Lucas 15

Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Fey kom tati pu kofrakelu impuestu Romangealu ka ti kakelu pu che rume wesa dunguyen chengelu, fülkonparkey engün Jesus mew tañi allkütuñmayafiel ñi kimeltun.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Fey ti pu farisew ka ti pu kimeltukelu Moyse ñi ley dungu dunguyemekefi engün ta Jesus ñi entuüñfilfiel feypilen mew:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Feymew tüfachi adkünu dungu nütramkaleleyew engün ta Jesus:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Kiñe wentru niey pataka ufisa, fey kiñe ñamkünuwi. Fey ñi kintuafiel ti ñamkülechi ufisa, ¿elkünupelayafuy may lelfün mew ti aylla mari aylla ufisa? Fey petufile wüla, nor duamküleweay.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Fey dew petufile, fente ñi ayüwün meñkupüramafi ñi llangka foro mew.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Fey akutule ñi ruka mew, trawülay ñi pu weni ka ñi pu karukatu, fey feypiafi: ‘Kiñentrür ayüwayiñ, dew petun tañi ñamümkefelchi ufisa.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Iñche feypiwayiñ tati aylla mari aylla lif mongenngelu duamtulay tañi wiñorakiduamtuael, feymew doy müleay ayüwün wenu mapu mew kiñe yafkafe ñi wiñorakiduamtun ta Ngünechen mew.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Ka femngechi tüfa: Kiñe domo niefuy mari moneda, welu kiñe ñamümi. ¿Fey üyümpelayafuy may ñi pelontuwe ñi lepütuael ñi ruka femngechi ñi kintuafiel kuñiwtun mew ñi ñamümelchi moneda? Fey petufile wüla, ñi norduamkületuael.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Fey dew petufile trawülay ñi pu weniyeelchi pu domo, ka ñi pu karukatu, fey feypiafi: ‘Kiñentrür ayüwayiñ. Dew petun tañi ñamümfelchi moneda.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Iñche feypiwayiñ kiñe yafkafe ta wiñorakiduamtule ka femngechi rume ayüway Ngünechen ñi pu werken püllü.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesus ka femngechi feypi: “Kiñe wentru nierkey epu fotüm.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Fey ti doy inan weche wentru feypifi ñi chaw: ‘Chachay, eluaen ti trokiñ chemkün iñche tañi koneltuleel.’ Feymew tati ngen fotüm wüdamkalelfi ñi koneltuleelchi chemkün ñi epu fotüm.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Fey kiñe mufü antü rupalu, ti inan fotüm kom fendey ñi chemkün, fey amuy rume alü kamapu, kangelu trokiñ mapu mew, fey tüye mew kom wesa pünekapuy ñi elungeñmuel ka rume wesa mongen niepuy.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 “Welu feychi dew kom apümlu ñi pülata, tüyechi trokiñ mapu mew mülerumey kiñe fütra filla antüngen, fey kisu rume ngüñüwtuy.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Fey amuy ñi kintuküdawmeael kiñe ülmen wentru mew mülelu tüyechi mapu mew, fey tüfa werküeyew ñi kuydasañweael lelfün mew.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Rume küpa irkefuy tañi iyael tañi ikeel ti pu sañwe, welu fey rume elungelay ñi iyafiel.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Fey afduamlu eluwi ñi rakiduamael: ‘¡Tunten küdawfe chey müley iñche ñi chaw ñi ruka mew, fey nieyngün fentren iyael, welu iñche tüfa mew epeke entrin ngüñün mew!’
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Wiñotuan iñche ñi chaw ñi ruka mew, ka feypiputuafiñ: ‘Chachay, yafkan ta Ngünechen mew ka eymi mew.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Yewenngey iñche ñi fotüm tami piafiel ta iñche. Kiñe tami kona trokiaen rewall.’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Feymew rüpütukünuwpatuy ñi küpatuael ñi chaw ñi ruka mew.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Fey ti weche wentru feypifi ñi chaw: ‘Chachay, yafkan ta Ngünechen mew ka eymi mew. Yewenngey iñche ñi fotüm tami piafiel ta iñche.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Welu ñi chaw werküy ñi pu kona: ‘Pürüm nentupamün ti doy kümeke takuwün ka tukutufimün. Ka tukulelfimün kiñe iwül kuwü ñi changüll kuwü mew ka okota ñi namun mew.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Fey ka küpalfimün ti doy motrichi tripantu kulliñ, fey langümfimün. ¡Iyaiñ ka nieaiñ kawiñ.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Tüfa iñche ñi fotüm tati, lakefuy reke ka wiñomongetuy. Ñamkefuy tati, ka petufiyiñ!’ Fey eluwi engün ñi nieael ta kawiñ.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Fey ti fütache ñi wünen fotüm miyawürkey lelfün mew. Fey wiñomelu, akutuy inafül ruka, fey allküy ti musika ka ti purun.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Feymew mütrümfi kiñe ñi pu kona, fey ramtufi famngechi: ‘¿Chem dungu anta müley?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Fey ti kona feypieyew: ‘Tami peñi ñi akutun mew tati. Fey tami chaw langümfali ti doy motrichi tripantu kulliñ, tañi küme akutun mew ka ñi küme tremolkülen mew.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Welu rume lladküy ti wünen fotüm. Pilay rume ñi konpatuael, feymew ñi chaw tripatueyew ñi llellipuaetew tañi konpatuael.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Feymew kisu feypifi ñi chaw: ‘Eymi kimnieymi tunten tripantu tami küdawelkefiel, ka rumel müngeltuniekeeyu, welu kiñe nag no rume elukelaen kiñe pichi kapüra tañi kawiñael ñi pu weni iñchiñ.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Welu akutulu tami fotüm, tami wesa pünekañmaetew tami pülata ñiwalechi pu domo mew, fey langümelfimi ti doy motrichi tripantu kulliñ kisungealu.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Fey kisu ñi chaw llowdungueyew: ‘Fotüm, eymi iñchiw ta rumel mülekeyu, fey kom tañi nieel iñche eymingealu.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Welu fewla rume kümey taiñ kawiñael ka taiñ ayüwael tami peñi tati lakefuy reke, fey wiñome mongetuy. Ñamkefuy reke tati, fey ka petufiyiñ.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.