Mateus 27
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Mɔ alɩ́ɛ'n hɩnlɩn'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kʋalaa anʋan sɛlɩ bɛ́ nwʋn kɛ bɛ 'kun Zozi.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Bɛ kɔ man bɛ kɔ cɩcɩ Zozi. Bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ hɔ kɔ wula *Lɔmʋn kʋnmanna nɩn asa nun. Kʋnmanna sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pilatɩ.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Mɔ Zudasɩ m'ɔ yɩlɩ Zozi manlɩn'n nwunlin kɛ bɛ lɛ ba hun Zozi'n, ɔ kɔ li yɩ́ nwʋn yalɛ kpa. Jɛtɛ fufue mma abulasan'n mɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ falɩ manlɩn yɩ́'n, ɔ kɔ fa ɔ kɔ sa kɔ bɛlɛ bɛ́.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Yɩ́ nwan: “M'an yɔ ɛtɛ, ɔ sanlɩn kɛ m'an tʋn sʋanlan ɛsʋan maan b'a hun yɩ́.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Zudasɩ kɔ ju esika'n kɔ gua Nyanmɩan sua nɩn anun ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ kɔ bɔ yɩ́ kɔmɩn.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ sɩsa esika'n. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ mala'n mman man yɛ́ atɩn kɛ yɛ fá esika sɔ'n yɛ gúa asɔnɩn esika nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan moja esika ɔ.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Bɛ hanlɩn sɔ mɔ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn'n, bɛ falɩ esika sɔ'n bɛ tolɩ sʋanlan'n m'ɔ nwʋn ninnge nɩn ebo'n. Bɛ falɩ asɩɛ sɔ'n bɛ yɔlɩ nyɔfʋɛ asielɩɛ.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Ɛhɩ ati, ɛnɛ nʋn ɛnɛ, bɛ tɛ fɛlɛ lɩka sɔ'n “Moja Ebo”.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Ɔ man ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan falɩ wulalɩ kpɔmanfʋɛ Zolomin anʋan'n kpɩnlɩn sʋ. Kpɔmanfʋɛ Zolomin nwan: Jɛtɛ fufue mma abulasan, esika mɔ Izalayɛ amma'n-mɔ anʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn bɛ falɩ bɛ lili yɩ́ gua nɩn anɩn.
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Esika sɔ'n b'a fa b'a to sʋanlan'n m'ɔ nwʋn ninnge nɩn ebo'n kɛ yɛ́ Mɩn hanlɩn helelɩ mɩ́n'n.
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Bɛ falɩ Zozi bɛ hɔlɩ kʋnmanna nɩn aja sʋ. Ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Nan mɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ 'tʋn Zozi ɛsʋan'n, Zozi ngɔ tɛ man bɛ́ sʋ.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Ɛhɩ, Pilatɩ nwan: “Ɛsʋan nwala ɛhɩ mɔ bɛ lɛ tʋn wɔ́'n, ɛ ndɩ man ɔ?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Zozi ngɔ bua ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋn sʋa. M'ɔ man ɛjɔlɛ'n sinlin kʋnmanna nɩn anwʋn kpili nɩn anɩn.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Bɛ 'di *Pakɩ fɛtɩ biala a, sʋanlan mɔ bɛ kɔ tʋ yɩ́ fiadɩ mɔ menian'n-mɔ kulo kɛ bɛ yaci yɩ́'n, kʋnmanna'n yaci sʋanlan sɔ'n.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn la fiadɩ. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Balabasɩ. Yɩ́ nwʋn yɔ esulo kpa, ɛsɛ bɛ́ kʋalaa bɛ sɩ yɩ́.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Pilatɩ kɔ bisa menian'n-mɔ mɔ b'a yia ɛbɛlɛ'n kɛ: “Balabasɩ nʋn Zozi mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kilisi'n, bɛ́ nunhan benin yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ n yáci yɩ́ ɔ?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Ɔ kɔ bisa bɛ́ sɔ, afɩ ɔ sɩ yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ bɛ kpɔ Zozi, yɩ́ ti yɛ̂ b'a hyɩ yɩ́ b'a man yɩ́ ɔ.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Anɩn Pilatɩ tɩ lɩka mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n, yɩ́ yɩ falɩ ngalɩɛ hɔlɩ manlɩn yɩ́ kɛ: “N'ɛ fa wɔ́ ɛjɔlɛ tʋ sʋanlan sɔ nɩn anwʋn, ɔ tɩ sɛsɛfʋɛ. Yɩ́ dunman nun, ɛnɛ kɔngɔɛ n jɩnlɩn ɛlalɩɛ ɛtɛ ɛtɛ.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ lɛ wowula meninsʋnman nɩn abʋ kɛ bɛ hán maan ɔ yáci Balabasɩ nán bɛ hún Zozi.