Apocalipse 5
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs BKJ
1 Nant’án biká’dahsdáhi yiká’ dahsdaahń bigan dihe’nazhiṉéhi naltsoos yisdisi dahyo’ałgo hiłtsąą, biyi’ hik’e biká’dí’go k’e’eshchíni, gosts’idiyú bidá’doljéég.
1 E eu vi na destra do que estava assentado no trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á dázhǫ́ nalwodihi hiłtsąą, áń ádįįd dilwoshgo gáṉíí, Hadíń lą́ą́ naltsoos bidá’doljeegíí ch’í’ízǫ́ǫ́sgo iłts’ą́’ áile’go yik’e sitįį?
2 E eu vi um forte anjo proclamando em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e romper os seus selos?
3 Áídá’ yaaká’yú, ni’ biká’yú, dagohíí ni’ bitł’ááhyú ndi doo hadíń naltsoosíí iłts’ą́’ áile’íí dagohíí yineł’į́į́ ndi yik’e sitįį da.
3 E nenhum homem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, era capaz de abrir o livro, nem de olhar para ele.
4 Doo hadíń naltsoos iłts’ą́’ áile’go yozhííhíí, dagohíí yineł’į́į́ ndi yik’e sitįį dahíí bighą yat’éégo hishchag ni’.
4 E eu chorei muito, porque nenhum homem foi achado digno de abrir e ler o livro, nem de olhar para ele.
5 Bádaayáńyúhíí dała’á gáshiłṉii, Doo nchag da: díń’įį, Juda hat’i’íí bits’ą́’dí’ Ndóícho, áń David Bikeghadi, dawa yitis silįįhíí bighą, áń zhą́ naltsoos bidá’doljeegíí gosts’idi ch’í’ízǫ́ǫ́sgo iłts’ą́’ áile’íí yik’e sitįį.
5 E um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, prevaleceu para abrir o livro e romper os seus sete selos.
6 Akú dé’įįdgo nant’án biká’dahsdáhi hik’e nt’éshį daahiṉáhi iłṉí’gee, bádaayáńyú bitahdí’ dibełį́į́ biZhaazhé nlíni zesdįį n’íí ga’ánolini sizįįgo hiłtsąą, áń biyeshdee gosts’idihi, biṉáá gosts’idihi, áí Bik’ehgo’ihi’ṉań biSpirits gosts’idihi ni’gosdzáń dágoz’ąą nt’éégo biká’zhį’ odaas’a’i.
6 E eu olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais, e no meio dos anciãos um Cordeiro em pé, como se tivesse sido morto; tendo sete chifres e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Áń nant’án biká’dahsdáhi yiká’ dahsdaahń bigan dihe’nazhiṉédí’go naltsoosíí náidnné’.
7 E ele veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Naltsoos náidnné’dá’ dį́į́’i daahiṉáhi ła’íí bádaayáńyú nadindį́į́’i dibełį́į́ biZhaazhé nlíni biyahzhį’ hayaa ádaasdzaa; daantį́į́gee tsįbe’idot’áłé dahdaayotįįł, ła’íí its’aa óodo be’alzaahi, diltłi’go łikągolchinihi bee halk’iłgo dah daayokaał, áí nṉee Bik’ehgo’ihi’ṉań báhadaadeszaahi bi’okąąhíí ádaat’ee.
8 E havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro; tendo cada um deles harpa e vasos de ouro cheios de incenso, que são as orações dos santos.
9 Sį áníidéhi daido’aał gádaaṉiigo, Naltsoosíí nádnné’go bidá’doljeegíí ch’í’íńzǫ́ǫ́síí bik’e síńtįį: nṉee ił’aniyú hadaazt’i’íí, iłtah at’éégo yádaałti’íí, nṉee daanliiníí, ła’íí nṉee binant’a’ dała’áhíí ił’aniyú nazṉilíí biyi’dí’ nidi’zesdįįgo nidiłíí bee Bik’ehgo’ihi’ṉań bá hanánohwihéń’ṉil.
9 E eles cantavam uma nova canção, dizendo: Tu és digno de tomar o livro, e de abrir seus selos; porque foste morto e nos resgatastes para Deus pelo teu sangue, de cada família, e língua, e povo e nação;
10 Nant’án daandlįįgo, ła’íí okąąh yebik’ehi daandlįįgo Bik’ehgo’ihi’ṉań daahohiikąąhń bich’į’ ádaanohwíńlaa: áík’ehgo ni’gosdzáń biká’ nadaant’aa doo.
10 e nos fizeste reis e sacerdotes para o nosso Deus, e nós reinaremos sobre a terra.
11 Dé’įįdgo nant’án biká’dahsdáhi hik’e nt’éshį daahiṉáhi ła’íí bádaayáńyú biṉaayú Bik’ehgo’ihi’ṉań binadaal’a’á łą́ą́go: goneznadn doo náhóltagyú dá’ágánáhołąągo goneznadn, doo náhóltagyú áídí’ doo náhóltagyú yúweh doo náhóltagyú daabizhii daasiits’ą́ą́;
11 E eu olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e o número deles era dez mil, vezes dez mil, e milhares de milhares;
12 Dibełį́į́ biZhaazhé nlíni bidi’zesdįį n’íí dawa yebik’ehi, há’iłdzili, góyáni, nalwodi, dilzini, ba’ihégosini, ła’íí biyaa gozhóóníí baa hi’né’híí yik’e sitíni at’éé.
12 dizendo em alta voz: Digno é o Cordeiro que foi morto para receber poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e bênção.
13 Áídí’ yaaká’yú, ni’gosdzáń biká’yú, ni’gosdzáń biyi’yú, túnteel biyi’yú dahot’éhé daahiṉaahíí, da’adzaayú dawa daagolííníí gádaaṉiigo disiits’ą́ą́, Nant’án biká’dahsdáhi yiká’ dahsdaahń ła’íí dibełį́į́ biZhaazhé nlíni doo ngonel’ąą dayú dahazhį’ biyaa gozhǫ́ǫ́ le’, dilzį le’, ba’ihégosį le’, ła’íí dawa yebik’eh le’.
13 E cada criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, assim como as que estão no mar, e tudo o que neles há, eu as ouvi dizendo: Bênção, e honra, e glória, e poder, sejam àquele que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, para sempre e sempre.
14 Dį́į́’i nt’éshį daahiṉaahíí, Doleełgo at’éé, daaṉii. Bádaayáńyú nadindį́į́’i hadíń doo ngonel’ąą dayú dahazhį’ hiṉaahíí yiyahzhį’ ádaaszaago daayokąąh.
14 E os quatro animais disseram: Amém. E os vinte e quatro anciãos se prostraram e adoraram aquele que vive para sempre e sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.