Mateus 8
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT
1 Mɔ Zozi fi bʋka nɩn asʋ ɔ juli'n, menian dɔʋn sili yɩ́ sʋ.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, kokobefʋɛ kʋn kɔ kpunnge Zozi, ɔ kɔ tu kɔ tɔ yɩ́ ja nun, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɛ kulo a, ɛ kʋala kɛ ɛ man mɩ́n nwʋn sa.”
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Ɔ hanlɩn sɔ a, Zozi kɔ tɩnngɛ yɩ́ sa'n ɔ kɔ han yɩ́. Yɩ́ nwan: “Yuo o, mɩn kulo, tɩ akpɔlɛ.” Ɛbɛlɛ ala, kokobefʋɛ nɩn anwʋn kɔ sa.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Mɔ yɩ́ nwʋn salɩ'n, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “N'ɛ kan kele sʋanlan fɩ́ɩ́, nan kɔ fa wɔ́ nwʋn kele Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ'n. Sɛ ɔ nwun wɔ́ yue a, yɩ tɛɛ'n mɔ Moyizɩ helelɩ'n, nán man bɛ nwún yɩ́ kɛ wɔ́ nwʋn a sa.”
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Mɔ Zozi juli Kapɛɛnawɔmʋn mɔ ɔ 'wʋlʋ kulo nɩn anun'n, *Lɔmʋn nzalafʋ kpain'n kʋn kɔ a yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, mɩ́n akʋa'n lɛ wu kpa. Ɔ'a bubu ɔ la awulo ɛlɔ. Yɩ́ ti, mɩn 'sɛlɛ wɔ́ kɛ ɛ mán yɩ́ nwʋn sá.”
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Mɔ nzalafʋ'n hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Mɩn 'ba hɔ mɩn man yɩ́ nwʋn sa.”
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Ɔ nʋn Zozi anʋan mɔ ɔ 'tɔ'n, nzalafʋ kpain'n nwan: “Mɩ́n Mɩn, mɩn nzɛ nvata man kɛ ɛ ba mɩ́n awulo ɛlɔ ɔ. Nan wɔ́ lɩlɩ kan ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋnmgba cein, nán mɩ́n akʋa nɩn anwʋn 'ba sa.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 N ne mɩ́n nyunnun mgbain mɔ bɛ sie mɩ́n yɛ̂ mɩ́n kʋsʋ mɩn sie mɩ́n nzalafʋ'n-mɔ. Sɛ mɩn se bɛ́ nunhan kʋn kɛ: ‘Kɔ!’ a, ɔ kɔ. Sɛ mɩn se fʋfɔlɛ kɛ: ‘Bala ɛwa!’ a, ɔ ba. Sɛ mɩn se mɩ́n akʋa'n kʋsʋ kɛ: ‘Yɔ like sʋa!’ a, ɔ yɔ.”
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Mɔ Zozi tɩlɩ nzalafʋ kpain sɔ nɩn anʋan nun ɛjɔlɛ'n, ɔ sinlin yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ si yɩ́ sʋ'n kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ Izalayɛ mân nɩn anun ɛwa, sʋanlan m'ɔ le dedi kpili kpa kɛ bian ɛhɩ'n, n nwunlin man yɩ́ nwʋn sʋ.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ menian dɔʋn kpa fi sɛnzɛ afitelɩɛ, ɔ nʋn sɛnzɛ atɔlɩɛ, bɛ 'ba a Anwunno Belemgbin Mân nɩn anun, bɛ nʋn Abalahamʋn, Izakɩ, nʋn Zʋakɔbʋ bɛ 'ba tʋ asaa.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Nan bɛ́ mɔ yɛ̂ ɔ sɛ kɛ ahan bɛ kɔ Anwunno Belemgbin Mân nɩn anun'n, bɛ 'ju bɛ́ bɛ gua gua nɩn asʋ awosin nɩn anun. Ɛbɛlɛ, bɛ 'sun, ɛsɛ bɛ 'kʋan bɛ́ je'n.”
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Ɛhɩ, Zozi kɔ han kɔ hele nzalafʋ kpain'n kɛ: “Kɔ wɔ́ awulo, wɔ́ dedi'n mán wɔ́ sa hán mɔ ɛ lɛ kpʋnndɛ'n.” Mɛlɛ sɔ nɩn ala, nzalafʋ kpain nɩn akʋa nɩn anwʋn kɔ sa.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ hɔ Pɩɛlɩ awulo ɛlɔ. Ɔ 'kɔ a ju a, anɩn ebunnun a hyɩ Pɩɛlɩ asebala'n, ɔ la ɛbɛlɛ.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Zozi kɔ han Pɩɛlɩ asebala nɩn asa'n, ebunnun'n fi yɩ́ nwʋn kɔ tu. Ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ kpʋnndɛ like kɔ man Zozi kɔ li.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Mɔ alɩ́ɛ'n tɔlɩ nun'n, bɛ falɩ menian dɔʋn kpa mɔ wawɛ ɛtɛ wɔ bɛ́ nun bɛ bɛlɛlɩ Zozi. Zozi le yɩ́ Nʋan Ɛjɔlɛ'n ɔ kɔ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ maan bɛ fi menian'n-mɔ anun bɛ kɔ tu. Ɛsɛ ɔ kɔ man nwuluwafʋɛ'n-mɔ kʋalaa anwʋn kɔ sa.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Ɔ yɔlɩ sɔ maan ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ *Ezayi hanlɩn'n kpɩnlɩn sʋ. Yɩ́ nwan:
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Ɛhɩ, menian dɔʋn kpa walɩ yialɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. M'ɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ mán bɛ kpɛ́ asue'n bɛ hɔ́ yɩ́ nzin ɛlɔ ebue kʋn.
