Romanos 4
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Nzu ɛjɔlɛ yɛ̂ yɛ 'kan wɔ yɛ nannan Abalahamʋn anwʋn ɔ? Yɩ́ m'ɔ tɩ kulo sʋanlan'n, nzu yɛ̂ ɔ nyanlɩn yɩ́ ɔ?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Afɩ, sɛ ɔ tɩ kɛ junman bie yɛ̂ Abalahamʋn lili mɔ Nyanmɩan nɩanlɩn yɩ́ nwʋn ɔ buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ a, ahan Abalahamʋn kʋala kɛ ɔ fa tu yɩ́ nʋan nun. Ɔ kʋala yɩ́ sɔ yɔ lɩlɩ, nan nán Nyanmɩan anyunnun ɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Afɩ, Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɛ kele kɛ: Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili ɛhɩka ati yɛ̂ Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ.
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Sɛ sʋanlan di junman an, like m'ɔ nyan yɩ́ nun'n y'ɔ le ahatua, nan nán acɛdɩɛ ɔ.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Sʋanlan mɔ ɔ'a nni man junman fɩ́ɩ́'n, sɛ ɔ de Nyanmɩan m'ɔ man ɛtɛfʋɛ'n kaci sɛsɛfʋɛ'n di a, Nyanmɩan nɩan yɩ́ dedi nɩn anwʋn ɔ bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ɛhɩka ati, mɔ belemgbin *Davidi 'kan nyila'n mɔ Nyanmɩan 'yeyila sʋanlan maan ɔ kaci sɛsɛfʋɛ a, ɔ nnɩan man yɩ́ junman nɩn anwʋn nɩn ɛjɔlɛ'n, yɩ́ nwan:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Nyila hán bɛ́ mɔ Nyanmɩan a yaci
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Sʋanlan mɔ yɛ́ Mɩn ndʋa man yɩ́ ɛtɛ'n
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Anɩn nyila sɔ'n muonun, asʋ ɔ wɔ ɛbɛlɛ man bɛ́ mɔ b'a kpɛ bɛ́ mmian nun nɩn anaan, ɔ wɔ ɛbɛlɛ man bɛ́ mɔ bɛ kpɛlɩ man bɛ́ mmian nun'n kʋsʋ bie ɔ? Yɛ́ dɩɛ, yɛ lɛ kele kɛ dedi'n y'ɔ man Nyanmɩan buli Abalahamʋn sɛsɛfʋɛ ɔ.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Mɛlɛ benin yɛ̂ Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ'n? Asʋ mɛlɛ mɔ bɛ kpɛlɩ yɩ́ mmian nun nɩn ɔ, anaan mɛlɛ mɔ anɩn bɛ kpɛlɩ man yɩ́ mmian nun nɩn ɔ? Cɛcɛ. Nán mɛlɛ mɔ bɛ kpɛlɩ yɩ́ mmian nun nɩn ɔ, nan mɛlɛ mɔ anɩn bɛ kpɛlɩ man nɩn ɔ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Yɩ́ mmian nun'n mɔ bɛ kpɛlɩ'n, ɔ tɩ yɩ́ nzɔlɛ. Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili, yɩ́ nzin kʋalaaka nán b'a kpɛ yɩ́ mmian nun'n. Nyanmɩan falɩ nzɔlɛ sɔ'n ɔ helelɩ kɛ Abalahamʋn tɩ sɛsɛfʋɛ yɩ́ dedi'n m'ɔ le yɩ́ dunman nun. Yɩ́ ti, bɛ́ kʋalaa mɔ b'a mgbɛ man bɛ́ mmian nun kʋsʋ bɛ de Nyanmɩan bɛ di, mɔ ɔ'a bu bɛ́ sɛsɛfʋɛ'n, Abalahamʋn tɩ bɛ́ sɩ.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Ɛsɛ bɛ́ mɔ b'a kpɛ bɛ́ mmian nun, mɔ bɛ nanndɩ dedi atɩn nɩn asʋ kɛ yɛ́ sɩ Abalahamʋn nanndɩlɩ sʋ asannan nán b'a kpɛ mmian nun'n, nán kɛ b'a kpɛ yɩ́ mgban, ɔ tɩ bɛ́ kʋsʋ bɛ́ sɩ bie.