Mateus 8

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mɔ Zozi fi bʋka nɩn asʋ ɔ juli'n, menian dɔʋn sili yɩ́ sʋ.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, kokobefʋɛ kʋn kɔ kpunnge Zozi, ɔ kɔ tu kɔ tɔ yɩ́ ja nun, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɛ kulo a, ɛ kʋala kɛ ɛ man mɩ́n nwʋn sa.”
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Ɔ hanlɩn sɔ a, Zozi kɔ tɩnngɛ yɩ́ sa'n ɔ kɔ han yɩ́. Yɩ́ nwan: “Yuo o, mɩn kulo, tɩ akpɔlɛ.” Ɛbɛlɛ ala, kokobefʋɛ nɩn anwʋn kɔ sa.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Mɔ yɩ́ nwʋn salɩ'n, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “N'ɛ kan kele sʋanlan fɩ́ɩ́, nan kɔ fa wɔ́ nwʋn kele Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ'n. Sɛ ɔ nwun wɔ́ yue a, yɩ tɛɛ'n mɔ Moyizɩ helelɩ'n, nán man bɛ nwún yɩ́ kɛ wɔ́ nwʋn a sa.”
4 Então Jesus lhe disse:
5 Mɔ Zozi juli Kapɛɛnawɔmʋn mɔ ɔ 'wʋlʋ kulo nɩn anun'n, *Lɔmʋn nzalafʋ kpain'n kʋn kɔ a yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, mɩ́n akʋa'n lɛ wu kpa. Ɔ'a bubu ɔ la awulo ɛlɔ. Yɩ́ ti, mɩn 'sɛlɛ wɔ́ kɛ ɛ mán yɩ́ nwʋn sá.”
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Mɔ nzalafʋ'n hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Mɩn 'ba hɔ mɩn man yɩ́ nwʋn sa.”
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Ɔ nʋn Zozi anʋan mɔ ɔ 'tɔ'n, nzalafʋ kpain'n nwan: “Mɩ́n Mɩn, mɩn nzɛ nvata man kɛ ɛ ba mɩ́n awulo ɛlɔ ɔ. Nan wɔ́ lɩlɩ kan ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋnmgba cein, nán mɩ́n akʋa nɩn anwʋn 'ba sa.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 N ne mɩ́n nyunnun mgbain mɔ bɛ sie mɩ́n yɛ̂ mɩ́n kʋsʋ mɩn sie mɩ́n nzalafʋ'n-mɔ. Sɛ mɩn se bɛ́ nunhan kʋn kɛ: ‘Kɔ!’ a, ɔ kɔ. Sɛ mɩn se fʋfɔlɛ kɛ: ‘Bala ɛwa!’ a, ɔ ba. Sɛ mɩn se mɩ́n akʋa'n kʋsʋ kɛ: ‘Yɔ like sʋa!’ a, ɔ yɔ.”
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Mɔ Zozi tɩlɩ nzalafʋ kpain sɔ nɩn anʋan nun ɛjɔlɛ'n, ɔ sinlin yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ si yɩ́ sʋ'n kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ Izalayɛ mân nɩn anun ɛwa, sʋanlan m'ɔ le dedi kpili kpa kɛ bian ɛhɩ'n, n nwunlin man yɩ́ nwʋn sʋ.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ menian dɔʋn kpa fi sɛnzɛ afitelɩɛ, ɔ nʋn sɛnzɛ atɔlɩɛ, bɛ 'ba a Anwunno Belemgbin Mân nɩn anun, bɛ nʋn Abalahamʋn, Izakɩ, nʋn Zʋakɔbʋ bɛ 'ba tʋ asaa.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Nan bɛ́ mɔ yɛ̂ ɔ sɛ kɛ ahan bɛ kɔ Anwunno Belemgbin Mân nɩn anun'n, bɛ 'ju bɛ́ bɛ gua gua nɩn asʋ awosin nɩn anun. Ɛbɛlɛ, bɛ 'sun, ɛsɛ bɛ 'kʋan bɛ́ je'n.”
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Ɛhɩ, Zozi kɔ han kɔ hele nzalafʋ kpain'n kɛ: “Kɔ wɔ́ awulo, wɔ́ dedi'n mán wɔ́ sa hán mɔ ɛ lɛ kpʋnndɛ'n.” Mɛlɛ sɔ nɩn ala, nzalafʋ kpain nɩn akʋa nɩn anwʋn kɔ sa.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ hɔ Pɩɛlɩ awulo ɛlɔ. Ɔ 'kɔ a ju a, anɩn ebunnun a hyɩ Pɩɛlɩ asebala'n, ɔ la ɛbɛlɛ.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Zozi kɔ han Pɩɛlɩ asebala nɩn asa'n, ebunnun'n fi yɩ́ nwʋn kɔ tu. Ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ kpʋnndɛ like kɔ man Zozi kɔ li.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Mɔ alɩ́ɛ'n tɔlɩ nun'n, bɛ falɩ menian dɔʋn kpa mɔ wawɛ ɛtɛ wɔ bɛ́ nun bɛ bɛlɛlɩ Zozi. Zozi le yɩ́ Nʋan Ɛjɔlɛ'n ɔ kɔ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ maan bɛ fi menian'n-mɔ anun bɛ kɔ tu. Ɛsɛ ɔ kɔ man nwuluwafʋɛ'n-mɔ kʋalaa anwʋn kɔ sa.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Ɔ yɔlɩ sɔ maan ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ *Ezayi hanlɩn'n kpɩnlɩn sʋ. Yɩ́ nwan:
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Ɛhɩ, menian dɔʋn kpa walɩ yialɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. M'ɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ mán bɛ kpɛ́ asue'n bɛ hɔ́ yɩ́ nzin ɛlɔ ebue kʋn.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Mala nɩn asʋ kpain'n kʋn kpunngelɩ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ a, yɩ́ nwan: “Kpain, lɩka biala mɔ ɛ 'kɔ'n, mɩn 'kɔ bie.”