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Mala nɩn asʋ kpain'n kʋn kpunngelɩ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ a, yɩ́ nwan: “Kpain, lɩka biala mɔ ɛ 'kɔ'n, mɩn 'kɔ bie.”
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Mɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Naan'n-mɔ le bɛ́ bɔɛ, nnʋnman'n-mɔ kʋsʋ le bɛ́ sâ mɔ bɛ da nun ɔ. Nan *Mân Baa'n le man lɩka m'ɔ da de yɩ́ ɛnwʋnmɩan ɔ.”
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Yɩ́ menian'n-mɔ anun kʋn kʋsʋ kɔ se yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, man mɩ́n atɩn maan n gɔ́ n zíe mɩ́n sɩ kʋalaaka nán m'an a.”
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Ɔ hanlɩn sɔ a, Zozi nwan: “Si mɩ́n sʋ nán yaci ewue mma maan bɛ síe bɛ́ mɔ b'a wu'n-mɔ.”
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Ɛhɩ anzin, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fʋlɩ ɛlɛɛ nɩn anun.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Kaan cɛ, anwʋnman kpili kʋn nʋn asutue kɔ tu kɔ si bɛ́. Mgbaha'n kɔ bɔ nzue kɔ gua ɛlɛɛ nɩn anun dede ɔ ka m'ɔ nʋan ɔ. Nan ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zozi la ɛlɛɛ nɩn anun ɔ lɛ dafɩ.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ hɔ kɔ tinnge yɩ́. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ mɩn, de yɛ́ nán yɛ lɛ wu!”
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Zozi nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ sulo sʋa'n? Ɛmɔ le man dedi ɔ?” M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ jʋjɔ aminle sʋ ɔ kɔ hele anwʋnman'n nʋn asue'n. Ɛbɛlɛ ala, anwʋnman kɔ gua asɩ, asue kʋsʋ kɔ gua asɩ. Yɩ́ kʋalaa kɔ yɔ diin.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Ɛjɔlɛ'n sinlin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn. Bɛ́ nwan: “Sʋanlan benin y'ɔ le ɛhɩ? Ɔ jʋjɔ kele anwʋnman nʋn asue bɔbɔ a, bɛ man yɩ́ anyɩnnzɔ!”
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Mɔ Zozi kpɛlɩ asue'n ɔ hɔlɩ juli yɩ́ nzin ɛlɔ'n, Gadala mân nɩn anun, mmelenzua nnyuan fi asielɩɛ nɩn asʋ bɛ kɔ fite fite. Bɛ kɔ a Zozi atɩn ɛkpa. Menian sɔ'n-mɔ, wawɛ ɛtɛ wɔ bɛ́ nun. Bɛ́ nwʋn esulo kpa, ɔ man sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man atɩn'n mɔ bɛ wɔ sʋ nɩn asʋ sɩn.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Mɔ bɛ walɩ juli Zozi anyunnun ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ tɛtɩan nun. Bɛ́ nwan: “Nyanmɩan Awa, nzu ɔ? Ɛ se yɛ́ sɛ? Asʋ a a ɛwa kɛ ɛ 'ba tua yɛ́ ɛtɛ nɩn anwʋn kalɛ kʋalaaka nán ndɛɛ ebua cɩan nɩn a ju ɔ?”
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn mgbolike fatule kpili kʋn wɔ mʋa kaan bɛ lɛ didi.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɔ sɛlɛ Zozi, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɩ́ kɛ: “Sɛ ɛ 'fʋan yɛ́ a, man yɛ́ atɩn maan yɛ hɔ́ wʋ́lʋ mgbolike ɛhɩ-mɔ anun.”
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Zozi nwan: “Ɛmɔ hɔ́!” Wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɔ fite bɛ kɔ hɔ kɔ wʋlʋ mgbolike'n-mɔ anun. Ɛbɛlɛ ala, mgbolike fatule'n kʋalaa fi bʋka nɩn asʋ bɛ le ɛnwanndie bɛ kɔ hɔ kɔ gua asue nɩn anun bɛ kɔ nʋan.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Menian'n-mɔ mɔ bɛ nɩan mgbolike'n-mɔ asʋ'n kɔ nwanndi bɛ kɔ hɔ kulo, bɛ kɔ han like'n mɔ ɔ'a yɔ mgbolike'n-mɔ, ɔ nʋn menian'n-mɔ mɔ wawɛ ɛtɛ wɔ bɛ́ nun nɩn anwʋn ɛjɔlɛ bɛ kɔ hele menian'n-mɔ.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Mɔ kulo nɩn asʋ menian'n-mɔ kʋalaa tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ kpʋ Zozi. Mɔ bɛ nwunlin yɩ́'n, bɛ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fi bɛ́ mân nɩn anun ɔ jásʋ.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.