Mateus 27
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH
1 Mɔ alɩ́ɛ'n hɩnlɩn'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kʋalaa anʋan sɛlɩ bɛ́ nwʋn kɛ bɛ 'kun Zozi.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Bɛ kɔ man bɛ kɔ cɩcɩ Zozi. Bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ hɔ kɔ wula *Lɔmʋn kʋnmanna nɩn asa nun. Kʋnmanna sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pilatɩ.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Mɔ Zudasɩ m'ɔ yɩlɩ Zozi manlɩn'n nwunlin kɛ bɛ lɛ ba hun Zozi'n, ɔ kɔ li yɩ́ nwʋn yalɛ kpa. Jɛtɛ fufue mma abulasan'n mɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ falɩ manlɩn yɩ́'n, ɔ kɔ fa ɔ kɔ sa kɔ bɛlɛ bɛ́.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Yɩ́ nwan: “M'an yɔ ɛtɛ, ɔ sanlɩn kɛ m'an tʋn sʋanlan ɛsʋan maan b'a hun yɩ́.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Zudasɩ kɔ ju esika'n kɔ gua Nyanmɩan sua nɩn anun ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ kɔ bɔ yɩ́ kɔmɩn.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ sɩsa esika'n. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ mala'n mman man yɛ́ atɩn kɛ yɛ fá esika sɔ'n yɛ gúa asɔnɩn esika nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan moja esika ɔ.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Bɛ hanlɩn sɔ mɔ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn'n, bɛ falɩ esika sɔ'n bɛ tolɩ sʋanlan'n m'ɔ nwʋn ninnge nɩn ebo'n. Bɛ falɩ asɩɛ sɔ'n bɛ yɔlɩ nyɔfʋɛ asielɩɛ.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Ɛhɩ ati, ɛnɛ nʋn ɛnɛ, bɛ tɛ fɛlɛ lɩka sɔ'n “Moja Ebo”.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Ɔ man ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan falɩ wulalɩ kpɔmanfʋɛ Zolomin anʋan'n kpɩnlɩn sʋ. Kpɔmanfʋɛ Zolomin nwan: Jɛtɛ fufue mma abulasan, esika mɔ Izalayɛ amma'n-mɔ anʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn bɛ falɩ bɛ lili yɩ́ gua nɩn anɩn.
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Esika sɔ'n b'a fa b'a to sʋanlan'n m'ɔ nwʋn ninnge nɩn ebo'n kɛ yɛ́ Mɩn hanlɩn helelɩ mɩ́n'n.
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Bɛ falɩ Zozi bɛ hɔlɩ kʋnmanna nɩn aja sʋ. Ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Nan mɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ 'tʋn Zozi ɛsʋan'n, Zozi ngɔ tɛ man bɛ́ sʋ.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Ɛhɩ, Pilatɩ nwan: “Ɛsʋan nwala ɛhɩ mɔ bɛ lɛ tʋn wɔ́'n, ɛ ndɩ man ɔ?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Zozi ngɔ bua ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋn sʋa. M'ɔ man ɛjɔlɛ'n sinlin kʋnmanna nɩn anwʋn kpili nɩn anɩn.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Bɛ 'di *Pakɩ fɛtɩ biala a, sʋanlan mɔ bɛ kɔ tʋ yɩ́ fiadɩ mɔ menian'n-mɔ kulo kɛ bɛ yaci yɩ́'n, kʋnmanna'n yaci sʋanlan sɔ'n.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn la fiadɩ. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Balabasɩ. Yɩ́ nwʋn yɔ esulo kpa, ɛsɛ bɛ́ kʋalaa bɛ sɩ yɩ́.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Pilatɩ kɔ bisa menian'n-mɔ mɔ b'a yia ɛbɛlɛ'n kɛ: “Balabasɩ nʋn Zozi mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kilisi'n, bɛ́ nunhan benin yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ n yáci yɩ́ ɔ?