Romanos 4

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nzu ɛjɔlɛ yɛ̂ yɛ 'kan wɔ yɛ nannan Abalahamʋn anwʋn ɔ? Yɩ́ m'ɔ tɩ kulo sʋanlan'n, nzu yɛ̂ ɔ nyanlɩn yɩ́ ɔ?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Afɩ, sɛ ɔ tɩ kɛ junman bie yɛ̂ Abalahamʋn lili mɔ Nyanmɩan nɩanlɩn yɩ́ nwʋn ɔ buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ a, ahan Abalahamʋn kʋala kɛ ɔ fa tu yɩ́ nʋan nun. Ɔ kʋala yɩ́ sɔ yɔ lɩlɩ, nan nán Nyanmɩan anyunnun ɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Afɩ, Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɛ kele kɛ: Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili ɛhɩka ati yɛ̂ Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Sɛ sʋanlan di junman an, like m'ɔ nyan yɩ́ nun'n y'ɔ le ahatua, nan nán acɛdɩɛ ɔ.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Sʋanlan mɔ ɔ'a nni man junman fɩ́ɩ́'n, sɛ ɔ de Nyanmɩan m'ɔ man ɛtɛfʋɛ'n kaci sɛsɛfʋɛ'n di a, Nyanmɩan nɩan yɩ́ dedi nɩn anwʋn ɔ bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ɛhɩka ati, mɔ belemgbin *Davidi 'kan nyila'n mɔ Nyanmɩan 'yeyila sʋanlan maan ɔ kaci sɛsɛfʋɛ a, ɔ nnɩan man yɩ́ junman nɩn anwʋn nɩn ɛjɔlɛ'n, yɩ́ nwan:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Nyila hán bɛ́ mɔ Nyanmɩan a yaci
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Sʋanlan mɔ yɛ́ Mɩn ndʋa man yɩ́ ɛtɛ'n
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Anɩn nyila sɔ'n muonun, asʋ ɔ wɔ ɛbɛlɛ man bɛ́ mɔ b'a kpɛ bɛ́ mmian nun nɩn anaan, ɔ wɔ ɛbɛlɛ man bɛ́ mɔ bɛ kpɛlɩ man bɛ́ mmian nun'n kʋsʋ bie ɔ? Yɛ́ dɩɛ, yɛ lɛ kele kɛ dedi'n y'ɔ man Nyanmɩan buli Abalahamʋn sɛsɛfʋɛ ɔ.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Mɛlɛ benin yɛ̂ Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ'n? Asʋ mɛlɛ mɔ bɛ kpɛlɩ yɩ́ mmian nun nɩn ɔ, anaan mɛlɛ mɔ anɩn bɛ kpɛlɩ man yɩ́ mmian nun nɩn ɔ? Cɛcɛ. Nán mɛlɛ mɔ bɛ kpɛlɩ yɩ́ mmian nun nɩn ɔ, nan mɛlɛ mɔ anɩn bɛ kpɛlɩ man nɩn ɔ.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Yɩ́ mmian nun'n mɔ bɛ kpɛlɩ'n, ɔ tɩ yɩ́ nzɔlɛ. Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili, yɩ́ nzin kʋalaaka nán b'a kpɛ yɩ́ mmian nun'n. Nyanmɩan falɩ nzɔlɛ sɔ'n ɔ helelɩ kɛ Abalahamʋn tɩ sɛsɛfʋɛ yɩ́ dedi'n m'ɔ le yɩ́ dunman nun. Yɩ́ ti, bɛ́ kʋalaa mɔ b'a mgbɛ man bɛ́ mmian nun kʋsʋ bɛ de Nyanmɩan bɛ di, mɔ ɔ'a bu bɛ́ sɛsɛfʋɛ'n, Abalahamʋn tɩ bɛ́ sɩ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ɛsɛ bɛ́ mɔ b'a kpɛ bɛ́ mmian nun, mɔ bɛ nanndɩ dedi atɩn nɩn asʋ kɛ yɛ́ sɩ Abalahamʋn nanndɩlɩ sʋ asannan nán b'a kpɛ mmian nun'n, nán kɛ b'a kpɛ yɩ́ mgban, ɔ tɩ bɛ́ kʋsʋ bɛ́ sɩ bie.