Romanos 7

العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ما راكُمش عارفين ياالخاوة، راني نَهدَر مع ناس يَعَّرفو الشَريعة، باللي الشَريعة تَتحَكَّم فالإنسان ما دامو حَي؟
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 المْرا المْزَوّجة مَربوطة بالشَريعة لراجَلها مادامو حَي، بَصَّح لوكان يْموت، تَتحَرَّر من الشَريعة اللي تَربَطها ليه.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 يَعني، مادامو حَي، تَتسَمّا زانية لوكان تْكون لراجَل واحَدآخُر، بَصَّح وَلاّ مات تَتحَرَّر من الشَريعة، وما تَتسَمّاش زانية لوكان تْكون لراجَل واحَدآخُر.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 حَب يْقول، يا خاوتي، أنتومَ مَتّو للشَريعة في دات المَسيح، باش تْكونو لواحَدآخُر، للي قام مالموت، باش نْجيبو غَلّة لله.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 خاطَر كي كُنّا فالدات، كانو شَهوات الخْطِيّة بالشَريعة يَخَّدمو في طْرافنا باش يْجيبو غَلّة للموت،
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 بَصَّح دُرك، رانا تْحَرَّرنا من الشَريعة، على حْساب اللي مَتنا للشي اللي كان حاكَمنا، باش مَنّا للفوق نَخَّدمو على حْساب الروح الجْديد، وماشي على حْساب الحَرف القْديم.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 واش نْقولو هِمّالا؟ الشَريعة خْطِيّة؟ حاشا! بَصَّح ما عْرَفت الخْطِيّة غير بالشَريعة. ما كُنتش قادَر نَعرَف الشَهوة لوكان الشَريعة ما قالَتش: "ما تْتشَهّاش"،
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 والخْطِيّة، لِقاَت السَبّة بالفَرض وخَلقَت فِيَّ الشَهوة. خاطَر بلا الشَريعة، الخْطِيّة مِيّتة.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 أنا بالدات، كُنت عايَش من قْبَل بلا شَريعة، وكي جا الفَرض، حْيات الخْطِيّة،
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 ومَت أنا، والفَرض اللي نَعطا للحْياة، أدّاني للموت.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 خاطَر الخْطِيّة لْقاَت السَبّة بالفَرض، غْواتني وقَتلَتني.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 الشَريعة مْقَدّسة، والفَرض مْقَدَّس، صالَح ومْليح،
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 واش مَعنَتها؟ المْليح جابلي الموت؟ حاشا! بَصَّح باش تْبان الخْطِيّة باللي هِيَ خْطِيّة، جابَتلي الموت بالشي اللي مْليح، وبالفَرض بانَت الخْطِيّة شْحال خاطية.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 رانا عارفين باللي الشَريعة روحِيّة، بَصَّح أنا دات مَبيوعة للخْطِيّة،
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 خاطَر ما نَعرَفش واش نْدير، وما نَقدَرش نْدير واش نْحَب، ونَكرَه واش نْدير.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 وَلاّ نْدير الشي اللي ما نْحَبّوش، راني نَستَعرَف باللي الشَريعة مْليحة.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 ودُرك ماشي أنا اللي نْدير هاد الشي، بَصَّح الخْطِيّة اللي تَسكُن فِيَّ،
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 خاطَر راني عارَف باللي ماشي الخير اللي ساكَن فِيَّ، يَعني في داتي، خاطَر نْحَب الخير بَصَّح ما نْديرش الخير،
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 وما نْديرش الخير اللي نْحَبّو، ونْدير الشَر اللي ما نْحَبّوش.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 وَلاّ الشي اللي ما نْحَبّوش، هَداك هُوَ اللي نْديرو، مَعنَتها ماشي أنا اللي راني نَتصَرَّف، الخْطِيّة اللي ساكنة فِيَّ هِيَ اللي راهي تَتصَرَّف.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 ونَلقا باللي نْحَب نْدير الخير بَصَّح الشَر هُوَ اللي حاضَر فِيَّ،
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 خاطَر نَفرَح بشَريعة الله اللي فِيَّ من الداخَل،
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 بَصَّح نَلقا في داتي شَريعة واحَدُخرى تْحارَب الشَريعة اللي في عَقلي، وتْطَوَّعني لشَريعة الخْطِيّة اللي ساكنة في داتي.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 مَسكين أنا! شْكون يْسَلَّكني من دات الموت هَدي؟
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 الحَمد لله بيَسوع المَسيح رَبّنا. أنا نَخدَم شَريعة الله بعَقلي، بَصَّح داتي تَخدَم شَريعة الخْطِيّة.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.