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Ɔ kɔ bisa bɛ́ sɔ, afɩ ɔ sɩ yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ bɛ kpɔ Zozi, yɩ́ ti yɛ̂ b'a hyɩ yɩ́ b'a man yɩ́ ɔ.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Anɩn Pilatɩ tɩ lɩka mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n, yɩ́ yɩ falɩ ngalɩɛ hɔlɩ manlɩn yɩ́ kɛ: “N'ɛ fa wɔ́ ɛjɔlɛ tʋ sʋanlan sɔ nɩn anwʋn, ɔ tɩ sɛsɛfʋɛ. Yɩ́ dunman nun, ɛnɛ kɔngɔɛ n jɩnlɩn ɛlalɩɛ ɛtɛ ɛtɛ.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ lɛ wowula meninsʋnman nɩn abʋ kɛ bɛ hán maan ɔ yáci Balabasɩ nán bɛ hún Zozi.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Kʋnmanna'n kɔ bisa bɛ́ biekun kɛ: “Bɛ́ menian nnyuan'n, benin yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ n yáci yɩ́ ɔ?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Anɩn Zozi mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kilisi'n, n yɔ́ yɩ́ sɛ?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ɛtɛ dɩɛ yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Anɩn menian'n-mɔ lɛ tɛtɩan sʋnman. Pilatɩ nɩan an, ɔ ngʋala man like fɩ́ɩ́ kʋ́n yɔ. Ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ fa nzue ɔ kɔ nwunnzin yɩ́ sa menian'n-mɔ kʋalaa anyunnun ɛbɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ ewue'n, mɩ́n nwʋn nnʋn man nun, m'an yɩ mɩ́n sa nun! Ɛmɔ angʋnmɩn, bɛ́ ɛjɔlɛ ɔ!”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwan: “Yuo o! Yɛ́ nʋn yɛ́ mma'n-mɔ, man yɩ́ ewue nɩn anwʋn ɛjɔlɛ kpólo yɛ́!”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Ɛhɩ, Pilatɩ kɔ yaci Balabasɩ. Ɔ kɔ man bɛ kɔ fin Zozi mgbele. Mɔ bɛ finlin yɩ́ yuelɩ'n, ɔ yɩlɩ yɩ́ manlɩn maan bɛ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Pilatɩ nzalafʋ'n-mɔ falɩ Zozi hɔlɩ yɩ́ awulo ɛlɔ. Bɛ kɔ yia nzalafʋɛ'n-mɔ kʋalaa Zozi anwʋn ɛbɛlɛ.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Bɛ kɔ yɩ yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ wula'n, bɛ kɔ fa taladɩɛ kɔkɔlɛ bɛ kɔ wula yɩ́.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Bɛ kɔ nwʋn mmowe abotile bɛ kɔ bɔ yɩ́ ti. Bɛ kɔ fa ndɛɛ kpɔman bɛ kɔ wula yɩ́ sa fama nɩn anun. Mɔ bɛ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ bɛ kɔ yɛyala yɩ́ nwʋn. Bɛ́ nwan: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin, ahɩn o!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Bɛ kɔ tʋtʋ yɩ́ nwʋn ngɛsɛlɛ. Bɛ kɔ tʋa yɩ́ bɛ kɔ le kpɔman'n m'ɔ le'n bɛ kɔ fa bɛ kɔ fifin yɩ́ tin nɩn anun.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Bɛ yɛyalalɩ yɩ́ nwʋn dede mɔ bɛ́ kunnun jɔlɩ'n, bɛ kɔ yɩ́ taladɩɛ kɔkɔlɛ'n mɔ bɛ falɩ bɛ wulalɩ yɩ́'n. Bɛ kɔ fa yɩ́ muonun yɩ́ taladɩɛ dɩɛ'n bɛ kɔ wula yɩ́ yɛ̂ bɛ nʋn yɩ́ hɔlɩ bɛ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa sʋ ɔ.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Mɔ bɛ fi kulo nɩn anun bɛ 'fite'n, bɛ nʋn bian kʋn kɔ yia. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Simʋn. Ɔ fi kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silɛnɩn nɩn asʋ. Bɛ kɔ hyɩ yɩ́ bɛ kɔ fa Zozi kʋlʋwa'n bɛ kɔ sʋa yɩ́.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Bɛ hɔlɩ dede bɛ juli lɩka kʋn. Lɩka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Gɔlʋgota. Gɔlʋgota'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ tile kangɔ lɩka.
