João 11

Basef Buꞌwafi Godi (AOJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Eaꞌ awo wasapaꞌ basef fafeꞌma Jisas waꞌi, “Dembinai, aman anamba inaꞌ okom magamagailanai aꞌ awasina naꞌoh.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Eaꞌ Jisas nameꞌ basef ifimba naꞌi, “Aowas inimba ina natagamana ma nogagaꞌ, owaꞌ. Aowas inimba natagamana ma esis sogasaꞌma agol aeꞌ Nogamana Godi, a sogasaꞌma agol ananigili wapani.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Eaꞌ Jisas okom maimaila Marta kwaloma owamaꞌw Maria waloma Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Anen nameꞌ basefa Lasarus awasina, apaꞌ anen ataꞌ napani nimaguf bif wapani wambel ambalemba nagapanima.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Nimaguf bif fafeꞌma eaꞌ, naꞌipa alipumi ananimi naꞌi, “Afaꞌ deiꞌ aꞌ otanima ofeꞌ itap luꞌupa Judia.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Eaꞌ alipumi ananimi magwamana maꞌi, “Dembinai tisa, nimbewaꞌ esis Juda saꞌi sokwaha otamba sehena afina, apaꞌ deiꞌ inaꞌ naꞌi netanima nefeꞌ anamba wapani, aꞌamon?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Eaꞌ Jisas nagwamam naꞌi, “Nemaf atetef awa 12-pelain nape. Epen ami nagafeꞌ alipi anin ina newa, owaꞌ. Deiꞌ main, anin nati hauguma itap apaꞌe howalagon nafeꞌ andeandeꞌ.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Apaꞌ iꞌi anin negafeꞌ owambi, atiasi aꞌ newa. Deiꞌ main? Anin nagwapin nogogalaꞌi akan.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Jisas naꞌipam naꞌamba ma eaꞌ, naꞌipam wapani naꞌi, “Alipunai afaꞌinai Lasarus anen naꞌoh. Aeꞌ atiasi efeꞌ ganimba itap Judia ma iginimbalona.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Eaꞌ alipumi ananimi magwamana basef maꞌi, “Dembinai, iꞌi anen noꞌoh atinai, daoꞌ atiasi amboꞌona.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Dokoꞌ Jisas naliꞌ nagaꞌipam naꞌi Lasarus nagaꞌoh, faꞌi Lasarus aꞌ nagaꞌ endilisi. Apaꞌ alipumi ananimi ukup paꞌi anen ataꞌ naꞌoh dowaf.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Deiꞌ Jisas naꞌipam alihif naꞌi, “Lasarus aꞌ nagaꞌ eaꞌ endilisi.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Aeꞌ sonahe ma aeꞌ ina alomana wape atogon nemaf anen nagagaꞌafi. Ama ipaꞌ atiasi pigahapifa aeꞌ. Deiꞌ afaꞌ ofeꞌma anen.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Eaꞌ Tomas agol waꞌagol Didimas naꞌipa alipumi Jisasi daiam naꞌi, “Afaꞌ ofeꞌ wapani ma ogaꞌ ogaloma anen.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Lasarus nagaꞌ aꞌ sawana. Nimaguf bifibif fafeꞌ eaꞌ, Jisas aꞌ nafiꞌi nataga. Anan nogawa Lasarus sawana nape wandof nimaguf bifibif.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Marta kwameꞌ basefa Jisas nafiꞌi atin, kwafeꞌ kowandoꞌmana ufiaꞌw, apaꞌ Maria ataꞌ kwapani ipat.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Eaꞌ Marta kwafeꞌma Jisas kwaꞌipana kwaꞌi, “Dembinai, iꞌi inaꞌ nepe naꞌaꞌe ai, hanitiname aeꞌanai ina nogaꞌ, owaꞌatin.”
