Lucas 15
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs VC
1 كانو كامَل المَكّاسين والخاطيين يْقَرّبو من يَسوع باش يَسَّمعولو.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 بْداو الفَريسِيّين والكُتّاب يْدَمدمو ويْقولو: "هَدا يَستَقبَل الخاطيين وياكُل معاهُم".
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 مَدَّلهُم هاد المْتَل وقال:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 "شْكون فيكُم، لو كان يْكونو عَندو مْية خْروف ويَتبَحَّرلو واحَد، ما يْخَلّيش التَسعة وتَسعين فالخْلا ويْروح يْحَوَّس على هَداك اللي تْبَحَّرلو حَتّى يَلقاه؟
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 وكي يَلقاه يْحَطّو على كْتافو وهُوَ فَرحان،
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 وكي يْوَلّي لدارو، يْعَيَّط لصْحابو وجيرانو ويْقولَلهُم: "أفَّرحو معايَ خاطَر راني لْقيت الخْروف اللي تْبَحَّرلي".
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 نْقولَلكُم باللي هَكدا تْكون الفَرحة فالسْما على جال واحَد خاطي يْتوب كْتَر من اللي تْكون لتَسعة وتَسعين صالحين ما يَسَّحقوش التوبة.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 وَلاّ واش من المْرا اللي يْكونو عَندها عَشر فْراكات ويَتبَحَّرلها فْراك واحَد ما تَشعَلش الضو وتُكنَس الدار وتْحَوَّس مْليح حَتّى تَلقاه؟
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 وكي تَلقاه، تْعَيَّط لحْباباتها وجاراتها وتْقول: "أفَّرحو معايَ خاطَر راني لْقيت الفْراك اللي تْبَحَّرلي".
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 وهَكدا نْقولَلكُم تْكون الفَرحة قُدّام مَلايكة الله كي يْتوب واحَد خاطي."
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 وزاد قال: "واحَد الراجَل كان عَندو زوج وْلاد،
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 قال الصْغير فيهُم لباباه: "بابا، أعطيني نْصيبي اللي راني رايَح نَوَّرتو". وقْسَمَّلهُم باباهُم المَلك مْتاعو.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 بَعد يامات قْلال، لَم الوْلَد الصْغير شَيّو كامَل وسافَر لبْلاد بْعيدة وين رْما دْراهمو وهُوَ عايَش بلا راي.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 بَعد ما صْرَف كُل شي، جات مَجاعة كْبيرة في هَديك البْلاد، وبْدا يَلقا روحو فالحوج.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 راح يَخدَم عَند واحَد من ناس هَديك البْلاد، بَعتو للأحواش مْتاعو يَرعا الحْلالَف.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 وكان يَتشَهّا يْعَمَّر كَرشو من الخَرّوب اللي كانو ياكلوه الحْلالَف بَصَّح حَتّى واحَد ما كان يَعطيلو منّو.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 تْكاكا مع روحو وقال: "شْحال من خَدّام عَند بابا عَندو الخُبز بالشَبعة، وأنايَ راني نْموت بالجوع.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 نْنوض، نْروح عَند بابا ونْقوللو: "يا بابا، راني غْلَطت في حَق السْما وفي حَقَّك،
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 وما نَستاهَلش نْزيد نَتسَمّا وْليدك، ديرني كي واحَد من الخَدّامين مْتاعك"".
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 ناض وراح لعَند باباه. وكي كان مازالو بْعيد، شافو باباه وحَن عليه وراح يَجري، عَنّقو وباسو.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 قاللو وْليدو: "بابا، غْلَطت في حَق السْما وفي حَقَّك، وما نَستاهَلش نْزيد نَتسَمّا وْليدَك"،
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 بَصَّح باباه قال للخَدّامين مْتاعو: "غاولو، جيبو الڤَندورة المْخَيّرة ولَبّسوهالو، ديرولو خاتَم في صَبعو وصْبابَط في رَجليه،
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 وجيبو الوَكريف السْمين وأدَّبحوه. هَيّا ناكلو ونَفَّرحو،
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 خاطَر وْليدي هَدا كان مِيَّت وعاوَد حْيا، كان مْبَحَّر ولْقيناه". وبْداو يَفَّرحو.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ووْليدو الكْبير كان فالحوش. كي رْجَع ووْصَل قْريب للدار، سْمَع الجوق والغْنا،
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 وعَيَّط لواحَد من الخَدّامين وسَقساه واش كايَن.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 قاللو هَداك الخَدّام: "خوك رْجَع وباباك دْبَح الوَكريف السْمين خاطَر عاوَد شافو بخير".
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 زْعَف الوْلَد وكي ما حَبش يَدخُل خْرَج باباه وحَب يْدَخّلو.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 جاوَب وقال لباباه: "شْحال من عام وأنا نَخدَم فيك، عُمري ما عْصيتَك في حاجة، وعُمرَك ما عْطيتني حَتّى عَتروس باش نَزها مع صْحابي.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 بَصَّح، كي جا وْليدَك، هَداك اللي كْلا دْراهمَك مع الزانيات، ليه اللي دْبَحت الوَكريف السْمين".
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 قاللو باباه: "يا وْليدي، أنتَ راك دايمًا معايَ، شِيّي هُوَ شِيَّك،
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 بَصَّح، كان لازَم نَفَّرحو ونَزهاو خاطَر خوك هَدا كان مِيَّت وعاوَد حْيا، كان مْبَحَّر ولْقيناه."
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.