2 Coríntios 8

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Shik’ííyú, Bik’ehgo’ihi’ṉań biłgoch’oba’íí Macedóniayú ínashood ha’ánáłséhíí baa godet’aaníí bídaagonołsįgo háhiit’įį;
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus que foi dada às igrejas da Macedônia;
2 Doo ałch’ídéyú bich’į’ nadaagontł’ogíí bee nabída’dintaahgee dázhǫ́ bił daagozhǫ́ǫ́go, ła’íí dázhǫ́ tédaat’iyé ndi bijíí biyi’dí’ ich’odaazṉi’go ndaizné’.
2 como, em muita prova de tribulação, a abundância do seu gozo e sua profunda pobreza abundaram em riquezas da sua generosidade.
3 Díínko bá baa nagoshṉi’, dáyídaanel’ąązhį’ ła’íí itisgo ndi ich’odaaṉiigo ndaizné’, dabíí hádaat’įįgo;
3 Porque, dou-lhes testemunho de que, segundo as suas posses, e ainda acima das suas posses, deram voluntariamente,
4 Nádaanohwokąąhgo gádaanohwiłṉii, Díí ndaasii’né’íí nádohné’go ínashood ła’ihíí bee bich’ohṉiih.
4 pedindo-nos, com muito encarecimento, o privilégio de participarem deste serviço a favor dos santos;
5 Ndaayiné’ shį ndzį n’íí bitisgo ndaizné’, dantsé Bik’ehgo’ihi’ṉań bik’ehgo nohweBik’ehń yaa ídaadest’ąą, áígeehíí néé ałdó’ nohwaa ídaadest’ąą.
5 e não somente fizeram como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós pela vontade de Deus;
6 Áík’ehgo tédaat’iyéhíí bá zhaali łená’idlaago na’idziidíí nohwitahyú Titus yegodez’áni, da’áík’ehgo nohwitahyú łanle’, biłn’ṉii.
6 de maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também completasse entre vós ainda esta graça.
7 Dawa bee itisgo nanohdee, da’ohdlaaníí bee, nłt’éégo yádaałti’íí, nohwigoyą’ golííníí, nyee ndi hohkaahíí, ła’íí nohwił daanjooníí bee, áík’ehgo díí ich’odaahṉiihgo ndaanohné’íí bee ałdó’ itisgo nanohdee le’.
7 Ora, assim como abundais em tudo: em fé, em palavra, em ciência, em todo o zelo, no vosso amor para conosco, vede que também nesta graça abundeis.
8 Doo bídaanohwinłso’go nohwich’į’ k’e’eshchii da, ndi ła’ nyeego nayik’ída’iziidíí baa nohwił nagoshṉi’go, nohwíí ałdó’ be’ágádaaht’eeyúgo, áí bee da’aṉii nohwił da’ijǫ́ǫ́ shįhíí bígozįįh.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, mediante o zelo de outros, a sinceridade de vosso amor;
9 Jesus Christ nohweBik’ehń dázhǫ́ biłgoch’oba’íí bídaagonołsį, áń dázhǫ́ háłdzil ndi nohwighą tét’iyé silįį, tét’iyéhíí biláhyú nohwíí hádaałdzil daahłeeh doleełgo.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre, para que pela sua pobreza fôsseis enriquecidos.
10 Díí baa natséskeesíí nohwił ch’ínish’aah: díínko nohwá nłt’éé, dała’á łegodzaadá’ begodeyaa n’íí ąął ádaahłe’, begodeyaadá’ dázhǫ́ hádaaht’įįgo ádaaht’įį.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto vos convém a vós que primeiro começastes, desde o ano passado, não só a participar mas também a querer;
11 K’adíí ąął ádaahłéh; baa nohwił daagozhǫ́ǫ́go begodigháhíí k’ehgo baa nohwił daagozhǫ́ǫ́go ałdó’ ąął ádaahłéh: nt’é daanohwíyéé shįhíí k’ehgo ndaanohné’.
11 agora, pois, levai a termo a obra, para que, assim como houve a prontidão no querer, haja também o cumprir segundo o que tendes.
12 Nṉee dabíí hát’į́į́híí bighą nyiné’yúgo, bíyéé shįhíí k’ehgo nyiné’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań bił dábik’eh; nṉee bíyéé da’ádįhyúgo Bik’ehgo’ihi’ṉań doo nt’é yokeed da.