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ananhɔlɛ pelein, nán mala nɩn asʋ elie ati yɛ̂ Nyanmɩan bɔlɩ Abalahamʋn nʋn yɩ́ bʋsʋ amma'n-mɔ anɔhʋba kɛ ɔ 'fa mân'n man bɛ́ ɔ. Nan Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili, nán Nyanmɩan a bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Nan sɛ ɔ tɩ kɛ bɛ́ mɔ bɛ di mala nɩn asʋ'n, bɛ́ ngʋnmɩn ala yɛ̂ bɛ 'nyan mân'n bɛ yɔ bɛ́ dɩɛ a, ahan dedi'n tɩ mgban, ɛsɛ ahan nvasʋɛ fɩ́ɩ́ nnʋn man Nyanmɩan anɔhʋba'n m'ɔ bɔlɩ nɩn asʋ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Ɔ sanlɩn kɛ mala'n yɛ̂ ɔ man Nyanmɩan sikpɛ'n ba ɔ. Afɩ lɩka mɔ mala nnʋn man'n, mala ɛtʋan kʋsʋ nnʋn man ɛbɛlɛ.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ɛhɩ, dedi'n dunman nun y'ɔ manlɩn Nyanmɩan bɔlɩ anɔhʋba nɩn ɔ. Dedi'n tɩ Nyanmɩan acɛdɩɛ, ɔ cian man Abalahamʋn abʋsʋ menian'n-mɔ kʋalaatin. Nán kɛ bɛ́ mɔ bɛ di mala nɩn asʋ angʋnmɩn ala yɛ̂ bɛ 'nyan mân sɔ nɩn ɔ, nan ɔ tɩ bɛ́ mɔ bɛ le dedi kɛ Abalahamʋn'n kʋsʋ dɩɛ. Ɔ sanlɩn kɛ Abalahamʋn tɩ yɛ́ kʋalaa yɛ́ sɩ
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan yɩ́'n. Nyanmɩan nwan: M'an man a kaci mân mân dɔʋn asɩ. Nyanmɩan m'ɔ man ewue mma nyan ngʋan, m'ɔ man ninnge m'ɔ nnʋn man ɛbɛlɛ tu fite'n, yɩ́ nyunnun an, Abalahamʋn tɩ yɛ́ sɩ. Ɔ sanlɩn kɛ Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abalahamʋn sɩ kɛ ɔ ngʋala man baa wʋ kʋ́n. Kʋsʋ, ɔ lelɩ lili ɔ nyanlɩn anyɩndasʋɛ ɔ kacili “mân mân dɔʋn asɩ” kɛ Nyanmɩan kpɩnlɩn helelɩ yɩ́'n. Nyanmɩan nwan: Kɛ wɔ́ bʋsʋ amma'n-mɔ 'ba li ata nɩn anɩn.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Anɩn Abalahamʋn a li kɔ yɔ afʋɛ ɛya kʋn, ɔ tɩ kɛ ɔ'a wu a yue. Anɩn yɩ́ yɩ Sala kʋsʋ a bʋ awɔlɛ sʋ. Nan kʋsʋ Abalahamʋn a nnɩan man ɛhɩ fɩ́ɩ́, ɔ tilalɩ yɩ́ dedi nɩn anun kpa.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Ɔ'a mminlin man yɩ́ dedi'n, anɔhʋba sɔ'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ yɩ́'n, sɛ ɔ 'nyan nun like e, sɛ ɔ nnyan man nun like e, ɔ'a nzusu man yɩ́ nwʋn fɩ́ɩ́. Yɩ́ dedi'n wulalɩ yɩ́ anwʋnsɛlɛ, nán ɔ'a yɩ Nyanmɩan ayɛ.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Afɩ, anɩn ɔ sɩ yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ Nyanmɩan le tunmin ɔ kʋala ɔ yɔ like'n m'ɔ falɩ bɔlɩ yɩ́ anɔhʋba'n.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Yɩ́ sɔ ati yɛ̂ yɩ́ dedi'n dunman nun, Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Nan kʋsʋ, nán yɩ́ ngʋnmɩn ati yɛ̂ bɛ hɛlɛlɩ kɛ: Ɔ buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Nan yɛ́ mɔ yɛ de Nyanmɩan m'ɔ tinngelɩ yɛ́ Mɩn Zozi fi ewue nun'n yɛ di'n, yɛ́ kʋsʋ ɔ 'bu yɛ́ kɛ sɛsɛfʋɛ.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ɔ sanlɩn kɛ yɛ́ ɛtɛ'n-mɔ ati yɛ̂ bɛ hunlin yɩ́ ɔ. Yɛ̂ yɛ́ sɛsɛ ebue wɔ Nyanmɩan anyunnun ati yɛ̂ ɔ fi ewue nun ɔ tinngelɩ ɔ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.