Romanos 9
Mpohwoe Hungkuno Songofoho (APZ) vs BKJ
1 Ngko Poulɨꞌni Kɨlaisɨye aꞌamu sohwoꞌni hwasyo hungkuno moselalokuyohono. Oꞌo, ngko sekumo hungkuno nehopiꞌnohini selalokweno. Ngko huno niyalokunjo soꞌnji Anɨtuye Towahuno Wopɨngo nje sɨmeho moꞌmo humaso sohwoꞌnji ngkimo olo soꞌno nehopeho ntantofoho.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Nje aꞌamu Jutaso hofɨko Jisas Kɨlaisɨmo minɨngkayo somneꞌno ngko hitoho ntokwoho. Nje sɨmeho tango nɨhuꞌnonohinoso hofɨkineꞌno niyohoho.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Aꞌamu Jutaso hofɨko nje nɨngkwahwo nampohwosafoho. Hofɨko nje temtitofo mtaꞌangofoho. Osoꞌno hofɨko Anɨtuye aꞌamu ne imoꞌnyo soꞌno nɨmoꞌnɨngkohoho. U honɨngkano woꞌnnyopontentesi u ngko Anɨtumo olo soꞌno jomo ulahonɨꞌmo Anɨtu kɨko nje aꞌamu Jutaso hofɨko jɨje aꞌamu ne imoꞌnɨfitnneꞌno kɨko ngkimo tɨkanomo nɨhumajo ose ulɨꞌmnesohilo.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Nakwo aꞌamu Juta hnꞌnwi nakwo aꞌamu Isɨlael sofe imuꞌnwoho. Anɨtu kako nakumo nahwosopoꞌmentiso osohwo kako nje aꞌamu kuyoho nalonto kakoe yofe engo soꞌnji yokumpohnꞌnyo engo soꞌnji netɨhwamentisofoho. Nakumo Anɨtu ole nalɨmento, Sekwo ngkimo nɨfohiꞌnyoꞌne olo honɨngkano lomo ifijo soꞌno ngko wopɨngo waselohoꞌmonnoho. Ose nalonto kakoe honɨngkano hungkuno nejapmmentisofoho. Nomꞌneso olenoho. Kakoe yofe somneꞌno kakoe tajo angomo hwomtame ulohofoꞌne yahino wopɨngo nejapmmentisofoho. Yoꞌmayo hungkunoso ne imoꞌnone soꞌno nalɨmentisofoho.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Neyakwosa sohwa hofɨko hwe engo hwafoho. Nakwoe temtitofo somtaꞌni Anɨtu kakoe hwomu Kɨlais osohumo nefoꞌmayoꞌne uhwosopoꞌmentiso sohwo kako aꞌamu imoꞌnɨmentisofoho. Anɨtu ne sohwo kako yoꞌmayo hopiꞌnonohino somo aho hulɨꞌmemokosyohumawoꞌnɨngkiso hweho. Osoꞌno nakwo kakoe yofe hoꞌnomayoso engolopohamo neꞌno neꞌnohini uyɨhwano. Nehopeho.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Aꞌamu Juta fehohnjoso Anɨtumo sɨmeho muyoꞌnjo soꞌno ole wolantantaho. Anɨtuye hungkunoso ne mmoꞌnonehoho ose wolantantaho. Oꞌo, awonoho. Anɨtu aꞌamu Juta somo kakoe mehomi imoꞌnyoꞌne ko uhwosopoꞌmentisoso fehohnjoso Jutafe temtitofo ko hi hofɨko kakoe aꞌamu neꞌmaho.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Apɨlohamɨye imu fehohnjo somo Anɨtu uhwononteso hofɨko Apɨlohamɨye aꞌamu yofe uhwoeꞌneꞌmaho. Oꞌo, Anɨtu Apɨlohammo ulɨmento, Jɨje hwomu Aisak kakoe imu osoꞌnohini hofɨko jɨje temtitofo nefoho.
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Anɨtu Apɨlohamɨye hwomu angaꞌnohino sohuneꞌno hungkuno ulahonɨngki kako hwomu angaꞌno tɨpemaꞌmentiso sohwo osohwo kako Anɨtuye mehomi hweho. I nomꞌne tɨpemaꞌmentiso oso hwa hofɨkoe imuso hofɨko Anɨtuye mehomiꞌmaho.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Oso hungkuno Apɨlohammo ulɨmentiso hiso olenoho. Soswo angaꞌno niyakolofɨhwosoꞌno ngko asomo wapmmonnoho. Osohonta Sola kako hwomu aswo womaꞌmontonoho. Ose ulɨmentisofoho.
