2 Coríntios 8
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs BKJ
1 Shik’ííyú, Bik’ehgo’ihi’ṉań biłgoch’oba’íí Macedóniayú ínashood ha’ánáłséhíí baa godet’aaníí bídaagonołsįgo háhiit’įį;
1 Além disso, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus concedida às igrejas da Macedônia;
2 Doo ałch’ídéyú bich’į’ nadaagontł’ogíí bee nabída’dintaahgee dázhǫ́ bił daagozhǫ́ǫ́go, ła’íí dázhǫ́ tédaat’iyé ndi bijíí biyi’dí’ ich’odaazṉi’go ndaizné’.
2 como em grande prova de aflição, a abundância de sua alegria e sua profunda pobreza abundou em riquezas da sua liberalidade.
3 Díínko bá baa nagoshṉi’, dáyídaanel’ąązhį’ ła’íí itisgo ndi ich’odaaṉiigo ndaizné’, dabíí hádaat’įįgo;
3 Porque do seu poder, eu dou testemunho, sim, além do seu poder, eles estavam dispostos de si mesmos;
4 Nádaanohwokąąhgo gádaanohwiłṉii, Díí ndaasii’né’íí nádohné’go ínashood ła’ihíí bee bich’ohṉiih.
4 orando com muitas súplicas, que recebêssemos o dom, e assumíssemos a comunhão da ministração para com os santos.
5 Ndaayiné’ shį ndzį n’íí bitisgo ndaizné’, dantsé Bik’ehgo’ihi’ṉań bik’ehgo nohweBik’ehń yaa ídaadest’ąą, áígeehíí néé ałdó’ nohwaa ídaadest’ąą.
5 E isso eles fizeram, não como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós, pela vontade de Deus.
6 Áík’ehgo tédaat’iyéhíí bá zhaali łená’idlaago na’idziidíí nohwitahyú Titus yegodez’áni, da’áík’ehgo nohwitahyú łanle’, biłn’ṉii.
6 De tal modo desejamos que Tito, assim como havia começado, ele também terminasse em vós esta graça.
7 Dawa bee itisgo nanohdee, da’ohdlaaníí bee, nłt’éégo yádaałti’íí, nohwigoyą’ golííníí, nyee ndi hohkaahíí, ła’íí nohwił daanjooníí bee, áík’ehgo díí ich’odaahṉiihgo ndaanohné’íí bee ałdó’ itisgo nanohdee le’.
7 Portanto, assim como abundais em todas as coisas, em fé, e em palavra, e em conhecimento, e em toda a diligência, e em vosso amor para conosco, veja para que abundeis nesta graça também.
8 Doo bídaanohwinłso’go nohwich’į’ k’e’eshchii da, ndi ła’ nyeego nayik’ída’iziidíí baa nohwił nagoshṉi’go, nohwíí ałdó’ be’ágádaaht’eeyúgo, áí bee da’aṉii nohwił da’ijǫ́ǫ́ shįhíí bígozįįh.
8 Eu não falo como mandamento, mas por ocasião da presteza dos outros, e para provar a sinceridade de vosso amor.
9 Jesus Christ nohweBik’ehń dázhǫ́ biłgoch’oba’íí bídaagonołsį, áń dázhǫ́ háłdzil ndi nohwighą tét’iyé silįį, tét’iyéhíí biláhyú nohwíí hádaałdzil daahłeeh doleełgo.
9 Porque vós conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, o qual, embora fosse rico, por causa de vós tornou-se pobre; para que pela sua pobreza, fôsseis ricos.
10 Díí baa natséskeesíí nohwił ch’ínish’aah: díínko nohwá nłt’éé, dała’á łegodzaadá’ begodeyaa n’íí ąął ádaahłe’, begodeyaadá’ dázhǫ́ hádaaht’įįgo ádaaht’įį.
10 E nisto eu dou o meu conselho; porque isto é conveniente para vós que começastes há um ano, não só a fazê-lo, senão também a desejar fazê-lo.
11 K’adíí ąął ádaahłéh; baa nohwił daagozhǫ́ǫ́go begodigháhíí k’ehgo baa nohwił daagozhǫ́ǫ́go ałdó’ ąął ádaahłéh: nt’é daanohwíyéé shįhíí k’ehgo ndaanohné’.
11 Agora, porém, completai o já começado, para que, assim como houve prontidão de vontade, haja também a realização, segundo o que tendes.
12 Nṉee dabíí hát’į́į́híí bighą nyiné’yúgo, bíyéé shįhíí k’ehgo nyiné’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań bił dábik’eh; nṉee bíyéé da’ádįhyúgo Bik’ehgo’ihi’ṉań doo nt’é yokeed da.
