Lucas 15
Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs VC
1 Fey kom tati pu kofrakelu impuestu Romangealu ka ti kakelu pu che rume wesa dunguyen chengelu, fülkonparkey engün Jesus mew tañi allkütuñmayafiel ñi kimeltun.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Fey ti pu farisew ka ti pu kimeltukelu Moyse ñi ley dungu dunguyemekefi engün ta Jesus ñi entuüñfilfiel feypilen mew:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Feymew tüfachi adkünu dungu nütramkaleleyew engün ta Jesus:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Kiñe wentru niey pataka ufisa, fey kiñe ñamkünuwi. Fey ñi kintuafiel ti ñamkülechi ufisa, ¿elkünupelayafuy may lelfün mew ti aylla mari aylla ufisa? Fey petufile wüla, nor duamküleweay.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Fey dew petufile, fente ñi ayüwün meñkupüramafi ñi llangka foro mew.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Fey akutule ñi ruka mew, trawülay ñi pu weni ka ñi pu karukatu, fey feypiafi: ‘Kiñentrür ayüwayiñ, dew petun tañi ñamümkefelchi ufisa.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Iñche feypiwayiñ tati aylla mari aylla lif mongenngelu duamtulay tañi wiñorakiduamtuael, feymew doy müleay ayüwün wenu mapu mew kiñe yafkafe ñi wiñorakiduamtun ta Ngünechen mew.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ka femngechi tüfa: Kiñe domo niefuy mari moneda, welu kiñe ñamümi. ¿Fey üyümpelayafuy may ñi pelontuwe ñi lepütuael ñi ruka femngechi ñi kintuafiel kuñiwtun mew ñi ñamümelchi moneda? Fey petufile wüla, ñi norduamkületuael.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Fey dew petufile trawülay ñi pu weniyeelchi pu domo, ka ñi pu karukatu, fey feypiafi: ‘Kiñentrür ayüwayiñ. Dew petun tañi ñamümfelchi moneda.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Iñche feypiwayiñ kiñe yafkafe ta wiñorakiduamtule ka femngechi rume ayüway Ngünechen ñi pu werken püllü.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Jesus ka femngechi feypi: “Kiñe wentru nierkey epu fotüm.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Fey ti doy inan weche wentru feypifi ñi chaw: ‘Chachay, eluaen ti trokiñ chemkün iñche tañi koneltuleel.’ Feymew tati ngen fotüm wüdamkalelfi ñi koneltuleelchi chemkün ñi epu fotüm.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Fey kiñe mufü antü rupalu, ti inan fotüm kom fendey ñi chemkün, fey amuy rume alü kamapu, kangelu trokiñ mapu mew, fey tüye mew kom wesa pünekapuy ñi elungeñmuel ka rume wesa mongen niepuy.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 “Welu feychi dew kom apümlu ñi pülata, tüyechi trokiñ mapu mew mülerumey kiñe fütra filla antüngen, fey kisu rume ngüñüwtuy.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Fey amuy ñi kintuküdawmeael kiñe ülmen wentru mew mülelu tüyechi mapu mew, fey tüfa werküeyew ñi kuydasañweael lelfün mew.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Rume küpa irkefuy tañi iyael tañi ikeel ti pu sañwe, welu fey rume elungelay ñi iyafiel.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Fey afduamlu eluwi ñi rakiduamael: ‘¡Tunten küdawfe chey müley iñche ñi chaw ñi ruka mew, fey nieyngün fentren iyael, welu iñche tüfa mew epeke entrin ngüñün mew!’
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Wiñotuan iñche ñi chaw ñi ruka mew, ka feypiputuafiñ: ‘Chachay, yafkan ta Ngünechen mew ka eymi mew.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Yewenngey iñche ñi fotüm tami piafiel ta iñche. Kiñe tami kona trokiaen rewall.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Feymew rüpütukünuwpatuy ñi küpatuael ñi chaw ñi ruka mew.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Fey ti weche wentru feypifi ñi chaw: ‘Chachay, yafkan ta Ngünechen mew ka eymi mew. Yewenngey iñche ñi fotüm tami piafiel ta iñche.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Welu ñi chaw werküy ñi pu kona: ‘Pürüm nentupamün ti doy kümeke takuwün ka tukutufimün. Ka tukulelfimün kiñe iwül kuwü ñi changüll kuwü mew ka okota ñi namun mew.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Fey ka küpalfimün ti doy motrichi tripantu kulliñ, fey langümfimün. ¡Iyaiñ ka nieaiñ kawiñ.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Tüfa iñche ñi fotüm tati, lakefuy reke ka wiñomongetuy. Ñamkefuy tati, ka petufiyiñ!’ Fey eluwi engün ñi nieael ta kawiñ.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Fey ti fütache ñi wünen fotüm miyawürkey lelfün mew. Fey wiñomelu, akutuy inafül ruka, fey allküy ti musika ka ti purun.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Feymew mütrümfi kiñe ñi pu kona, fey ramtufi famngechi: ‘¿Chem dungu anta müley?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Fey ti kona feypieyew: ‘Tami peñi ñi akutun mew tati. Fey tami chaw langümfali ti doy motrichi tripantu kulliñ, tañi küme akutun mew ka ñi küme tremolkülen mew.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Welu rume lladküy ti wünen fotüm. Pilay rume ñi konpatuael, feymew ñi chaw tripatueyew ñi llellipuaetew tañi konpatuael.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Feymew kisu feypifi ñi chaw: ‘Eymi kimnieymi tunten tripantu tami küdawelkefiel, ka rumel müngeltuniekeeyu, welu kiñe nag no rume elukelaen kiñe pichi kapüra tañi kawiñael ñi pu weni iñchiñ.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Welu akutulu tami fotüm, tami wesa pünekañmaetew tami pülata ñiwalechi pu domo mew, fey langümelfimi ti doy motrichi tripantu kulliñ kisungealu.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Fey kisu ñi chaw llowdungueyew: ‘Fotüm, eymi iñchiw ta rumel mülekeyu, fey kom tañi nieel iñche eymingealu.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Welu fewla rume kümey taiñ kawiñael ka taiñ ayüwael tami peñi tati lakefuy reke, fey wiñome mongetuy. Ñamkefuy reke tati, fey ka petufiyiñ.’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.