Atos 27
God Ananin Balan (APEB) vs NTLH
1 Douk chabo balan umu apak eke mulau kolohuk munamu enyudak nebenyi kantri Itali, ali cholu Pol nanu amudak anam kalabus Julius ananis wis umu nulawam hunak. Anudak alman Julius douk nape nebenalimu 100-poleim soldia. Anan nanu ananim soldia douk anam umu anudak nebenali gavman Sisa ananin nebenyi ami.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ali malto onok kolohuk douk kwolali Adramitiam kwanaki uli. Okwudak kolohuk chakli kunak chuwechikok chunak analub walub douk blape enyudak provins Esia uli. Malto ali kwalawapu manak. Aristakas douk napeli Tesalonaika uli douk nanamapu manak. Abuldak wabul Tesalonaika douk blape enyudak provins Masedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Manak aliga wehluwih manak matoglu Saidon. Julius nenek yopinyimu Pol ali wosik naklipanu nanak natik ananich elpech umu chukanu kakwich o echudak anan nakliyech uli.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Aliga matukemaguk Saidon manak. Manak wihun dodogowinu atunu ali kolohuk kwatanamu kwanak woblahahin umu ailan chohwalenyumu Saipras uli. Manak agundak wihun wak ananamu e.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Mablo manak halakatimu enyudak bien provins chohwalen umu Pamfilia uli Silisia aliga manak matolgu wabul yeulibulmu Maira. Abuldak wabul douk blape enyudak provins Lisia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Kolohuk kwatoglu kweil agnabuk ali nebenalimu amam soldia uli nogwatu kipaikwi douk kwolali Aleksandria kwanaki umu kwakli kunamu enyudak kantri Itali uli. Ali nalawapu manak malto okwobuk.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Malto ali kwatukemaguk Maira kwape kwanak chokubul ati umu eneh nyumneh. Amam boskru henek nebenyi moul aliga manak matoglu halakatimu anabul wabul Naidas. Wihun dodogowinu atunu ali apak mabilak umu munak wak. Namudak ali masahul manak woblenyumu ailan Krit agundak wihun wak ananamu e. Manak halakatimu ananu poin chohwalanamu Salmani uli.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Henek nebenyi moul umu kolohuk ali masahul manak halakatimu algasinyumu enyudak ailan. Aliga manak matoglu anagun douk chakli yopugunmamu kolohliyol wunak wulu kalbu abudak nyultab wihun nulumu. Agagun douk gnape halakatimu anabul nebebuli wabul yeulibulmu Lasia.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Mape agnabuk wolobaihi nyumneh aliga ali ahudak nebehi nyumnah umu echech Juda chenek tambumu kakwich umu hanak hechalakuk. Ali ababuk nyultab yous douk chopuk gwanubu yoweg umu munak umu. Ali Pol naklipam umu hudukemech nakli,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Aipo, yek yadukemech umu nameitu mukli munak umu, banubu yowebali nyultab eke butoglomapu. Wolobaihi jah hunu kolohuk eke chunak chuwichuk. Ali wo jah uli kolohuk atich e. Elpech chopuk eke chugak.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Wakuli nebenali soldia nasuhuk henek moul kolohuk uli amaminu nebenali nanu kolohukinali amamin balan. Pol naklipam enyi wak nuhwen e.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Asudak basis kolohuk kwanak kwolomu douk wo yopus e, umu kolohuk kwulu abudak nyultab nebenali wihun nulumu, wak. Namudak ali wolobaimi almam habo balan umu hakli hutukemaguk agnudak hunak. Hakli hichakamech hunak hutoglu Finiks ali dakio hupe agnabuk abudak nyultab nebenali wihun nulu abali. Finiks douk chohwalu anas basis sape enyudak ailan Krit. Asas douk sape satik agundak aun nabuh umu.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Ananu chokunali wihun nalu nanaki saut uli nape nalu ali amam hakli kolohuk eke kusahul kalbu aliga kunak kutoglu asudak basis Finiks. Namudak ali hasonuk anka henyemu iluh ali kwape kwasahul kwanak huluhuluk umu algasinyumu enyudak ailan Krit.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Wakuli wo loubali e ananu nanubu takweinali wihun chohwalanamu Not Is uli nalu nakih nabagliki enyudak ailan.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Nalu nabihi nabo kolohuk ali mabilokok umu kuwichanu kunak mabilak wak. Namudak ali wihun nape nalawok nanak.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Nalawapu manak aliga manak woblahahin umu enen chokwinyi ailan chohwalen umu Koda uli. Manak agnabuk ali monek nebenyi moul umu mabilak umu mutuki anatu chokutali bot kolohuk kwape kwasonukotu uli umu mutowemu iluh.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Hatuk bot hotowemu iluh ali heleyok analuh nadululuh olokohunik umu kolohuk umu dodogowik. Elgeim umu hakli kedeke wihun nulawak nunak nichopok kutaku kupe ananu wesan douk nakih olokohunig umu yous halakatimu enyudak kantri Libia. Namudak ali haunih selahas chabihi hobleyechuk ali wihun nape nalawok nanak.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Wihun nape namudak nalu nebebenu atunu yous yoweg ali kolohuk wo kusahul kalbu e, wak. Wehluwih ali ahape honik jah howachah haglukuk yous.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Wata chopuk wehluwih douk hakli bieh atuh umu amamis wis hape hohul nadululuh, enech selahas, anagu palag douk chosoh selahas umu howachech chaglukuk yous.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Wolobaihi nyumneh nyumnahinu aun uli unib wo kwalowi mutulich e, wak. Wihun nape nalu dodogowinu atunu. Namudak ali wo muklimu eke mupe ye, wak. Makli eke mugak umu atugun.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Namudak ali wolobaihi nyumneh wo hulau woligun e. Ali Pol naitak neyotu natulum ali naklipam nakli, “Ipak pukli pumnek yek ali mupeik Krit kobi kebes munakile deke kalbu. Deke kobi munek nebenyi moul namudak o munak muwimaguk anah jah namudak, wak.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Wakuli nameitu yaklipepu, michich kobi yowech ali dodogowipu pupe. Eke kobi ananu nugak, wak. Eke kolohuk otuk kunak kuwichuk.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Yek God ananiwe ali douk yenek lotumu anan. Ali kwiganikib wab enen ananin ensel nyanaki nyeyotu halakatimu yek ali nyaklipe namudak.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Nyakli, ‘Pol, kobi elgeinyu. Nyunak aliga nyunak nyutoglomu nebenalimu gavman uli Sisa nutulinyu. God nagakamenyu meyoh nenekumenyu yopinyi ali amabuk hanatimaguk hanenyu pape kolohuk uli eke hupe kalbu.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Namudak ali ipak dodogowipu pupe. Yek yanubu yakli adul umu God eke nuneken nyutoglu kobi naklipemu.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Wakuli apak wihun eke nulawapu ali munak mutoglu anagun enen ailan.”
