Lucas 15
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs ARIB
1 Arrpunharanga artwa tax money kotjinha ntjarra, relha kornarintja arrpunha ntjarra turta Jesuurna pitjika, erinha wutjika.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Artwa Pharisee ntjarra, artwa Intarrangaltha ntjarra turta pula kngarra wannga angkaka. “Artwa nhanhataka relha kornarintja ntjarrakarrpa tjina kngarra ntelalhama, era turta etnakalela marna ilkuma.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Jesualantama etnanha yia nhanha alpmelaka.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Arai, thunga ungkwanga 100 sheep intama. Sheep nyinta turtantama pairlperrama. Unta kunha 99 etnanha kathaka impurlalhama. Untantama sheep nyinta ekura yonthama unta erinha arltaritjinalpula.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Sheep erinha arltaramala, unta kangkama inthorra. Untantama erinha parlapaka tjurnamala
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 wotha worlurna kngetnama. Kurunga pmarurna alpumala, unta tjina ungkwanganha ntjarranha, relha pmararinya arrpunha ntjarranha turta worlilamala ilama, ‘Atha sheep pairlperrakala nukanha arltaraka. Nurna arrkana niai.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Jesuala etnanha ilaka, “Lakinha ngerra alkirarinya ntjarra arrkanalkura nama relha nyintaka, erala Altjirrurna toperramanga, 99 arrpunhangatjina, etnakathaka itja namanga Altjirrurna toperritjika, etna kala Altjirranga urlarra arratja namanga.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Yia arrpunha nhanha turta wai. Thunga arrkutjaka money tjiparra 10 intama. Erantama money nyinta pairlpilama. Era kunha irna alknganthakanha ekuranha etama. Erantama iltha ekuranha ilkngima. Era turta money ekura montjala yonthama, era erinha arltaritjinalpula.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Erantama money erinha arltarakalanga, era arrkutja tjina ekuranha ntjarranha, arrkutja pmararinya arrpunha ntjarranha turta ntangkama. Era etnanha ilama, ‘Yinga arrkana inthorra nama. Money nhanga athala pairlpilakala, atha wotha arltaraka. Nukalela arrkana nai!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Jesuala etnanha ilaka, “Lakinha ngerra Altjirraka angel ntjarra arrkana nama relha kornarintja nyintaka, erala Altjirrurna toperramanga.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesuala yia nhanha turtantama etnanha alpmelaka, “Artwa arrpunhaka worra tharra naka.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Worra ingkarninya erantama kaarta ekuranhaka enkaka, ‘Kaartai, yultha athala initjinala unta ilumanga, yultha lenha yinganha kala lyarta nthalathanai.’ Artwa erantama yultha ekuranha, worra ekuranha tharraka errarnpalhelaka.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Kala arlta arrpunhalantama, worra ingkarninya era yultha ekuranhakarta tjaiyakerraka. Erantama ilanga lhaka, pmara arrpunhurna. Tanhala era yultha ekuranha parrpa yirralhelaka, ngkwarla kngarra ntjumala, kwarra ntjarranhalka lurnamala.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Era yultha ekuranha kala yirralhelakalangantama, marnaka paalerrintja pmara tanhala naka. Era turtantama marnaka paalerraka.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 “Artwa arrpunhaka pig ntjarra naka. Worra erantama ekururna lhamala ingkaka, ‘Yinga antja nama pig ungkwanganha ntarntaritjika.’ Artwa erantama erinha yairnaka pig ekuranha ntjarranha ntarntaritjika.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ngaiyala inthorra namala, era kala pig ntjarraka marna ilkutjika antja naka. Relha nyintala pula erinha itja marna ilkutjika nthaka.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Alkngampumalantama era eterraka, ‘Kaarta nukanhaka urrkapunhapunha ntjarrala pula marna rontha kuta ilkurlanama, kanha yinga nhanha ilutjikerrama, marna itjanga.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Yinga kala kamerramala kaarta nukanhurna alputjinanta. Yinga ekura ilalhitjina, “Kaartai, yinga Altjirranga urlarra korna ntelalhaka, ungkwanganga urlarra turta.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Yinga itja worra ungkwanganha ngerra ntelalhaka. Lakinhanga unta yinganha itja wotha 'lira anparnitjika. Yinga kala urrkapunhapunha ungkwangantantama niai.’”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 “Erantama kamerramala, kala kaarta ekuranhurna alpuka. Era pula tjathantema namalanga, kaarta ekuranhala erinha araka. Erantama ekururna arrtjanaka, era ekura kngarra kuta kangkamanga warta. Era erinha kwakitjakaka, erinha rrontjaka turta.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Worra erantama angkaka, ‘Kaartai, yinga Altjirranga urlarra korna ntelalhaka, ungkwanganga urlarra turta. Yinga itja worra ungkwanganha ngerra ntelalhaka. Lakinhanga unta yinganha itja wotha 'lira anparnitjika.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Kaarta era pula urrkapunhapunha ekuranha ntjarraka ntangkalhamala, etnanha turnaka, ‘Parrpa, mantarra marra inthorra inarlalhai, ekura ekarrai turta. Ring turta iltja ekuranhaka kngitjai, sandal turta ingka ekuranhaka.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Kurunga rrangkarra bullock ntira kngarra nhanga turlalpai, nurna tjinkarra ilkutjinanga, arrkanerritjinanga turta.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Arai, worra nuka, erala errilknga ngerra nakala, era lyarta wotha etatha nama. Worra nuka, erala pairlperrakala, era wotha nurnakurna pitjalpuka.’ Tjinkarra erinha urrkapumala, etna kala arrkanerraka.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Kalya ekura tnukulpala urrkapumala naka. Ngurrangurra ilthurna pitjalpumalantama, era etinyerramala etnanha wuka lyilhamanga, nthaperramanga turta.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Erantama urrkapunhapunha nyintaka ntangkalhaka, erinha pmarraka turta, ‘Nthakinherramai?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Urrkapunhapunha era erinha ilaka, ‘Tjia ungkwanga kunha pitjalpuka. Kaarta ungkwanganhalantama bullock ntira kngarra nhanga tuka, tjinkarra turta urrkapuka, era erinha etatha initjalpukalanga.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Nhanha wumala kalya era yirrknga inthorrerraka. Erantama itja kuta ilthurna irrpuka, kathala pula narlanaka.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Era pula kaarta ekuranha ilaka, ‘Arai, yinga ungkwanga kuta urrkapuka, ungkwanga arratja kangkwerraka turta. Unta pula yinganha itja billy goat kurrka nyinta paka nthaka, yinga tjina nukanha ntjarralela arrkanerritjika, tjinkarra ilkumala.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Kanha worra arrpunha nhanhala yultha ungkwanganha yirralhelakala kwarra ntjarranha lurnamala. Erantama pitjalpuka. Ekurantama unta bullock ntira kngarra erinha tuka.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Kaarta ekuranhala pula erinha ilaka, ‘Worra nukai, unta kunha kutatha nukalela nama. Yultha ingkarraka nukanha turta kala ungkwanga nama.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Nurnakathaka pula nama tjia ungkwanganhaka kangkintja ntelalhitjika, ekuralela arrkanerritjika turta. Era errilknga ngerra nakalangakwia, lyarta pula era wotha nurnakalela nama. Era nhanga pairlperrakalakwia, lyarta pula era wotha nurnakurna pitjalpukala.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.