2 Coríntios 8
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ACF
1 Shik’ííyú, Bik’ehgo’ihi’ṉań biłgoch’oba’íí Macedóniayú ínashood ha’ánáłséhíí baa godet’aaníí bídaagonołsįgo háhiit’įį;
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus dada às igrejas da macedônia;
2 Doo ałch’ídéyú bich’į’ nadaagontł’ogíí bee nabída’dintaahgee dázhǫ́ bił daagozhǫ́ǫ́go, ła’íí dázhǫ́ tédaat’iyé ndi bijíí biyi’dí’ ich’odaazṉi’go ndaizné’.
2 Como em muita prova de tribulação houve abundância do seu gozo, e como a sua profunda pobreza abundou em riquezas da sua generosidade.
3 Díínko bá baa nagoshṉi’, dáyídaanel’ąązhį’ ła’íí itisgo ndi ich’odaaṉiigo ndaizné’, dabíí hádaat’įįgo;
3 Porque, segundo o seu poder (o que eu mesmo testifico) e ainda acima do seu poder, deram voluntariamente.
4 Nádaanohwokąąhgo gádaanohwiłṉii, Díí ndaasii’né’íí nádohné’go ínashood ła’ihíí bee bich’ohṉiih.
4 Pedindo-nos com muitos rogos que aceitássemos a graça e a comunicação deste serviço, que se fazia para com os santos.
5 Ndaayiné’ shį ndzį n’íí bitisgo ndaizné’, dantsé Bik’ehgo’ihi’ṉań bik’ehgo nohweBik’ehń yaa ídaadest’ąą, áígeehíí néé ałdó’ nohwaa ídaadest’ąą.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas a si mesmos se deram primeiramente ao Senhor, e depois a nós, pela vontade de Deus.
6 Áík’ehgo tédaat’iyéhíí bá zhaali łená’idlaago na’idziidíí nohwitahyú Titus yegodez’áni, da’áík’ehgo nohwitahyú łanle’, biłn’ṉii.
6 De maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também acabasse esta graça entre vós.
7 Dawa bee itisgo nanohdee, da’ohdlaaníí bee, nłt’éégo yádaałti’íí, nohwigoyą’ golííníí, nyee ndi hohkaahíí, ła’íí nohwił daanjooníí bee, áík’ehgo díí ich’odaahṉiihgo ndaanohné’íí bee ałdó’ itisgo nanohdee le’.
7 Portanto, assim como em tudo abundais em fé, e em palavra, e em ciência, e em toda a diligência, e em vosso amor para conosco, assim também abundeis nesta graça.
8 Doo bídaanohwinłso’go nohwich’į’ k’e’eshchii da, ndi ła’ nyeego nayik’ída’iziidíí baa nohwił nagoshṉi’go, nohwíí ałdó’ be’ágádaaht’eeyúgo, áí bee da’aṉii nohwił da’ijǫ́ǫ́ shįhíí bígozįįh.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, pela diligência dos outros, a sinceridade de vosso amor.
9 Jesus Christ nohweBik’ehń dázhǫ́ biłgoch’oba’íí bídaagonołsį, áń dázhǫ́ háłdzil ndi nohwighą tét’iyé silįį, tét’iyéhíí biláhyú nohwíí hádaałdzil daahłeeh doleełgo.
9 Porque já sabeis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre; para que pela sua pobreza enriquecêsseis.
10 Díí baa natséskeesíí nohwił ch’ínish’aah: díínko nohwá nłt’éé, dała’á łegodzaadá’ begodeyaa n’íí ąął ádaahłe’, begodeyaadá’ dázhǫ́ hádaaht’įįgo ádaaht’įį.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto convém a vós que, desde o ano passado, começastes; e não foi só praticar, mas também querer.
11 K’adíí ąął ádaahłéh; baa nohwił daagozhǫ́ǫ́go begodigháhíí k’ehgo baa nohwił daagozhǫ́ǫ́go ałdó’ ąął ádaahłéh: nt’é daanohwíyéé shįhíí k’ehgo ndaanohné’.
11 Agora, porém, completai também o já começado, para que, assim como houve a prontidão de vontade, haja também o cumprimento, segundo o que tendes.
12 Nṉee dabíí hát’į́į́híí bighą nyiné’yúgo, bíyéé shįhíí k’ehgo nyiné’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań bił dábik’eh; nṉee bíyéé da’ádįhyúgo Bik’ehgo’ihi’ṉań doo nt’é yokeed da.
