Mateus 27

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɔ alɩ́ɛ'n hɩnlɩn'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kʋalaa anʋan sɛlɩ bɛ́ nwʋn kɛ bɛ 'kun Zozi.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Bɛ kɔ man bɛ kɔ cɩcɩ Zozi. Bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ hɔ kɔ wula *Lɔmʋn kʋnmanna nɩn asa nun. Kʋnmanna sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pilatɩ.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Mɔ Zudasɩ m'ɔ yɩlɩ Zozi manlɩn'n nwunlin kɛ bɛ lɛ ba hun Zozi'n, ɔ kɔ li yɩ́ nwʋn yalɛ kpa. Jɛtɛ fufue mma abulasan'n mɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ falɩ manlɩn yɩ́'n, ɔ kɔ fa ɔ kɔ sa kɔ bɛlɛ bɛ́.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Yɩ́ nwan: “M'an yɔ ɛtɛ, ɔ sanlɩn kɛ m'an tʋn sʋanlan ɛsʋan maan b'a hun yɩ́.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Zudasɩ kɔ ju esika'n kɔ gua Nyanmɩan sua nɩn anun ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ kɔ bɔ yɩ́ kɔmɩn.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ sɩsa esika'n. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ mala'n mman man yɛ́ atɩn kɛ yɛ fá esika sɔ'n yɛ gúa asɔnɩn esika nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan moja esika ɔ.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Bɛ hanlɩn sɔ mɔ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn'n, bɛ falɩ esika sɔ'n bɛ tolɩ sʋanlan'n m'ɔ nwʋn ninnge nɩn ebo'n. Bɛ falɩ asɩɛ sɔ'n bɛ yɔlɩ nyɔfʋɛ asielɩɛ.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ɛhɩ ati, ɛnɛ nʋn ɛnɛ, bɛ tɛ fɛlɛ lɩka sɔ'n “Moja Ebo”.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ɔ man ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan falɩ wulalɩ kpɔmanfʋɛ Zolomin anʋan'n kpɩnlɩn sʋ. Kpɔmanfʋɛ Zolomin nwan: Jɛtɛ fufue mma abulasan, esika mɔ Izalayɛ amma'n-mɔ anʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn bɛ falɩ bɛ lili yɩ́ gua nɩn anɩn.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Esika sɔ'n b'a fa b'a to sʋanlan'n m'ɔ nwʋn ninnge nɩn ebo'n kɛ yɛ́ Mɩn hanlɩn helelɩ mɩ́n'n.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Bɛ falɩ Zozi bɛ hɔlɩ kʋnmanna nɩn aja sʋ. Ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Nan mɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ 'tʋn Zozi ɛsʋan'n, Zozi ngɔ tɛ man bɛ́ sʋ.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ɛhɩ, Pilatɩ nwan: “Ɛsʋan nwala ɛhɩ mɔ bɛ lɛ tʋn wɔ́'n, ɛ ndɩ man ɔ?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Zozi ngɔ bua ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋn sʋa. M'ɔ man ɛjɔlɛ'n sinlin kʋnmanna nɩn anwʋn kpili nɩn anɩn.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Bɛ 'di *Pakɩ fɛtɩ biala a, sʋanlan mɔ bɛ kɔ tʋ yɩ́ fiadɩ mɔ menian'n-mɔ kulo kɛ bɛ yaci yɩ́'n, kʋnmanna'n yaci sʋanlan sɔ'n.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn la fiadɩ. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Balabasɩ. Yɩ́ nwʋn yɔ esulo kpa, ɛsɛ bɛ́ kʋalaa bɛ sɩ yɩ́.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Pilatɩ kɔ bisa menian'n-mɔ mɔ b'a yia ɛbɛlɛ'n kɛ: “Balabasɩ nʋn Zozi mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kilisi'n, bɛ́ nunhan benin yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ n yáci yɩ́ ɔ?