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Mɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Naan'n-mɔ le bɛ́ bɔɛ, nnʋnman'n-mɔ kʋsʋ le bɛ́ sâ mɔ bɛ da nun ɔ. Nan *Mân Baa'n le man lɩka m'ɔ da de yɩ́ ɛnwʋnmɩan ɔ.”
20 Jesus respondeu:
21 Yɩ́ menian'n-mɔ anun kʋn kʋsʋ kɔ se yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, man mɩ́n atɩn maan n gɔ́ n zíe mɩ́n sɩ kʋalaaka nán m'an a.”
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Ɔ hanlɩn sɔ a, Zozi nwan: “Si mɩ́n sʋ nán yaci ewue mma maan bɛ síe bɛ́ mɔ b'a wu'n-mɔ.”
22 Jesus respondeu:
23 Ɛhɩ anzin, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fʋlɩ ɛlɛɛ nɩn anun.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Kaan cɛ, anwʋnman kpili kʋn nʋn asutue kɔ tu kɔ si bɛ́. Mgbaha'n kɔ bɔ nzue kɔ gua ɛlɛɛ nɩn anun dede ɔ ka m'ɔ nʋan ɔ. Nan ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zozi la ɛlɛɛ nɩn anun ɔ lɛ dafɩ.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ hɔ kɔ tinnge yɩ́. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ mɩn, de yɛ́ nán yɛ lɛ wu!”
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Zozi nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ sulo sʋa'n? Ɛmɔ le man dedi ɔ?” M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ jʋjɔ aminle sʋ ɔ kɔ hele anwʋnman'n nʋn asue'n. Ɛbɛlɛ ala, anwʋnman kɔ gua asɩ, asue kʋsʋ kɔ gua asɩ. Yɩ́ kʋalaa kɔ yɔ diin.
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Ɛjɔlɛ'n sinlin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn. Bɛ́ nwan: “Sʋanlan benin y'ɔ le ɛhɩ? Ɔ jʋjɔ kele anwʋnman nʋn asue bɔbɔ a, bɛ man yɩ́ anyɩnnzɔ!”
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Mɔ Zozi kpɛlɩ asue'n ɔ hɔlɩ juli yɩ́ nzin ɛlɔ'n, Gadala mân nɩn anun, mmelenzua nnyuan fi asielɩɛ nɩn asʋ bɛ kɔ fite fite. Bɛ kɔ a Zozi atɩn ɛkpa. Menian sɔ'n-mɔ, wawɛ ɛtɛ wɔ bɛ́ nun. Bɛ́ nwʋn esulo kpa, ɔ man sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man atɩn'n mɔ bɛ wɔ sʋ nɩn asʋ sɩn.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Mɔ bɛ walɩ juli Zozi anyunnun ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ tɛtɩan nun. Bɛ́ nwan: “Nyanmɩan Awa, nzu ɔ? Ɛ se yɛ́ sɛ? Asʋ a a ɛwa kɛ ɛ 'ba tua yɛ́ ɛtɛ nɩn anwʋn kalɛ kʋalaaka nán ndɛɛ ebua cɩan nɩn a ju ɔ?”
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn mgbolike fatule kpili kʋn wɔ mʋa kaan bɛ lɛ didi.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɔ sɛlɛ Zozi, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɩ́ kɛ: “Sɛ ɛ 'fʋan yɛ́ a, man yɛ́ atɩn maan yɛ hɔ́ wʋ́lʋ mgbolike ɛhɩ-mɔ anun.”
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Zozi nwan: “Ɛmɔ hɔ́!” Wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɔ fite bɛ kɔ hɔ kɔ wʋlʋ mgbolike'n-mɔ anun. Ɛbɛlɛ ala, mgbolike fatule'n kʋalaa fi bʋka nɩn asʋ bɛ le ɛnwanndie bɛ kɔ hɔ kɔ gua asue nɩn anun bɛ kɔ nʋan.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Menian'n-mɔ mɔ bɛ nɩan mgbolike'n-mɔ asʋ'n kɔ nwanndi bɛ kɔ hɔ kulo, bɛ kɔ han like'n mɔ ɔ'a yɔ mgbolike'n-mɔ, ɔ nʋn menian'n-mɔ mɔ wawɛ ɛtɛ wɔ bɛ́ nun nɩn anwʋn ɛjɔlɛ bɛ kɔ hele menian'n-mɔ.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 Mɔ kulo nɩn asʋ menian'n-mɔ kʋalaa tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ kpʋ Zozi. Mɔ bɛ nwunlin yɩ́'n, bɛ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fi bɛ́ mân nɩn anun ɔ jásʋ.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.