Apocalipse 19
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs VC
1 Díí bikédí’go nṉee dázhǫ́ łáni yaaká’yú daadilwoshgo gádaaṉiigo disiits’ą́ą́, Bik’ehgo’ihi’ṉań nohweBik’ehń ba’ihégosį le’; Hasdách’igháhíí, ba’ihégondziníí, goch’idnłsiníí, ła’íí dawa yebik’ehíí bíyéhi at’éé.
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Da’aṉiigo ła’íí dázhǫ́ nłt’éégo aayałti’; bizhaan, ízisgo nant’į’ nagháhi yee ni’gosdzáń yiłchǫǫdi, yaa yałti’, ła’íí bánada’iziidi naistseedhíí bighą yá t’ąązhį’ nanáhesṉil.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Áík’ehgo Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ihégosį le’, ánádaado’ṉiid. Áídí’ łid kįh gozṉilíí bits’ą́’dí’hi doo ngonel’ąą dayú hahitį́į́ doleeł.
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Nt’éégo bádaayáńyú nadindį́į́’i ła’íí nt’éshį daahiṉaahíí dį́į́’i biyahzhį’ hayaa ádaasdzaago Bik’ehgo’ihi’ṉań nant’aago dahsdaayú daayokąąh, gádaaṉiigo, Doleełgo at’éé; Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ihégosį le’.
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Áídí’ nant’án biká’dahsdáhi bits’ą́’dí’ kozhii dits’ag gáṉíígo, Bik’ehgo’ihi’ṉań daahohiikąąhń ba’ihédaanohsį le’, daanohwigha bánada’ohsiidíí, daanohwigha daabinołsiníí, doo ízisgo ádaanoht’ee dahíí ła’íí ízisgo ádaanoht’eehíí.
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Nṉee dázhǫ́ łáni ádaaṉii ga’áhiłts’ago, tú dázhǫ́ yat’éégo yaahilíni ga’áhiłts’ago, yat’éégo idi’ṉiihíí k’ehgo áhiłts’ago disiits’ą́ą́, gádaaṉiigo, Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ihégosį le’: Bik’ehgo’ihi’ṉań nohweBik’ehń dawa yebik’ehń yee nant’aa.
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Haląą nohwił daagozhǫ́ǫ́ le’, nohwił daagonedlįį le’, áń daadinlzį le’: dibełį́į́ biZhaazhé nlíni niiṉéhíí biká’ ngonyáágo bi’aa hileehíí iłch’į’ádedlaa.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Áí nak’ą’łigai dázhǫ́ nłt’éhi, doo chį dahi, dázhǫ́ łigaii bik’esilaa doleełgo baa godet’ąą: díí nak’ą’łigaihíí nṉee Bik’ehgo’ihi’ṉań báhadaadeszaahíí bi’at’e’ nzhóni at’éé.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Nt’éégo ágáshiłṉii, Díí bee ágóle’, Hadíń dibełį́į́ biZhaazhé nlíni niṉáágo bá da’idąąyú daabidokéedíí biyaa daagozhǫ́ǫ́ doleeł. Ágánáshiłdo’ṉiid, Díí Bik’ehgo’ihi’ṉań da’aṉii áṉíhi.
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Áík’ehgo biyahzhį’ hayaa asdzaago hosíką́ądí’ gáshiłnṉiid, Doo ágáńt’įį da: ni hik’e nik’isyú Jesus baa nadaagolṉi’go dała’ nada’idziidi ádaant’ee: Bik’ehgo’ihi’ṉań zhą́ honkąąh: Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú yádaałti’íí Jesus baa nagolṉi’hi dázhǫ́ itisyú yaa nagolṉi’ n’íí át’éé.
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Yáá iłts’ą́’ ádzaago łį́į́łgai hiłtsąą; áí yiká’ dahsdaahń Badach’ołíhi hik’e Da’aṉíhi holzee, áń da’áígee ná’áyáłti’ ła’íí nłt’éégo ágot’eehíí bighą nagonłkaad.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Biṉaahíí kǫ’ yadiinahíí ga’at’éé, bitsits’in biká’ nant’án bich’ah łą́ą́go dahnazṉil; bizhi’ dahgoz’ąą, áí nṉee doo ła’ yígółsį da, bíí zhą́ yígółsį.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Ííhíí dił biyi’ nastsoozi bik’esilaa: áń Bik’ehgo’ihi’ṉań biYati’ holzee.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Áík’ehgo yaaká’yú nadaagonłkaadíí łį́į́łgai bił hilwołíí biké’ náłseeł, nak’ą’łigai dázhǫ́ nłt’éhi, dázhǫ́ łigaihi, doo chįh dahi bik’enazlaa.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Bizé’dí’ bésh be’idiltłishé deníni há’áá, áí nṉee iłtah at’éégo hadaazt’i’íí yee yihiłtłiish doo; bésh dahyotįįłgo nant’aa doo: ła’íí dahts’aa bitoo yiká’ naghaago hayigęęsíí k’ehgo Bik’ehgo’ihi’ṉań Dák’a’at’éhi bihashke’ bégodzidi nṉee yich’į’ gode’aah.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Bi’íí ła’íí bik’aizhį’ bizhi’ bek’e’eshchįį, áí díí k’ehgo dahgoz’ąą, ÍZISGO NANT’ÁN DAANLIINÍÍ BINANT’A’, NANT’ÁN DAANLIINÍÍ YEBIK’EHŃ.
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Nt’éégo Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á ya’áí yiyi’ sizįįgo hiłtsąą; áń dlǫ́’ yáá iłṉí’yú nada’iṉiihíí dawa yich’į’ nadidilghaazh gáṉíígo, Yushdé’, Bik’ehgo’ihi’ṉań ízisgo at’éhi bá da’idąąhíí baa íła’ádaahṉe’;
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Ízisgo nant’án daabitsį’, silááda binant’a’ daanlíni daabitsį’, nṉee ndaalwodi daabitsį’, łį́į́ daabitsį’, yiká’ dahnaháztaaníí daabitsį’, ła’íí nṉee dawa doo isná daanlįį dahíí hik’e isná daanliiníí, doo ízisgo ádaat’ee dahíí hik’e ízisgo ádaat’eehíí daabitsį’ daahsąą doleełhíí bighą.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Áídí’ nt’éshį bégodzidi hiłtsąą, ła’íí ni’gosdzáń biká’ ízisgo nant’án daanliiníí bisilááda biłgo íła’ádaasdzaa, łį́į́ yiká’ dahsdaahń bisilááda biłgo yił nagonłkaad doleełgo.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Nt’éshį bégodzidi yisnáh silįį, ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi ádil’íni ałdó’ yisnáh silįį, nt’éshį bégodzidi biṉááł godiyįhgo áná’ol’įįłgo nṉee nt’éshį bégodzidi be’ídinidlídé bee bídi’nidlidihíí, ła’íí bíí át’éégo be’ilzaahíí daayokąąhíí yich’į’ nazch’a’i. Díí da’áła dá daahiṉaago tséłkǫ’i bił diltłi’go sikáni biyi’ yuyaa oldeeł.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Ła’ihíí łį́į́ yiká’ dahsdaahń bésh be’idiltłishé bizé’dí’ há’ááhíí yee nadaistseed: áík’ehgo dlǫ́’ iłtah at’ééhíí áí daabitsį’íí yee náda’isdįįd.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.