Apocalipse 19

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Díí bikédí’go nṉee dázhǫ́ łáni yaaká’yú daadilwoshgo gádaaṉiigo disiits’ą́ą́, Bik’ehgo’ihi’ṉań nohweBik’ehń ba’ihégosį le’; Hasdách’igháhíí, ba’ihégondziníí, goch’idnłsiníí, ła’íí dawa yebik’ehíí bíyéhi at’éé.
1 E, depois destas coisas, ouvi no céu como que uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! Salvação, e glória, e honra, e poder pertencem ao Senhor, nosso Deus,
2 Da’aṉiigo ła’íí dázhǫ́ nłt’éégo aayałti’; bizhaan, ízisgo nant’į’ nagháhi yee ni’gosdzáń yiłchǫǫdi, yaa yałti’, ła’íí bánada’iziidi naistseedhíí bighą yá t’ąązhį’ nanáhesṉil.
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua prostituição, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Áík’ehgo Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ihégosį le’, ánádaado’ṉiid. Áídí’ łid kįh gozṉilíí bits’ą́’dí’hi doo ngonel’ąą dayú hahitį́į́ doleeł.
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Nt’éégo bádaayáńyú nadindį́į́’i ła’íí nt’éshį daahiṉaahíí dį́į́’i biyahzhį’ hayaa ádaasdzaago Bik’ehgo’ihi’ṉań nant’aago dahsdaayú daayokąąh, gádaaṉiigo, Doleełgo at’éé; Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ihégosį le’.
4 E os vinte e quatro anciãos e os quatro animais prostraram-se e adoraram a Deus, assentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Áídí’ nant’án biká’dahsdáhi bits’ą́’dí’ kozhii dits’ag gáṉíígo, Bik’ehgo’ihi’ṉań daahohiikąąhń ba’ihédaanohsį le’, daanohwigha bánada’ohsiidíí, daanohwigha daabinołsiníí, doo ízisgo ádaanoht’ee dahíí ła’íí ízisgo ádaanoht’eehíí.
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, tanto pequenos como grandes.
6 Nṉee dázhǫ́ łáni ádaaṉii ga’áhiłts’ago, tú dázhǫ́ yat’éégo yaahilíni ga’áhiłts’ago, yat’éégo idi’ṉiihíí k’ehgo áhiłts’ago disiits’ą́ą́, gádaaṉiigo, Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ihégosį le’: Bik’ehgo’ihi’ṉań nohweBik’ehń dawa yebik’ehń yee nant’aa.
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! Pois já o Senhor, Deus Todo-Poderoso, reina.
7 Haląą nohwił daagozhǫ́ǫ́ le’, nohwił daagonedlįį le’, áń daadinlzį le’: dibełį́į́ biZhaazhé nlíni niiṉéhíí biká’ ngonyáágo bi’aa hileehíí iłch’į’ádedlaa.
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória, porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 Áí nak’ą’łigai dázhǫ́ nłt’éhi, doo chį dahi, dázhǫ́ łigaii bik’esilaa doleełgo baa godet’ąą: díí nak’ą’łigaihíí nṉee Bik’ehgo’ihi’ṉań báhadaadeszaahíí bi’at’e’ nzhóni at’éé.
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Nt’éégo ágáshiłṉii, Díí bee ágóle’, Hadíń dibełį́į́ biZhaazhé nlíni niṉáágo bá da’idąąyú daabidokéedíí biyaa daagozhǫ́ǫ́ doleeł. Ágánáshiłdo’ṉiid, Díí Bik’ehgo’ihi’ṉań da’aṉii áṉíhi.
9 E disse-me: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Áík’ehgo biyahzhį’ hayaa asdzaago hosíką́ądí’ gáshiłnṉiid, Doo ágáńt’įį da: ni hik’e nik’isyú Jesus baa nadaagolṉi’go dała’ nada’idziidi ádaant’ee: Bik’ehgo’ihi’ṉań zhą́ honkąąh: Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú yádaałti’íí Jesus baa nagolṉi’hi dázhǫ́ itisyú yaa nagolṉi’ n’íí át’éé.
