Apocalipse 9
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ACF
1 Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á ashdla’igeehíí bibéshdilwoshé áyiłnṉiidíí dábiłgo yaaká’dí’ ni’gosdzáń biká’zhį’ ts’iłsǫǫsé naltǫ’go hiłtsąą: o’i’áń doo ni’i’ánihi dá bich’ígót’i’gee bá be’igęęsé baa hitąą.
1 E o quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que do céu caiu na terra; e foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 O’i’áń doo ni’i’áń dahíí ch’í’íńtą́ą́, áídí’ łid yat’éégo hago’, kǫ’ yat’éégo diltłi’íí bits’ą́’dí’ k’ehgo; áík’ehgo ha’i’áńdí’ łidíí bee ya’áí doo hit’įį da silįį, dahot’éhégo godiłhił silįį.
2 E abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço, como a fumaça de uma grande fornalha, e com a fumaça do poço escureceu-se o sol e o ar.
3 Łidíí biyi’dí’ na’ishchagi ni’gosdzáń biká’ hanałsą́ą́: ni’gosdzáń biká’ tsédag histasíí binawodhíí k’ehgo binawod daagolį́į́go baa daagodest’ąą.
3 E da fumaça vieram gafanhotos sobre a terra; e foi-lhes dado poder, como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Ni’gosdzáń biká’ tł’ohíí hik’e dant’éhéta daadotł’izhíí ła’íí ch’ilta daołchǫǫh hela’, bił’ido’ṉiid; nṉee Bik’ehgo’ihi’ṉań bi’ídinidlídé doo bitá’gee dahgoz’ąą dahíí zhą́.
4 E foi-lhes dito que não fizessem dano à erva da terra, nem a verdura alguma, nem a árvore alguma, mas somente aos homens que não têm nas suas testas o selo de Deus.
5 Da’ágát’éé ndi doo nadaiłtseedgo baa godet’ąą da, daazhógo bił nada’diṉii’go ádaile’go ashdladn dahitąązhį’: tsédag histas dilshish łehíí k’ehgo nṉiihgo.
5 E foi-lhes permitido, não que os matassem, mas que por cinco meses os atormentassem; e o seu tormento era semelhante ao tormento do escorpião, quando fere o homem.
6 Áí benagowaadá’ nṉee da’itsaahíí yiká daadéz’įį doo, ndi doo datsaah da doo; daostsa hadó’ daanzįdá’ dats’itsaahíí doo hak’i da doo.
6 E naqueles dias os homens buscarão a morte, e não a acharão; e desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Na’ishchagi łį́į́ nagonłkaadyú nádesąąhíí k’ehgo iłch’į’daasdlaa ga’ádaanolįh; nant’án bich’ah óodo be’alzaahi ga’ánolini bik’edaadez’ąą, daabinii’íí nṉee binii’íí ga’ádaanolįh.
7 E o parecer dos gafanhotos era semelhante ao de cavalos aparelhados para a guerra; e sobre as suas cabeças havia umas como coroas semelhantes ao ouro; e os seus rostos eram como rostos de homens.
8 Daabitsizílíí isdzáné bitsizílíí k’ehgo ádaat’ee, daabiwoo’íí ndóícho biwoo’íí ga’ádaat’ee.
8 E tinham cabelos como cabelos de mulheres, e os seus dentes eram como de leões.
9 Bésh bitíl naztaaníí ga’at’éé; daabit’ą’ ádaaṉiihíítsinagháhi bijád nakihi yat’éégo hilwoł, łį́į́ łą́ą́go badahsṉilgo nagonłkaadyú dezkįį łehíí ga’áhiłts’ag.
9 E tinham couraças como couraças de ferro; e o ruído das suas asas era como o ruído de carros, quando muitos cavalos correm ao combate.
10 Daabitsee’íí tsédag histas bitsee’íí ga’ádaat’eehíí yee daadiłshish: ashdladn dahitąązhį’ nṉee yiṉí’da’diłṉi’go binawod golį́į́.
10 E tinham caudas semelhantes às dos escorpiões, e aguilhões nas suas caudas; e o seu poder era para danificar os homens por cinco meses.
