Lucas 15
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs NAA
1 Arrpunharanga artwa tax money kotjinha ntjarra, relha kornarintja arrpunha ntjarra turta Jesuurna pitjika, erinha wutjika.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Artwa Pharisee ntjarra, artwa Intarrangaltha ntjarra turta pula kngarra wannga angkaka. “Artwa nhanhataka relha kornarintja ntjarrakarrpa tjina kngarra ntelalhama, era turta etnakalela marna ilkuma.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Jesualantama etnanha yia nhanha alpmelaka.
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Arai, thunga ungkwanga 100 sheep intama. Sheep nyinta turtantama pairlperrama. Unta kunha 99 etnanha kathaka impurlalhama. Untantama sheep nyinta ekura yonthama unta erinha arltaritjinalpula.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Sheep erinha arltaramala, unta kangkama inthorra. Untantama erinha parlapaka tjurnamala
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 wotha worlurna kngetnama. Kurunga pmarurna alpumala, unta tjina ungkwanganha ntjarranha, relha pmararinya arrpunha ntjarranha turta worlilamala ilama, ‘Atha sheep pairlperrakala nukanha arltaraka. Nurna arrkana niai.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Jesuala etnanha ilaka, “Lakinha ngerra alkirarinya ntjarra arrkanalkura nama relha nyintaka, erala Altjirrurna toperramanga, 99 arrpunhangatjina, etnakathaka itja namanga Altjirrurna toperritjika, etna kala Altjirranga urlarra arratja namanga.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Yia arrpunha nhanha turta wai. Thunga arrkutjaka money tjiparra 10 intama. Erantama money nyinta pairlpilama. Era kunha irna alknganthakanha ekuranha etama. Erantama iltha ekuranha ilkngima. Era turta money ekura montjala yonthama, era erinha arltaritjinalpula.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Erantama money erinha arltarakalanga, era arrkutja tjina ekuranha ntjarranha, arrkutja pmararinya arrpunha ntjarranha turta ntangkama. Era etnanha ilama, ‘Yinga arrkana inthorra nama. Money nhanga athala pairlpilakala, atha wotha arltaraka. Nukalela arrkana nai!’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Jesuala etnanha ilaka, “Lakinha ngerra Altjirraka angel ntjarra arrkana nama relha kornarintja nyintaka, erala Altjirrurna toperramanga.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesuala yia nhanha turtantama etnanha alpmelaka, “Artwa arrpunhaka worra tharra naka.
11 Jesus continuou:
12 Worra ingkarninya erantama kaarta ekuranhaka enkaka, ‘Kaartai, yultha athala initjinala unta ilumanga, yultha lenha yinganha kala lyarta nthalathanai.’ Artwa erantama yultha ekuranha, worra ekuranha tharraka errarnpalhelaka.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Kala arlta arrpunhalantama, worra ingkarninya era yultha ekuranhakarta tjaiyakerraka. Erantama ilanga lhaka, pmara arrpunhurna. Tanhala era yultha ekuranha parrpa yirralhelaka, ngkwarla kngarra ntjumala, kwarra ntjarranhalka lurnamala.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Era yultha ekuranha kala yirralhelakalangantama, marnaka paalerrintja pmara tanhala naka. Era turtantama marnaka paalerraka.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 “Artwa arrpunhaka pig ntjarra naka. Worra erantama ekururna lhamala ingkaka, ‘Yinga antja nama pig ungkwanganha ntarntaritjika.’ Artwa erantama erinha yairnaka pig ekuranha ntjarranha ntarntaritjika.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ngaiyala inthorra namala, era kala pig ntjarraka marna ilkutjika antja naka. Relha nyintala pula erinha itja marna ilkutjika nthaka.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Alkngampumalantama era eterraka, ‘Kaarta nukanhaka urrkapunhapunha ntjarrala pula marna rontha kuta ilkurlanama, kanha yinga nhanha ilutjikerrama, marna itjanga.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Yinga kala kamerramala kaarta nukanhurna alputjinanta. Yinga ekura ilalhitjina, “Kaartai, yinga Altjirranga urlarra korna ntelalhaka, ungkwanganga urlarra turta.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Yinga itja worra ungkwanganha ngerra ntelalhaka. Lakinhanga unta yinganha itja wotha 'lira anparnitjika. Yinga kala urrkapunhapunha ungkwangantantama niai.’”
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 “Erantama kamerramala, kala kaarta ekuranhurna alpuka. Era pula tjathantema namalanga, kaarta ekuranhala erinha araka. Erantama ekururna arrtjanaka, era ekura kngarra kuta kangkamanga warta. Era erinha kwakitjakaka, erinha rrontjaka turta.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 “Worra erantama angkaka, ‘Kaartai, yinga Altjirranga urlarra korna ntelalhaka, ungkwanganga urlarra turta. Yinga itja worra ungkwanganha ngerra ntelalhaka. Lakinhanga unta yinganha itja wotha 'lira anparnitjika.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Kaarta era pula urrkapunhapunha ekuranha ntjarraka ntangkalhamala, etnanha turnaka, ‘Parrpa, mantarra marra inthorra inarlalhai, ekura ekarrai turta. Ring turta iltja ekuranhaka kngitjai, sandal turta ingka ekuranhaka.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Kurunga rrangkarra bullock ntira kngarra nhanga turlalpai, nurna tjinkarra ilkutjinanga, arrkanerritjinanga turta.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Arai, worra nuka, erala errilknga ngerra nakala, era lyarta wotha etatha nama. Worra nuka, erala pairlperrakala, era wotha nurnakurna pitjalpuka.’ Tjinkarra erinha urrkapumala, etna kala arrkanerraka.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Kalya ekura tnukulpala urrkapumala naka. Ngurrangurra ilthurna pitjalpumalantama, era etinyerramala etnanha wuka lyilhamanga, nthaperramanga turta.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Erantama urrkapunhapunha nyintaka ntangkalhaka, erinha pmarraka turta, ‘Nthakinherramai?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 “Urrkapunhapunha era erinha ilaka, ‘Tjia ungkwanga kunha pitjalpuka. Kaarta ungkwanganhalantama bullock ntira kngarra nhanga tuka, tjinkarra turta urrkapuka, era erinha etatha initjalpukalanga.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Nhanha wumala kalya era yirrknga inthorrerraka. Erantama itja kuta ilthurna irrpuka, kathala pula narlanaka.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Era pula kaarta ekuranha ilaka, ‘Arai, yinga ungkwanga kuta urrkapuka, ungkwanga arratja kangkwerraka turta. Unta pula yinganha itja billy goat kurrka nyinta paka nthaka, yinga tjina nukanha ntjarralela arrkanerritjika, tjinkarra ilkumala.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Kanha worra arrpunha nhanhala yultha ungkwanganha yirralhelakala kwarra ntjarranha lurnamala. Erantama pitjalpuka. Ekurantama unta bullock ntira kngarra erinha tuka.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Kaarta ekuranhala pula erinha ilaka, ‘Worra nukai, unta kunha kutatha nukalela nama. Yultha ingkarraka nukanha turta kala ungkwanga nama.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Nurnakathaka pula nama tjia ungkwanganhaka kangkintja ntelalhitjika, ekuralela arrkanerritjika turta. Era errilknga ngerra nakalangakwia, lyarta pula era wotha nurnakalela nama. Era nhanga pairlperrakalakwia, lyarta pula era wotha nurnakurna pitjalpukala.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.