Romanos 4
Quiarinio pueyaso rupaa pa jiyaniijia Jesucristojiniji pueyano rupaajinia (ARLNT) vs VC
1 Naaratej cuarta Judiocuacanaa, ¿taa nia sequeya pa supuetana Abrahamjinijini?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 ¿Casaara Pueyaso jiyatequiaari nojuaja juhua sesa miyashijiarani? Abrahamri maja na jiyanooshaanu quiquiaari maninia na miiniuucua. Pueyaso jaara nojuaja jiyanooquiaari maninia na miiniuucua, nojuaja maara tama na cuaqueyajaaja timitiaja quiquiaari.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Saniniuujia, tariucuacaanu Pueyaso Rupaajinia naa naajiotasano quiyari Abrahamjiniji:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Cua tojiri pueyanaa. Pueyano jaara poonijiore tamonura, na poonijiotenaari na poonijionujiniji na cumaneeca niquitiojua. Jaara niquitiosaare, cuno cumaneecaari maja nareja niquitiosano. Cunoori seetanujuanaa na poonijiosanojiniji.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Saniniuujia, maninia miyashijia jaara Pueyasoocua tiuuri, Pueyasoori na jiyatenutaniya juhua sesa miyashijiara saaja nocua na tiuuniuucua.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Pa supuetanaa jiyaniijia Davidcuajaari naa pohuataquiaari taa shuquiriaatia pa quiyani, Pueyaso jaara pa jiyatere juhua sesa miyashijiaca pa quiniuria na niquiara, maninia miyashijia pa quishacarijia. Naa naajiotasaaquiaariiri David sequesano:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Shuquiriaatia quijiaca cutaraari noo pueya, canapue Pueyaso jiyanoya sesa na miijiosanojinijicuajani, Pueyaso jaara tuujure sesa nojori miijiosanojuhuaj.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Shuquiriaatia quijiacaari noo pueyajuhuaj, puetunu sesa nojori miishanojuanaa Pueyaso saneyaquishootej”.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Janiyacuajaari tari sequereeni, Pueyasoori Abraham jiyatequiaari juhua sesa miyashijia na quiniuria, saaja nocua na tiuushacari. Pueyaso jaara naa jiyanooquiaaricuaa Abrahamtej, ¿Pueyasote saaja Judiocuaca jiyanooniu panijia, noo pojori canapuete na cararaatiuuquia co miatesano jiitiaani, taa nojori supuetana Abrahamcuaani? ¿Taa nia sequeyani? ¿Taucuacaarijiataj? ¿Nojoriti jiyanooshiyajuhuaj? ¡Taaquiriirinij!
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Taa nia sequeyanijia? ¿Abrahamte tari na cararaatiuuquia co miatesano quiquiaari Pueyaso jiyanooshacari nojuaja? Maja. Pueyasocuajaari na jiyanooquiaari miatesoojua na quishacari.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Na tiuuniu nuhuaji Pueyasoocua, Pueyasoori shusha jiyacari na niishitiquiaari na cararaatiuuquia co na miatenura. Cunoori quiquiaari na niyajetaaquishaanura, saaja Pueyasoocua na tiuushacari, Pueyasoori na jiyatequiaari juhua sesa miyashijiara, miatesoojua na quishacari. Naacuajitij, miatesoo taucuaca tiuushacari Jesucristoocua, taa Abraham tiuuquiaaricuaani, Pueyasoori nojori jiyateya juhua sesa miyashijiaca nojori quiniuriajuhuaj, mariyata juhua Abraham niquiohua nojori quiniuria. Naacuajitij, puetunu Pueyaso sequesano Abrahamjanaani, cunoori nojoririajuhuaj.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Naajuhuaj, pueya jaara na cararaatiuuquia co miatesano quiri Judiocuaca nojori quiniuria, naajaa. Nojori jaara Jesucristoocua tiuuri taa Abraham tiuuquiaaricuaani miatesoo na quishacarijia, Pueyasoori nojori jiyateya juhua Abraham niquiohua nojori quiniuriajuhuaj.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Pueyasocuajaari Abraham sequequiaari, nojuajaari nio jiya camaru quiniutianiya, puetunu necohuatajanaa. Pueyasoori naa sequequiaari Abrahamtej, saaja nocua na tiuushacari. Majaari naa Abraham sequesaanu quiquiaari Moisés Rootasano tojijia na quiniuucua. Jiyacaritij, Moisés Rootasanoori maja na quiniu quiquiaari juhuanojuaja.