Romanos 9

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɛhɩka ati, ɛjɔlɛ'n mɔ mɩn 'ba han'n tɩ ananhɔlɛ, mɩn nni man ato. Ɔ sanlɩn kɛ n dɩ Kilisi dɩɛ yɛ̂ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n man mɩn nwun yɩ́ mɩ́n ti anun kɛ ɛjɔlɛ'n tɩ ananhɔlɛ.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Ɛjɔlɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ cɩan daa, alʋabɔ kpili kpa nʋn yalɛ kan mɩ́n.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Ɔ sanlɩn kɛ, mɩ́n nianman'n-mɔ mɔ mɩn nʋn bɛ́ yɛ tɩ anɩɛ kʋn'n, bɛ́ kpa ɛyɔlɛ dunman nun, sɛ bɔbɔ Nyanmɩan bɔ mɩ́n sasan mɩn nʋn Kilisi yɛ́ afian tɩ a, mɩn kulo.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Afɩ bɛ tɩ yɛ́ nan Zʋakɔbʋ mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Izalayɛ nɩn abʋsʋ menian. Nyanmɩan Kpili a fa bɛ́ a yɔ yɩ́ mma, ɔ nʋn bɛ́ y'ɔ tɩ ɔ. Ɔ nʋn bɛ́ a hyɩhyɛ nyɩhyɛ, ɔ'a man bɛ́ mala, ɔ'a hele bɛ́ kɛ bɛ kpɩ́n bɛ sʋ́ yɩ́'n, ɛsɛ ɔ'a bɔ bɛ́ anɔhʋba.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Zufʋ'n-mɔ anan-mɔ: Abalahamʋn nʋn Izakɩ nʋn Zʋakɔbʋ yɛ̂ bɛ wʋlɩ bɛ́ ɔ. Kilisi m'ɔ kacili yɩ́ nwʋn kulo sʋanlan bɛ wʋlɩ yɩ́, m'ɔ tɩ Nyanmɩan m'ɔ tala like biala'n, ɔ nʋn bɛ́ bɛ tɩ anɩɛ kʋn. Nyila hán Nyanmɩan cɩan daa. Amɩn.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Nán kɛ mɩɩn kan sɔ mɩn kele kɛ ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan hanlɩn nɩn a mgbɩn man sʋ ɔ. Afɩ Izalayɛ abʋsʋ menian'n-mɔ, nán bɛ́ kʋalaa yɛ bɛ tɩ Izalayɛ amma kpa ɔ.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Yɛ̂ yɛ́ nan Abalahamʋn abʋsʋ menian'n-mɔ, nán bɛ́ kʋalaa yɛ̂ bɛ tɩ yɩ́ mma kpa ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan Kpili selɩ Abalahamʋn kɛ: Izakɩ asʋ yɛ̂ mɩn 'sɩn maan ɛ di ata ɔ.
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Yɩ́ bʋ y'ɔ kɛ nán menian mɔ b'a wʋ bɛ́ anwʋnnaan sʋ awɔlɛ'n yɛ̂ bɛ tɩ Nyanmɩan amma ɔ. Nan bɛ́ mɔ Nyanmɩan Kpili anɔhʋba'n m'ɔ bɔlɩ nɩn anun yɛ̂ b'a wʋ bɛ́'n, Abalahamʋn abʋsʋ menian kpa'n-mɔ anɩn.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan Kpili anɔhʋba'n m'ɔ bɔlɩ'n y'ɔ le kɛ: Mɛlɛ kɛ ɛhɩka ju a, mɩn 'sa mɩn ba. Mɩn sa mɩn ba a, wɔ́ yɩ Sala 'ba wʋ baa belenzua kʋn.
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Ɛ 'nwun nvadʋhʋn kʋn biekun. Anɩn yɛ́ nan Izakɩ nʋn Elebeka le mma mmelenzua nnyuan.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 Anɩn bɔbɔ bɛ wʋlɩ man mma sɔ'n-mɔ nán b'a bɔ bala kpa anaan bala ɛtɛ'n, ɛsɛ kɛ ɔ kɔ yɔ nán menian'n-mɔ a nwun kɛ nán nyɔlɩɛ'n-mɔ anwʋn yɛ̂ Nyanmɩan nɩan fɛlɛ bɛ́ yɩ́ nwʋn'n, nan yɩ́ muonun y'ɔ fɛlɛ menian'n-mɔ m'ɔ kulo bɛ́ nɩn ɔ.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Ɛhɩka ati, Nyanmɩan kɔ han kɔ hele Elebeka kɛ: Wɔ́ mma nnyuan'n, nunhan kaan'n 'ba sie kpain'n.
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ lɛ kele kɛ: M'an hulo Zʋakɔbʋ m'an yaci Ezayu.
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Anɩn nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ yɛ 'kan ɔ? Asʋ yɛ 'kan kɛ Nyanmɩan tɩ man sɛsɛ ɔ? Cɛcɛ!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan hanlɩn helelɩ Moyizɩ kɛ: Sʋanlan mɔ mɩn kulo kɛ mɩn nwun yɩ́ nwʋn anwunnvoe'n, mɩn 'nwun yɩ́ nwʋn anwunnvoe sakpa!
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Nan ɛhɩ, ɔ fi man sʋanlan muonun anaan yɩ́ tunmin'n, nan ɔ fi Nyanmɩan muonun m'ɔ nwun sʋanlan anwʋn anwunnvoe'n.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun, Nyanmɩan lɛ kan kele Ezipiti belemgbin'n kɛ: Mɩn kulo kɛ mɩn fa wɔ́ mɩn kele mɩ́n tunmin'n mɔ n ne yɩ́'n mɩn man mân mân'n kʋalaa nwun mɩ́n dunman'n, yɩ́ ti yɛ̂ n zielɩ wɔ́ belemgbin ɔ.