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Ɔ kɔ bisa bɛ́ sɔ, afɩ ɔ sɩ yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ bɛ kpɔ Zozi, yɩ́ ti yɛ̂ b'a hyɩ yɩ́ b'a man yɩ́ ɔ.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Anɩn Pilatɩ tɩ lɩka mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n, yɩ́ yɩ falɩ ngalɩɛ hɔlɩ manlɩn yɩ́ kɛ: “N'ɛ fa wɔ́ ɛjɔlɛ tʋ sʋanlan sɔ nɩn anwʋn, ɔ tɩ sɛsɛfʋɛ. Yɩ́ dunman nun, ɛnɛ kɔngɔɛ n jɩnlɩn ɛlalɩɛ ɛtɛ ɛtɛ.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ lɛ wowula meninsʋnman nɩn abʋ kɛ bɛ hán maan ɔ yáci Balabasɩ nán bɛ hún Zozi.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Kʋnmanna'n kɔ bisa bɛ́ biekun kɛ: “Bɛ́ menian nnyuan'n, benin yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ n yáci yɩ́ ɔ?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Anɩn Zozi mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kilisi'n, n yɔ́ yɩ́ sɛ?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ɛtɛ dɩɛ yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Anɩn menian'n-mɔ lɛ tɛtɩan sʋnman. Pilatɩ nɩan an, ɔ ngʋala man like fɩ́ɩ́ kʋ́n yɔ. Ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ fa nzue ɔ kɔ nwunnzin yɩ́ sa menian'n-mɔ kʋalaa anyunnun ɛbɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ ewue'n, mɩ́n nwʋn nnʋn man nun, m'an yɩ mɩ́n sa nun! Ɛmɔ angʋnmɩn, bɛ́ ɛjɔlɛ ɔ!”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwan: “Yuo o! Yɛ́ nʋn yɛ́ mma'n-mɔ, man yɩ́ ewue nɩn anwʋn ɛjɔlɛ kpólo yɛ́!”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Ɛhɩ, Pilatɩ kɔ yaci Balabasɩ. Ɔ kɔ man bɛ kɔ fin Zozi mgbele. Mɔ bɛ finlin yɩ́ yuelɩ'n, ɔ yɩlɩ yɩ́ manlɩn maan bɛ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Pilatɩ nzalafʋ'n-mɔ falɩ Zozi hɔlɩ yɩ́ awulo ɛlɔ. Bɛ kɔ yia nzalafʋɛ'n-mɔ kʋalaa Zozi anwʋn ɛbɛlɛ.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Bɛ kɔ yɩ yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ wula'n, bɛ kɔ fa taladɩɛ kɔkɔlɛ bɛ kɔ wula yɩ́.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Bɛ kɔ nwʋn mmowe abotile bɛ kɔ bɔ yɩ́ ti. Bɛ kɔ fa ndɛɛ kpɔman bɛ kɔ wula yɩ́ sa fama nɩn anun. Mɔ bɛ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ bɛ kɔ yɛyala yɩ́ nwʋn. Bɛ́ nwan: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin, ahɩn o!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Bɛ kɔ tʋtʋ yɩ́ nwʋn ngɛsɛlɛ. Bɛ kɔ tʋa yɩ́ bɛ kɔ le kpɔman'n m'ɔ le'n bɛ kɔ fa bɛ kɔ fifin yɩ́ tin nɩn anun.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Bɛ yɛyalalɩ yɩ́ nwʋn dede mɔ bɛ́ kunnun jɔlɩ'n, bɛ kɔ yɩ́ taladɩɛ kɔkɔlɛ'n mɔ bɛ falɩ bɛ wulalɩ yɩ́'n. Bɛ kɔ fa yɩ́ muonun yɩ́ taladɩɛ dɩɛ'n bɛ kɔ wula yɩ́ yɛ̂ bɛ nʋn yɩ́ hɔlɩ bɛ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa sʋ ɔ.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Mɔ bɛ fi kulo nɩn anun bɛ 'fite'n, bɛ nʋn bian kʋn kɔ yia. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Simʋn. Ɔ fi kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silɛnɩn nɩn asʋ. Bɛ kɔ hyɩ yɩ́ bɛ kɔ fa Zozi kʋlʋwa'n bɛ kɔ sʋa yɩ́.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Bɛ hɔlɩ dede bɛ juli lɩka kʋn. Lɩka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Gɔlʋgota. Gɔlʋgota'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ tile kangɔ lɩka.