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Ihwoni. Aisak kako imoꞌnonto kakoe ape Lepeka kako hufaꞌu mehomi imoꞌnɨmentisofoho. Oso hufaꞌu mehomi sohwaꞌuye kanɨngkwohwo afa hweho. Aisak huhwo sohwo kako nakwo aꞌamu Juta hnꞌnwiye neyakweho.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 Oso hwomu hufaꞌu Lepekafe sɨmehomjo mnawojo oso hwaꞌumo Anɨtu kako kakoe huno mtaꞌni hwomu angaꞌnohino humo kakoe mehomi imoꞌnyoꞌne uhwosopoꞌmentisofoho. Anɨtu kako oso hwomu sohwaꞌu sikoe yahino wopɨngo somneꞌno yano ulohmmentisoꞌmaho. Oꞌo, siko mmoꞌnyo sohonta Anɨtu kako hwomu angaꞌnohino sohumo kakoe mehomi imoꞌnyoꞌne uhwosopoꞌmentisofoho. Osoꞌno nakwo huno ole nayohi, Anɨtu kako aꞌamufe yahino somneꞌno huno mosyafɨsiyoꞌnjo yonto aꞌamu somo kakoe huno mtaꞌni mtitofonto uhwosopewoꞌnɨngkiso hweho.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Oso hwomo sohwaꞌu siko mmoꞌnyo sɨmeho moꞌmo mnowentanjo sohonta Anɨtu Lepekamo ulɨmento, Oso hwomu sɨmoꞌmjo sohumo nomꞌne jɨje hwomu tɨfinjo sohwoe syoho ulohofiyoꞌnehwo umoꞌnɨmontonoho. Ose ulɨmentisofoho.
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Anɨtuye hungkuno mtɨꞌmokumentohofo sohwa hofɨko ole mtɨꞌmokumentohofi, Anɨtu ole lɨmento, Ngko Aisakɨye hwomu tɨfinjo Jekoup oso huneꞌno sɨmeho uyalokweno. I ngko kolaꞌwehwo Isou sohuneꞌno ngkilaho, ose lɨmentisofoho.
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Oseso nakwo ole wolantantaho. Olo Anɨtuye yahino oleso ntoꞌnohinɨꞌmaho. Ose wolantantaho. Oꞌo, awonoho.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Anɨtu Mousesɨmo ole ulɨmento, U ngko hwe fihuneꞌno wopɨngo wakilohoꞌmo ulɨꞌmo u ngko kakimo wopɨngo ulohoꞌmnoho. U ngko kakineꞌno hitoho wantoꞌmtonoho.
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Oseso hwe fihwo kako ole malonehoho. Ngko syoho wopɨngo iꞌmeꞌno Anɨtu kako ngkimo wopɨngo wantohoꞌmontonoho. Ose malɨmnehono. Oꞌo, Anɨtu kakoe huno mtaꞌni mtitofɨhwosi aꞌamumo wopɨngo ulohoꞌmontonoho.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Osoꞌno Anɨtu kako hwe engo hwaho Ijip mokosyohumamentiso osohumo ole ulɨmento, Ngko kikimo olo hwaho Ijip osopo mokosyohumayoꞌne kuhumajɨꞌmentohefoho. Hwapɨngoso ngko kikimtaꞌni nje aꞌamu Isɨlael somo utɨmahmꞌmeꞌno kɨko yokumpohnꞌnyo imoꞌnɨngkohoji hahnꞌnyo yohojoꞌno ngko kikimo hwotoho kufeꞌmo wokiyakoloꞌmonnoho. Oseso aꞌamu angoꞌmeemjoso hofɨko nje yokumpohnꞌnyoso nohonɨngkuji nje yofeso wohoꞌnonɨmantɨfeho. Ose ulɨmentisofoho.
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Oseso nakwo huno ole nayohoho. U Anɨtu kako hwe fihuneꞌno ngko kakineꞌno hitoho wantofono lɨhwosi u kakineꞌno hitoho uloꞌmontonoho. U Anɨtu kako nomꞌne aꞌamu huneꞌno huno ole syafɨsyososo, Hwe fihwo kako yokumpohnꞌnyo umoꞌnono ose syafɨsyososo oso hwe huhwo sohwo kako yokumpohnꞌnyo umoꞌnɨmontonoho.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Oseso Anɨtu yoꞌmayoso umoꞌnono lonte soꞌno oso hiso ne imoꞌnɨwoꞌnɨngkisofoho. Osoꞌno aꞌamu fehohnjoso ole wontantɨfeho. Nakwoe yahino wonyo iwoꞌnɨngkuhwone soꞌno Anɨtu kako yoka pehoꞌno nalɨwoꞌnɨngkohoho. Yoꞌmayo imoꞌnɨwoꞌnɨngkiso soꞌno sɨmoꞌmo Anɨtu kakoe huno yoꞌmayoso umoꞌnono lonte huno syafɨsyɨwoꞌnɨngkiso osomo tɨhwo ulojaoꞌmontolo.
