Lucas 15

Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Arrpunharanga artwa tax money kotjinha ntjarra, relha kornarintja arrpunha ntjarra turta Jesuurna pitjika, erinha wutjika.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Artwa Pharisee ntjarra, artwa Intarrangaltha ntjarra turta pula kngarra wannga angkaka. “Artwa nhanhataka relha kornarintja ntjarrakarrpa tjina kngarra ntelalhama, era turta etnakalela marna ilkuma.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Jesualantama etnanha yia nhanha alpmelaka.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Arai, thunga ungkwanga 100 sheep intama. Sheep nyinta turtantama pairlperrama. Unta kunha 99 etnanha kathaka impurlalhama. Untantama sheep nyinta ekura yonthama unta erinha arltaritjinalpula.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Sheep erinha arltaramala, unta kangkama inthorra. Untantama erinha parlapaka tjurnamala
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 wotha worlurna kngetnama. Kurunga pmarurna alpumala, unta tjina ungkwanganha ntjarranha, relha pmararinya arrpunha ntjarranha turta worlilamala ilama, ‘Atha sheep pairlperrakala nukanha arltaraka. Nurna arrkana niai.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Jesuala etnanha ilaka, “Lakinha ngerra alkirarinya ntjarra arrkanalkura nama relha nyintaka, erala Altjirrurna toperramanga, 99 arrpunhangatjina, etnakathaka itja namanga Altjirrurna toperritjika, etna kala Altjirranga urlarra arratja namanga.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Yia arrpunha nhanha turta wai. Thunga arrkutjaka money tjiparra 10 intama. Erantama money nyinta pairlpilama. Era kunha irna alknganthakanha ekuranha etama. Erantama iltha ekuranha ilkngima. Era turta money ekura montjala yonthama, era erinha arltaritjinalpula.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Erantama money erinha arltarakalanga, era arrkutja tjina ekuranha ntjarranha, arrkutja pmararinya arrpunha ntjarranha turta ntangkama. Era etnanha ilama, ‘Yinga arrkana inthorra nama. Money nhanga athala pairlpilakala, atha wotha arltaraka. Nukalela arrkana nai!’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Jesuala etnanha ilaka, “Lakinha ngerra Altjirraka angel ntjarra arrkana nama relha kornarintja nyintaka, erala Altjirrurna toperramanga.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesuala yia nhanha turtantama etnanha alpmelaka, “Artwa arrpunhaka worra tharra naka.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Worra ingkarninya erantama kaarta ekuranhaka enkaka, ‘Kaartai, yultha athala initjinala unta ilumanga, yultha lenha yinganha kala lyarta nthalathanai.’ Artwa erantama yultha ekuranha, worra ekuranha tharraka errarnpalhelaka.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Kala arlta arrpunhalantama, worra ingkarninya era yultha ekuranhakarta tjaiyakerraka. Erantama ilanga lhaka, pmara arrpunhurna. Tanhala era yultha ekuranha parrpa yirralhelaka, ngkwarla kngarra ntjumala, kwarra ntjarranhalka lurnamala.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Era yultha ekuranha kala yirralhelakalangantama, marnaka paalerrintja pmara tanhala naka. Era turtantama marnaka paalerraka.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 “Artwa arrpunhaka pig ntjarra naka. Worra erantama ekururna lhamala ingkaka, ‘Yinga antja nama pig ungkwanganha ntarntaritjika.’ Artwa erantama erinha yairnaka pig ekuranha ntjarranha ntarntaritjika.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ngaiyala inthorra namala, era kala pig ntjarraka marna ilkutjika antja naka. Relha nyintala pula erinha itja marna ilkutjika nthaka.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Alkngampumalantama era eterraka, ‘Kaarta nukanhaka urrkapunhapunha ntjarrala pula marna rontha kuta ilkurlanama, kanha yinga nhanha ilutjikerrama, marna itjanga.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Yinga kala kamerramala kaarta nukanhurna alputjinanta. Yinga ekura ilalhitjina, “Kaartai, yinga Altjirranga urlarra korna ntelalhaka, ungkwanganga urlarra turta.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Yinga itja worra ungkwanganha ngerra ntelalhaka. Lakinhanga unta yinganha itja wotha 'lira anparnitjika. Yinga kala urrkapunhapunha ungkwangantantama niai.’”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 “Erantama kamerramala, kala kaarta ekuranhurna alpuka. Era pula tjathantema namalanga, kaarta ekuranhala erinha araka. Erantama ekururna arrtjanaka, era ekura kngarra kuta kangkamanga warta. Era erinha kwakitjakaka, erinha rrontjaka turta.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 “Worra erantama angkaka, ‘Kaartai, yinga Altjirranga urlarra korna ntelalhaka, ungkwanganga urlarra turta. Yinga itja worra ungkwanganha ngerra ntelalhaka. Lakinhanga unta yinganha itja wotha 'lira anparnitjika.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Kaarta era pula urrkapunhapunha ekuranha ntjarraka ntangkalhamala, etnanha turnaka, ‘Parrpa, mantarra marra inthorra inarlalhai, ekura ekarrai turta. Ring turta iltja ekuranhaka kngitjai, sandal turta ingka ekuranhaka.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Kurunga rrangkarra bullock ntira kngarra nhanga turlalpai, nurna tjinkarra ilkutjinanga, arrkanerritjinanga turta.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Arai, worra nuka, erala errilknga ngerra nakala, era lyarta wotha etatha nama. Worra nuka, erala pairlperrakala, era wotha nurnakurna pitjalpuka.’ Tjinkarra erinha urrkapumala, etna kala arrkanerraka.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Kalya ekura tnukulpala urrkapumala naka. Ngurrangurra ilthurna pitjalpumalantama, era etinyerramala etnanha wuka lyilhamanga, nthaperramanga turta.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Erantama urrkapunhapunha nyintaka ntangkalhaka, erinha pmarraka turta, ‘Nthakinherramai?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Urrkapunhapunha era erinha ilaka, ‘Tjia ungkwanga kunha pitjalpuka. Kaarta ungkwanganhalantama bullock ntira kngarra nhanga tuka, tjinkarra turta urrkapuka, era erinha etatha initjalpukalanga.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Nhanha wumala kalya era yirrknga inthorrerraka. Erantama itja kuta ilthurna irrpuka, kathala pula narlanaka.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Era pula kaarta ekuranha ilaka, ‘Arai, yinga ungkwanga kuta urrkapuka, ungkwanga arratja kangkwerraka turta. Unta pula yinganha itja billy goat kurrka nyinta paka nthaka, yinga tjina nukanha ntjarralela arrkanerritjika, tjinkarra ilkumala.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Kanha worra arrpunha nhanhala yultha ungkwanganha yirralhelakala kwarra ntjarranha lurnamala. Erantama pitjalpuka. Ekurantama unta bullock ntira kngarra erinha tuka.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “Kaarta ekuranhala pula erinha ilaka, ‘Worra nukai, unta kunha kutatha nukalela nama. Yultha ingkarraka nukanha turta kala ungkwanga nama.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Nurnakathaka pula nama tjia ungkwanganhaka kangkintja ntelalhitjika, ekuralela arrkanerritjika turta. Era errilknga ngerra nakalangakwia, lyarta pula era wotha nurnakalela nama. Era nhanga pairlperrakalakwia, lyarta pula era wotha nurnakurna pitjalpukala.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.