Lucas 15
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs ARIB
1 كانو كامَل المَكّاسين والخاطيين يْقَرّبو من يَسوع باش يَسَّمعولو.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 بْداو الفَريسِيّين والكُتّاب يْدَمدمو ويْقولو: "هَدا يَستَقبَل الخاطيين وياكُل معاهُم".
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 مَدَّلهُم هاد المْتَل وقال:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 "شْكون فيكُم، لو كان يْكونو عَندو مْية خْروف ويَتبَحَّرلو واحَد، ما يْخَلّيش التَسعة وتَسعين فالخْلا ويْروح يْحَوَّس على هَداك اللي تْبَحَّرلو حَتّى يَلقاه؟
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 وكي يَلقاه يْحَطّو على كْتافو وهُوَ فَرحان،
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 وكي يْوَلّي لدارو، يْعَيَّط لصْحابو وجيرانو ويْقولَلهُم: "أفَّرحو معايَ خاطَر راني لْقيت الخْروف اللي تْبَحَّرلي".
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 نْقولَلكُم باللي هَكدا تْكون الفَرحة فالسْما على جال واحَد خاطي يْتوب كْتَر من اللي تْكون لتَسعة وتَسعين صالحين ما يَسَّحقوش التوبة.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 وَلاّ واش من المْرا اللي يْكونو عَندها عَشر فْراكات ويَتبَحَّرلها فْراك واحَد ما تَشعَلش الضو وتُكنَس الدار وتْحَوَّس مْليح حَتّى تَلقاه؟
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 وكي تَلقاه، تْعَيَّط لحْباباتها وجاراتها وتْقول: "أفَّرحو معايَ خاطَر راني لْقيت الفْراك اللي تْبَحَّرلي".
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 وهَكدا نْقولَلكُم تْكون الفَرحة قُدّام مَلايكة الله كي يْتوب واحَد خاطي."
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 وزاد قال: "واحَد الراجَل كان عَندو زوج وْلاد،
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 قال الصْغير فيهُم لباباه: "بابا، أعطيني نْصيبي اللي راني رايَح نَوَّرتو". وقْسَمَّلهُم باباهُم المَلك مْتاعو.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 بَعد يامات قْلال، لَم الوْلَد الصْغير شَيّو كامَل وسافَر لبْلاد بْعيدة وين رْما دْراهمو وهُوَ عايَش بلا راي.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 بَعد ما صْرَف كُل شي، جات مَجاعة كْبيرة في هَديك البْلاد، وبْدا يَلقا روحو فالحوج.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 راح يَخدَم عَند واحَد من ناس هَديك البْلاد، بَعتو للأحواش مْتاعو يَرعا الحْلالَف.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 وكان يَتشَهّا يْعَمَّر كَرشو من الخَرّوب اللي كانو ياكلوه الحْلالَف بَصَّح حَتّى واحَد ما كان يَعطيلو منّو.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 تْكاكا مع روحو وقال: "شْحال من خَدّام عَند بابا عَندو الخُبز بالشَبعة، وأنايَ راني نْموت بالجوع.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 نْنوض، نْروح عَند بابا ونْقوللو: "يا بابا، راني غْلَطت في حَق السْما وفي حَقَّك،
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 وما نَستاهَلش نْزيد نَتسَمّا وْليدك، ديرني كي واحَد من الخَدّامين مْتاعك"".
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 ناض وراح لعَند باباه. وكي كان مازالو بْعيد، شافو باباه وحَن عليه وراح يَجري، عَنّقو وباسو.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 قاللو وْليدو: "بابا، غْلَطت في حَق السْما وفي حَقَّك، وما نَستاهَلش نْزيد نَتسَمّا وْليدَك"،
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 بَصَّح باباه قال للخَدّامين مْتاعو: "غاولو، جيبو الڤَندورة المْخَيّرة ولَبّسوهالو، ديرولو خاتَم في صَبعو وصْبابَط في رَجليه،
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 وجيبو الوَكريف السْمين وأدَّبحوه. هَيّا ناكلو ونَفَّرحو،
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 خاطَر وْليدي هَدا كان مِيَّت وعاوَد حْيا، كان مْبَحَّر ولْقيناه". وبْداو يَفَّرحو.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ووْليدو الكْبير كان فالحوش. كي رْجَع ووْصَل قْريب للدار، سْمَع الجوق والغْنا،
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 وعَيَّط لواحَد من الخَدّامين وسَقساه واش كايَن.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 قاللو هَداك الخَدّام: "خوك رْجَع وباباك دْبَح الوَكريف السْمين خاطَر عاوَد شافو بخير".
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 زْعَف الوْلَد وكي ما حَبش يَدخُل خْرَج باباه وحَب يْدَخّلو.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 جاوَب وقال لباباه: "شْحال من عام وأنا نَخدَم فيك، عُمري ما عْصيتَك في حاجة، وعُمرَك ما عْطيتني حَتّى عَتروس باش نَزها مع صْحابي.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 بَصَّح، كي جا وْليدَك، هَداك اللي كْلا دْراهمَك مع الزانيات، ليه اللي دْبَحت الوَكريف السْمين".
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 قاللو باباه: "يا وْليدي، أنتَ راك دايمًا معايَ، شِيّي هُوَ شِيَّك،
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 بَصَّح، كان لازَم نَفَّرحو ونَزهاو خاطَر خوك هَدا كان مِيَّت وعاوَد حْيا، كان مْبَحَّر ولْقيناه."
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.