Lucas 15
Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs ACF
1 Fey kom tati pu kofrakelu impuestu Romangealu ka ti kakelu pu che rume wesa dunguyen chengelu, fülkonparkey engün Jesus mew tañi allkütuñmayafiel ñi kimeltun.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fey ti pu farisew ka ti pu kimeltukelu Moyse ñi ley dungu dunguyemekefi engün ta Jesus ñi entuüñfilfiel feypilen mew:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Feymew tüfachi adkünu dungu nütramkaleleyew engün ta Jesus:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Kiñe wentru niey pataka ufisa, fey kiñe ñamkünuwi. Fey ñi kintuafiel ti ñamkülechi ufisa, ¿elkünupelayafuy may lelfün mew ti aylla mari aylla ufisa? Fey petufile wüla, nor duamküleweay.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Fey dew petufile, fente ñi ayüwün meñkupüramafi ñi llangka foro mew.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Fey akutule ñi ruka mew, trawülay ñi pu weni ka ñi pu karukatu, fey feypiafi: ‘Kiñentrür ayüwayiñ, dew petun tañi ñamümkefelchi ufisa.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Iñche feypiwayiñ tati aylla mari aylla lif mongenngelu duamtulay tañi wiñorakiduamtuael, feymew doy müleay ayüwün wenu mapu mew kiñe yafkafe ñi wiñorakiduamtun ta Ngünechen mew.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ka femngechi tüfa: Kiñe domo niefuy mari moneda, welu kiñe ñamümi. ¿Fey üyümpelayafuy may ñi pelontuwe ñi lepütuael ñi ruka femngechi ñi kintuafiel kuñiwtun mew ñi ñamümelchi moneda? Fey petufile wüla, ñi norduamkületuael.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Fey dew petufile trawülay ñi pu weniyeelchi pu domo, ka ñi pu karukatu, fey feypiafi: ‘Kiñentrür ayüwayiñ. Dew petun tañi ñamümfelchi moneda.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Iñche feypiwayiñ kiñe yafkafe ta wiñorakiduamtule ka femngechi rume ayüway Ngünechen ñi pu werken püllü.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesus ka femngechi feypi: “Kiñe wentru nierkey epu fotüm.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Fey ti doy inan weche wentru feypifi ñi chaw: ‘Chachay, eluaen ti trokiñ chemkün iñche tañi koneltuleel.’ Feymew tati ngen fotüm wüdamkalelfi ñi koneltuleelchi chemkün ñi epu fotüm.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Fey kiñe mufü antü rupalu, ti inan fotüm kom fendey ñi chemkün, fey amuy rume alü kamapu, kangelu trokiñ mapu mew, fey tüye mew kom wesa pünekapuy ñi elungeñmuel ka rume wesa mongen niepuy.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 “Welu feychi dew kom apümlu ñi pülata, tüyechi trokiñ mapu mew mülerumey kiñe fütra filla antüngen, fey kisu rume ngüñüwtuy.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Fey amuy ñi kintuküdawmeael kiñe ülmen wentru mew mülelu tüyechi mapu mew, fey tüfa werküeyew ñi kuydasañweael lelfün mew.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Rume küpa irkefuy tañi iyael tañi ikeel ti pu sañwe, welu fey rume elungelay ñi iyafiel.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Fey afduamlu eluwi ñi rakiduamael: ‘¡Tunten küdawfe chey müley iñche ñi chaw ñi ruka mew, fey nieyngün fentren iyael, welu iñche tüfa mew epeke entrin ngüñün mew!’
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Wiñotuan iñche ñi chaw ñi ruka mew, ka feypiputuafiñ: ‘Chachay, yafkan ta Ngünechen mew ka eymi mew.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Yewenngey iñche ñi fotüm tami piafiel ta iñche. Kiñe tami kona trokiaen rewall.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Feymew rüpütukünuwpatuy ñi küpatuael ñi chaw ñi ruka mew.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Fey ti weche wentru feypifi ñi chaw: ‘Chachay, yafkan ta Ngünechen mew ka eymi mew. Yewenngey iñche ñi fotüm tami piafiel ta iñche.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Welu ñi chaw werküy ñi pu kona: ‘Pürüm nentupamün ti doy kümeke takuwün ka tukutufimün. Ka tukulelfimün kiñe iwül kuwü ñi changüll kuwü mew ka okota ñi namun mew.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Fey ka küpalfimün ti doy motrichi tripantu kulliñ, fey langümfimün. ¡Iyaiñ ka nieaiñ kawiñ.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Tüfa iñche ñi fotüm tati, lakefuy reke ka wiñomongetuy. Ñamkefuy tati, ka petufiyiñ!’ Fey eluwi engün ñi nieael ta kawiñ.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Fey ti fütache ñi wünen fotüm miyawürkey lelfün mew. Fey wiñomelu, akutuy inafül ruka, fey allküy ti musika ka ti purun.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Feymew mütrümfi kiñe ñi pu kona, fey ramtufi famngechi: ‘¿Chem dungu anta müley?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Fey ti kona feypieyew: ‘Tami peñi ñi akutun mew tati. Fey tami chaw langümfali ti doy motrichi tripantu kulliñ, tañi küme akutun mew ka ñi küme tremolkülen mew.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Welu rume lladküy ti wünen fotüm. Pilay rume ñi konpatuael, feymew ñi chaw tripatueyew ñi llellipuaetew tañi konpatuael.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Feymew kisu feypifi ñi chaw: ‘Eymi kimnieymi tunten tripantu tami küdawelkefiel, ka rumel müngeltuniekeeyu, welu kiñe nag no rume elukelaen kiñe pichi kapüra tañi kawiñael ñi pu weni iñchiñ.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Welu akutulu tami fotüm, tami wesa pünekañmaetew tami pülata ñiwalechi pu domo mew, fey langümelfimi ti doy motrichi tripantu kulliñ kisungealu.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Fey kisu ñi chaw llowdungueyew: ‘Fotüm, eymi iñchiw ta rumel mülekeyu, fey kom tañi nieel iñche eymingealu.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Welu fewla rume kümey taiñ kawiñael ka taiñ ayüwael tami peñi tati lakefuy reke, fey wiñome mongetuy. Ñamkefuy reke tati, fey ka petufiyiñ.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.