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fa divɩn bɛ kɔ man Zozi kɛ ɔ nʋ́n. Divɩn sɔ'n, bɛ gualɩ nun ayile m'ɔ nʋn an, ɔ nnwun man yalɛ'n sʋnman. Ɔ bɔlɩ sʋ, nan ɔ'a ngulo kɛ ɔ nʋn.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Mɔ bɛ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ yuelɩ'n, bɛ kɔ hyʋɩn tondo bɛ kɔ hye yɩ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ fa.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Ɛsɛ bɛ kɔ tɛtanlan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ bɛ kɔ sisa yɩ́.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ bɛ lɛ kun yɩ́'n, b'a hɛlɛ b'a bɔ yɩ́ ti sʋ ɛbɛlɛ kɛ: “Sʋanlan ɛhɩ li Zozi. Ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ belemgbin.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Bɛ kɔ bʋbɔ kodiawu nnyuan kʋsʋ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Kʋn wɔ yɩ́ sa fama sʋ yɛ̂ kʋn kʋsʋ wɔ yɩ́ sa bɛ̂ sʋ.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Bɛ́ mɔ bɛ 'sɩn ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔsɔ kɔsɔ bɛ́ ti, anɩn bɛ lɛ kpɛ yɩ́ nzʋba.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Bɛ́ nwan: “Wɔ́ mɔ wɔ́ nwan ɛ 'bu asɔnɩn sua'n, nán ɛ fa cɩan nsan ɛ si yɩ́ fʋfɔlɛ'n, de wɔ́ nwʋn e! Sɛ wɔ́ nwan ɛ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa a, fi kʋlʋwa nɩn asʋ ju!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 *Tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kʋsʋ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn.
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 Bɛ́ nwan: “Ɔ'a le menian'n-mɔ ngʋan, kʋsʋ yɩ́ muonun ɔ ngʋala man yɩ́ nwʋn ngʋan de! Sɛ ɔ tɩ Izalayɛ belemgbin sakpa a, anɩn ɔ fi kʋlʋwa nɩn asʋ ɔ jú kɩkaala, nán yɛ 'ba le yɩ́ yɛ di.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Ɔ'a susu yɩ́ ti ɔ'a gua Nyanmɩan asʋ. Yɩ́ nwan: ‘Nyanmɩan Awa y'ɔ le mɩ́n’. Sɛ Nyanmɩan kulo yɩ́ a, anɩn ɔ lé yɩ́ ti kɩkaala!”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Kodiawu'n-mɔ kʋsʋ mɔ b'a bʋbɔ bɛ́ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ'n kpɛlɩ yɩ́ nzʋba bie.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Mɔ sɛnzɛ'n jinlanlɩn bɛ́ ti afian'n, awosin wulalɩ mân nɩn anun lɩka kʋalaa dede ɔ juli nɔsʋba dɔɛ nsan.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Mɔ bɛ 'kɔ a bɔ dɔɛ nsan'n, Zozi kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa. Yɩ́ nwan: “Eli, Eli, lama sabakɩtanin?” Ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ “Mɩ́n Nyanmɩan, mɩ́n Nyanmɩan, nzukɛ ati yɛ̂ a yɩ mɩ́n ɔ?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ jijin ɛbɛlɛ'n mmie-mɔ tɩlɩ yɩ́ ngan'n, bɛ́ nwan: “Ɔ lɛ fɛlɛ Eli!”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ɛbɛlɛ ala, bɛ́ nunhan kʋn kɔ nwanndi ɔ kɔ hɔ kɔ fa eminlan ɔ kɔ bɔ divɩn nyinnyanlɩnwa anun. Ɔ kɔ fa kɔ san baka kʋn ati ɔ kɔ tɩnngɛ yɩ́ Zozi anʋan kɛ ɔ nʋ́n.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Nan ɛhɩnlɩn-mɔ nwan: “Jinlan maan yɛ nɩ́an sɛ Eli kɔ a kɔ le yɩ́ a!”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Zozi kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa biekun, ɔ kɔ ha nun.