João 4
Tĩrtũm kapẽr ã kagà nyw (APNNT) vs ARIB
1 Tã nhũm Parijew nhõ xwỳnhjaja Jejus jarẽnh ma. Nẽ hkôt mẽ pa xwỳnhjaja ohtô rax o Juãw Paxis kôt mẽ pa xwỳnhjê jakrenh ã mẽ harẽnh ma. Nẽ Jejus kot mẽ hkrã kumrãr rax o Juãw Paxis jakrenh ã harẽnh ma.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Nom Jejus na pre mẽ hkrã kumrãr kêt nẽ. Ãm mẽ ixte hkôt ri mẽ ixpa ho mẽ ixpa xwỳnhjaja na pa prem kãm mẽ hkrã kumrãr o ri ixpa.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Jakamã nhũm Jejus amnhĩ tã Parijew nhõ xwỳnhjê jarẽnh ma hãmri nẽ mẽ kêp kato nẽ hpãnhã ma akupỹm Garirej wỳr mõ pa mẽ ma hkôt ixpa.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Tã pa mẽ mõ nẽ kormã pyka pê Samar mã axà nẽ hkôt ixpa.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Hãmri nẽ krĩ pê Sika hwỳr ixpôx o mõ. Amnepêm finat Jako kot hkra Juje mã pyka nhõr xwỳnh tã krĩja xa pa mẽ ra hwỳr ixpôx o mõ.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Nẽ amnepêm Jako kot gôm kakwỳnhta wỳr pôj. Nhũm ra kaxkwa nhĩpôk ri myt nhỹr mẽ nhũm Jejus ra mrar ryy kurê hkẽngrà nẽ. Hãmri nẽ gôm kakwỳnh mỳ ri tẽm nẽ hkôkôt o nhỹ.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Nhũm amnhĩ jaêr pê amnhĩ tã kuma. Ijaew na pre htem Samar nhõ xwỳnhjê kutã apkur rỳ mẽ hkôt ri pa rỳ mẽ ho mjên kêt nẽ. Rỳ mẽ kutã hkõm kêt nẽ. Tã nhũm Jejus ã gô hã nija wỳr anẽ nhũm tee ri amnhĩ tã kuma nẽ kãm:
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Hãmri nhũm kuma nẽ kãm amnhĩ jarẽ. No ãm amnhĩ tã kuxi nẽ kãm kapẽr nẽ kãm:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Hãmri nhũm tee ri kot ã õ gô jarẽnh anhỹrja ã kuma nẽ htỳx ho gôm kakwỳnh kamã gô hã hkamnhĩx nẽ tee ri hkukamã hamaxpẽr nẽ kãm:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Mẽ inhõ gôm kakwỳnhja amnepê mã mẽ panhĩgêt finat Jako nhõ gôm kakwỳnh na pre. Jako hkwỳjaja na prem hkakwỳ nhũm kamã gô kato nhũm pre htem hanhi nẽ ho hkõm o pa. Nẽ hkrajaja nẽ hkrit piitã ho hkõm o pa. Jakamã na pre mẽ ixpê hkanrẽhã htàmnhwỳjê mã hkaga. Tã xep axtem anhõ gô. Mẽ kot ho hkõm nẽ htĩr tũm kaxyw na xep. Jakamã xê xà ate amnhĩ to rax o mẽ panhĩgêt Jako jakrenh mê? Anẽ.
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Hãmri nhũm Jejus kãm:
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 No ixte amã gô jarẽnh xwỳnhta kot ka hkwỳ ho ixkõ hãmri nẽ axte amã kôr kêt kumrẽx nẽ apa. Nhũm te akaxwỳnh kãm hinore hprõt pyràk o ka amnhĩ nhĩpêx. Hãmri nẽ te hinore kamã gôja aa grà hkêt pyrà nẽ aa ajapêx kêt kumrẽx. Nhỹrmã atyk tã akupỹm atĩr nẽ atĩr tũm nẽ amex rãhã apa ho apa. Anẽ.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Nhũm nija kuma hãmri nẽ kãm:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Hãmri nhũm kãm:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Hãmri nhũm tee ri kuma nẽ kãm:
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Na ka pre ra amjên kêp 5. Nẽ my mẽ ri war apa xwỳnh ata te kêp amjên pyràk nom kêp amjên kumrẽx kêt. Anẽ.
