2 Coríntios 7
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs BKJ
1 على حْساب اللي نَلنا هاد الوْعود، يا الحْباب، هَيّا نَتطَهّرو حْنا بالدات من كُل خْماج مْتاع الدات والروح، نْكَمّلو نَتقَدّسو فالخوف من الله.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ديرولنا مْكان، ما ضَرّينا حَتّى واحَد، ما فَلَّسنا حَتّى واحَد، ما فارَصنا في حَتّى واحَد،
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 ما رانيش نْقول هَكدا باش نَحكُم عليكُم، خاطَر قُلتها من قْبَل: راكُم في قْلوبنا فالموت وفالحْياة.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 عَندي تيقة كْبيرة فيكُم، نَفخَر بَزّاف بيكُم، تْسَجَّعت بَزّاف وراني طايَر بالفَرحة مع كامَل الشَدّة مْتاعنا.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 فالصَح، من اللي وْصَلنا لمَقدونية، ما رَيَّحناش. تْضايَقنا من كُل جيهة، الدْواس دايَر بينا والخوف في قْلوبنا،
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 بَصَّح الله اللي يْعَزّي المَتواضعين، عَزّا قْلوبنا بالمْجي مْتاع تيطَس،
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 وماشي بَرك بالمْجي مْتاعو، بَصَّح بالعْزا اللي تْعَزّا منكُم. وَصَّلَّلنا شوقكُم الكْبير، ودْموعكُم، وغيرَتكُم علِيَّ حَتّى أنا زادَت كَبرَت فَرحتي.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 خاطَر وَلاّ حَزَّنتكُم ببْرَيّتي، ما رانيش نادَ،. حَتّى لو كان نْدَمت، راني شايَف باللي هاد البْرِيّة والو حَزّنَتكُم في ساعة،
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 دُرك نَفرَح، ماشي على جال اللي حْزَنتو، بَصَّح على جال اللي حْزَنتو للتوبة. خاطَر حْزَنتو على حْساب مُراد الله، وهَكدا ما نْضَرّيتو منّا في حَتّى شي.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 خاطَر الحْزَن على حْساب مُراد الله، يَدّي للتوبة اللي تْوَصَّل للسْلاك بلا نْدامة، بَصَّح الحْزَن مْتاع الدَنيا يَدّي للموت.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 هاوليك هِمّالا هَدا حْزَنكُم بالدات اللي كان كيما يْحَب الله واش دار فيكُم: واش من الحَماس، واش من طْلَب السْماح، واش من النْدامة، واش من الخوف، واش من الشوق، واش من الغيرة، واش من المْحاسبة. بَيَّنتو بكُل صِفة باللي أنتومَ صافيين في هاد الدَعوة.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 هِمّالا، كي كْتَبتَلكُم، ما كان هاد الشي لا على جال اللي ضْلَم وَلا على جال اللي نَضلَم، بَصَّح باش تْبان عَندكُم غيرَتكُم علينا قُدّام الله.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 على هَدا، تْعَزّينا. زيد على هاد العْزا، زَدنا فْرَحنا كْتَر بفَرحة تيطَس على جال الهْنا اللي نالو منكُم في روحو،
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 خاطَر وَلاّ كُنت زُخت عليه بيكُم، راني ما تْحَشَّمتش، بَصَّح كيما قُلنالكُم الصَح في كُل شي، زوخنا بيكُم قُدّام تيطَس تاني كان مَبني على الصَح،
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 وزادَت مْحَبّتو ليكُم، مَتفَكَّر طاعَتكُم كامَل، كيفاش لاقيتوه بالخوف والرَعشة.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 راني فَرحان اللي نَقدَر نَتكَل عليكُم في كُل شي.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.