2 Coríntios 7
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs ACF
1 على حْساب اللي نَلنا هاد الوْعود، يا الحْباب، هَيّا نَتطَهّرو حْنا بالدات من كُل خْماج مْتاع الدات والروح، نْكَمّلو نَتقَدّسو فالخوف من الله.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 ديرولنا مْكان، ما ضَرّينا حَتّى واحَد، ما فَلَّسنا حَتّى واحَد، ما فارَصنا في حَتّى واحَد،
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 ما رانيش نْقول هَكدا باش نَحكُم عليكُم، خاطَر قُلتها من قْبَل: راكُم في قْلوبنا فالموت وفالحْياة.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 عَندي تيقة كْبيرة فيكُم، نَفخَر بَزّاف بيكُم، تْسَجَّعت بَزّاف وراني طايَر بالفَرحة مع كامَل الشَدّة مْتاعنا.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 فالصَح، من اللي وْصَلنا لمَقدونية، ما رَيَّحناش. تْضايَقنا من كُل جيهة، الدْواس دايَر بينا والخوف في قْلوبنا،
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 بَصَّح الله اللي يْعَزّي المَتواضعين، عَزّا قْلوبنا بالمْجي مْتاع تيطَس،
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 وماشي بَرك بالمْجي مْتاعو، بَصَّح بالعْزا اللي تْعَزّا منكُم. وَصَّلَّلنا شوقكُم الكْبير، ودْموعكُم، وغيرَتكُم علِيَّ حَتّى أنا زادَت كَبرَت فَرحتي.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 خاطَر وَلاّ حَزَّنتكُم ببْرَيّتي، ما رانيش نادَ،. حَتّى لو كان نْدَمت، راني شايَف باللي هاد البْرِيّة والو حَزّنَتكُم في ساعة،
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 دُرك نَفرَح، ماشي على جال اللي حْزَنتو، بَصَّح على جال اللي حْزَنتو للتوبة. خاطَر حْزَنتو على حْساب مُراد الله، وهَكدا ما نْضَرّيتو منّا في حَتّى شي.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 خاطَر الحْزَن على حْساب مُراد الله، يَدّي للتوبة اللي تْوَصَّل للسْلاك بلا نْدامة، بَصَّح الحْزَن مْتاع الدَنيا يَدّي للموت.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 هاوليك هِمّالا هَدا حْزَنكُم بالدات اللي كان كيما يْحَب الله واش دار فيكُم: واش من الحَماس، واش من طْلَب السْماح، واش من النْدامة، واش من الخوف، واش من الشوق، واش من الغيرة، واش من المْحاسبة. بَيَّنتو بكُل صِفة باللي أنتومَ صافيين في هاد الدَعوة.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 هِمّالا، كي كْتَبتَلكُم، ما كان هاد الشي لا على جال اللي ضْلَم وَلا على جال اللي نَضلَم، بَصَّح باش تْبان عَندكُم غيرَتكُم علينا قُدّام الله.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 على هَدا، تْعَزّينا. زيد على هاد العْزا، زَدنا فْرَحنا كْتَر بفَرحة تيطَس على جال الهْنا اللي نالو منكُم في روحو،
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 خاطَر وَلاّ كُنت زُخت عليه بيكُم، راني ما تْحَشَّمتش، بَصَّح كيما قُلنالكُم الصَح في كُل شي، زوخنا بيكُم قُدّام تيطَس تاني كان مَبني على الصَح،
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 وزادَت مْحَبّتو ليكُم، مَتفَكَّر طاعَتكُم كامَل، كيفاش لاقيتوه بالخوف والرَعشة.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 راني فَرحان اللي نَقدَر نَتكَل عليكُم في كُل شي.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.