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar, mas ele disse-me: Olha, não faças tal; sou teu conservo e de teus irmãos que têm o testemunho de Jesus; adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Yáá iłts’ą́’ ádzaago łį́į́łgai hiłtsąą; áí yiká’ dahsdaahń Badach’ołíhi hik’e Da’aṉíhi holzee, áń da’áígee ná’áyáłti’ ła’íí nłt’éégo ágot’eehíí bighą nagonłkaad.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Biṉaahíí kǫ’ yadiinahíí ga’at’éé, bitsits’in biká’ nant’án bich’ah łą́ą́go dahnazṉil; bizhi’ dahgoz’ąą, áí nṉee doo ła’ yígółsį da, bíí zhą́ yígółsį.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito que ninguém sabia, senão ele mesmo.
13 Ííhíí dił biyi’ nastsoozi bik’esilaa: áń Bik’ehgo’ihi’ṉań biYati’ holzee.
13 E estava vestido de uma veste salpicada de sangue, e o nome pelo qual se chama é a Palavra de Deus.
14 Áík’ehgo yaaká’yú nadaagonłkaadíí łį́į́łgai bił hilwołíí biké’ náłseeł, nak’ą’łigai dázhǫ́ nłt’éhi, dázhǫ́ łigaihi, doo chįh dahi bik’enazlaa.
14 E seguiam-no os exércitos que há no céu em cavalos brancos e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Bizé’dí’ bésh be’idiltłishé deníni há’áá, áí nṉee iłtah at’éégo hadaazt’i’íí yee yihiłtłiish doo; bésh dahyotįįłgo nant’aa doo: ła’íí dahts’aa bitoo yiká’ naghaago hayigęęsíí k’ehgo Bik’ehgo’ihi’ṉań Dák’a’at’éhi bihashke’ bégodzidi nṉee yich’į’ gode’aah.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Bi’íí ła’íí bik’aizhį’ bizhi’ bek’e’eshchįį, áí díí k’ehgo dahgoz’ąą, ÍZISGO NANT’ÁN DAANLIINÍÍ BINANT’A’, NANT’ÁN DAANLIINÍÍ YEBIK’EHŃ.
16 E na veste e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Nt’éégo Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á ya’áí yiyi’ sizįįgo hiłtsąą; áń dlǫ́’ yáá iłṉí’yú nada’iṉiihíí dawa yich’į’ nadidilghaazh gáṉíígo, Yushdé’, Bik’ehgo’ihi’ṉań ízisgo at’éhi bá da’idąąhíí baa íła’ádaahṉe’;
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde e ajuntai-vos à ceia do grande Deus,
18 Ízisgo nant’án daabitsį’, silááda binant’a’ daanlíni daabitsį’, nṉee ndaalwodi daabitsį’, łį́į́ daabitsį’, yiká’ dahnaháztaaníí daabitsį’, ła’íí nṉee dawa doo isná daanlįį dahíí hik’e isná daanliiníí, doo ízisgo ádaat’ee dahíí hik’e ízisgo ádaat’eehíí daabitsį’ daahsąą doleełhíí bighą.
18 para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam, e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Áídí’ nt’éshį bégodzidi hiłtsąą, ła’íí ni’gosdzáń biká’ ízisgo nant’án daanliiníí bisilááda biłgo íła’ádaasdzaa, łį́į́ yiká’ dahsdaahń bisilááda biłgo yił nagonłkaad doleełgo.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo e ao seu exército.
20 Nt’éshį bégodzidi yisnáh silįį, ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi ádil’íni ałdó’ yisnáh silįį, nt’éshį bégodzidi biṉááł godiyįhgo áná’ol’įįłgo nṉee nt’éshį bégodzidi be’ídinidlídé bee bídi’nidlidihíí, ła’íí bíí át’éégo be’ilzaahíí daayokąąhíí yich’į’ nazch’a’i. Díí da’áła dá daahiṉaago tséłkǫ’i bił diltłi’go sikáni biyi’ yuyaa oldeeł.
20 E a besta foi presa e, com ela, o falso profeta, que, diante dela, fizera os sinais com que enganou os que receberam o sinal da besta e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no ardente lago de fogo e de enxofre.
21 Ła’ihíí łį́į́ yiká’ dahsdaahń bésh be’idiltłishé bizé’dí’ há’ááhíí yee nadaistseed: áík’ehgo dlǫ́’ iłtah at’ééhíí áí daabitsį’íí yee náda’isdįįd.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.