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ananhɔlɛ pelein, nán mala nɩn asʋ elie ati yɛ̂ Nyanmɩan bɔlɩ Abalahamʋn nʋn yɩ́ bʋsʋ amma'n-mɔ anɔhʋba kɛ ɔ 'fa mân'n man bɛ́ ɔ. Nan Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili, nán Nyanmɩan a bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Nan sɛ ɔ tɩ kɛ bɛ́ mɔ bɛ di mala nɩn asʋ'n, bɛ́ ngʋnmɩn ala yɛ̂ bɛ 'nyan mân'n bɛ yɔ bɛ́ dɩɛ a, ahan dedi'n tɩ mgban, ɛsɛ ahan nvasʋɛ fɩ́ɩ́ nnʋn man Nyanmɩan anɔhʋba'n m'ɔ bɔlɩ nɩn asʋ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ɔ sanlɩn kɛ mala'n yɛ̂ ɔ man Nyanmɩan sikpɛ'n ba ɔ. Afɩ lɩka mɔ mala nnʋn man'n, mala ɛtʋan kʋsʋ nnʋn man ɛbɛlɛ.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ɛhɩ, dedi'n dunman nun y'ɔ manlɩn Nyanmɩan bɔlɩ anɔhʋba nɩn ɔ. Dedi'n tɩ Nyanmɩan acɛdɩɛ, ɔ cian man Abalahamʋn abʋsʋ menian'n-mɔ kʋalaatin. Nán kɛ bɛ́ mɔ bɛ di mala nɩn asʋ angʋnmɩn ala yɛ̂ bɛ 'nyan mân sɔ nɩn ɔ, nan ɔ tɩ bɛ́ mɔ bɛ le dedi kɛ Abalahamʋn'n kʋsʋ dɩɛ. Ɔ sanlɩn kɛ Abalahamʋn tɩ yɛ́ kʋalaa yɛ́ sɩ
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan yɩ́'n. Nyanmɩan nwan: M'an man a kaci mân mân dɔʋn asɩ. Nyanmɩan m'ɔ man ewue mma nyan ngʋan, m'ɔ man ninnge m'ɔ nnʋn man ɛbɛlɛ tu fite'n, yɩ́ nyunnun an, Abalahamʋn tɩ yɛ́ sɩ. Ɔ sanlɩn kɛ Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abalahamʋn sɩ kɛ ɔ ngʋala man baa wʋ kʋ́n. Kʋsʋ, ɔ lelɩ lili ɔ nyanlɩn anyɩndasʋɛ ɔ kacili “mân mân dɔʋn asɩ” kɛ Nyanmɩan kpɩnlɩn helelɩ yɩ́'n. Nyanmɩan nwan: Kɛ wɔ́ bʋsʋ amma'n-mɔ 'ba li ata nɩn anɩn.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Anɩn Abalahamʋn a li kɔ yɔ afʋɛ ɛya kʋn, ɔ tɩ kɛ ɔ'a wu a yue. Anɩn yɩ́ yɩ Sala kʋsʋ a bʋ awɔlɛ sʋ. Nan kʋsʋ Abalahamʋn a nnɩan man ɛhɩ fɩ́ɩ́, ɔ tilalɩ yɩ́ dedi nɩn anun kpa.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ɔ'a mminlin man yɩ́ dedi'n, anɔhʋba sɔ'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ yɩ́'n, sɛ ɔ 'nyan nun like e, sɛ ɔ nnyan man nun like e, ɔ'a nzusu man yɩ́ nwʋn fɩ́ɩ́. Yɩ́ dedi'n wulalɩ yɩ́ anwʋnsɛlɛ, nán ɔ'a yɩ Nyanmɩan ayɛ.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Afɩ, anɩn ɔ sɩ yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ Nyanmɩan le tunmin ɔ kʋala ɔ yɔ like'n m'ɔ falɩ bɔlɩ yɩ́ anɔhʋba'n.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Yɩ́ sɔ ati yɛ̂ yɩ́ dedi'n dunman nun, Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Nan kʋsʋ, nán yɩ́ ngʋnmɩn ati yɛ̂ bɛ hɛlɛlɩ kɛ: Ɔ buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Nan yɛ́ mɔ yɛ de Nyanmɩan m'ɔ tinngelɩ yɛ́ Mɩn Zozi fi ewue nun'n yɛ di'n, yɛ́ kʋsʋ ɔ 'bu yɛ́ kɛ sɛsɛfʋɛ.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ɔ sanlɩn kɛ yɛ́ ɛtɛ'n-mɔ ati yɛ̂ bɛ hunlin yɩ́ ɔ. Yɛ̂ yɛ́ sɛsɛ ebue wɔ Nyanmɩan anyunnun ati yɛ̂ ɔ fi ewue nun ɔ tinngelɩ ɔ.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.