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Mɛlɛ sɔ'n, mgbɛnun ɛtanlan'n m'ɔ ja asɔnɩn sua nɩn anun'n kɔ sua yɩ́ anwunno dede ɔ kɔ ju yɩ́ asɩ. Asɩɛ'n kɔ kpusu, nyɔbʋɛ mgbili'n-mɔ anun kɔ kpacɩ kpacɩ.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Sɛka'n-mɔ asʋ kɔ tike tike. Nyanmɩan anwʋntɩɛ mma'n-mɔ dɔʋn mɔ bɛ wuli'n kɔ tinnge tinnge.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Mɔ Zozi fi ewue nun tinngelɩ'n, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ fi sɛka'n-mɔ anun bɛ fitelɩ'n, bɛ hɔlɩ kulo kpili nwannzan-nwannzan nɩn asʋ bɛ yɩlɩ bɛ́ nwʋn bɛ helelɩ menian dɔʋn kpa.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Mɔ nzalafʋ kpain'n nʋn yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ mɔ bɛ́ nʋn yɩ́ lɛ sisa Zozi'n nwunlin kɛ asɩɛ nɩn a kpusu nʋn yɩ́ nzin ɛjɔlɛ'n, esulo hanlɩn bɛ́ sɛlɛ kpa. Bɛ́ nwan: “Kannzʋ ɔ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Anɩn mmalasua dɔʋn kpa kʋsʋ wɔ ɛbɛlɛ, bɛ jin mʋa bɛ lɛ nɩan Zozi. Bɛ́ yɛ̂ bɛ sili Zozi sʋ sunmin Galile mân nɩn anun bɛ sʋlɩ yɩ́ ɔ.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, ɔ nʋn Zʋakɩ nʋn Zozɛfʋ anin Mali, ɔ nʋn Zebede amma'n-mɔ anin dɩɛ'n wɔ mmalasua sɔ'n-mɔ anun bie.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Mɔ alɩ́ɛ'n 'kɔ yɩ́ nɔsʋba nun'n, esikafʋɛ bian kʋn kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozɛfʋ, ɔ tɩ Zozi sʋanlan'n kʋn. Ɔ fi Alimate kulo nɩn asʋ.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Ɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Pilatɩ ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ 'fa Zozi fuin'n ɔ 'kɔ a sie yɩ́. Ɛhɩ, Pilatɩ kɔ man atɩn kɛ bɛ fá bɛ mán yɩ́.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ɔ kɔ le fuin'n ɔ kɔ fa kisaan fʋfɔlɛ kʋn ɔ kɔ fʋfɔ yɩ́ nwʋn.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Yɩ́ muonun yɩ́ sɛka mɔ ɔ'a man b'a kpɛ yɩ́ ɛbʋta kʋn anun'n, ɔ kɔ sie Zozi nun. M'ɔ sielɩ yɩ́ yuelɩ'n, ɔ kunndolɩ ɛbʋɛ kpili kʋn ɔ nyinlin sɛka nɩn anʋan'n yɛ̂ ɔ salɩ hɔlɩ ɔ.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Anɩn Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, ɔ nʋn Mali kʋn'n bɛ wɔ ɛbɛlɛ. Bɛ tɩtɩ asɩ sɛka nɩn anyunnun.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Zufʋ'n-mɔ bɔbʋalɩ bɛ́ nwʋn bɛ sielɩ. Mɔ yɩ́ alɩ́ɛ hɩnlɩn m'ɔ tɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Pilatɩ. Bɛ́ nwan:
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 “Nannan, akʋa atofʋɛ sɔ nɩn ɛjɔlɛ kʋn mɔ anɩn yɩ́ nyɩn wɔ sʋ m'ɔ hanlɩn'n, yɛ́ ti a kpɩn sʋ. Yɩ́ nwan: ‘Sɛ mɩn wu a, yɩ́ cɩan nsan, mɩn 'tinnge.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Yɩ́ ti, man atɩn maan bɛ hɔ́ sísa sɛka'n dede cɩan nsan. Ɔ'a nyɔ man sɔ a, yɩ́ menian'n-mɔ 'kɔ a sa yɩ́ bɛ laka menian'n-mɔ kɛ: ‘Ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge!’ Afɩ, sian ato mɔ bɛ 'di'n, ɔ 'tala daba dɩɛ'n.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ɛhɩ, Pilatɩ nwan: “Ɛ 'nwun nzalafʋ, Ɛmɔ fá bɛ́ hɔ́, maan bɛ hɔ́ sísa yɩ́ kɛ mɔ ɛmɔ kulo ɔ.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Bɛ nʋn bɛ́ kɔ hɔ, bɛ kɔ nwun kɛ sɛka nɩn anʋan'n nyin kanlanman kpa. Bɛ kɔ sie sʋ nzɔlɛ, bɛ kɔ yaci nzalafʋ'n-mɔ ɛbɛlɛ kɛ bɛ sísa yɩ́.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.