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Owaꞌ akoꞌw kwaꞌipana wapani kwaꞌi, “Aeꞌ egawa inaꞌ nigahaliꞌ Goda hiahawes mais, anen nogasiꞌinasi.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Eaꞌ Jisas naꞌipaꞌw naꞌi, “Hanitinamena atiasi nogosafel wapanii.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Eaꞌ Marta kwagwamana kwaꞌi, “Aeꞌ egawa anen anaf aꞌ nosafel wapani nemaf akutaifi afamba epes hiasi sagagaꞌi sogosafel wapaniefi.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Eaꞌ Jisas naꞌipaꞌw naꞌi, “Kofagama epes sogosafel wapani ma sogofaꞌ ambal namili, aeꞌ atowe. Epen ami nihapifa aeꞌ, atiasi negaꞌ eaꞌ nesafel wapani nefaꞌ ambal namili nepe andeandeꞌ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Epen ami ataꞌ nape namina nigahapifa aeꞌi, anin nepe andeandeꞌ. Ina negaꞌ wapani, owaꞌatin. Nepe lifilafi dondol. Inaꞌ nahapila basef ifimba, aꞌa owaꞌ?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Eaꞌ kwaꞌipana kwaꞌi, “Ahoꞌ dembinai, aeꞌ ahapifa inaꞌ Krais, God nandandepena nasapaꞌena nagafiꞌii. Inaꞌ Nogamana ananinai, fowaꞌ anen naꞌi nigafiꞌi itap apaꞌi.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Akoꞌw kwaꞌipana naꞌamba, kotanima kwafeꞌma owamaꞌw Maria kwaꞌipaꞌw saꞌosaꞌombel kwaꞌi, “Dembinai Tisa aꞌ nafiꞌi nataga nofalena.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Maria kwameꞌ basef ifimba atin, kosafel kwafalis kwafeꞌmana.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jisas ina deiꞌ nawisi wambel luꞌwambela laꞌafen, owaꞌ. Afaꞌ naili wambel diꞌimbili dokoꞌ Marta kwagatolonama.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Amom Juda mape maloma Maria nomon ipat awoutai maꞌi mowaꞌ banaga nomonas akoꞌusi ma sogape banages. Eaꞌ amom mati Maria kwasafel kwafalis kwafeꞌ. Amom ukup paꞌi owaꞌ akoꞌw kofeꞌ wandofa kogalopana. Eaꞌ magimaꞌw mafeꞌ.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Eaꞌ Maria kwafeꞌma anamba Jisas nagapoma kwatolona kundiwa nembawa felefeleꞌma boꞌwagah ananigahi kwaꞌipana kwaꞌi, “Dembinai, iꞌi inaꞌ nepe nelomapa ai, hanitiname aeꞌanai ina nogaꞌ, owaꞌatin. Apaꞌ owaꞌ napani laogon deiꞌ anen nagaꞌ.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jisas nati akoꞌw kwape kwalef atin eaꞌ nati amom Juda mafiꞌi malomaꞌw malef wapani. Eaꞌ nati esis uwahipis opaf ananifi aꞌ aof aꞌowaꞌ naꞌi aꞌ nelef atin.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Eaꞌ nahaliꞌas naꞌi, “Ipaꞌ pawana ani?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Owaꞌ aꞌ nalef.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Amom Juda mati anen nalef naꞌamba maꞌi, “Ipaꞌ petolona! Anen okom maimailana aꞌowaꞌ.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Apeꞌ anom maꞌi, “Aman anamba maꞌuna nandaꞌ aman anamba naep pagasoꞌanai ma deiꞌ pagatianai. Anen laꞌifinai ma fowaꞌ aꞌ niliꞌ nifiꞌi ma notopalopa aman anamba ai, deiꞌ aꞌ nope aꞌa nogaꞌ?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Eaꞌ Jisas opaf nimanif endilisi nafeꞌ nataga wandof afamba luꞌwafi sagwasogon nagawis nomon otam luꞌunai. Eaꞌ sandaꞌ anona owap luꞌunai sowalo uta.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Eaꞌ naꞌipas naꞌi, “Ipaꞌ lefata owap anamba nogowalo utai.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Owaꞌ Jisas naꞌipaꞌw naꞌi, “Fowaꞌ aliꞌ aꞌipina deiꞌ iꞌipina wapani, iꞌi inaꞌ nihapifa aeꞌ, atiasi niti mogogalaꞌi banagami Godi.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 — ausente —