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Ose ntɨkujoꞌno ngko ole ulɨmno, U, kɨko aꞌamu hwahoponjo fihwosi Anɨtumneꞌno yoka ujoso kɨko hopoenohintaho. Oseso hwakwontoho osohwo kako oso hwe mtɨꞌmokoso osohumo ole ulɨmontolaho, Kɨko olo paꞌnyo pehoꞌno nɨmtɨꞌmokumentohino hwoꞌnto. Ose ulɨmontolaho.
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Aꞌamu hwakwontoho syohoꞌnjo sohwo kako hwaho nomahwosi hwontoho nomꞌne wosopayo hoꞌnasiyoꞌne mtɨꞌmokuhwosi nomꞌne sikinjo jopaho iwontofasiyoꞌne mtɨꞌmokososo wonyotaho. Oꞌo, kako yoꞌmayo kakoe huno mtaꞌni mtɨꞌmokiyoso u oso kako hwapɨngo hweho. Kakoe syohofoho.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Oso yahino oseso Anɨtu huhwoꞌnjoho. Anɨtu aꞌamu honɨngkano wonyo imotofo soꞌno tohino womapɨfe lɨmentisofoho. Anɨtu kakoe yokumpohnꞌnyoꞌnji kakoe sɨmeho tohino osoꞌnji utɨhwaꞌnyopo ulɨkemokontentesi aꞌamu somo tohino komoꞌno uyɨhwonesohilo. Oꞌo, Anɨtu kako oso aꞌamu somneꞌno hitoho ulofahonɨngki hontohumaho. I osoꞌno hofɨko hahnꞌnyo neꞌno yahonɨngkofi Anɨtu kako tohino engo uyɨmentisofoho.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 I Anɨtu kakoe yahino wopɨngo ujo ehontojwasiyoꞌne soꞌno Anɨtu kako aꞌamu fehohnjo wopɨngo ulohoꞌmneꞌento uhwosopoꞌmentiso somo nje yofe engo soꞌnji nje yahino wopɨngo soꞌnji mapitnneꞌento imentisofoho. Hwapɨngoso oso hisoꞌno nakuneꞌno ntoꞌno nto enesyohumaho.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Oso aꞌamu wopɨngo ulohoꞌmneꞌento uhwosopoꞌmentisoso nakwonoho. Oso hiso aꞌamu Jutaꞌnohiniꞌmaho. Oꞌo, aꞌamu temtitofo kengo kengoꞌnwoho.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Houseya sohumo Anɨtu hungkuno uyahonɨngki lɨmojo sohwo kako olo hungkuno loso aꞌamu Jutaꞌmaso, aꞌamu temtitofo kengo somneꞌno ole mtɨꞌmokumentisofoho.
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Angoꞌmeemjo aꞌamu somo nje aꞌamu kuꞌmaho sɨmoꞌmo ulɨmentohe oso angoꞌmeemjo aꞌamu somo ole ulɨmonnoho.
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 I Aisaiya hwe nomꞌnehumo Anɨtu hungkuno uyahonɨngki lɨmentiso sohwo kako aꞌamu juta somneꞌno ole mtɨꞌmokumento,
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Hwapɨngoso aꞌamu honɨngkano wonyoꞌnjo somo Anɨtu hofɨkoe yahino wonyo soꞌno hungkuno ulɨhwosi tohino komoꞌno uyonefoho.
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Oso hungkuno Aisaiya sɨmoꞌmjo mtɨꞌmokumentisoso olenoho.
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Oseso nakwo pehofo lanehwono. Olenoho. Aꞌamu temtitofo kengoso hofɨko nakwo Anɨtuye aꞌamu ne imoꞌnaneꞌentɨfi syoho yokumpohnꞌnyo imentohofoꞌmaho. Oꞌo, hofɨko Jisasɨmo sɨmeho hiꞌntnnono uyahonɨngkofi Anɨtu sekwo wopɨngo kuyoho ulɨmentisofoho.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 I aꞌamu Jutaso hofɨko ole syafɨhuꞌmentohofi nakwo Anɨtuye honɨngkano hungkunomo ntoꞌno inɨngkohwasoꞌno Anɨtu kako nakumo wopɨngo kuyoho wonalɨmontonoho. Ose syafɨsyontɨfi syoho engo ko imentohofo soꞌno Anɨtu kako wopɨngo kuyoho ose mulonehoho.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Hwapɨngoso hofɨko Jisasɨmo sɨmeho hiꞌntnnono uyoso nakwolaho lontɨfi honɨngkano hungkuno osomo ntoꞌno inɨngkuhwasi Anɨtuye aꞌamu ne umoꞌnano. Ose lɨmentohofofoho. Hofɨko oso sojo engkwosaho paꞌnyoso Anɨtu honɨngkanopo hoꞌnahumentiso osomo entofomantɨfi pɨwahuꞌmentohofofoho.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Aꞌamu Anɨtuye hungkuno mtɨꞌmokumentohofo oso hwa hofɨko Jisasɨmneꞌno oso sojo homo somo ole mtɨꞌmokumentohofi,
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.