Lucas 14
Mpohwoe Hungkuno Songofoho (APZ) vs NVT
1 — ausente —
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 — ausente —
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Jisas kako oso hwe mnokinoꞌnjo sohumo uhwononto kako aꞌamu honɨngkano hungkuno lutɨhwawoꞌnɨngkohofo sohwanji aꞌamu Falisi sohwanjimo ulɨmento, Nakwoe honɨngkano hungkuno sɨkuno iyoho humayo somneꞌno nakwo aꞌamu mnokinoꞌnjo somo wopɨngo umokiyoso wopɨngotaho.
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Ose ulahonɨngki hofɨko mampiꞌnyo humamentohofofoho. Oseso Jisas kako oso hwe sohwoe ahomo nomanto wopɨngo umokonto, kakoe ango poneꞌno uhwatɨmentisofoho.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ose ulohofonto kako aꞌamu nomꞌne sohwamo ulɨmento, Sekwo sɨkuno iyoho humayo somo syoho miwoꞌnɨngkiyohofɨhwasilaho. I sekwoe hwomutaho yahu mutaho sɨkuno iyoho humayo somo mijo kilofawoso somo usɨꞌmofawesoso sekwo komoꞌno ukuji utɨmantɨfitaho. Ou, utɨmantɨfeho.
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ose ulahonɨngki hofɨko kakimo aku hungkuno mulɨmmentohofofoho.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Jisas kako oso ango hopo sopo nohumanto uhwonɨmentisoso aꞌamu fehohnjoso oso ango homo somo swontɨfi hofɨko epohumayo wopɨngoꞌnohini soꞌno hafɨhafe tɨpeehonɨngkofi uhwononto kako aꞌamu huhwo sohwamneꞌno pahnnɨmo hungkuno ole ulɨmento,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 Aꞌamu fihwo kako ape maꞌnyo soponjo wopayo engo soꞌneꞌne kikineꞌno joho kilososo kɨko nuhuji epohumayo wopɨngo sopo nohumayoꞌeno. Kɨko epohumayo wopɨngopo humusoꞌmanji ango kakwoꞌyohwo sohwo kako nomꞌne aꞌamu jɨje yofe engo somo kiyakoloꞌnnyo sohumo joho ulosoꞌmanji jɨje yofe engoso monje weekohumontonoho.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Kɨko jɨje yofe weꞌeꞌnjo sohwosi kɨko epohumayo wopɨngopo kakiꞌno humentanɨngkiji kohonɨngkuhwosi oso ango kakwoꞌyohwo sohwo kako ole wakilɨmontonoho. Kɨko olo epohumayo wopɨngo loso olo aꞌamu lohumo uyo. Ose kilɨhwosoꞌno kɨko wonɨmango engo kinɨngkuhwosoꞌno momɨngo soꞌmjo epohumayo sopo wohumamontnnoho.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 I hwe fihwo kako kikimo kakoe angomo wosopayo nyoꞌne joho kilosoꞌmanji kɨko noswohoji epohumayo nɨhuꞌno momɨngo soponjo sopo fosyohumaho. Kɨko ose humusoꞌmanji oso aꞌamu huhwo sohwo kako kikimo nokohonɨngkuhwosi ole wakilɨmontonoho, Nje aꞌamuhwe, kɨko olopo fisohumape. Ose kilɨhwosoꞌno oso ango homo somjo aꞌamu wosopayo nontɨfijo aꞌamuso nokohonɨngkujoꞌno jɨje yofe engo umoꞌnɨmontonoho.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Aꞌamu kakoe yofeꞌnohini hoꞌnomaꞌnɨwoꞌnontoso sohumo Anɨtu kako monje weehumontonoho. I aꞌamu kakoe yofe somo monje yahinɨngkuhwoso sohumo Anɨtu kako wopɨngo wonyoangkafo ulohofɨhwosi kakoe yofeso wohoꞌnɨmaꞌmontonoho.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Oseso Jisas kakimo wopayo nyoꞌne joho lutɨmaꞌmentiso sohumo ulɨmento, Kɨko aꞌamumne wosopayo iloho iyo sohonta jɨje aꞌamu soꞌntnne, jɨje temtitofo soꞌntnne, jɨje angoponjo aꞌamu hamniyoho engoꞌnjo soꞌntnneꞌno joho lutɨmahotoho. Kɨko ose isoso nomꞌne sɨkunomo jɨje wosopayo somneꞌno hofɨkoe angomneꞌno joho kilɨkuji hofɨko aku wokijopantɨfeho.