11 Binant’a’ golį́į́, áń o’i’áń doo ni’i’ánihi yebik’ehi, Hebrew k’ehgo Abáddon holzee, Greek k’ehgo Apóllyon holzee.
11 E tinham sobre si rei, o anjo do abismo; em hebreu era o seu nome Abadom, e em grego Apoliom.
12 Dantsé góyéégo godeyaahíí bech’ígonyáá; isąą, nakigo t’ah góyéégo bee nohwich’į’ naagoldoh.
12 Passado é já um ai; eis que depois disso vêm ainda dois ais.
13 Áídí’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á gostáńgeehíí bibéshdilwoshé áyiłnṉiidíí dábiłgo Bik’ehgo’ihi’ṉań bádįhgee be’okąąhi biká’ dahnási’ṉiłi óodo be’alzaahi biká’dí’ iyeshdee dį́į́’i its’ádaaz’aahíí bits’ą́’dí’ kozhii disiits’ą́ą́,
13 E tocou o sexto anjo a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro, que estava diante de Deus,
14 Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á gostáńgeehíí béshdilwoshé dahyotįįłíí yich’į’ gáṉíígo, Tú łą́ą́go nlííníí Euphrátes golzeegee dį́į́’i Bik’ehgo’ihi’ṉań binadaal’a’á dahdaahistł’ooníí k’eda’i’ád.
14 A qual dizia ao sexto anjo, que tinha a trombeta: Solta os quatro anjos, que estão presos junto ao grande rio Eufrates.
15 Áík’ehgo Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á dį́į́’i k’enádaabi’dost’ah, áí nṉee dawa tááyú iłk’é’ṉilgo dała’ágohíí dawa nadaiłtseedgo da’áí bik’ehenkéézgo, da’áí bijįį, da’áí bee dahitąą, da’áí łégodzaa iłch’į’ilzaahi.
15 E foram soltos os quatro anjos, que estavam preparados para a hora, e dia, e mês, e ano, a fim de matarem a terça parte dos homens.
16 Silááda łį́į́ yiká’dí’ nadaagonłkaadíí nakidn goneznádn doo náhóltagyú da’ágánáhołąągo goneznádn doo náhóltagyú hilt’ee: áí hilt’eego disiits’ą́ą́.
16 E o número dos exércitos dos cavaleiros era de duzentos milhões; e ouvi o número deles.
17 Díí k’ehgo łį́į́ daahiłtsąą shich’į’ ch’í’ṉah ágolzaago; łį́į́ yiká’ dahnaháztaaníí bésh bitíl naztaaníí kǫ’ hik’e tséé ílíni, jácinth holzéhi, ła’íí tséłikǫ’i ga’ánolįhíí k’ehgo ánolįh: łį́į́ bitsits’iníí ndóícho bitsits’iníí ga’ánolįh; áídá’ daabizé’dí’ kǫ’ hik’e łid ła’íí tséłikǫ’i hanádinah.
17 E assim vi os cavalos nesta visão; e os que sobre eles cavalgavam tinham couraças de fogo, e de jacinto, e de enxofre; e as cabeças dos cavalos eram como cabeças de leões; e de suas bocas saía fogo e fumaça e enxofre.
18 Díí taagihíí iłk’é’ṉilgo dała’ágohíí bee nabi’destseed, kǫ’, łid, ła’íí tséłikǫ’i, łį́į́ bizé’dí’ hanádinahíí bee.
18 Por estes três foi morta a terça parte dos homens, isto é pelo fogo, pela fumaça, e pelo enxofre, que saíam das suas bocas.
19 Łį́į́ bizé’dí’ hik’e bitseeyú binawod golį́į́: bitsee’íí ch’osh bik’asda’ daagolííníí ga’at’éé, bitsits’in daagolį́į́go áí bee koniidaagodile’.
19 Porque o poder dos cavalos está na sua boca e nas suas caudas. Porquanto as suas caudas são semelhantes a serpentes, e têm cabeças, e com elas danificam.
20 Nṉee ła’ihíí, díí góyéégo bich’į’ godest’aaníí doo bee nadaabistseed dahíí, bigan bee nchǫ’go ádaaszaahíí doo yits’ą́’kai da, ła’íí ch’iidn hik’e óodo, béshłigai, béshłitsog, tséé, tsį bee nadn’áí ádaaszaahíí daayokąąhíí doo yits’ą́’kai da; áí nadn’áíhíí doo daago’įį da, doo da’dits’ag da, ła’íí doo nadaakai dadá’:
20 E os outros homens, que não foram mortos por estas pragas, não se arrependeram das obras de suas mãos, para não adorarem os demônios, e os ídolos de ouro, e de prata, e de bronze, e de pedra, e de madeira, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ła’íí nada’iłtseedíí, ínlgashíí, nant’į’go nakaihíí, da’in’įįhíí ałdó’ doo yits’ą́’kai da.
21 E não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua fornicação, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.