1 Coríntios 2
Mpohwoe Hungkuno Songofoho (APZ) vs VC
1 Oseso nje aꞌamu soku, hohonta ngko sekumo noseꞌmanji ngko Anɨtu kakoe hungkuno hiyasoꞌmo woꞌmojoso selɨmote sohonta sekwo huno ole syafɨhupitnneꞌenji maselɨmmentohono, Kɨko yofe engoꞌnjo hwosoho. Huno hwapɨngoꞌnjo hwosoho. Ose ntɨfitnneꞌenji maselɨmmentohono.
1 Também eu, quando fui ter convosco, irmãos, não fui com o prestígio da eloqüência nem da sabedoria anunciar-vos o testemunho de Deus.
2 Oꞌo, ngko nje sɨmeho somneꞌno ole nto hnnɨmentoho, Ngko sekwoꞌnji nohumahmꞌmo yoꞌmayo kengo kengo soꞌno ngko hungkuno maselɨmnehono. Oꞌo, awonoho. Ngko Jisas Kɨlais kako iyo hwojiyafɨkuꞌnnyo sopo nakwoe wonyomneꞌno poyo peꞌnɨmentiso sohuneꞌno ngko huno nihwosoꞌno osoꞌnohini wolosetɨhwamneꞌno yohono.
2 Julguei não dever saber coisa alguma entre vós, senão Jesus Cristo, e Jesus Cristo crucificado.
3 Hohonta ngko sekwoꞌnji humamentohe sohonta ngko yokumpohnꞌnyo ane nohumanji iyoho nnɨmentisofoho.
3 Eu me apresentei em vosso meio num estado de fraqueza, de desassossego e de temor.
4 — ausente —
4 A minha palavra e a minha pregação longe estavam da eloqüência persuasiva da sabedoria; eram, antes, uma demonstração do Espírito e do poder divino,
5 — ausente —
5 para que vossa fé não se baseasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
6 Anɨtu kako huno engo nejapmmentisoso nakwo aꞌamu Anɨtuye hungkunomo aho yokumpohnꞌnyo kemokosyohumalofo somo lutɨhwawoꞌnɨngkuhwonefoho. Oso huno engo hiso olo hwaho lopontaꞌangoꞌmaho. U, aꞌamu olo hwaho lopo nakumo yokumpohnꞌnyo ne mokosyohumawoꞌnɨngkohofo sohwa mtaꞌangoꞌmaho. Oꞌo, hofɨkoe yokumpohnꞌnyoso moiꞌwo umoꞌnɨmontonoho.
6 Entretanto, o que pregamos entre os perfeitos é uma sabedoria, porém não a sabedoria deste mundo nem a dos grandes deste mundo, que são, aos olhos daquela, desqualificados.
7 Nakwoe Anɨtu mtaꞌango huno engoso lutɨhwawoꞌnɨngkuhwonefoho. Oso huno engo hiso hiyasoꞌmo woꞌmojofoho. Anɨtu kako nakwoe hwaho mamtɨꞌmokiyo sohonta Anɨtu kako nakumo kakoe aꞌamu ne namokuhwosi nakwo kakoꞌnji kakoe ango wonyoangkafo sopo humaneꞌento hungkuno mtitoꞌmentisofoho.
7 Pregamos a sabedoria de Deus, misteriosa e secreta, que Deus predeterminou antes de existir o tempo, para a nossa glória.
8 Aꞌamu olo hwaho lopo mokosyohumawoꞌnɨngkohofo sohwa hofɨko oso huno hwapɨngo somo huno ntoꞌno mosyafɨsiyoꞌnjo hwafoho. I osoꞌno hofɨko nakwoe Hwe Engo Anɨtu pomponaho hwapɨngo sohwoe hwomu sohuneꞌno huno ntoꞌno syafɨsyontɨfijontentesi hofɨko kakimo iyo hwojiyafɨkuꞌnnyo somo mofonjintoꞌofasyɨkutnnesohilo.
8 Sabedoria que nenhuma autoridade deste mundo conheceu {pois se a houvessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória}.