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Oꞌo, kɨko aꞌamumneꞌno wosopayo iloho yohojoso kɨko aꞌamu yoꞌmayo umofonyo inyo soꞌnji aꞌamu aꞌapaho wonyoꞌnjo soꞌnji sɨfe kokatoꞌnnyo soꞌnji aꞌamu tɨmpiꞌnyo soꞌnjimo joho lutɨmahoji uyo.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Oso aꞌamu homo somo hofɨko jɨje wosopayo somneꞌno aku kijapeso hopoenohinɨꞌmaho. Oseso kɨko sɨmonyo uyɨmonnoho. Hwapɨngoso aꞌamu Anɨtuye hungkunomo inɨngkawentɨfe peꞌnɨmentohofoso lɨkapijo sohonta Anɨtu kako kikimo jɨje yahino wopɨngo somneꞌno yoꞌmayo wopɨngoso nokijaponefoho.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Oso aꞌamu Jisasɨꞌnjopo wopayo nontanɨngkofi hwe fihwo nohumanto Jisasɨye hungkunomo upaꞌnonto ulɨmento, Aꞌamu Anɨtumo enjwaꞌmo humasoso kako Anɨtuꞌnji humayo soꞌno sɨmonyo uyono.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Ose ulahonɨngki Jisas kako pahnnɨmo hungkuno ole ulɨmento, Hwe fihwo kako wosopayo engo iloho umonto imentisofoho. Oseso oso sɨkuno wopayo iloho iyoꞌne somo pe-eꞌne kako aꞌamu piꞌnɨngo engo somo joho lutɨmaꞌmentisofoho.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Oso sɨkuno neso iꞌmofopahonɨngki kako kakoe syoho ulohofiyo sohumo lɨhwojahonɨngki kako aꞌamu sɨmoꞌmo nto lutɨmaꞌmentiso somo ole ulɨmento, Sekwo oyonɨmno. Wosopayoso itoꞌno nto esyohumantono.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Ose ko ulahonɨngki aꞌamu angaꞌno angaꞌnohinoso mape-eꞌne hungkuno ulɨmentohofo. Aꞌamu angaꞌno kako ole ulɨmento, Ngko hwaho songo mpe nto imale hwoꞌnyoho. Ngko oso homo somo uhwonamneꞌno yohono. Kɨko nje aꞌamu sohumo ole uso, Ngko mapmnehono. Ose ntohoho uso.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 U, nomꞌnihwo ole ulɨmento, Ngko mpulɨmokau yahu aho hufaꞌu hopiꞌnonohino nje hwaho ijɨwoloꞌmokiyoꞌno mpoꞌmaeso yamofo ulohoꞌmonneꞌno yohono. Oseso kɨko nje aꞌamuhumo ole uso, Ngko mapmnehono. Ose ntohoho uso.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Nomꞌnihwo ole ulɨmento, ngko olohonta ape songo mahe sohwoꞌni mapmnehono.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Ose ulahonɨngkofi aꞌamu syoho ulohofiyo sohwo kakoe hwe engo sohumo hungkuno mopanehwono ulɨmentohofo soꞌno ulahonɨngki hwe engo sohwo sɨmeho tohino umnɨmentisofoho. Sɨmeho tohino umnɨngkahonɨngki kako kakoe syoho ulohofiyo sohumo ulɨmento, Kɨko komoꞌno uhuji oso ango soponjo honɨngkano engo soponjo soꞌnji honɨngkano weꞌe weꞌe soponjo soꞌnjimo nje wosopayo nyoꞌne joho filutɨmaho. Aꞌamu yoꞌmayo umofonyo inyo soꞌnji aꞌapaho wonyoꞌnjo soꞌnji tɨmpiꞌnyo soꞌnji sɨfe wonyoꞌnjo soꞌnjimo lutɨmahoji nje ango lomo fɨpemotoswape.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Ose ulahonɨngki syoho ulohofiyo sohwo aꞌamu homo somo ipemotaponto ulɨmento, Hwe engofo, jɨje hungkunomo inɨngkawenji epohumayo fehohnjoso siki weho.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Ose ulahonɨngki hwe engo sohwo ulɨmento, Kɨko honɨngkano engo somo uhuji syohoponjo tokuꞌmango somo kuꞌmokwakuji oso ponjo hwe moyaꞌmi piꞌnɨngo engo somo utɨmahoji fɨpemotoswape. Ngko nje ango somo aꞌamu uhulaꞌmopɨfe nnɨngkohoho.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Ngko kikimo wakilɨmo, Oso aꞌamu ngko sɨmoꞌmo joho lutɨmaꞌmaleso hofɨko nje wosopayoso nɨhuꞌno momapitnnehofo. Oso pahnnɨmo hungkunoso Jisas ulɨmentisofoho.