Mateus 9
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun, ɔ kɔ kpɛ asue'n ɔ kɔ sa kɔ hɔ yɩ́ kulo nɩn asʋ.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Ɔ juli ɛbɛlɛ a, bɛ kɔ sʋa bubuluwafʋɛ kʋn nʋn yɩ́ ɛbɛɛ'n kʋalaa bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́. Mɔ Zozi nwunlin kɛ menian sɔ'n-mɔ le dedi'n, ɔ kɔ se bubuluwafʋɛ'n kɛ: “Mɩ́n wa, gua wɔ́ ahʋnlɩn asɩ. Nyanmɩan a fa wɔ́ ɛtɛ nɩn a hye wɔ́.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Anɩn *mala nɩn asʋ mgbain'n mmie-mɔ wɔ ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ ti anun kɛ: “Sʋanlan ɛhɩ a jʋjɔ a tia Nyanmɩan.”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Zozi nwunlin bɛ́ ajʋnlɩn'n. Yɩ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ le ajʋnlɩn nvuin sʋa-mɔ ɛmɔ ati anun ɔ?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Sɛ mɩn se kɛ: ‘B'a fa wɔ́ ɛtɛ'n b'a hye wɔ́’ a, ɛmɔ nnwun man nun. Nan sɛ mɩn se kɛ: ‘Jasʋ nanndɩ’, nán ɔ yɔ sɔ a,
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 anɩn ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ *Mân Baa'n le tunmin asɩɛ nɩn asʋ ɛwa, ɔ fa ɛtɛ ce.” Ɛhɩ a, ɔ se bubuluwafʋɛ'n kɛ: “Jasʋ, fa wɔ́ ɛbɛɛ'n kɔ wɔ́ awulo!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Zozi hanlɩn sɔ ala, sʋanlan'n kɔ jasʋ ɔ kɔ hɔ yɩ́ awulo.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Mɔ meninsʋnman'n nwunlin yɩ́ sɔ'n, esulo hanlɩn bɛ́. Bɛ́ kɔ la Nyanmɩan asɩ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ'a fa tunmin sʋa ɔ'a man kulo menian'n-mɔ.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ɛhɩ anzin, Zozi fi ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ. Mɔ ɔ 'sɩn kɔ'n, ɔ kɔ nwun kɛ bian kʋn tɩ lɩka mɔ bɛ dide ajule'n. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Matie. Zozi nwan: “Matie, si mɩ́n sʋ!” Ɔ hanlɩn sɔ a, Matie kɔ jasʋ kɔ si yɩ́ sʋ.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Ɛlɛhʋn kʋn Matie kɔ fɛlɛ Zozi alɩɛ. Mɛlɛ m'ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ 'didi'n, bɛ́ dɔʋn mɔ bɛ dide ajule'n, nʋn menian mɔ bɛ́ asɩtanlan'n tɩ man kpa'n kɔ a kɔ tɛtanlan tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bie.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Nan mɔ *Falisifʋɛ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ bisa Zozi menian'n-mɔ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ amɩn'n nʋn bɛ́ mɔ bɛ dide ajule, ɔ nʋn menian mɔ bɛ́ asɩtanlan tɩ man kpa'n yɛ̂ bɛ lɛ didi'n?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Bɛ́ mɔ bɛ ndɩ man akpɔlɛ'n yɛ̂ bɛ kpʋnndɛ ayile ɛyɔlɛfʋɛ ɔ, nan nán bɛ́ mɔ bɛ tɩ akpɔlɛ nɩn ɔ.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɩka mɔ b'a hɛlɛ yɩ́ kɛ Nyanmɩan nwan: Mɩn kulo kɛ menian'n-mɔ nwun anwunnvoe bɛ́ afian ɔ tala tɛɛ ɛyɩɛ nɩn anwʋn ninnge'n mɔ bɛ yɔ bɛ man mɩ́n'n. Ɛjɔlɛ sɔ'n, ɛmɔ hɔ́ súan nán bɛ tɩ́ yɩ́ bʋ kpa.” Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, ɛsɛ yɩ́ nwan: “Nán sɛsɛfʋɛ'n-mɔ ati yɛ̂ m malɩ ɔ, nan ɛtɛfʋɛ'n-mɔ ati ɔ.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Ɛhɩ, Zʋan menian'n-mɔ walɩ tʋlɩ Zozi a, bɛ́ nwan: “Yɛ nʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ yɛ di abuala titi. Nan nzukɛ ati yɛ̂ wɔ́ menian dɩɛ'n-mɔ nni man abuala'n bie'n?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Mɔ bɛ bisalɩ kosuan sɔ'n, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Mɛlɛ mɔ atɔnvɔlɛ bian'n nʋn yɩ́ manngʋn-mɔ gua atɔnvɔlɛ nɩn abʋ'n, ɛmɔ jʋnlɩn kɛ menian sɔ'n-mɔ alʋa 'bɔ bɛ́ nwʋn? Cɛcɛ, bɛ́ lʋa mmɔ man bɛ́ nwʋn. Nan cɩan mɔ bɛ kɔ le atɔnvɔlɛ bian'n fi bɛ́ sa nun'n, ɛbɛlɛ nɩn anun yɛ̂ bɛ 'di abuala ɔ.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 “Sʋanlan fɩ́ɩ́ nva man ndafuin fʋfɔlɛ nda man ɛtanlan daba nun. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, ndafuin fʋfɔlɛ'n 'sua ɛtanlan daba'n biekun. Sian anɩn yɩ́ bɔɛ nɩn a yɔ kpili a tala daba dɩɛ'n.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Bɛ nva man nzan fʋfɔlɛ bɛ ngua man kpolo kotoku daba nun. Sɛ bɛ yɔ yɩ́ sɔ a, kpolo kotoku'n 'sua ɔ sɛcɩ yɛ̂ nzan'n kʋsʋ 'butu. Nan nzan fʋfɔlɛ'n, bɛ gua yɩ́ kpolo kotoku fʋfɔlɛ nun. Yɩ́ dɩɛ anɩn kpolo kotoku o, nzan o, bɛ kʋala yɩ́ kʋalaa fa sie.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Anɩn Zozi anʋan wɔ sʋ ɔ tɛ kan ɛjɔlɛ ɔ tɛ kele bɛ́. Zufʋ'n-mɔ kpain'n kʋn walɩ a, ɔ kɔ kʋtʋ Zozi anyunnun ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Mɩ́n wa balasua nɩn a wu kɩkaala. Yɩ́ ti, bala nán fa wɔ́ sa fua yɩ́ nwʋn maan ɔ hɩ́n.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Bian'n hanlɩn sɔ a, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ jasʋ bɛ kɔ si yɩ́ sʋ.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Mɔ bɛ 'kɔ'n, anɩn balasua kʋn wɔ menian'n-mɔ anun, ɔ li Zozi anzin. Moja a tu balasua sɔ'n dede afʋɛ bulu nʋn nnyuan. Ɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge Zozi, ɔ kɔ han yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan'n.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ kunnun ɛlɔ, yɩ́ nwan: “Sɛ mɩn nyan yɩ́ taladɩɛ'n bɔbɔ mɩn kan yɩ́ a, mɩ́n nwʋn 'sa.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Zozi tʋlɩ yɩ́ nyɩn yɩ́ nzin m'ɔ nwunlin bala'n, yɩ́ nwan: “Mɩ́n wa balasua, gua wɔ́ ahʋnlɩn asɩ, nán wɔ́ dedi nɩn a man wɔ́ nwʋn a sa.” Ɛbɛlɛ ala, bala nɩn anwʋn kɔ sa.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Mɔ Zozi juli Zufʋ kpain nɩn awulo ɛbɛlɛ m'ɔ nwunlin abile mma'n-mɔ nʋn awɔ́lɛ mma'n-mɔ'n, yɩ́ nwan:
