Marcos 12
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs ACF
1 وبْدا يَسوع يَهدَر معاهُم بالمْتال: "واحَد الراجَل غْرَس دالية ودَوَّر عليها الزَرب وحْفَر مَعصرة وبْنا بُرج وكْراها لفَلاّحين وسافَر،
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 وكي وْصَل وَقت الغَلّة، بْعَت للفَلاّحين خَدّام باش يَدّي غَلّة الدالية،
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 شَدّوه الفَلاّحين، ضَربوه وبَعتوه يَدّيه فارغين.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 وزاد مول الدالية بْعَتَّلهُم خَدّام واحَدآخُر، ضَربوه للراس وسَبّوه،
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 وزاد بْعَت واحَدآخُر وقَتلوه، وواحَدُخرين بَزّاف، كايَن اللي ضَربوهُم وكايَن اللي قَتلوهُم.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 وكان عَندو تاني وْلَد عْزيز عليه بَزّاف، بَعتهولهُم هُوَ الأخراني، وقال: "وْليدي يْقادروه"،
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 بَصَّح هَدوك الخَدّامين قالو بيناتهُم: "هَدا هُوَ اللي يَورَت، هَيّاو نَقُّتلوه والوَرث يْكون لينا".
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 شَدّوه، قَتلوه ورْماوَه خارَج الدالية.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 واش يْدير هِمّالا مول الدالية؟ يْجي، يَقتَل الفَلاّحين ويَعطي الدالية لواحَدُخرين".
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 قالَلهُم يَسوع: "ما قْريتوش هاد المَكتوب: "الحَجرة اللي ما قَبلوهاش البَنّايين وَلاّت حَجرة الوْصَل"،
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 هاد الشي جا من الرَب وهاد الشي عْجَب عَندنا."
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 فَهمو باللي قال المْتَل عليهُم وحَوّسو يَحَّكموه بَصَّح خافو من الغاشي، وخَلاّوَه وراحو.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 بَعتولو شي فَرِيسِيّين وهيرودوسِيّين باش يْطَيّحوه بكَلمة،
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 وكي راحو قالولو: "شيخ، رانا عارفين باللي أنتَ حَقّاني وما تْديرش الوْجوه، وتْعَلَّم طْريق الله بالحَق. يْجوز باش تَتمَد الغْرامة لقَيصَر وَلاّ لالا؟ نْمَدّو وَلاّ ما نْمَدّوش؟"
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 عْرَف يَسوع التْنوفيق مْتاعهُم وقالَلهُم: "وَعلاش راكُم تْجَرّبو فِيَّ، أَعطيوني دينار نْشوفو."
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 جابوهولو وقالَلهُم: "مْتاع من هاد التَصويرة وهاد الكْتيبة؟" قالولو: "مْتاع قَيصر"،
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 هِمّالا قالَلهُم يَسوع: "أعطيو لقَيصَر حاجة قَيصَر، ولله حاجة الله". وسْتَعجبو فيه.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 وجاو ليه الصَدّوقِيّين اللي يْقولو باللي ما كانش القِيامة وسَقساوَه وقالو:
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 "شيخ، موسى كَتبَّلنا هاد الشي: "لو كان يْموت خو كاش واحَد، ويْخَلّي مَرتو وما يْخَلّيش الدْراري، لازَم خوه يَتزَوَّج بمَرتو باش يْدير الدَرِّيّة لخوه".
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 كانو كاينين سَبعة خاوة، الأوَّل تْزَوَّج ومات وما خَلاّش دْراري،
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 تْزَوَّج التاني بمَرت الأوَّل ومات وما خَلاّش دْراري، والتالَت كيف كيف.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 وفي سَبعة تْزَوّجو بيها وما خَلاّوش الدَرِّيّة، ومع الأخَّر فيهُم كامَل ماتَت هِيَ تاني.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 فالقِيامة، مَرت من فيهُم رايحة تْكون؟ خاطَر في سَبعة تْزَوّجو بيها."
