2 Coríntios 7
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs ARA
1 على حْساب اللي نَلنا هاد الوْعود، يا الحْباب، هَيّا نَتطَهّرو حْنا بالدات من كُل خْماج مْتاع الدات والروح، نْكَمّلو نَتقَدّسو فالخوف من الله.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ديرولنا مْكان، ما ضَرّينا حَتّى واحَد، ما فَلَّسنا حَتّى واحَد، ما فارَصنا في حَتّى واحَد،
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 ما رانيش نْقول هَكدا باش نَحكُم عليكُم، خاطَر قُلتها من قْبَل: راكُم في قْلوبنا فالموت وفالحْياة.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 عَندي تيقة كْبيرة فيكُم، نَفخَر بَزّاف بيكُم، تْسَجَّعت بَزّاف وراني طايَر بالفَرحة مع كامَل الشَدّة مْتاعنا.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 فالصَح، من اللي وْصَلنا لمَقدونية، ما رَيَّحناش. تْضايَقنا من كُل جيهة، الدْواس دايَر بينا والخوف في قْلوبنا،
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 بَصَّح الله اللي يْعَزّي المَتواضعين، عَزّا قْلوبنا بالمْجي مْتاع تيطَس،
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 وماشي بَرك بالمْجي مْتاعو، بَصَّح بالعْزا اللي تْعَزّا منكُم. وَصَّلَّلنا شوقكُم الكْبير، ودْموعكُم، وغيرَتكُم علِيَّ حَتّى أنا زادَت كَبرَت فَرحتي.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 خاطَر وَلاّ حَزَّنتكُم ببْرَيّتي، ما رانيش نادَ،. حَتّى لو كان نْدَمت، راني شايَف باللي هاد البْرِيّة والو حَزّنَتكُم في ساعة،
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 دُرك نَفرَح، ماشي على جال اللي حْزَنتو، بَصَّح على جال اللي حْزَنتو للتوبة. خاطَر حْزَنتو على حْساب مُراد الله، وهَكدا ما نْضَرّيتو منّا في حَتّى شي.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 خاطَر الحْزَن على حْساب مُراد الله، يَدّي للتوبة اللي تْوَصَّل للسْلاك بلا نْدامة، بَصَّح الحْزَن مْتاع الدَنيا يَدّي للموت.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 هاوليك هِمّالا هَدا حْزَنكُم بالدات اللي كان كيما يْحَب الله واش دار فيكُم: واش من الحَماس، واش من طْلَب السْماح، واش من النْدامة، واش من الخوف، واش من الشوق، واش من الغيرة، واش من المْحاسبة. بَيَّنتو بكُل صِفة باللي أنتومَ صافيين في هاد الدَعوة.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 هِمّالا، كي كْتَبتَلكُم، ما كان هاد الشي لا على جال اللي ضْلَم وَلا على جال اللي نَضلَم، بَصَّح باش تْبان عَندكُم غيرَتكُم علينا قُدّام الله.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 على هَدا، تْعَزّينا. زيد على هاد العْزا، زَدنا فْرَحنا كْتَر بفَرحة تيطَس على جال الهْنا اللي نالو منكُم في روحو،
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 خاطَر وَلاّ كُنت زُخت عليه بيكُم، راني ما تْحَشَّمتش، بَصَّح كيما قُلنالكُم الصَح في كُل شي، زوخنا بيكُم قُدّام تيطَس تاني كان مَبني على الصَح،
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 وزادَت مْحَبّتو ليكُم، مَتفَكَّر طاعَتكُم كامَل، كيفاش لاقيتوه بالخوف والرَعشة.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 راني فَرحان اللي نَقدَر نَتكَل عليكُم في كُل شي.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.