2 Coríntios 7
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARA
1 Shił daanohshóni, áí nohwá ngot’ąądá’, haląą nohwits’í ła’íí nohwiyi’siziiníí yiłchǫǫhíí dawa ídaadihiilkǫǫhgo bits’ą́’yú nihiikáh le’, áídí’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bédaahiildzidgo daadinlzįgo iłch’į’da’índle’.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Nohwijíí biyi’ nohwá goz’ąągo ádaahłe’; doo hadíń bich’į’ dénchǫ’go ásiidzaa da, doo hadíń dénchǫ’go áhiidlaa da, doo hadíń bich’į’ nahiich’aa da.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Díí doo nohwik’ídish’áhíí bighą ádishṉii da; Nohwijíí biyi’ daanohłįį, dała’ da’iitsaah doleełgo ła’íí dała’ daahin’ṉaa doleełgo, iłk’idá’ nohwiłdishṉii ni’.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Doo shiini’ hą́h dago nohwich’į’ yashti’, dázhǫ́ nohwaa da’oshłíí: nohwighą bidag ánsht’ee, néé nohwich’į’ goyéégo nagowaa ndi dázhǫ́ shił gozhǫ́ǫ́.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Macedóniayú niit’aazhdá’ nohwits’í doo hanáyol da ni’, iłch’idí’ nagontł’og ni’; nohwinaadyú nagonlkaad ni’, ła’íí nohwijíí biyi’ néhiildzid ni’.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Da’ágát’éé ndi Bik’ehgo’ihi’ṉań, doo koł daagozhǫ́ǫ́ dahíí koł daagozhǫ́ǫ́go ánádaakodle’íí, Titus nyááhíí bee nohwił gozhǫ́ǫ́go ánánohwiidlaa;
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Doo áń ńyááhíí zhą́ bee da, áídá’ áń nohwaa bił gozhǫ́ǫ́go ádaasolaahíí bee; shaa ch’íṉá daasolįįgo, chaał nahkaigo, ła’íí shaa daanohwiini’go Titus yaa nohwił nagolṉi’dá’ dázhǫ́ itisgo shił gozhǫ́ǫ́ ni’.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Naltsoos nohwich’į’ ágoshłaa n’íí bighą dét’įhézhį’ doo nohwił daagozhǫ́ǫ́ dago bígosíłsįįd, áí bighą doo shił gozhǫ́ǫ́ da ni’: da’ágát’éé ndi k’adíí doo shił hago’at’éé da.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 K’adyúgo baa shił gozhǫ́ǫ́, doo nohwił daagozhǫ́ǫ́ da n’íí doo bighą da, áídá’ doo nohwił daagozhǫ́ǫ́ dago nchǫ’go ánádaaht’įįł n’íí bits’ą́’zhį’go ánádaasodzaahíí bighą: doo nohwił daagozhǫ́ǫ́ da n’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań bits’ą́’dí’, áík’ehgo doo nt’é nohwits’ą́’né’ da, nohwich’į’ k’e’shíłchį́į́híí bee.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Doo koł gozhǫ́ǫ́ dahíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bits’ą́’dí’hi konchǫ’íí bits’ą́’zhį’ ách’íṉé’ ákole’, áík’ehgo hasdách’ígháh, doo koł gozhǫ́ǫ́ dago ánákodle’ da: áídá’ ni’gosdzáń biká’ ágot’eehíí zhiṉéégo doo koł gozhǫ́ǫ́ dahíí iziłhéhi at’éé.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Doo nohwił daagozhǫ́ǫ́ da n’íí, Bik’ehgo’ihi’ṉań bits’ą́’dí’hi, ídaagonohdząągo ádaanohwizlaahíí baa natsídaahkees, doo hadíń hagot’éégo bił daagosoł’ąą da hádaaht’įįgo ádaanohwizlaa, nchǫ’íí bik’ee daashołch’iigo, Bik’ehgo’ihi’ṉań bédaałdzidgo daadinołsįgo, shídįh daanohłįįgo, dázhǫ́ baa daanohwiini’go, ła’íí doo bik’ehyú át’éé dahíí biniidaagodołéhgo ádaanohwizlaa! Dawa bee doo nohwaa dahgosiit’ąą dago bígózį.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Naltsoos nohwich’į’ ágoshłaa ndi nṉee doo bik’ehyú át’éé dahíí doo áń bighą nohwich’į’ k’e’shíłchį́į́ da, dagohíí nṉee doo bik’ehyú bich’į’ at’éé dahíí bighą, áídá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee dázhǫ́ nohwaa daanohwiini’go bídaagonołsį doleełhíí bighą nohwich’į’ k’e’shíłchį́į́.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Áí bighą nohwíí nohwił daagozhǫ́ǫ́híí bighą néé ałdó’ nohwił gozhǫ́ǫ́go ánohwi’deszaa: ła’íí áí bitisgo Titus biyi’siziiníí nohwaa bił nágojǫǫdhíí bighą néé ałdó’ dázhǫ́ nohwił gozhǫ́ǫ́go ánánohwi’deszaa.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Nohwaa da’oshłíígo Titus bił nagoshṉi’íí doo bik’ee ádaayánsdzį da; áídá’ dawa baa nohwił nagoshṉi’íí da’aṉiigo ádishṉiihíí k’a’at’éégo nohwaa da’oshłíígo Titus bił nagoshṉi’íí ałdó’ da’aṉiigo bígózį.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Ła’íí hagot’éégo da’áṉííyú ádaahdzaa, ła’íí hagot’éégo nohwiini’ daahą́hgo daadohtłidgo nohwaa nyáá yénálṉiihíí bighą bijíí biyi’dí’ itisgo bił daanohshǫǫ.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Áí bighą dawa bee nohwaa da’oshłííhíí bighą shił gozhǫ́ǫ́.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.