12 Porque, se há prontidão de vontade, será aceita segundo o que qualquer tem, e não segundo o que não tem.
13 Ła’ihíí biyíl da’ałzołé doleełgo, áídá’ nohwíí nohwiyíl daandaaz doleełgo doo dishṉiigo ádishṉii da:
13 Mas, não digo isto para que os outros tenham alívio, e vós opressão,
14 Áídá’ ła’ihíí biyíl nohwiyíl dáłełt’ee doleełgo dishṉiigo ádishṉii, k’adíí nohwíyéé łą́ą́go, ła’ihíí yídįh daanliiníí áí bee bich’odaahṉiih, áídá’ dahagee nt’é bídįh daanohłįįyúgo, bíyééhíí bee nohwich’onáda’ṉiih ałdó’; áík’ehgo dawahá dáłełt’ee:
14 Mas para igualdade; neste tempo presente, a vossa abundância supra a falta dos outros, para que também a sua abundância supra a vossa falta, e haja igualdade;
15 Díínko bek’e’eshchįį, Hadíń łą́ą́go łenáyehezlaa ndi doo ła’ ch’ekáad da; hadíń da’ayą́hágo łenáyehezlaa ndi doo yídįh nlįį da, ṉii.
15 Como está escrito: O que muito colheu não teve demais; e o que pouco, não teve de menos.
16 Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ihégosį, dánohwaa shiini’híí k’ehgo Titus nohwaa biini’go ábíílaahíí bighą.
16 Mas, graças a Deus, que pôs a mesma solicitude por vós no coração de Tito;
17 Titus doo náhohiikąąhíí zhą́ bighą nohwich’į’ deyaa da; áídá’ dabíí dázhǫ́ hát’į́į́go nohwich’į’ deyaa.
17 Pois aceitou a exortação, e muito diligente partiu voluntariamente para vós.
18 Ła’ nohwik’isn Titus bił nohwich’į’ del’a’, áń ínashood ha’ánáłséhíí dahot’éhé bitahyú yati’ baa gozhóni yaa yałti’go dázhǫ́ nłt’éégo bígózinihi;
18 E com ele enviamos aquele irmão cujo louvor no evangelho está espalhado em todas as igrejas.
19 Doo da’áí zhą́ bighą nohwich’į’ del’a’ da, áídá’ ínashood ha’ánáłséh nagozṉilíí bił anáhiikaahgo hádaabistįį, díí iłch’oṉiigo na’idziidíí nohweBik’ehń ba’ihégosįhíí bighą nabik’ída’idziid, ła’íí iłch’odaahṉiigo hádaaht’įįhíí nṉee bił ch’í’ṉah ádaagodle’go ádaahiit’įį:
19 E não só isto, mas foi também escolhido pelas igrejas para companheiro da nossa viagem, nesta graça que por nós é ministrada para glória do mesmo Senhor, e prontidão do vosso ânimo;
20 Díí zhaali łą́ą́go łenádaahiidláhíí hagot’éégo nadaahii’ṉiihíí bighą doo hadíń nohwaa dahgo’aa hádaahiit’įį da:
20 Evitando isto, que alguém nos vitupere por esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Doo nohweBik’ehń binadzahgee zhą́ da, áídá’ nṉee dawa binadzahgee ałdó’ dábik’ehyú ádaahii’ṉe’go hádaahiit’įį.
21 Pois zelamos do que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Nohwik’isn ła’ihíí ałdó’ bił nádaadel’a’, áń doo ałch’ídndi nabínántaahgo łą́ą́go nłt’éégo ánát’įįhgo bígosiilzįįd, áń k’adíí díí na’idziidíí nayik’í’iziidgo dázhǫ́ hát’į́į́, bestso ndaahohṉííłgo nohwígonsįhíí bighą.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes, e em muitas coisas, já experimentamos ser diligente, e agora muito mais diligente ainda pela muita confiança que em vós tem.
23 Hadíń Titus yiká na’ídiłkidyúgo, áń shich’oṉiihíí át’éé, nohwá na’idziidíí ánt’ee: ła’íí hadíń nohwik’isyúhíí yiká na’ídaadiłkidyúgo, iłtah at’ééyú ínashood ha’ánáłséh nagozṉilíí bá nal’a’á daanlįį, áí bee Christ ba’ihégosį.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro, e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são embaixadores das igrejas e glória de Cristo.
24 Áík’ehgo dabíí biṉááł ła’íí ínashood ha’ánáłséh nagozṉilíí daabiṉááł nohwił’ijóóníí bił ch’í’ṉah ádaahłe’, ła’íí nt’é bighą nohwaa óndliihíí da’aṉiihi at’éé ałdó’ bił ch’í’ṉah ádaahłe’.
24 Portanto, mostrai para com eles, e perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória acerca de vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.