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Yɩ́ ti, sʋanlan mɔ Nyanmɩan kulo kɛ ɔ nwun yɩ́ nwʋn anwunnvoe'n yɛ̂ ɔ nwun yɩ́ nwʋn anwunnvoe ɔ. Yɛ̂ sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kulo kɛ ɔ kete yɩ́ ahʋnlɩn'n yɛ̂ ɔ kete yɩ́ ɔ.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Nan afɩ sʋanlan bie 'ba bisa mɩ́n kɛ: “Sɛ ɔ tɩ sɔ a, anɩn nzukɛ ati yɛ̂ sɛ menian'n-mɔ yɔ ɛtɛ a, Nyanmɩan tua bɛ́ yɩ́ nwʋn kalɛ ɔ? Yɛ̂ like mɔ Nyanmɩan kulo kɛ ɔ yɔ'n, nwan sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ kʋala ɔ totua yɩ́ atɩn ɔ?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 O dasannin, ɛ tɩ wɔ́ dɩɛ sɛ mɔ Nyanmɩan kan ɛjɔlɛ a, ɛ kʋala su yɩ́ akpʋlʋwa ɔ? Talie'n mɔ bɛ le afâ b'a nwʋn'n, asʋ ɔ kʋala ɔ se sʋanlan'n mɔ ɔ'a nwʋn yɩ́'n kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ a nwʋn mɩ́n sʋa ɔ?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Sʋanlan'n m'ɔ nwʋn ninnge'n, like biala m'ɔ kulo kɛ ɔ nwʋn'n y'ɔ fa afâ'n nwʋn ɔ. Ɔ kʋala kɛ ɔ fa afâ kʋnmgba sɔ'n ɔ nwʋn ninnge mgbakpa mɔ bɛ́ nwʋn cian ɔ nʋn m'ɔ tɩ asɩ asɩ dɩɛ.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para ­desonra?
22 Ɛhɩ sɛ Nyanmɩan kulo kɛ ɔ yɩ yɩ́ sikpɛ'n kele ɔ man bɛ nwun yɩ́ tunmin'n m'ɔ le yɩ́ nɩn an, yɛ 'kan nzu ɛjɔlɛ? Afɩ bɛ́ mɔ yɩ́ sikpɛ nɩn a hyɩ bɛ́ m'ɔ di mɔ bɛ wu'n, ɔ'a si bɛ́ nwʋn abʋtalɛ kpa.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Ɔ'a yɔ yɩ́ sɔ kʋsʋ ɔ'a hele yɛ́ kɛ yɩ́ anunminnyanmʋn'n tɩ anyanbɛnwʋn kpili kpa man yɛ́ mɔ ɔ'a nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe'n. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ sesielɩ yɛ́ daba daba kɛ yɛ tánlan yɩ́ anunminnyanmʋn sɔ nɩn anun.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Ɛhɩka ati, yɛ tɩ menian mɔ Nyanmɩan a fɛlɛ yɛ́ yɩ́ nwʋn ɔ. Nán kɛ yɛ́ Zufʋ'n-mɔ anun angʋnmɩn ala yɛ̂ Nyanmɩan a fɛlɛ yɛ́ yɩ́ nwʋn ɔ, nan menian bʋ nga'n-mɔ kʋsʋ wɔ nun bie.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ɛjɔlɛ sɔ'n yɛ̂ Nyanmɩan hanlɩn wɔ kpɔmanfʋɛ Oze kalata nɩn anun ɔ. Yɩ́ nwan:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Yɛ̂ lɩka kʋsʋ mɔ bɛ selɩ bɛ́ kɛ:
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Kpɔmanfʋɛ Ezayi kʋsʋ lɛ kan Izalayɛ amma'n-mɔ anwʋn ɛjɔlɛ kɛ:
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Ɔ sanlɩn kɛ like mɔ Nyanmɩan Kpili nwan
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Ɛsɛ kɛ Ezayi kʋnmgba'n lili mʋa hanlɩn yɩ́ daba'n, yɩ́ nwan:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Anɩn nzukɛ ɛjɔlɛ yɛ̂ yɛ 'kan ɔ? Mɔ yɛ 'kan'n y'ɔ lɛ kɛ menian mɔ bɛ tɩ man Zufʋ, mɔ daba bɛ nzɩ man kɛ bɛ kpɩn bɛ yɔ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun'n, bɛ́ dedi nɩn a man b'a yɔ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Nan kʋsʋ Izalayɛ amma'n-mɔ muonun mɔ bɛ lɛ kpʋnndɛ mala kʋn m'ɔ kʋala kɛ ɔ man bɛ yɔ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun'n, b'a nnyan man mala sɔ'n.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Anɩn nzukɛ ati ɔ? Ɔ sanlɩn kɛ bɛ mgbʋnndɛ man kɛ bɛ nyan dedi nán b'a yɔ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun. Bɛ kulo kɛ bɛ di junman kpa dede bɛ man Nyanmɩan bu bɛ́ sɛsɛ. B'a man bɛ́ ja a kpula ɛbʋɛ'n m'ɔ man menian'n-mɔ fin asɩ'n.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Ɛbʋɛ sɔ'n y'ɔ le Zozi. Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kɛ:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.