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Aliga sakli 4-poleibus webus umu, wihun nalawapu masahul anagunigumu yous yeuligumu Mediterenian. Ali halakatimu olokohunib umu wab amam boskru hakli kolohuk ati akwanak huluk umu anab amnab.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Namudak ali hodo enech amamanyichi echudak onohw naduhw ali hautuhw yous umu hakli hunek metamu yous hudukemu lougumu. Douk hatukohwi ali hatik umu lougumu yous douk 40 mita. Douk kwagamu kwanaku henek namudak ati ali hatik umu nameitu loug umu douk 30 mita meyoh.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Hatik namudak ali elgeim hakli kedeke munak mutaku onou bulbudib. Namudak ali honik nubatich ankahas agundak kwagikumaguk kolohuk hautich yous umu chusuh kolohuk kulu meyoh. Ali hape henek beten umu gugluk wisnabul.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ali amam boskru ahape hatimu yegwih umu hulhwas hutukemaguk kolohuk. Namudak ali hautu chokutali bot tabih talu yous ali henek loh umu hakli wata hunik enech ankahas gani kwalik umu kolohuk hutichuk yous.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Wakuli Pol naklipu amam soldia hanu amaminu nebenali nakli, “Amudak boskru hukli kobi hupe kolohuk umu, ipak eke kobi pupe wak. Eke pugak.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Namudak ali amam soldia hobleik nadululuh hlasuh atudak chokutali bot uli ali taglukuk yous.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Halakatimu gugluk ali Pol nanalak umu amam hanatimaguk umu huwak enech kakwich. Naklipam nakli, “Loubomu nyultab ipak ulkwip yowep ali wo puwak enech kakwich e, wak. Pape meyoh aliga 4-poleih nyumneh.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Namudak ali nameitu douk yanalak-umepamu puwak enech echudak umu dodogowipu. Ipak panatimaguk eke pupe kalbu ali eke kobi enech echudak chunekepu, wak.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Naklipam julug ali nohul anatu bret nanaki agundak amam hapemu nenek tenkyumu God iyuh, ali nagwdukatu nape natowah.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Hanatimaguk hatik namudak amamich michich cholu kalbu ali chopuk hawak enech kakwich.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Manatimaguk motemu kolohuk uli douk wolobaipali 276-poleipu.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Douk hawak woligun umu julug ali honik wit hawachatu taglukuk yous umu kolohuk hwalhwalik.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Aliga gagluk ali amam boskru hatiku algas anab amnab. Wakuli amam wo hudukemech e umu agagun douk meigunimu e, wak. Ali hatiku anas basis douk sanubu sawich ali yopunali wesan nakus. Namudak ali hakli wosik umu, hakli hichakamech hulawok kuwich asabuk basis aliga kunak kusuh wesan.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Namudak ali hatupak nadululuh douk ankahas cheiloluh uli chagluk chologuk yous. Ali ababuk atubu nyultab hokwechihuk nadululuh douk hlasuh stia uli. Ali haklik sel gani kwalik umu, umu wihun nulawok kunak duldul umu algas.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Wakuli kolohuk kwanak kwalto anatu chokutali nukut wesan chukamu yous ali kwataku kwape. Gani kwalik umu douk kwanubu kwataku kwape dadag wo kwalowi kunogwanamu e, wak. Agundak kwagikumaguk yous dodogowig otug gwape gwodudale-gehok muduk ati.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ali amam soldia hakli hubo kalabus hugak umu hakli kedeke hiyomeh hunak hukih buknap ali hulhwas.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Wakuli anudak nebenalimu 100-poleim soldia uli nakli wak umu nubo Pol nugak ali naklipam wak. Ali nanalak umu amabuk heyomeh kalbaluli umu hunatablig hugluk hiyomeh hulik ati aliga hunak hukih hiyotu buknap.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Ali hunatimaguk hapeik uli adakio hunosuh palag uli o tutukanigasik umu kolohuk uli ahugikuk hiyomeh hunaku. Monek namudak ali manatimaguk manak matoglu buknap kalbu.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.