Romanos 9

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛhɩka ati, ɛjɔlɛ'n mɔ mɩn 'ba han'n tɩ ananhɔlɛ, mɩn nni man ato. Ɔ sanlɩn kɛ n dɩ Kilisi dɩɛ yɛ̂ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n man mɩn nwun yɩ́ mɩ́n ti anun kɛ ɛjɔlɛ'n tɩ ananhɔlɛ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 Ɛjɔlɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ cɩan daa, alʋabɔ kpili kpa nʋn yalɛ kan mɩ́n.
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 Ɔ sanlɩn kɛ, mɩ́n nianman'n-mɔ mɔ mɩn nʋn bɛ́ yɛ tɩ anɩɛ kʋn'n, bɛ́ kpa ɛyɔlɛ dunman nun, sɛ bɔbɔ Nyanmɩan bɔ mɩ́n sasan mɩn nʋn Kilisi yɛ́ afian tɩ a, mɩn kulo.
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Afɩ bɛ tɩ yɛ́ nan Zʋakɔbʋ mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Izalayɛ nɩn abʋsʋ menian. Nyanmɩan Kpili a fa bɛ́ a yɔ yɩ́ mma, ɔ nʋn bɛ́ y'ɔ tɩ ɔ. Ɔ nʋn bɛ́ a hyɩhyɛ nyɩhyɛ, ɔ'a man bɛ́ mala, ɔ'a hele bɛ́ kɛ bɛ kpɩ́n bɛ sʋ́ yɩ́'n, ɛsɛ ɔ'a bɔ bɛ́ anɔhʋba.
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 Zufʋ'n-mɔ anan-mɔ: Abalahamʋn nʋn Izakɩ nʋn Zʋakɔbʋ yɛ̂ bɛ wʋlɩ bɛ́ ɔ. Kilisi m'ɔ kacili yɩ́ nwʋn kulo sʋanlan bɛ wʋlɩ yɩ́, m'ɔ tɩ Nyanmɩan m'ɔ tala like biala'n, ɔ nʋn bɛ́ bɛ tɩ anɩɛ kʋn. Nyila hán Nyanmɩan cɩan daa. Amɩn.
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Nán kɛ mɩɩn kan sɔ mɩn kele kɛ ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan hanlɩn nɩn a mgbɩn man sʋ ɔ. Afɩ Izalayɛ abʋsʋ menian'n-mɔ, nán bɛ́ kʋalaa yɛ bɛ tɩ Izalayɛ amma kpa ɔ.
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Yɛ̂ yɛ́ nan Abalahamʋn abʋsʋ menian'n-mɔ, nán bɛ́ kʋalaa yɛ̂ bɛ tɩ yɩ́ mma kpa ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan Kpili selɩ Abalahamʋn kɛ: Izakɩ asʋ yɛ̂ mɩn 'sɩn maan ɛ di ata ɔ.
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Yɩ́ bʋ y'ɔ kɛ nán menian mɔ b'a wʋ bɛ́ anwʋnnaan sʋ awɔlɛ'n yɛ̂ bɛ tɩ Nyanmɩan amma ɔ. Nan bɛ́ mɔ Nyanmɩan Kpili anɔhʋba'n m'ɔ bɔlɩ nɩn anun yɛ̂ b'a wʋ bɛ́'n, Abalahamʋn abʋsʋ menian kpa'n-mɔ anɩn.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan Kpili anɔhʋba'n m'ɔ bɔlɩ'n y'ɔ le kɛ: Mɛlɛ kɛ ɛhɩka ju a, mɩn 'sa mɩn ba. Mɩn sa mɩn ba a, wɔ́ yɩ Sala 'ba wʋ baa belenzua kʋn.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Ɛ 'nwun nvadʋhʋn kʋn biekun. Anɩn yɛ́ nan Izakɩ nʋn Elebeka le mma mmelenzua nnyuan.
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 Anɩn bɔbɔ bɛ wʋlɩ man mma sɔ'n-mɔ nán b'a bɔ bala kpa anaan bala ɛtɛ'n, ɛsɛ kɛ ɔ kɔ yɔ nán menian'n-mɔ a nwun kɛ nán nyɔlɩɛ'n-mɔ anwʋn yɛ̂ Nyanmɩan nɩan fɛlɛ bɛ́ yɩ́ nwʋn'n, nan yɩ́ muonun y'ɔ fɛlɛ menian'n-mɔ m'ɔ kulo bɛ́ nɩn ɔ.
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 Ɛhɩka ati, Nyanmɩan kɔ han kɔ hele Elebeka kɛ: Wɔ́ mma nnyuan'n, nunhan kaan'n 'ba sie kpain'n.
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ lɛ kele kɛ: M'an hulo Zʋakɔbʋ m'an yaci Ezayu.
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 Anɩn nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ yɛ 'kan ɔ? Asʋ yɛ 'kan kɛ Nyanmɩan tɩ man sɛsɛ ɔ? Cɛcɛ!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan hanlɩn helelɩ Moyizɩ kɛ: Sʋanlan mɔ mɩn kulo kɛ mɩn nwun yɩ́ nwʋn anwunnvoe'n, mɩn 'nwun yɩ́ nwʋn anwunnvoe sakpa!