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fa divɩn bɛ kɔ man Zozi kɛ ɔ nʋ́n. Divɩn sɔ'n, bɛ gualɩ nun ayile m'ɔ nʋn an, ɔ nnwun man yalɛ'n sʋnman. Ɔ bɔlɩ sʋ, nan ɔ'a ngulo kɛ ɔ nʋn.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Mɔ bɛ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ yuelɩ'n, bɛ kɔ hyʋɩn tondo bɛ kɔ hye yɩ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ fa.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Ɛsɛ bɛ kɔ tɛtanlan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ bɛ kɔ sisa yɩ́.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ bɛ lɛ kun yɩ́'n, b'a hɛlɛ b'a bɔ yɩ́ ti sʋ ɛbɛlɛ kɛ: “Sʋanlan ɛhɩ li Zozi. Ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ belemgbin.”
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Bɛ kɔ bʋbɔ kodiawu nnyuan kʋsʋ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Kʋn wɔ yɩ́ sa fama sʋ yɛ̂ kʋn kʋsʋ wɔ yɩ́ sa bɛ̂ sʋ.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Bɛ́ mɔ bɛ 'sɩn ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔsɔ kɔsɔ bɛ́ ti, anɩn bɛ lɛ kpɛ yɩ́ nzʋba.
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 Bɛ́ nwan: “Wɔ́ mɔ wɔ́ nwan ɛ 'bu asɔnɩn sua'n, nán ɛ fa cɩan nsan ɛ si yɩ́ fʋfɔlɛ'n, de wɔ́ nwʋn e! Sɛ wɔ́ nwan ɛ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa a, fi kʋlʋwa nɩn asʋ ju!”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 *Tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kʋsʋ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn.
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Bɛ́ nwan: “Ɔ'a le menian'n-mɔ ngʋan, kʋsʋ yɩ́ muonun ɔ ngʋala man yɩ́ nwʋn ngʋan de! Sɛ ɔ tɩ Izalayɛ belemgbin sakpa a, anɩn ɔ fi kʋlʋwa nɩn asʋ ɔ jú kɩkaala, nán yɛ 'ba le yɩ́ yɛ di.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Ɔ'a susu yɩ́ ti ɔ'a gua Nyanmɩan asʋ. Yɩ́ nwan: ‘Nyanmɩan Awa y'ɔ le mɩ́n’. Sɛ Nyanmɩan kulo yɩ́ a, anɩn ɔ lé yɩ́ ti kɩkaala!”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Kodiawu'n-mɔ kʋsʋ mɔ b'a bʋbɔ bɛ́ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ'n kpɛlɩ yɩ́ nzʋba bie.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Mɔ sɛnzɛ'n jinlanlɩn bɛ́ ti afian'n, awosin wulalɩ mân nɩn anun lɩka kʋalaa dede ɔ juli nɔsʋba dɔɛ nsan.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Mɔ bɛ 'kɔ a bɔ dɔɛ nsan'n, Zozi kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa. Yɩ́ nwan: “Eli, Eli, lama sabakɩtanin?” Ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ “Mɩ́n Nyanmɩan, mɩ́n Nyanmɩan, nzukɛ ati yɛ̂ a yɩ mɩ́n ɔ?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ jijin ɛbɛlɛ'n mmie-mɔ tɩlɩ yɩ́ ngan'n, bɛ́ nwan: “Ɔ lɛ fɛlɛ Eli!”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Ɛbɛlɛ ala, bɛ́ nunhan kʋn kɔ nwanndi ɔ kɔ hɔ kɔ fa eminlan ɔ kɔ bɔ divɩn nyinnyanlɩnwa anun. Ɔ kɔ fa kɔ san baka kʋn ati ɔ kɔ tɩnngɛ yɩ́ Zozi anʋan kɛ ɔ nʋ́n.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Nan ɛhɩnlɩn-mɔ nwan: “Jinlan maan yɛ nɩ́an sɛ Eli kɔ a kɔ le yɩ́ a!”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Zozi kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa biekun, ɔ kɔ ha nun.