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 جاوَبهُم يَسوع: "ما تَعَّرفو لا الكْتوب، لا قُدرة الله، على هَدا اللي راكُم غالطين.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 خاطَر كي يْقومو الموتى، لا الرْجال يَتزَوّجو ولا النْسا يَتزَوّجو بيهُم، بَصَّح يْكونو كي المَلايكة فالسْماوات.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 على آمَر الموتى وقْيامَتهُم، ما قْريتوش في كْتاب موسى، كيفاش قاللو الله فالعَلاّيَڤ: "أَنا إِلَه إِبراهيم وإِلَه إِسحاق وإِلَه يَعقوب"،
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 الله ماشي إِلَه الموتى، الله إِلَه الحَيّين، راكُم غالطين بَزّاف."
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 أَدَّنّا واحَد من الكُتّاب سْمَعهُم يَهَّدرو، وشاف باللي يَسوع جاوَبهُم مْليح، وسَقساه: "أَما هُوَ الفَرض الكْبير فالفْرايَض كامَل؟"
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 جاوَب يَسوع باللي الكْبير هُوَ: "أَسمَع، إِسرائيل، الرَب إِلَهنا رَب واحَد،
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 وتْحَب الرَب إِلَهَك من كُل قَلبَك، ومن كُل نَفسَك، ومن كُل تَخمامَك ومن كُل قَوّتَك"،
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 وهَدا التاني: "تْحَب قْريبَك كيما نَفسَك". ما كانش فَرض كْبير على هاد الزوج."
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 قاللو الكاتَب: "مْليح شيخ، قُلت بالحَق باللي الله واحَد وما كانش إِلَه غيرو،
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 ويَتحَب من كُل القَلب، وكُل العْقَل، وكُل القُوّة، ومْحَبّة القْريب كيما نَفسَك خير بَزّاف من كامَل المَحروقات والدْبايَح."
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 شاف يَسوع العْقَل في وْجاب الكاتَب وقاللو: "ما راكش بْعيد على مَلَكوت الله"، وواحَد ما زاد قْدَر يْسَقسيه.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 نْطَق يَسوع وقال وهُوَ يْدَرَّس فالمَعبَد: "كيفاش يْقولو الكُتّاب باللي المَسيح وْليد داوَد؟
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 داوَد بالدات قال بالروح القُدّوس: "قال الرَب لرَبّي، أَقعَد على يْميني حَتّى نْحَط عَديانَك تَحت رَجليك."
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 داوَد بالدات يْقوللو رَبّي، كيفاش يْكون وْليدو؟" والغاشي كان كاتَر وكانو يْحَبّو كي يَسَّمعولو.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 وفالتَعليم مْتاعو قال: "رَدّو بالكُم من الكُتّاب اللي يْحَبّو يَمشيو بڤْنادَر طْوال، ويْسَلّمو عليهُم فالأسْواق،
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 ويْحبّو الكْراسا الأوّلين فالمْجامَع ويَقَّعدو مع اللأوّلين فالوَليمات،
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 اللي ياكلو دْيار الهَجّالات ويْطَوّلو فالصْلاة باش يْبانو. هَدو يْنالو عِقاب كْبير".
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 وقْعَد يَسوع قُدّام الخَزنة، وبْدا يْمَيَّز كيفاش كان الغاشي يْحَط الدْراهَم فيها. كايَن بَزّاف من المْرَفّهين اللي حَطّو بَزّاف،
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 وجات واحَد الهَجّالة ڤَلّيلة، حَطَّت زوج دْريهمات قيس زوج دورو.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 عَيَّط يَسوع للتابعين مْتاعو وقالَلهُم: "نْقولَلكُم الصَح، هاد الهَجّالة الڤَلّيلة حَطَّت كْتَر منهُم كامَل اللي حَطّو فالخَزنة،
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 خاطَر هومَ كامَل حَطّو من الشْياطة مْتاعهُم بَصَّح هِيَ حَطَّت كامَل واش عَندها، حَطَّت كامَل قوتها".
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.