Romanos 4
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ
1 Nzu ɛjɔlɛ yɛ̂ yɛ 'kan wɔ yɛ nannan Abalahamʋn anwʋn ɔ? Yɩ́ m'ɔ tɩ kulo sʋanlan'n, nzu yɛ̂ ɔ nyanlɩn yɩ́ ɔ?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Afɩ, sɛ ɔ tɩ kɛ junman bie yɛ̂ Abalahamʋn lili mɔ Nyanmɩan nɩanlɩn yɩ́ nwʋn ɔ buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ a, ahan Abalahamʋn kʋala kɛ ɔ fa tu yɩ́ nʋan nun. Ɔ kʋala yɩ́ sɔ yɔ lɩlɩ, nan nán Nyanmɩan anyunnun ɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Afɩ, Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɛ kele kɛ: Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili ɛhɩka ati yɛ̂ Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Sɛ sʋanlan di junman an, like m'ɔ nyan yɩ́ nun'n y'ɔ le ahatua, nan nán acɛdɩɛ ɔ.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Sʋanlan mɔ ɔ'a nni man junman fɩ́ɩ́'n, sɛ ɔ de Nyanmɩan m'ɔ man ɛtɛfʋɛ'n kaci sɛsɛfʋɛ'n di a, Nyanmɩan nɩan yɩ́ dedi nɩn anwʋn ɔ bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Ɛhɩka ati, mɔ belemgbin *Davidi 'kan nyila'n mɔ Nyanmɩan 'yeyila sʋanlan maan ɔ kaci sɛsɛfʋɛ a, ɔ nnɩan man yɩ́ junman nɩn anwʋn nɩn ɛjɔlɛ'n, yɩ́ nwan:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Nyila hán bɛ́ mɔ Nyanmɩan a yaci
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Sʋanlan mɔ yɛ́ Mɩn ndʋa man yɩ́ ɛtɛ'n
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Anɩn nyila sɔ'n muonun, asʋ ɔ wɔ ɛbɛlɛ man bɛ́ mɔ b'a kpɛ bɛ́ mmian nun nɩn anaan, ɔ wɔ ɛbɛlɛ man bɛ́ mɔ bɛ kpɛlɩ man bɛ́ mmian nun'n kʋsʋ bie ɔ? Yɛ́ dɩɛ, yɛ lɛ kele kɛ dedi'n y'ɔ man Nyanmɩan buli Abalahamʋn sɛsɛfʋɛ ɔ.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Mɛlɛ benin yɛ̂ Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ'n? Asʋ mɛlɛ mɔ bɛ kpɛlɩ yɩ́ mmian nun nɩn ɔ, anaan mɛlɛ mɔ anɩn bɛ kpɛlɩ man yɩ́ mmian nun nɩn ɔ? Cɛcɛ. Nán mɛlɛ mɔ bɛ kpɛlɩ yɩ́ mmian nun nɩn ɔ, nan mɛlɛ mɔ anɩn bɛ kpɛlɩ man nɩn ɔ.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Yɩ́ mmian nun'n mɔ bɛ kpɛlɩ'n, ɔ tɩ yɩ́ nzɔlɛ. Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili, yɩ́ nzin kʋalaaka nán b'a kpɛ yɩ́ mmian nun'n. Nyanmɩan falɩ nzɔlɛ sɔ'n ɔ helelɩ kɛ Abalahamʋn tɩ sɛsɛfʋɛ yɩ́ dedi'n m'ɔ le yɩ́ dunman nun. Yɩ́ ti, bɛ́ kʋalaa mɔ b'a mgbɛ man bɛ́ mmian nun kʋsʋ bɛ de Nyanmɩan bɛ di, mɔ ɔ'a bu bɛ́ sɛsɛfʋɛ'n, Abalahamʋn tɩ bɛ́ sɩ.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Ɛsɛ bɛ́ mɔ b'a kpɛ bɛ́ mmian nun, mɔ bɛ nanndɩ dedi atɩn nɩn asʋ kɛ yɛ́ sɩ Abalahamʋn nanndɩlɩ sʋ asannan nán b'a kpɛ mmian nun'n, nán kɛ b'a kpɛ yɩ́ mgban, ɔ tɩ bɛ́ kʋsʋ bɛ́ sɩ bie.