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 — ausente —
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jisas nandabeten naꞌamba eaꞌ, nofalana mehip naꞌi, “Lasarus, safel niwisi andoꞌ.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Eaꞌ aman anamba nasafel nawisi andoꞌ. Apaꞌ boꞌwagah haloma lagof amaga ananimi sandaꞌ lowaf sombafana.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Amom Juda hiami mafiꞌi mati Maria malomaꞌw malef, eaꞌ mati amamba Jisas nandaꞌami. Eaꞌ aꞌ mahapifana.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Apaꞌ anom mafeꞌma amom dembami Farisi maꞌipama amamba Jisas nandaꞌami.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Eaꞌ amom pris dembami maloma amom Farisi hiami mofala anom dembami mafiꞌi mandakolasa mondaꞌ kot. Eaꞌ maꞌi,
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Iꞌi ope ogatotolona ma nondaꞌ maol inimba, atiasi hiasi asohapifana hiꞌilas. Eaꞌ amom Rom atiasi mifiꞌi mohambombaga ipat luꞌunai Godi noloma apaꞌ Juda hiapai wapani.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Eaꞌ anona aman agilinai Judai agol Kaiafas, anen dembinai pris nape nagaliꞌma pris hiamii ma afagol agalemba naꞌipam naꞌi, “Ipaꞌ ina pegawa anis hiahawes, owaꞌatin.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Ipaꞌ ina deiꞌ pegawa anif basef, owaꞌ. Iꞌi aman atotona nogagaꞌma amam nematawa hiasi, naꞌambai aꞌ andeandeꞌma ipaꞌ. Afaꞌ wandaiwaꞌ ma esis sogahambombaga apaꞌ Juda. Naꞌamba miniꞌap apeꞌipi Judai aꞌ lamonap.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Anen ina naꞌi basef ifimba ma okom ananimi atom, owaꞌatin. Anen nape pris dembinai afagol agalemba. Eaꞌ naꞌi basef Ambal buꞌunai Godi nagaꞌipanaefi siꞌi profet naꞌi Jisas aꞌ nondagaꞌ ma nogatopalopa esis Juda hiasi.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kaiafas naꞌi Jisas ina aꞌ nogaꞌ notopalopa esis Juda atis, owaꞌatin. Anen nogaꞌ ma nogatopalopa epes Godi hiasi sapesasa sagafeꞌ itap hiagomai hiꞌilas nuwambilasi nondaꞌas sogataga miniꞌap atetep.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Nemaf afamba atef amom agufumi Judai aꞌ maliꞌ maꞌi basef mandameꞌmaefa moha Jisas nogagaꞌ.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Eaꞌ Jisas ina ataꞌ nafeꞌ alihina anamba esis Juda sagapoma, aꞌ owaꞌ. Anen nafeꞌ nandambahoꞌ atin felefeleꞌma anamba wafigima fataupigima ma wambel ambalemba Ifraim. Nape naꞌamba naloma alipumi ananimi.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ina nogota laota ma esis Juda sogaꞌ gwaꞌaisi luꞌwasi sagaꞌi Pasovai, owaꞌ. Eaꞌ esis Juda hiasi sakwaha walemb asasilimbi aꞌ safeꞌ Jerusalem atogon. Safeꞌma sigaila basef Godi fowaꞌifi sosaꞌof sotofa alogwa sogandondomba alop asasipi ma God negati esis boꞌwes hililiꞌ ma sogaꞌ gwaꞌaisi isimba.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Esis sape ipat luꞌunai Godi nomon sowandoꞌma Jisas eaꞌ sahaliꞌas saꞌi, “Ipaꞌ ukup pape paꞌimama? Anen atiasi nifiꞌmai gwaꞌaisi isimba aꞌa owaꞌ?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Eaꞌ amom pris dembami maloma amom Farisi hiami maꞌias dindinip maꞌi, “Epen ami negawa Jisas nagapoma niꞌipafa ofeꞌ ombaloꞌana ma ondaꞌmana basef.”
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.