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Hwe moyaꞌmi piꞌnɨngo engo hofɨko Jisasɨꞌnji hano wentanɨngkofi Jisas kako ikinjamo lohofonto ulɨmento,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 Aꞌamu fihwo kako ngkimo wonnɨngkapmmo loso sohwo sɨmoꞌmo kako huno itoꞌno uyono. Yoꞌmayo aꞌamumo kako sɨmeho uyɨwoꞌnɨngkisoso kanɨngkwohwo konaꞌwohi kakoe ape kakoe mehomi konɨngkwaꞌwehwo kaisi i, kakoe wopɨngo humayo hi oso homo somo kako sɨmeho uyɨwoꞌnɨngkisoso sɨmeho ntapɨwoꞌnɨngkiso somo yakoloꞌnnyoꞌmanji kako nje inomokomoyo imoꞌnyoso hopoꞌmaho.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Aꞌamu nje syoho somneꞌno yoꞌmayo tango ngkimo nɨꞌmante hopaso uꞌmayo soꞌno wopɨngofoho loso sohwo kako nje inomokomoyo ne umoꞌnɨmontonoho. I tango hiso ngkilaho losoꞌmanji kako ngkimo monnɨngkapeꞌnjo hweho. Oseso kakiꞌno kako huno itoꞌno ukwesyafɨsyono.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Sekwo olo pahnnɨmo hungkuno soꞌno fɨsyafɨhupmno. Aꞌamu fihwo kako ango sawemo engo wamolɨmo loso sohwo kako kakiꞌno nofosyohumahwosi oso ango huhwo sohune yoꞌmayo mpe iyoꞌne hamniyoho soꞌno huno itoꞌno ukwesyafɨhuꞌmontonoho. Olo soꞌno wosyafɨsyono, Nje hamniyoho olo ango lomneꞌno moiꞌwo esojwaofoꞌneso hopolɨkeno. Awoꞌmanji mamolomnehono.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Kako oso hopa huno mosyafɨsiyoꞌmanji kako hwosaho nto wonjososo ango neso moiꞌwo momolosojwaofeꞌnjoꞌmanji aꞌamu ango homo somo uhwonɨngkuji tɨkafo jɨkuji sitofo ulantɨfeho.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Ole wolantɨfeho. Oso hwe sohwo kako ango molomoꞌmaso sohwo kako momolosojwamofe hweho.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 I nomꞌne pahnnɨmo hungkuno fɨsyafɨhupmno. Hwe yofe engoꞌnjo hwaho mokosyohumayo sohwo kako nomꞌne hwe engo sohumo wofongkiꞌnaho lonto inyo sohwo kako kakiꞌno huno itoꞌno ukwesyafɨhuꞌmontonoho. I nje aꞌamu itokusoꞌnjo sohwa ten tausen (10,000) hwafoho. I nomꞌnihwo kakoeso tɨwenti tausen (20,000) hwafoho. I osoꞌno nakwo hofɨkoꞌnji ikujoho fongkiꞌnɨngkuhwasi nakwo hofɨkimo wae weeofantantɨkeno. Hofɨko nakumo wenaofantɨfetɨkeno.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Kako mango sohwamo muyakolofone soꞌno syafɨsyɨhwosi kakoe mango sohwa ikanopo nohumentanɨngkuji aꞌamu sɨmeho pompengo isyɨmofoꞌne wolɨhwatɨmontonoho.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Oso hopaso aꞌamu fihwo kako ngkimo wakinɨngkamo ntoso sohwo kako kakiꞌno huno itoꞌno ukwesyafɨsyono. Kako yoꞌmayo yoꞌmayo mokosyohumayoso Anɨtuyefoho lɨhwosi kako Anɨtumneꞌno syoho yokumpohnꞌnyo uyɨmontonoho. Kako nje inomokomoyo ne hweho.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Nakwo wosopayo saꞌnji nɨwoꞌnɨngkuhwoneso wopɨngofoho. I osoꞌno sa fosyo mijoꞌnohino imoꞌnɨngkuhwosi kakoe yokumpohnꞌnyo nonto wonyo imoꞌnososo apaꞌno sa hiso wopɨngo imoꞌnyoso pipi uyantanto. Awonoho.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Oso sa hiso nakwo syohopo hoꞌnosyasyoso hwaho afofoꞌnjo umoꞌnɨmontolaho. Oꞌo, sa hiso nɨhuꞌnahone siki hoꞌnaofɨwoꞌnɨngkuhwonefoho. Aꞌamu fihwo nje hungkunomo haloho upaꞌnɨmo lɨhwosiꞌmanji halohoꞌnjo hwoꞌmanji haloho upaꞌnono.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.