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Nan ɛhɩ, ɔ fi man sʋanlan muonun anaan yɩ́ tunmin'n, nan ɔ fi Nyanmɩan muonun m'ɔ nwun sʋanlan anwʋn anwunnvoe'n.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun, Nyanmɩan lɛ kan kele Ezipiti belemgbin'n kɛ: Mɩn kulo kɛ mɩn fa wɔ́ mɩn kele mɩ́n tunmin'n mɔ n ne yɩ́'n mɩn man mân mân'n kʋalaa nwun mɩ́n dunman'n, yɩ́ ti yɛ̂ n zielɩ wɔ́ belemgbin ɔ.
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Yɩ́ ti, sʋanlan mɔ Nyanmɩan kulo kɛ ɔ nwun yɩ́ nwʋn anwunnvoe'n yɛ̂ ɔ nwun yɩ́ nwʋn anwunnvoe ɔ. Yɛ̂ sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kulo kɛ ɔ kete yɩ́ ahʋnlɩn'n yɛ̂ ɔ kete yɩ́ ɔ.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 Nan afɩ sʋanlan bie 'ba bisa mɩ́n kɛ: “Sɛ ɔ tɩ sɔ a, anɩn nzukɛ ati yɛ̂ sɛ menian'n-mɔ yɔ ɛtɛ a, Nyanmɩan tua bɛ́ yɩ́ nwʋn kalɛ ɔ? Yɛ̂ like mɔ Nyanmɩan kulo kɛ ɔ yɔ'n, nwan sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ kʋala ɔ totua yɩ́ atɩn ɔ?”
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 O dasannin, ɛ tɩ wɔ́ dɩɛ sɛ mɔ Nyanmɩan kan ɛjɔlɛ a, ɛ kʋala su yɩ́ akpʋlʋwa ɔ? Talie'n mɔ bɛ le afâ b'a nwʋn'n, asʋ ɔ kʋala ɔ se sʋanlan'n mɔ ɔ'a nwʋn yɩ́'n kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ a nwʋn mɩ́n sʋa ɔ?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Sʋanlan'n m'ɔ nwʋn ninnge'n, like biala m'ɔ kulo kɛ ɔ nwʋn'n y'ɔ fa afâ'n nwʋn ɔ. Ɔ kʋala kɛ ɔ fa afâ kʋnmgba sɔ'n ɔ nwʋn ninnge mgbakpa mɔ bɛ́ nwʋn cian ɔ nʋn m'ɔ tɩ asɩ asɩ dɩɛ.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 Ɛhɩ sɛ Nyanmɩan kulo kɛ ɔ yɩ yɩ́ sikpɛ'n kele ɔ man bɛ nwun yɩ́ tunmin'n m'ɔ le yɩ́ nɩn an, yɛ 'kan nzu ɛjɔlɛ? Afɩ bɛ́ mɔ yɩ́ sikpɛ nɩn a hyɩ bɛ́ m'ɔ di mɔ bɛ wu'n, ɔ'a si bɛ́ nwʋn abʋtalɛ kpa.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Ɔ'a yɔ yɩ́ sɔ kʋsʋ ɔ'a hele yɛ́ kɛ yɩ́ anunminnyanmʋn'n tɩ anyanbɛnwʋn kpili kpa man yɛ́ mɔ ɔ'a nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe'n. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ sesielɩ yɛ́ daba daba kɛ yɛ tánlan yɩ́ anunminnyanmʋn sɔ nɩn anun.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 Ɛhɩka ati, yɛ tɩ menian mɔ Nyanmɩan a fɛlɛ yɛ́ yɩ́ nwʋn ɔ. Nán kɛ yɛ́ Zufʋ'n-mɔ anun angʋnmɩn ala yɛ̂ Nyanmɩan a fɛlɛ yɛ́ yɩ́ nwʋn ɔ, nan menian bʋ nga'n-mɔ kʋsʋ wɔ nun bie.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ɛjɔlɛ sɔ'n yɛ̂ Nyanmɩan hanlɩn wɔ kpɔmanfʋɛ Oze kalata nɩn anun ɔ. Yɩ́ nwan:
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 Yɛ̂ lɩka kʋsʋ mɔ bɛ selɩ bɛ́ kɛ:
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Kpɔmanfʋɛ Ezayi kʋsʋ lɛ kan Izalayɛ amma'n-mɔ anwʋn ɛjɔlɛ kɛ:
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Ɔ sanlɩn kɛ like mɔ Nyanmɩan Kpili nwan
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Ɛsɛ kɛ Ezayi kʋnmgba'n lili mʋa hanlɩn yɩ́ daba'n, yɩ́ nwan:
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Anɩn nzukɛ ɛjɔlɛ yɛ̂ yɛ 'kan ɔ? Mɔ yɛ 'kan'n y'ɔ lɛ kɛ menian mɔ bɛ tɩ man Zufʋ, mɔ daba bɛ nzɩ man kɛ bɛ kpɩn bɛ yɔ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun'n, bɛ́ dedi nɩn a man b'a yɔ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 Nan kʋsʋ Izalayɛ amma'n-mɔ muonun mɔ bɛ lɛ kpʋnndɛ mala kʋn m'ɔ kʋala kɛ ɔ man bɛ yɔ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun'n, b'a nnyan man mala sɔ'n.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 Anɩn nzukɛ ati ɔ? Ɔ sanlɩn kɛ bɛ mgbʋnndɛ man kɛ bɛ nyan dedi nán b'a yɔ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun. Bɛ kulo kɛ bɛ di junman kpa dede bɛ man Nyanmɩan bu bɛ́ sɛsɛ. B'a man bɛ́ ja a kpula ɛbʋɛ'n m'ɔ man menian'n-mɔ fin asɩ'n.
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Ɛbʋɛ sɔ'n y'ɔ le Zozi. Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kɛ:
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.