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Hãmri nhũm amnhĩ jaêr pê kot ã kãm kapẽr anhỹrja ma hãmri nẽ kãm:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Xê inhmã mẽmoj jarẽ. Nhỹhỹm kot paj wem axpẽn kôt mra nẽ Tĩrtũm mã mex o mex ã harẽ? Amnepê mã mẽ panhĩgêtjaja na prem hixêt mũj nhĩmõk ã api nẽ hã kãm amnhĩ jarẽ nẽ kãm mex o mex ã harẽ. No mẽ apê Ijaew na ka htem krĩ pê Jerujarẽ pix kãm mẽ ixte axpẽn kôt mrar nẽ ã amnhĩ nhĩpêx anhỹr ã mẽ inhmã karõ. Xà hixêt nhĩmõk ã mẽ ixte kãm amnhĩ jarẽnhja xà apê omnuj mê? Ma xà apê omnuj kêt? Anẽ.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Hãmri nhũm Jejus kãm:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mẽ apê Samar nhõ xwỳnhjaja mẽ ate Tĩrtũm mã mex o mex ã harẽnh o apa htã aprĩ hã kot amnhĩ nhĩpêx ã omunh kêt. Nẽ tanhmã hamaxpẽr to ho pa hã omunh kêt. No mẽ ixpê Ijaew na pa mẽ arom kot tanhmã amnhĩ nhĩpêx to nẽ tanhmã hamaxpẽr to hã omunh mex. Mẽ inhĩõ kukwak ri koja Tĩrtũm mẽ kot hkôt amnhĩ xunhwỳr xwỳnh piitã nê mẽ kot amnhĩ tomnuj rênh pa.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Tã koja mẽ piitã Mẽpahpãm Tĩrtũm mã mex o mex ã harẽnh kaxyw nhỹhỹm pa hkêt nẽ. Koja mẽ nhỹri pa xà kamã mẽ õpinh xà kaxwỳnh kãm ã kãm amnhĩ jarẽnh anhỹr o pa. Ja na Tĩrtũm kãm hprãm. No nhỹhỹm mrar nẽ nhỹri kuhê xà pix kamã kãm amnhĩ jarẽnhja nhũm kãm hprãm kêt nẽ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 —Nẽ Tĩrtũmja mẽ pahpyrà nẽ ĩ hkêt jakamã na te kaxkwa nẽ pika piitã hkôt pa ho pa. Jakamã na htem nhỹri pa nẽ õpinh xà kaxwỳnh kãm amnhĩ kaxyw kãm hamaxpẽr nẽ kãm mex o mex ã harẽ nhũm ra amnhĩ tã mẽ kuma. Ã mẽ kot amnhĩ nhĩpêx anhỹrja na kãm hprãm. Anẽ.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Nhũm pre ã Jejus nija mã kapẽr anẽ nhũm kuma nẽ kãm:
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Hãmri nhũm kãm:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nhũm pre ã kãm amnhĩ jarẽnh anhỹrja rôm pa mẽ ixte hkôt ri mẽ ixpa ho ixpa xwỳnhjaja ra ixujaprôr pa nẽ akupỹn hwỳr ixpôx o mra. Hãmri nẽ amnhĩ jaêr pê kot Samar nhõ xwỳnh nita mã kapẽr ã omu nẽ tee ri hkukamã ijamaxpẽr nom tanhmã hã hkukjêr to hkêt nẽ. Nija kêp Samar nhõ xwỳnh tã nhũm àmnhĩx kãm kapẽr o nhỹ. Pa mẽ omu nẽ ãm omu nẽ tanhmã hã kãm nẽ hkêt nẽ.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Hãmri nhũm nita gôm kakwỳnh mỳr ri õ poti re nẽ ma akupỹm krĩm tẽ nẽ hkwỳjê mã awjarẽ.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Nẽ mẽ kãm:
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Hãmri nhũm mẽ kuma nẽ ma hkôt Jejus wỳr mrar kurê kumrẽx.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Rôm pa mẽ ixte Jejus kôt ri ixpa ho ixpa xwỳnhjaja tee ri mẽ ixàpkur xà ho Jejus ma nẽ kãm:
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Anhỹr tã nhũm mẽ inhma nẽ tanhmã mẽ inhmã amnhĩ jarẽnh to. Nom amnhĩ tã kuxi nẽ amnhĩ jarẽ nẽ mẽ inhmã:
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Hãmri pa mẽ kuma nẽ tee ri hã axpẽn kukja nẽ axpẽn mã:
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Hãmri nhũm mẽ inhma nẽ mẽ inhmã:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Anhỹr o mẽ inhmã amnhĩ jarẽ. Hãmri nẽ ra Samar nhõ xwỳnhjaja mẽ ixwỳr mrar ã mẽ omu nẽ mẽ inhmã tanhmã mẽ harẽnh to nom mẽ hã kuxi nẽ mẽ harẽ nẽ mẽ harẽnh o:
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 —Jakamã koja mẽhõ kumrẽx mẽ hwỳr tẽ nẽ mẽ kãm Tĩrtũm kapẽr jarẽ hãmri nẽ te kêp õ pahi mã hpur kãm ahkre ho pa pyràk. Nhũm mẽ kot mar xwỳnhjaja kuma nom kormã hprĩ hã mar tỳx kêt nẽ. Tã kot kaj mẽ atõ wamta kôt mẽ hwỳr tẽ nẽ mẽ kot ixkôt amnhĩ xunhwỳr kaxyw aprĩ hã mẽ kãm ijarẽnh o mẽ hkôt apa hãmri nẽ te apê mẽ anhõ pahi mã hpur kãm axujamỳnh xwỳnh pyràk. Hãmri nhũm mẽ hkwỳjaja mẽ ama nẽ ixkôt amnhĩ xunhwỳ nẽ ixkôt ri amnhĩ nhĩpêx o pa. Hã koja nhỹrmã mẽ apyrà nẽ Tĩrtũm mẽ wa ixri mex rãhã nẽ htĩr tũm nẽ pa ho pa. Ka mẽ amnhĩ tã mẽ omu nẽ akĩnh nẽ apa. Te mẽ kot mẽ hpur kãm ahkre xwỳnhjaja nẽ mẽ kot hamỳnh xwỳnhjaja mẽõ rũnh pumunh nẽ hkĩnhta pyràk.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 —Na htem tõhã ã mẽ pur kãm mẽ àpênh xwỳnhjê jarẽnh anẽ nẽ mẽ harẽnh o: “Axtem mẽ ahkre xwỳnhjaja nẽ axtem mẽ kot hamỳnh xwỳnhjaja.” Anẽ. Tã te mẽ ate mẽ ujarẽnh ja pyràk.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Na pa pre ra ma mẽ hwỳr mẽ arẽ. Mẽ ate aprĩ hã mẽ kãm ijarẽnh nhũm mẽ kot mẽ amar nẽ amnhĩ kaxyw ixkôt hamaxpẽr nẽ ixkôt amnhĩ xunhwỳr kaxyw. Nom mẽ kajaja na ka prem akumrẽx mẽ hwỳr amrar nẽ mẽ kãm ijarẽnh kêt nẽ. Tĩrtũm kapẽr jarẽnh o mẽ pa xwỳnhjaja na prem kumrẽx mẽ hwỳr mra nẽ ixkukamã mẽ kãm ijarẽnh o ri mẽ hkôt pa. Te mẽ kot hpur kãm ahkre ho pata pyràk. Tã kot kaj mẽ hpãnhã mẽ kot amnhĩ kaxyw ixkôt amnhĩ xunhwỳr kaxyw aprĩ hã mẽ kãm ijarẽnh o apa. Jakamã te mẽ ate mẽ hpur kãm mẽõ jamỳnh xwỳnh kot amnhĩ nhĩpêxta pyràk. Anẽ.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Rôm nhũm Samar nhõ xwỳnh kwỳjaja nija kot mẽ kãm amnhĩ jarẽnh ma hãmri nẽ uràk nẽ amnhĩ kaxyw Jejus kôt hamaxpẽr. Na pre ra amnhĩ tã tanhmã mẽ kãm Jejus jarẽnh to nẽ mẽ kãm harẽnh o:
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Hãmri nẽ man mẽ ixwỳr mra nẽ Jejus pumu nẽ amnhĩ wỳr kuwỳ nẽ kãm:
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Nhũm Jejus mẽ kãm Tĩrtũm kapẽr jarẽnh o ri mẽ hkôt pa nhũm mẽ axte ohtô nẽ kuma nẽ nita pyrà nẽ hkôt amnhĩ xunhwỳ.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Hãmri nẽ nita wỳr mra nẽ kãm:
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tã pa mẽ Jejus kôt Samar rũm ixkato nẽ ma pika pê Garirej wỳr mõ. Kamã Jejus nhõ krĩ pê Najare htã pa mẽ hwỳr inhmõr kêt nẽ.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Na pre ra Jejus mẽ inhmã tanhmã õ krĩ nhõ xwỳnhjê jarẽnh to nẽ mẽ harẽnh o:
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Anhỹr jakamã na pa prem hwỳr inhmõr kêt nẽ. Pãnhã nhãm krĩ hõ hwỳr mõ nẽ hwỳr pôj hãmri nhũm mẽ amnhĩ wỳr Jejus pumu nẽ hkĩnh nẽ. Na prem ra krĩ pê Jerujarẽ kamã arĩgro pê Pas ã mẽ hkĩnh kãm tanhmã kot amnhĩ nhĩpêx to ho pa hã omu. Jakamã amnhĩ wỳr omu nẽ hkĩnh nẽ.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Tã pa mẽ kormã Garirej kamã ixpa nẽ akupỹm krĩ pê Kanã hwỳr mõ. Kamã na pre Jejus mẽ kãm gô ho wĩhti nhĩpêx. Jakamã pa mẽ akupỹm mẽ hwỳr mõ. Nhũm mẽõ pahi nhõ kôwenatôjê hõ hkra myja kêp à htỳx nẽ nõ. Nom Kanã kamã hkêt axtem krĩ hõ pê Kapanaũ kamã.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Jakamã nhũm hipêêxàja tee ri hkra pumu hãmri nẽ ra Jejus kot Jutej rũm Kanã hwỳr hpôx ã harẽnh ma nẽ hkra kaxyw kãm hamaxpẽr nẽ ma hwỳr mõr kurê kumrẽx. Hãmri nẽ nhỹri omu nẽ hwỳr tẽ nẽ kãm kapẽr kãm hihtỳx nẽ kãm:
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Hãmri nhũm kuma nẽ kãm:
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Hãmri nhũm tee ri kuma nẽ kãm:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Hãmri nhũm kãm:
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Nẽ kormã õ krĩ hwỳr hpôx o mõr ri nhũm ra kãm mẽ àpênh xwỳnhjaja kutã mra nẽ nhỹri pry hã hkaxpa nẽ kãm:
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Hãmri nhũm mẽ kuma nẽ hkĩnh tỳx nẽ. Nẽ mẽ kãm:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Hãmri nhũm mẽ kuma nẽ mẽ kãm:
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Nhũm Jejus ã kãm hkra ho mex anẽ. Na pre ra pika pê Garirej kamã mẽ kot mẽmoj pumunh kêt õ ho anhỹr o tipxi nẽ mẽ kãm gô pix o wĩhti nhĩpêx. Tã ra pyka pê Jutej rũm akupỹm mẽ hwỳr mõ nẽ ã akupỹm mẽ hkrata o mex anẽ.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.