u tonokoi ni. Ɗa dem vu le a ciya̱i ilikulyaꞋa kanna dem.
15 E foi ela e fez conforme a palavra de Elias; e assim comeu ela, e ele, e a sua casa muitos dias.
16 Kpamu kiya ku mogbodo ka m maniꞋin ma kukotso ba. Uteku tsu na kadanshi ka Vuzavaguɗu ka dansai a̱ una̱ u Iliya.
16 Da panela a farinha se não acabou, e da botija o azeite não faltou, conforme a palavra do Senhor , que falara pelo ministério de Elias.
17 M megeshe ɗa kolobo ka vuka vuza kpaꞋa va ka vaki mɓa̱la̱. Tana mɓa̱la̱ ma potso ba, ali maku ma ma̱ kuwa̱i.
17 E, depois destas coisas, sucedeu que adoeceu o filho desta mulher, da dona da casa; e a sua doença se agravou muito, até que nele nenhum fôlego ficou.
18 Ɗa u danai Iliya, <<Kawuya kene ka i vu tuka̱i mu, vuma vu Ka̱shile? Vu ta̱wa̱ ta̱ adama a na vu ciɓaka mu n unushi u va̱ adama a na vu una mu maku ma̱ va̱?>>
18 Então, ela disse a Elias: Que tenho eu contigo, homem de Deus? Vieste tu a mim para trazeres à memória a minha iniquidade e matares meu filho?
19 <<Ɗa Iliya u danai tuka̱ mu m maku ma̱ nu ma,>> Ɗa wishi maku ma ekiye ni ɗa u kumbai a̱ kunu ku zuva a̱ kunu ku na u tsu asa, ɗa u vaꞋankai ni a kajiba ka̱ ni.
19 E ele lhe disse: Dá-me o teu filho. E ele o tomou do seu regaço, e o levou para cima, ao quarto, onde ele mesmo habitava, e o deitou em sua cama,
20 Ɗa u ɗa̱ngusa̱i ka̱la̱ka̱tsu u yaꞋin avasa u Vuzavagɗu, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱, adama yiɗa̱i ɗa vu tuka̱i kagapa ka na mi ida̱shi a kpaꞋa ku ni na una̱mgbuka̱tsuma̱ u nampa, ma na ma unai kolobo ka̱ ni?>>
20 E clamou ao Senhor e disse: Ó Senhor , meu Deus, também até a esta viúva, com quem eu moro, afligiste, matando-lhe seu filho?
21 Ɗa u vaki a ikyamba i maku ya ali kutatsu n u vasai u Vuzavaguɗu, n u danai, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱, bonoko maku ma nampa m wuma u ni.>>
21 Então, se mediu sobre o menino três vezes, e clamou ao Senhor , e disse: Ó Senhor , meu Deus, rogo-te que torne a alma deste menino a entrar nele.
22 Ɗa Vuzavaguɗu u panai avasa a Iliya ɗa kolobo ka ka̱ ɗa̱nga̱i n wuma.
22 E o Senhor ouviu a voz de Elias; e a alma do menino tornou a entrar nele, e reviveu.
23 Ɗa Iliya u ɗikai kolobo ka ɗa u cipa̱i n a̱yi iɗika punu a kpaꞋa ka. U nekei a̱na̱ku a̱ ni ɗa u danai, <<La̱na̱, kolobo ka̱ nu ka na n wuma.>>
23 E Elias tomou o menino, e o trouxe do quarto à casa, e o deu a sua mãe; e disse Elias: Vês aí, teu filho vive.
24 Ɗa vuka va vu danai Iliya, <<Gogo na n yeve ta̱ a na avu vuma vu Ka̱shile ɗa vi, kpamu kadanshi ka Vuzavaguɗu a̱ una̱ u nu mayun ɗa.>>
24 Então, a mulher disse a Elias: Nisto conheço, agora, que tu és homem de Deus e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.