12 Porque, se há prontidão de vontade, é aceitável segundo o que alguém tem, e não segundo o que não tem.
13 Ła’ihíí biyíl da’ałzołé doleełgo, áídá’ nohwíí nohwiyíl daandaaz doleełgo doo dishṉiigo ádishṉii da:
13 Pois digo isto não para que haja alívio para outros e aperto para vós,
14 Áídá’ ła’ihíí biyíl nohwiyíl dáłełt’ee doleełgo dishṉiigo ádishṉii, k’adíí nohwíyéé łą́ą́go, ła’ihíí yídįh daanliiníí áí bee bich’odaahṉiih, áídá’ dahagee nt’é bídįh daanohłįįyúgo, bíyééhíí bee nohwich’onáda’ṉiih ałdó’; áík’ehgo dawahá dáłełt’ee:
14 mas para que haja igualdade, suprindo, neste tempo presente, na vossa abundância a falta dos outros, para que também a abundância deles venha a suprir a vossa falta, e assim haja igualdade;
15 Díínko bek’e’eshchįį, Hadíń łą́ą́go łenáyehezlaa ndi doo ła’ ch’ekáad da; hadíń da’ayą́hágo łenáyehezlaa ndi doo yídįh nlįį da, ṉii.
15 como está escrito: Ao que muito colheu, não sobrou; e ao que pouco colheu, não faltou.
16 Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ihégosį, dánohwaa shiini’híí k’ehgo Titus nohwaa biini’go ábíílaahíí bighą.
16 Mas, graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por vós;
17 Titus doo náhohiikąąhíí zhą́ bighą nohwich’į’ deyaa da; áídá’ dabíí dázhǫ́ hát’į́į́go nohwich’į’ deyaa.
17 pois, com efeito, aceitou a nossa exortação; mas sendo sobremodo zeloso, foi por sua própria vontade que partiu para vós.
18 Ła’ nohwik’isn Titus bił nohwich’į’ del’a’, áń ínashood ha’ánáłséhíí dahot’éhé bitahyú yati’ baa gozhóni yaa yałti’go dázhǫ́ nłt’éégo bígózinihi;
18 E juntamente com ele enviamos o irmão cujo louvor no evangelho se tem espalhado por todas as igrejas;
19 Doo da’áí zhą́ bighą nohwich’į’ del’a’ da, áídá’ ínashood ha’ánáłséh nagozṉilíí bił anáhiikaahgo hádaabistįį, díí iłch’oṉiigo na’idziidíí nohweBik’ehń ba’ihégosįhíí bighą nabik’ída’idziid, ła’íí iłch’odaahṉiigo hádaaht’įįhíí nṉee bił ch’í’ṉah ádaagodle’go ádaahiit’įį:
19 e não só isto, mas também foi escolhido pelas igrejas para ser nosso companheiro de viagem no tocante a esta graça que por nós é ministrada para glória do Senhor e para provar a nossa boa vontade;
20 Díí zhaali łą́ą́go łenádaahiidláhíí hagot’éégo nadaahii’ṉiihíí bighą doo hadíń nohwaa dahgo’aa hádaahiit’įį da:
20 assim evitando que alguém nos censure com referência a esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Doo nohweBik’ehń binadzahgee zhą́ da, áídá’ nṉee dawa binadzahgee ałdó’ dábik’ehyú ádaahii’ṉe’go hádaahiit’įį.
21 pois zelamos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Nohwik’isn ła’ihíí ałdó’ bił nádaadel’a’, áń doo ałch’ídndi nabínántaahgo łą́ą́go nłt’éégo ánát’įįhgo bígosiilzįįd, áń k’adíí díí na’idziidíí nayik’í’iziidgo dázhǫ́ hát’į́į́, bestso ndaahohṉííłgo nohwígonsįhíí bighą.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes e em muitas coisas já experimentamos ser zeloso, mas agora muito mais zeloso ainda pela muita confiança que vós tem.
23 Hadíń Titus yiká na’ídiłkidyúgo, áń shich’oṉiihíí át’éé, nohwá na’idziidíí ánt’ee: ła’íí hadíń nohwik’isyúhíí yiká na’ídaadiłkidyúgo, iłtah at’ééyú ínashood ha’ánáłséh nagozṉilíí bá nal’a’á daanlįį, áí bee Christ ba’ihégosį.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas, glória de Cristo.
24 Áík’ehgo dabíí biṉááł ła’íí ínashood ha’ánáłséh nagozṉilíí daabiṉááł nohwił’ijóóníí bił ch’í’ṉah ádaahłe’, ła’íí nt’é bighą nohwaa óndliihíí da’aṉiihi at’éé ałdó’ bił ch’í’ṉah ádaahłe’.
24 Portanto mostrai para com eles, perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória a vosso respeito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.