12 Porque, se há primeiro uma mente disposta, ela é aceita segundo o que um homem tem, e não segundo o que ele não tem.
13 Ła’ihíí biyíl da’ałzołé doleełgo, áídá’ nohwíí nohwiyíl daandaaz doleełgo doo dishṉiigo ádishṉii da:
13 Mas, não digo isto para que os outros homens sejam aliviados, e vós sobrecarregados,
14 Áídá’ ła’ihíí biyíl nohwiyíl dáłełt’ee doleełgo dishṉiigo ádishṉii, k’adíí nohwíyéé łą́ą́go, ła’ihíí yídįh daanliiníí áí bee bich’odaahṉiih, áídá’ dahagee nt’é bídįh daanohłįįyúgo, bíyééhíí bee nohwich’onáda’ṉiih ałdó’; áík’ehgo dawahá dáłełt’ee:
14 mas para igualdade; para que neste tempo presente, a vossa abundância possa suprir a falta deles, para que também a sua abundância supra a vossa falta, e haja igualdade;
15 Díínko bek’e’eshchįį, Hadíń łą́ą́go łenáyehezlaa ndi doo ła’ ch’ekáad da; hadíń da’ayą́hágo łenáyehezlaa ndi doo yídįh nlįį da, ṉii.
15 como está escrito: O que muito colheu não teve sobras; e o que pouco colheu, não teve falta.
16 Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ihégosį, dánohwaa shiini’híí k’ehgo Titus nohwaa biini’go ábíílaahíí bighą.
16 Mas, graças a Deus, que pôs o mesmo cuidado sincero no coração de Tito por vós.
17 Titus doo náhohiikąąhíí zhą́ bighą nohwich’į’ deyaa da; áídá’ dabíí dázhǫ́ hát’į́į́go nohwich’į’ deyaa.
17 Porque, de fato, ele aceitou a exortação; mas sendo muito prestativo, voluntariamente partiu para vós.
18 Ła’ nohwik’isn Titus bił nohwich’į’ del’a’, áń ínashood ha’ánáłséhíí dahot’éhé bitahyú yati’ baa gozhóni yaa yałti’go dázhǫ́ nłt’éégo bígózinihi;
18 E nós enviamos com ele o irmão, cujo louvor no evangelho está presente em todas as igrejas;
19 Doo da’áí zhą́ bighą nohwich’į’ del’a’ da, áídá’ ínashood ha’ánáłséh nagozṉilíí bił anáhiikaahgo hádaabistįį, díí iłch’oṉiigo na’idziidíí nohweBik’ehń ba’ihégosįhíí bighą nabik’ída’idziid, ła’íí iłch’odaahṉiigo hádaaht’įįhíí nṉee bił ch’í’ṉah ádaagodle’go ádaahiit’įį:
19 e não só isto, mas foi também escolhido pelas igrejas para viajar conosco nesta graça, que é ministrada por nós para glória do mesmo Senhor, e declaração de sua mente disposta;
20 Díí zhaali łą́ą́go łenádaahiidláhíí hagot’éégo nadaahii’ṉiihíí bighą doo hadíń nohwaa dahgo’aa hádaahiit’įį da:
20 evitando isto, que algum homem nos culpe por esta abundância, que é ministrada por nós;
21 Doo nohweBik’ehń binadzahgee zhą́ da, áídá’ nṉee dawa binadzahgee ałdó’ dábik’ehyú ádaahii’ṉe’go hádaahiit’įį.
21 porque temos em mente as coisas honestas não só à vista do Senhor, mas também à vista dos homens.
22 Nohwik’isn ła’ihíí ałdó’ bił nádaadel’a’, áń doo ałch’ídndi nabínántaahgo łą́ą́go nłt’éégo ánát’įįhgo bígosiilzįįd, áń k’adíí díí na’idziidíí nayik’í’iziidgo dázhǫ́ hát’į́į́, bestso ndaahohṉííłgo nohwígonsįhíí bighą.
22 E nós enviamos com ele nosso irmão, o qual muitas vezes já provamos ser diligente em muitas coisas, mas agora muito mais diligente, pela grande confiança que eu tenho em vós.
23 Hadíń Titus yiká na’ídiłkidyúgo, áń shich’oṉiihíí át’éé, nohwá na’idziidíí ánt’ee: ła’íí hadíń nohwik’isyúhíí yiká na’ídaadiłkidyúgo, iłtah at’ééyú ínashood ha’ánáłséh nagozṉilíí bá nal’a’á daanlįį, áí bee Christ ba’ihégosį.
23 Se qualquer um inquirir de Tito, ele é meu companheiro e colaborador, para convosco; ou se os nossos irmãos forem inquiridos, eles são os mensageiros das igrejas e a glória de Cristo.
24 Áík’ehgo dabíí biṉááł ła’íí ínashood ha’ánáłséh nagozṉilíí daabiṉááł nohwił’ijóóníí bił ch’í’ṉah ádaahłe’, ła’íí nt’é bighą nohwaa óndliihíí da’aṉiihi at’éé ałdó’ bił ch’í’ṉah ádaahłe’.
24 Portanto, mostrai-lhes, e perante as igrejas, a prova do vosso amor e da nossa glória em seu favor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.