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Ananhɔlɛ pelein, nán mala nɩn asʋ elie ati yɛ̂ Nyanmɩan bɔlɩ Abalahamʋn nʋn yɩ́ bʋsʋ amma'n-mɔ anɔhʋba kɛ ɔ 'fa mân'n man bɛ́ ɔ. Nan Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili, nán Nyanmɩan a bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Nan sɛ ɔ tɩ kɛ bɛ́ mɔ bɛ di mala nɩn asʋ'n, bɛ́ ngʋnmɩn ala yɛ̂ bɛ 'nyan mân'n bɛ yɔ bɛ́ dɩɛ a, ahan dedi'n tɩ mgban, ɛsɛ ahan nvasʋɛ fɩ́ɩ́ nnʋn man Nyanmɩan anɔhʋba'n m'ɔ bɔlɩ nɩn asʋ.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Ɔ sanlɩn kɛ mala'n yɛ̂ ɔ man Nyanmɩan sikpɛ'n ba ɔ. Afɩ lɩka mɔ mala nnʋn man'n, mala ɛtʋan kʋsʋ nnʋn man ɛbɛlɛ.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Ɛhɩ, dedi'n dunman nun y'ɔ manlɩn Nyanmɩan bɔlɩ anɔhʋba nɩn ɔ. Dedi'n tɩ Nyanmɩan acɛdɩɛ, ɔ cian man Abalahamʋn abʋsʋ menian'n-mɔ kʋalaatin. Nán kɛ bɛ́ mɔ bɛ di mala nɩn asʋ angʋnmɩn ala yɛ̂ bɛ 'nyan mân sɔ nɩn ɔ, nan ɔ tɩ bɛ́ mɔ bɛ le dedi kɛ Abalahamʋn'n kʋsʋ dɩɛ. Ɔ sanlɩn kɛ Abalahamʋn tɩ yɛ́ kʋalaa yɛ́ sɩ
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan yɩ́'n. Nyanmɩan nwan: M'an man a kaci mân mân dɔʋn asɩ. Nyanmɩan m'ɔ man ewue mma nyan ngʋan, m'ɔ man ninnge m'ɔ nnʋn man ɛbɛlɛ tu fite'n, yɩ́ nyunnun an, Abalahamʋn tɩ yɛ́ sɩ. Ɔ sanlɩn kɛ Abalahamʋn lelɩ Nyanmɩan lili.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Abalahamʋn sɩ kɛ ɔ ngʋala man baa wʋ kʋ́n. Kʋsʋ, ɔ lelɩ lili ɔ nyanlɩn anyɩndasʋɛ ɔ kacili “mân mân dɔʋn asɩ” kɛ Nyanmɩan kpɩnlɩn helelɩ yɩ́'n. Nyanmɩan nwan: Kɛ wɔ́ bʋsʋ amma'n-mɔ 'ba li ata nɩn anɩn.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Anɩn Abalahamʋn a li kɔ yɔ afʋɛ ɛya kʋn, ɔ tɩ kɛ ɔ'a wu a yue. Anɩn yɩ́ yɩ Sala kʋsʋ a bʋ awɔlɛ sʋ. Nan kʋsʋ Abalahamʋn a nnɩan man ɛhɩ fɩ́ɩ́, ɔ tilalɩ yɩ́ dedi nɩn anun kpa.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Ɔ'a mminlin man yɩ́ dedi'n, anɔhʋba sɔ'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ yɩ́'n, sɛ ɔ 'nyan nun like e, sɛ ɔ nnyan man nun like e, ɔ'a nzusu man yɩ́ nwʋn fɩ́ɩ́. Yɩ́ dedi'n wulalɩ yɩ́ anwʋnsɛlɛ, nán ɔ'a yɩ Nyanmɩan ayɛ.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Afɩ, anɩn ɔ sɩ yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ Nyanmɩan le tunmin ɔ kʋala ɔ yɔ like'n m'ɔ falɩ bɔlɩ yɩ́ anɔhʋba'n.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Yɩ́ sɔ ati yɛ̂ yɩ́ dedi'n dunman nun, Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Nan kʋsʋ, nán yɩ́ ngʋnmɩn ati yɛ̂ bɛ hɛlɛlɩ kɛ: Ɔ buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Nan yɛ́ mɔ yɛ de Nyanmɩan m'ɔ tinngelɩ yɛ́ Mɩn Zozi fi ewue nun'n yɛ di'n, yɛ́ kʋsʋ ɔ 'bu yɛ́ kɛ sɛsɛfʋɛ.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Ɔ sanlɩn kɛ yɛ́ ɛtɛ'n-mɔ ati yɛ̂ bɛ hunlin yɩ́ ɔ. Yɛ̂ yɛ́ sɛsɛ ebue wɔ Nyanmɩan anyunnun ati yɛ̂ ɔ fi ewue nun ɔ tinngelɩ ɔ.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.