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Mɛlɛ sɔ'n, mgbɛnun ɛtanlan'n m'ɔ ja asɔnɩn sua nɩn anun'n kɔ sua yɩ́ anwunno dede ɔ kɔ ju yɩ́ asɩ. Asɩɛ'n kɔ kpusu, nyɔbʋɛ mgbili'n-mɔ anun kɔ kpacɩ kpacɩ.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Sɛka'n-mɔ asʋ kɔ tike tike. Nyanmɩan anwʋntɩɛ mma'n-mɔ dɔʋn mɔ bɛ wuli'n kɔ tinnge tinnge.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Mɔ Zozi fi ewue nun tinngelɩ'n, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ fi sɛka'n-mɔ anun bɛ fitelɩ'n, bɛ hɔlɩ kulo kpili nwannzan-nwannzan nɩn asʋ bɛ yɩlɩ bɛ́ nwʋn bɛ helelɩ menian dɔʋn kpa.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Mɔ nzalafʋ kpain'n nʋn yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ mɔ bɛ́ nʋn yɩ́ lɛ sisa Zozi'n nwunlin kɛ asɩɛ nɩn a kpusu nʋn yɩ́ nzin ɛjɔlɛ'n, esulo hanlɩn bɛ́ sɛlɛ kpa. Bɛ́ nwan: “Kannzʋ ɔ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa!”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Anɩn mmalasua dɔʋn kpa kʋsʋ wɔ ɛbɛlɛ, bɛ jin mʋa bɛ lɛ nɩan Zozi. Bɛ́ yɛ̂ bɛ sili Zozi sʋ sunmin Galile mân nɩn anun bɛ sʋlɩ yɩ́ ɔ.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, ɔ nʋn Zʋakɩ nʋn Zozɛfʋ anin Mali, ɔ nʋn Zebede amma'n-mɔ anin dɩɛ'n wɔ mmalasua sɔ'n-mɔ anun bie.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Mɔ alɩ́ɛ'n 'kɔ yɩ́ nɔsʋba nun'n, esikafʋɛ bian kʋn kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozɛfʋ, ɔ tɩ Zozi sʋanlan'n kʋn. Ɔ fi Alimate kulo nɩn asʋ.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Ɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Pilatɩ ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ 'fa Zozi fuin'n ɔ 'kɔ a sie yɩ́. Ɛhɩ, Pilatɩ kɔ man atɩn kɛ bɛ fá bɛ mán yɩ́.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Ɔ kɔ le fuin'n ɔ kɔ fa kisaan fʋfɔlɛ kʋn ɔ kɔ fʋfɔ yɩ́ nwʋn.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Yɩ́ muonun yɩ́ sɛka mɔ ɔ'a man b'a kpɛ yɩ́ ɛbʋta kʋn anun'n, ɔ kɔ sie Zozi nun. M'ɔ sielɩ yɩ́ yuelɩ'n, ɔ kunndolɩ ɛbʋɛ kpili kʋn ɔ nyinlin sɛka nɩn anʋan'n yɛ̂ ɔ salɩ hɔlɩ ɔ.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Anɩn Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, ɔ nʋn Mali kʋn'n bɛ wɔ ɛbɛlɛ. Bɛ tɩtɩ asɩ sɛka nɩn anyunnun.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Zufʋ'n-mɔ bɔbʋalɩ bɛ́ nwʋn bɛ sielɩ. Mɔ yɩ́ alɩ́ɛ hɩnlɩn m'ɔ tɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Pilatɩ. Bɛ́ nwan:
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 “Nannan, akʋa atofʋɛ sɔ nɩn ɛjɔlɛ kʋn mɔ anɩn yɩ́ nyɩn wɔ sʋ m'ɔ hanlɩn'n, yɛ́ ti a kpɩn sʋ. Yɩ́ nwan: ‘Sɛ mɩn wu a, yɩ́ cɩan nsan, mɩn 'tinnge.’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Yɩ́ ti, man atɩn maan bɛ hɔ́ sísa sɛka'n dede cɩan nsan. Ɔ'a nyɔ man sɔ a, yɩ́ menian'n-mɔ 'kɔ a sa yɩ́ bɛ laka menian'n-mɔ kɛ: ‘Ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge!’ Afɩ, sian ato mɔ bɛ 'di'n, ɔ 'tala daba dɩɛ'n.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Ɛhɩ, Pilatɩ nwan: “Ɛ 'nwun nzalafʋ, Ɛmɔ fá bɛ́ hɔ́, maan bɛ hɔ́ sísa yɩ́ kɛ mɔ ɛmɔ kulo ɔ.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Bɛ nʋn bɛ́ kɔ hɔ, bɛ kɔ nwun kɛ sɛka nɩn anʋan'n nyin kanlanman kpa. Bɛ kɔ sie sʋ nzɔlɛ, bɛ kɔ yaci nzalafʋ'n-mɔ ɛbɛlɛ kɛ bɛ sísa yɩ́.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.