Atos 27
God Ananin Balan (APEB) vs NVT
1 Douk chabo balan umu apak eke mulau kolohuk munamu enyudak nebenyi kantri Itali, ali cholu Pol nanu amudak anam kalabus Julius ananis wis umu nulawam hunak. Anudak alman Julius douk nape nebenalimu 100-poleim soldia. Anan nanu ananim soldia douk anam umu anudak nebenali gavman Sisa ananin nebenyi ami.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ali malto onok kolohuk douk kwolali Adramitiam kwanaki uli. Okwudak kolohuk chakli kunak chuwechikok chunak analub walub douk blape enyudak provins Esia uli. Malto ali kwalawapu manak. Aristakas douk napeli Tesalonaika uli douk nanamapu manak. Abuldak wabul Tesalonaika douk blape enyudak provins Masedonia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Manak aliga wehluwih manak matoglu Saidon. Julius nenek yopinyimu Pol ali wosik naklipanu nanak natik ananich elpech umu chukanu kakwich o echudak anan nakliyech uli.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Aliga matukemaguk Saidon manak. Manak wihun dodogowinu atunu ali kolohuk kwatanamu kwanak woblahahin umu ailan chohwalenyumu Saipras uli. Manak agundak wihun wak ananamu e.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Mablo manak halakatimu enyudak bien provins chohwalen umu Pamfilia uli Silisia aliga manak matolgu wabul yeulibulmu Maira. Abuldak wabul douk blape enyudak provins Lisia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Kolohuk kwatoglu kweil agnabuk ali nebenalimu amam soldia uli nogwatu kipaikwi douk kwolali Aleksandria kwanaki umu kwakli kunamu enyudak kantri Itali uli. Ali nalawapu manak malto okwobuk.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Malto ali kwatukemaguk Maira kwape kwanak chokubul ati umu eneh nyumneh. Amam boskru henek nebenyi moul aliga manak matoglu halakatimu anabul wabul Naidas. Wihun dodogowinu atunu ali apak mabilak umu munak wak. Namudak ali masahul manak woblenyumu ailan Krit agundak wihun wak ananamu e. Manak halakatimu ananu poin chohwalanamu Salmani uli.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Henek nebenyi moul umu kolohuk ali masahul manak halakatimu algasinyumu enyudak ailan. Aliga manak matoglu anagun douk chakli yopugunmamu kolohliyol wunak wulu kalbu abudak nyultab wihun nulumu. Agagun douk gnape halakatimu anabul nebebuli wabul yeulibulmu Lasia.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Mape agnabuk wolobaihi nyumneh aliga ali ahudak nebehi nyumnah umu echech Juda chenek tambumu kakwich umu hanak hechalakuk. Ali ababuk nyultab yous douk chopuk gwanubu yoweg umu munak umu. Ali Pol naklipam umu hudukemech nakli,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Aipo, yek yadukemech umu nameitu mukli munak umu, banubu yowebali nyultab eke butoglomapu. Wolobaihi jah hunu kolohuk eke chunak chuwichuk. Ali wo jah uli kolohuk atich e. Elpech chopuk eke chugak.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Wakuli nebenali soldia nasuhuk henek moul kolohuk uli amaminu nebenali nanu kolohukinali amamin balan. Pol naklipam enyi wak nuhwen e.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Asudak basis kolohuk kwanak kwolomu douk wo yopus e, umu kolohuk kwulu abudak nyultab nebenali wihun nulumu, wak. Namudak ali wolobaimi almam habo balan umu hakli hutukemaguk agnudak hunak. Hakli hichakamech hunak hutoglu Finiks ali dakio hupe agnabuk abudak nyultab nebenali wihun nulu abali. Finiks douk chohwalu anas basis sape enyudak ailan Krit. Asas douk sape satik agundak aun nabuh umu.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Ananu chokunali wihun nalu nanaki saut uli nape nalu ali amam hakli kolohuk eke kusahul kalbu aliga kunak kutoglu asudak basis Finiks. Namudak ali hasonuk anka henyemu iluh ali kwape kwasahul kwanak huluhuluk umu algasinyumu enyudak ailan Krit.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Wakuli wo loubali e ananu nanubu takweinali wihun chohwalanamu Not Is uli nalu nakih nabagliki enyudak ailan.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Nalu nabihi nabo kolohuk ali mabilokok umu kuwichanu kunak mabilak wak. Namudak ali wihun nape nalawok nanak.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Nalawapu manak aliga manak woblahahin umu enen chokwinyi ailan chohwalen umu Koda uli. Manak agnabuk ali monek nebenyi moul umu mabilak umu mutuki anatu chokutali bot kolohuk kwape kwasonukotu uli umu mutowemu iluh.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Hatuk bot hotowemu iluh ali heleyok analuh nadululuh olokohunik umu kolohuk umu dodogowik. Elgeim umu hakli kedeke wihun nulawak nunak nichopok kutaku kupe ananu wesan douk nakih olokohunig umu yous halakatimu enyudak kantri Libia. Namudak ali haunih selahas chabihi hobleyechuk ali wihun nape nalawok nanak.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Wihun nape namudak nalu nebebenu atunu yous yoweg ali kolohuk wo kusahul kalbu e, wak. Wehluwih ali ahape honik jah howachah haglukuk yous.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Wata chopuk wehluwih douk hakli bieh atuh umu amamis wis hape hohul nadululuh, enech selahas, anagu palag douk chosoh selahas umu howachech chaglukuk yous.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Wolobaihi nyumneh nyumnahinu aun uli unib wo kwalowi mutulich e, wak. Wihun nape nalu dodogowinu atunu. Namudak ali wo muklimu eke mupe ye, wak. Makli eke mugak umu atugun.