9 Ngko olo hungkuno selalokwe losoꞌno aꞌamu Anɨtuye hungkuno nɨhuꞌno hohonta mtɨꞌmokumentohofo sohwa ole mtɨꞌmokumentohofi,
9 É como está escrito: Coisas que os olhos não viram, nem os ouvidos ouviram, nem o coração humano imaginou {Is 64,4}, tais são os bens que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 Oso yoꞌmayo soꞌno hungkuno hiyasoꞌmo woꞌmojoso Anɨtu kakoe Towahuno wopɨngo sohwo netɨhwamentisofoho. Anɨtuye Towahuno Wopɨngo huhwo sohwo kako yoꞌmayoso nakwo hiyasoꞌmo yalokuhwone somo utɨhwaꞌnyopo nahononto yoꞌmayo wopɨngo Anɨtuye hunomjo osoꞌnji kakoe yahino soꞌno kako huno uyohoho.
10 Todavia, Deus no-las revelou pelo seu Espírito, porque o Espírito penetra tudo, mesmo as profundezas de Deus.
11 Aꞌamu tɨhwolo, nomꞌne aꞌamu sohwoe huno somo uhwonyosofo. Oꞌo, awonoho. Oso hwe sohwo kakoꞌnohini kakoe hunoso huno uyohoho. Oso paꞌnyoso aꞌamu fihwo kako Anɨtuye huno somo kako huno muyo hweho. Anɨtu kakoe Towahuno sohwoꞌnohini kako Anɨtuye huno soꞌnji yahino soꞌnji huno uyohoho.
11 Pois quem conhece as coisas que há no homem, senão o espírito do homem que nele reside? Assim também as coisas de Deus ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 I osoꞌno nakwo Anɨtuye aꞌamu ne hnꞌnwi nakwo olo hwaho loponjo yahino wonyoso momasoꞌnwoho. Oꞌo, Anɨtu kako nakumo kakoe Towahuno nejapmmentiso oso hiso yoꞌmayo wopɨngo Anɨtu kako siki nejapɨwoꞌnɨngkiso soꞌno nakwoe hunoso ntoꞌno nto ehohosonasyohoho.
12 Ora, nós não recebemos o espírito do mundo, mas sim o Espírito que vem de Deus, que nos dá a conhecer as graças que Deus nos prodigalizou
13 Yoꞌmayo wopɨngo Anɨtu kako nakumo siki nejapɨwoꞌnɨngkiso soꞌno selalokuhwoneso nakwo nomꞌne aꞌamufe huno mtaꞌni mentani moselalokuyɨhwono. Oꞌo, olo hungkuno loso Anɨtu kakoe Towahuno Wopɨngo nakumo lonetɨhwahonɨngki selalokuhwono. Oso hungkuno hiso nakwo aꞌamu Anɨtuye Towahuno Wopɨngo hiꞌnjo somneꞌno lutɨhwalokuhwono.
13 e que pregamos numa linguagem que nos foi ensinada não pela sabedoria humana, mas pelo Espírito, que exprime as coisas espirituais em termos espirituais.
14 U, aꞌamu Anɨtuye Towahuno Wopɨngo ane sohwo oso aꞌamu huhwo sohwo kako Anɨtuye Towahunofe hungkunoso huno ntoꞌno muyo hweho. U, oso hiso pehoꞌneto. Oso aꞌamu huhwo sohwo kako oso hungkuno hiso nupaꞌnonto huno ole syofɨsyalofoho. Olo hungkuno loso hwayo hohnjo hungkunofoho. Ose syofɨsyalofoho. Nakwo aꞌamu Anɨtuye Towahuno hiꞌnjo hnꞌnwi nakwo Towahuno Wopɨngofe hungkuno hilo soꞌno huno ntoꞌno nayohoho. I aꞌamu Anɨtuye Towahuno Wopɨngo aneso kako olo hungkuno hwapɨngo ne hilo soꞌno huno muyonehoho. Osoꞌno Anɨtuye Towahuno Wopɨngo sohwo kakoe wopɨngoso oso aꞌamu hisomo muyonehoho.
14 Mas o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são loucuras. Nem as pode compreender, porque é pelo Espírito que se devem ponderar.
15 — ausente —
15 O homem espiritual, ao contrário, julga todas as coisas e não é julgado por ninguém.
16 — ausente —
16 Por que quem conheceu o pensamento do Senhor, se abalançará a instruí-lo {Is 40,13}? Nós, porém, temos o pensamento de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.