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Kʋnmanna'n kɔ bisa bɛ́ biekun kɛ: “Bɛ́ menian nnyuan'n, benin yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ n yáci yɩ́ ɔ?”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Anɩn Zozi mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kilisi'n, n yɔ́ yɩ́ sɛ?”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ɛtɛ dɩɛ yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ?”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Anɩn menian'n-mɔ lɛ tɛtɩan sʋnman. Pilatɩ nɩan an, ɔ ngʋala man like fɩ́ɩ́ kʋ́n yɔ. Ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ fa nzue ɔ kɔ nwunnzin yɩ́ sa menian'n-mɔ kʋalaa anyunnun ɛbɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ ewue'n, mɩ́n nwʋn nnʋn man nun, m'an yɩ mɩ́n sa nun! Ɛmɔ angʋnmɩn, bɛ́ ɛjɔlɛ ɔ!”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwan: “Yuo o! Yɛ́ nʋn yɛ́ mma'n-mɔ, man yɩ́ ewue nɩn anwʋn ɛjɔlɛ kpólo yɛ́!”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Ɛhɩ, Pilatɩ kɔ yaci Balabasɩ. Ɔ kɔ man bɛ kɔ fin Zozi mgbele. Mɔ bɛ finlin yɩ́ yuelɩ'n, ɔ yɩlɩ yɩ́ manlɩn maan bɛ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Pilatɩ nzalafʋ'n-mɔ falɩ Zozi hɔlɩ yɩ́ awulo ɛlɔ. Bɛ kɔ yia nzalafʋɛ'n-mɔ kʋalaa Zozi anwʋn ɛbɛlɛ.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Bɛ kɔ yɩ yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ wula'n, bɛ kɔ fa taladɩɛ kɔkɔlɛ bɛ kɔ wula yɩ́.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Bɛ kɔ nwʋn mmowe abotile bɛ kɔ bɔ yɩ́ ti. Bɛ kɔ fa ndɛɛ kpɔman bɛ kɔ wula yɩ́ sa fama nɩn anun. Mɔ bɛ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ bɛ kɔ yɛyala yɩ́ nwʋn. Bɛ́ nwan: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin, ahɩn o!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Bɛ kɔ tʋtʋ yɩ́ nwʋn ngɛsɛlɛ. Bɛ kɔ tʋa yɩ́ bɛ kɔ le kpɔman'n m'ɔ le'n bɛ kɔ fa bɛ kɔ fifin yɩ́ tin nɩn anun.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Bɛ yɛyalalɩ yɩ́ nwʋn dede mɔ bɛ́ kunnun jɔlɩ'n, bɛ kɔ yɩ́ taladɩɛ kɔkɔlɛ'n mɔ bɛ falɩ bɛ wulalɩ yɩ́'n. Bɛ kɔ fa yɩ́ muonun yɩ́ taladɩɛ dɩɛ'n bɛ kɔ wula yɩ́ yɛ̂ bɛ nʋn yɩ́ hɔlɩ bɛ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa sʋ ɔ.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Mɔ bɛ fi kulo nɩn anun bɛ 'fite'n, bɛ nʋn bian kʋn kɔ yia. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Simʋn. Ɔ fi kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silɛnɩn nɩn asʋ. Bɛ kɔ hyɩ yɩ́ bɛ kɔ fa Zozi kʋlʋwa'n bɛ kɔ sʋa yɩ́.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Bɛ hɔlɩ dede bɛ juli lɩka kʋn. Lɩka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Gɔlʋgota. Gɔlʋgota'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ tile kangɔ lɩka.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fa divɩn bɛ kɔ man Zozi kɛ ɔ nʋ́n. Divɩn sɔ'n, bɛ gualɩ nun ayile m'ɔ nʋn an, ɔ nnwun man yalɛ'n sʋnman. Ɔ bɔlɩ sʋ, nan ɔ'a ngulo kɛ ɔ nʋn.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Mɔ bɛ bʋbɔlɩ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ yuelɩ'n, bɛ kɔ hyʋɩn tondo bɛ kɔ hye yɩ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ fa.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Ɛsɛ bɛ kɔ tɛtanlan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ bɛ kɔ sisa yɩ́.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ bɛ lɛ kun yɩ́'n, b'a hɛlɛ b'a bɔ yɩ́ ti sʋ ɛbɛlɛ kɛ: “Sʋanlan ɛhɩ li Zozi. Ɔ tɩ Zufʋ'n-mɔ belemgbin.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Bɛ kɔ bʋbɔ kodiawu nnyuan kʋsʋ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Kʋn wɔ yɩ́ sa fama sʋ yɛ̂ kʋn kʋsʋ wɔ yɩ́ sa bɛ̂ sʋ.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Bɛ́ mɔ bɛ 'sɩn ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔsɔ kɔsɔ bɛ́ ti, anɩn bɛ lɛ kpɛ yɩ́ nzʋba.