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Namudak ali wolobaihi nyumneh wo hulau woligun e. Ali Pol naitak neyotu natulum ali naklipam nakli, “Ipak pukli pumnek yek ali mupeik Krit kobi kebes munakile deke kalbu. Deke kobi munek nebenyi moul namudak o munak muwimaguk anah jah namudak, wak.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Wakuli nameitu yaklipepu, michich kobi yowech ali dodogowipu pupe. Eke kobi ananu nugak, wak. Eke kolohuk otuk kunak kuwichuk.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Yek God ananiwe ali douk yenek lotumu anan. Ali kwiganikib wab enen ananin ensel nyanaki nyeyotu halakatimu yek ali nyaklipe namudak.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Nyakli, ‘Pol, kobi elgeinyu. Nyunak aliga nyunak nyutoglomu nebenalimu gavman uli Sisa nutulinyu. God nagakamenyu meyoh nenekumenyu yopinyi ali amabuk hanatimaguk hanenyu pape kolohuk uli eke hupe kalbu.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Namudak ali ipak dodogowipu pupe. Yek yanubu yakli adul umu God eke nuneken nyutoglu kobi naklipemu.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Wakuli apak wihun eke nulawapu ali munak mutoglu anagun enen ailan.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Aliga sakli 4-poleibus webus umu, wihun nalawapu masahul anagunigumu yous yeuligumu Mediterenian. Ali halakatimu olokohunib umu wab amam boskru hakli kolohuk ati akwanak huluk umu anab amnab.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Namudak ali hodo enech amamanyichi echudak onohw naduhw ali hautuhw yous umu hakli hunek metamu yous hudukemu lougumu. Douk hatukohwi ali hatik umu lougumu yous douk 40 mita. Douk kwagamu kwanaku henek namudak ati ali hatik umu nameitu loug umu douk 30 mita meyoh.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Hatik namudak ali elgeim hakli kedeke munak mutaku onou bulbudib. Namudak ali honik nubatich ankahas agundak kwagikumaguk kolohuk hautich yous umu chusuh kolohuk kulu meyoh. Ali hape henek beten umu gugluk wisnabul.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Ali amam boskru ahape hatimu yegwih umu hulhwas hutukemaguk kolohuk. Namudak ali hautu chokutali bot tabih talu yous ali henek loh umu hakli wata hunik enech ankahas gani kwalik umu kolohuk hutichuk yous.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Wakuli Pol naklipu amam soldia hanu amaminu nebenali nakli, “Amudak boskru hukli kobi hupe kolohuk umu, ipak eke kobi pupe wak. Eke pugak.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Namudak ali amam soldia hobleik nadululuh hlasuh atudak chokutali bot uli ali taglukuk yous.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Halakatimu gugluk ali Pol nanalak umu amam hanatimaguk umu huwak enech kakwich. Naklipam nakli, “Loubomu nyultab ipak ulkwip yowep ali wo puwak enech kakwich e, wak. Pape meyoh aliga 4-poleih nyumneh.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Namudak ali nameitu douk yanalak-umepamu puwak enech echudak umu dodogowipu. Ipak panatimaguk eke pupe kalbu ali eke kobi enech echudak chunekepu, wak.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Naklipam julug ali nohul anatu bret nanaki agundak amam hapemu nenek tenkyumu God iyuh, ali nagwdukatu nape natowah.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Hanatimaguk hatik namudak amamich michich cholu kalbu ali chopuk hawak enech kakwich.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Manatimaguk motemu kolohuk uli douk wolobaipali 276-poleipu.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Douk hawak woligun umu julug ali honik wit hawachatu taglukuk yous umu kolohuk hwalhwalik.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Aliga gagluk ali amam boskru hatiku algas anab amnab. Wakuli amam wo hudukemech e umu agagun douk meigunimu e, wak. Ali hatiku anas basis douk sanubu sawich ali yopunali wesan nakus. Namudak ali hakli wosik umu, hakli hichakamech hulawok kuwich asabuk basis aliga kunak kusuh wesan.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Namudak ali hatupak nadululuh douk ankahas cheiloluh uli chagluk chologuk yous. Ali ababuk atubu nyultab hokwechihuk nadululuh douk hlasuh stia uli. Ali haklik sel gani kwalik umu, umu wihun nulawok kunak duldul umu algas.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Wakuli kolohuk kwanak kwalto anatu chokutali nukut wesan chukamu yous ali kwataku kwape. Gani kwalik umu douk kwanubu kwataku kwape dadag wo kwalowi kunogwanamu e, wak. Agundak kwagikumaguk yous dodogowig otug gwape gwodudale-gehok muduk ati.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Ali amam soldia hakli hubo kalabus hugak umu hakli kedeke hiyomeh hunak hukih buknap ali hulhwas.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Wakuli anudak nebenalimu 100-poleim soldia uli nakli wak umu nubo Pol nugak ali naklipam wak. Ali nanalak umu amabuk heyomeh kalbaluli umu hunatablig hugluk hiyomeh hulik ati aliga hunak hukih hiyotu buknap.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Ali hunatimaguk hapeik uli adakio hunosuh palag uli o tutukanigasik umu kolohuk uli ahugikuk hiyomeh hunaku. Monek namudak ali manatimaguk manak matoglu buknap kalbu.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.