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Pueyaso sequesano Abraham jaara saaja Moisés Rootasano tojijiacara quiriquia, na sequesano maara najuhuana quiri Pueyasoocua tiuujiaca pueyara. Naajuhuaj, pueya maara najuhuana Pueyasoocua tiuujiaca quiriquiajuhuaj. Seetanujuanaa Pueyaso sequesano Abrahamni, cunoori puetunu Pueyasoocua tiuujiacarajanaa.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Cunoori maja saaja Moisés Rootasano tojijiacara. Pueyasocuajaari niishiquiaari, pueyari maja na naata Moisés Rootasano tojiniu quiniutianiya puetunujuanaa. Moisés Rootasanojiniji, paari niishiyani, paari saniitiosaanutaniyani pa tojitiaaquiniuucua cuno rootasano. Saniniuujia, Moisés Rootasano jaara quiyaquiriquia, pueya maara sequeyaquishaare: “Niaari sesa miijiaca”.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Pueyasoori tariucuacaanu na sequesano Abraham nareja niquitionu paniquiaari, puetunu necohuarajanaanio. Naaratej, seetanujuanaa pa masenura na sequesano Abraham, Pueyasoori sequequiaari, nojuajaari nareja na niquitionutaniya nocua tiuujiaca. Naacuajitij, Pueyaso sequesanoori maja saaja Moisés Rootasano tojijiacara. Cuno sequesanoori puetunu pueyapuerajanaa, canapuete Pueyasoocua tiuujiaca quiyani, taa Abraham quiquiaari Pueyasoocua tiuujiacuaani. Naa Pueyasoocua tiuujiaca pa quishacari taa Abraham tiuuquiaari Pueyasoocuacuaani, paari Abraham niquiohuani. Naaratej, Pueyasora, Abrahamri pa que.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Pueyasocuajaari naa sequequiaari Abrahamtej nojuajaari queraatia niquiohuaraca quiriquiano. Naacuajitij, Pueyaso sequesanoori naa naajiotasano quiya:
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abrahamri niishiquiaari, nojuajaari maja na naata necocua na muetutenu, puera saaquiano na quishacari tari. Naajaa, Abrahamri saaja Pueyaso sequesanoocua tiuuquiaari. Naacuajitij, nojuajaari seetanujuanaa queraatia tamaatia rupaaca pocuajaca pueyapue que, taa Pueyaso sequequiaari nojuacuajani. Pueyasoori naa na sequequiaari:
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Naa Pueyaso sequesacari nojuajatej, nojuajaari tari cien marijia shocotejoquiaari. Naa saaquiano na quishacaritij, necocua Saarajuhuaj, naajaa, majaari na tarinitianu quiquiaari Pueyaso sequesanoocua tiuuniu.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Saaja Pueyaso sequesanoocua na tiuushacari, nojuajaari maja noojia na niquijiotenu quiquiaari. Majaari Pueyaso sequesanojiniji na taacanuunu quiquiaarijiuhuaj. Saaja Pueyasoocua na tiuushacari, nojuajaari noojia cumaquiquiaari socua. Naacuajitij, nojuajaari naa maniniuhuaqueetaquiaari Pueyaso: “Paacarasho cua Pueyasonaa. Niishiyanijia quiaari canaa muetutenutaniya taa quia sequecanu janiyacuajani.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Quiaacuajaari cumaacaraca quia miiniuria puetunu quia sequesanojuanaa”.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Naa Abraham tiuuniuucua Pueyasoocuatej, Pueyasoori na jiyatequiaari juhua sesa miyashijia pueyanora.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Jaara naa naajiotasaaquiaari Abrahamjiniji: “Pueyasoori na jiyatequiaari juhua sesa miyashijiara”, cunoori maja saaja Abrahamra sequesano.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Cunoori pajaniyara sequesanojuhuaj. Cunora, Pueyasoori pa jiyateya juhua sesa miyashijiarajuhuaj, nocua pa tiuushacari, pa niishishacarijiuhuaj nojuacuajaari pa Jiyaniijia Jesucristo samiitianiquiaariuhua macujiniji.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Pueyasocuajaari mijiria na jiyaroquiaari sesa pa miishanoocuara mosocoriquiano. Nojuajaari na samiitianiquiaariuhua, Jesu jaatianura nocua pajaniya, juhua tariucua sesa miyashijiaca.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.