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 “Ɛmɔ fi ɛwa bɛ fíte, nán batʋnman'n wuli man, ɔ lɛ dafɩ.” Zozi hanlɩn sɔ a, menian'n-mɔ kɔ tu kɔ gua bɛ kɔ sɩlɩ yɩ́.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Mɔ bɛ manlɩn menian'n-mɔ fitelɩ yuelɩ'n, Zozi kɔ wʋlʋ sua nɩn anun ɛlɔ, ɔ kɔ sɔ talua kaan nɩn asa, talua'n kɔ jasʋ.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Mɔ talua'n jasʋlɩ'n, ɛjɔlɛ sɔ'n hɔlɩ dede ɔ juli mân sɔ'n lɩka kʋalaatin.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Ɛhɩ, Zozi fi ɛbɛlɛ hɔlɩ, nan mɛlɛ mɔ ɔ 'kpɛ nun sɩn'n, anyɩnsinlinwafʋɛ nnyuan kɔ si yɩ́ sʋ, bɛ le ɛtɛtɩan. Bɛ́ nwan: “Belemgbin *Davidi awa, nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Mɔ Zozi juli yɩ́ awulo'n, anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ kɔ kpunnge yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ, nán ɔ'a bisa bɛ́ kɛ: “Asʋ ɛmɔ de di kɛ mɩn kʋala mɩn man ɛmɔ anwʋn sa ɔ?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Ɛhɩ a, Zozi kɔ fua bɛ́ nyɩn'n, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ dedi nɩn anwʋn, man ɔ yɔ́ sɔ mán ɛmɔ!”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Ɛbɛlɛ ala, bɛ́ nyɩn'n-mɔ kɔ tike tike. Zozi kɔ jʋjɔ aminle sʋ kɔ hele bɛ́, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ tíe yɩ́ kpa, nán bɛ man sʋanlan fɩ́ɩ́ anzʋ tɩ.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Nan mɔ anyɩnsinlinwafʋɛ nnyuan sɔ'n fi ɛbɛlɛ hɔlɩ'n, bɛ kɔ bɔ Zozi anwʋn ɛjɔlɛ ɛbɛlɛ mân sɔ nɩn anun lɩka kʋalaatin.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ hɔlɩ ala, bɛ kɔ fa sʋanlan kʋn bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Sʋanlan sɔ'n, wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun, ɔ man ɔ ngʋala man jʋjɔ.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Mɔ Zozi tuli wawɛ ɛtɛ'n, sʋanlan'n kɔ jʋjɔ. Ɔ sinlin menian'n-mɔ anwʋn. Bɛ́ nwan: “Yɛ nwunlin man like sʋa bie lé Izalayɛ mân nɩn anun!”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Nan mɔ *Falisifʋɛ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ́ nwan: “Wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kpain'n y'ɔ man yɩ́ tunmin m'ɔ fa tu wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ɔ.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Zozi nanndɩlɩ kulo mgbili'n-mɔ ɔ nʋn ngangan'n-mɔ asʋ, ɔ hehelɩ menian'n-mɔ ninnge Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun. Ɔ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n m'ɔ tʋ de Anwunno Belemgbin Mân'n ɔ helelɩ bɛ́. Bɛ́ mɔ ewue ngacile ngacile kʋalaa wɔ bɛ́ nwʋn'n, Zozi manlɩn bɛ́ nwʋn salɩ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Mɔ Zozi nwunlin meninsʋnman'n, bɛ́ nwʋn yɔlɩ yɩ́ anwunnvoe. Ɔ sanlɩn kɛ b'a fɛ, ɛsɛ bɛ́ nwʋn a bubu bɛ́. Bɛ tɩ kɛ mmʋa mɔ bɛ le man bʋa ɛnɩanfʋɛ ɔ.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Ɛhɩ a, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ebo'n tɩ kpili, nan kʋsʋ ajunmanfʋ'n-mɔ a nzʋn man.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Yɩ́ ti, ɛmɔ sɛ́lɛ ebo nɩn asʋ mɩnlɩan'n maan ɔ gúa ajunmanfʋ dɔʋn yɩ́ ebo nɩn asʋ.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.