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 Bɛ́ nwan: “Wɔ́ mɔ wɔ́ nwan ɛ 'bu asɔnɩn sua'n, nán ɛ fa cɩan nsan ɛ si yɩ́ fʋfɔlɛ'n, de wɔ́ nwʋn e! Sɛ wɔ́ nwan ɛ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa a, fi kʋlʋwa nɩn asʋ ju!”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 *Tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kʋsʋ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn.
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 Bɛ́ nwan: “Ɔ'a le menian'n-mɔ ngʋan, kʋsʋ yɩ́ muonun ɔ ngʋala man yɩ́ nwʋn ngʋan de! Sɛ ɔ tɩ Izalayɛ belemgbin sakpa a, anɩn ɔ fi kʋlʋwa nɩn asʋ ɔ jú kɩkaala, nán yɛ 'ba le yɩ́ yɛ di.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Ɔ'a susu yɩ́ ti ɔ'a gua Nyanmɩan asʋ. Yɩ́ nwan: ‘Nyanmɩan Awa y'ɔ le mɩ́n’. Sɛ Nyanmɩan kulo yɩ́ a, anɩn ɔ lé yɩ́ ti kɩkaala!”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Kodiawu'n-mɔ kʋsʋ mɔ b'a bʋbɔ bɛ́ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ'n kpɛlɩ yɩ́ nzʋba bie.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Mɔ sɛnzɛ'n jinlanlɩn bɛ́ ti afian'n, awosin wulalɩ mân nɩn anun lɩka kʋalaa dede ɔ juli nɔsʋba dɔɛ nsan.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Mɔ bɛ 'kɔ a bɔ dɔɛ nsan'n, Zozi kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa. Yɩ́ nwan: “Eli, Eli, lama sabakɩtanin?” Ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ “Mɩ́n Nyanmɩan, mɩ́n Nyanmɩan, nzukɛ ati yɛ̂ a yɩ mɩ́n ɔ?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ jijin ɛbɛlɛ'n mmie-mɔ tɩlɩ yɩ́ ngan'n, bɛ́ nwan: “Ɔ lɛ fɛlɛ Eli!”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Ɛbɛlɛ ala, bɛ́ nunhan kʋn kɔ nwanndi ɔ kɔ hɔ kɔ fa eminlan ɔ kɔ bɔ divɩn nyinnyanlɩnwa anun. Ɔ kɔ fa kɔ san baka kʋn ati ɔ kɔ tɩnngɛ yɩ́ Zozi anʋan kɛ ɔ nʋ́n.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Nan ɛhɩnlɩn-mɔ nwan: “Jinlan maan yɛ nɩ́an sɛ Eli kɔ a kɔ le yɩ́ a!”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Zozi kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa biekun, ɔ kɔ ha nun.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Mɛlɛ sɔ'n, mgbɛnun ɛtanlan'n m'ɔ ja asɔnɩn sua nɩn anun'n kɔ sua yɩ́ anwunno dede ɔ kɔ ju yɩ́ asɩ. Asɩɛ'n kɔ kpusu, nyɔbʋɛ mgbili'n-mɔ anun kɔ kpacɩ kpacɩ.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Sɛka'n-mɔ asʋ kɔ tike tike. Nyanmɩan anwʋntɩɛ mma'n-mɔ dɔʋn mɔ bɛ wuli'n kɔ tinnge tinnge.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Mɔ Zozi fi ewue nun tinngelɩ'n, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ fi sɛka'n-mɔ anun bɛ fitelɩ'n, bɛ hɔlɩ kulo kpili nwannzan-nwannzan nɩn asʋ bɛ yɩlɩ bɛ́ nwʋn bɛ helelɩ menian dɔʋn kpa.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Mɔ nzalafʋ kpain'n nʋn yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ mɔ bɛ́ nʋn yɩ́ lɛ sisa Zozi'n nwunlin kɛ asɩɛ nɩn a kpusu nʋn yɩ́ nzin ɛjɔlɛ'n, esulo hanlɩn bɛ́ sɛlɛ kpa. Bɛ́ nwan: “Kannzʋ ɔ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa!”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Anɩn mmalasua dɔʋn kpa kʋsʋ wɔ ɛbɛlɛ, bɛ jin mʋa bɛ lɛ nɩan Zozi. Bɛ́ yɛ̂ bɛ sili Zozi sʋ sunmin Galile mân nɩn anun bɛ sʋlɩ yɩ́ ɔ.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, ɔ nʋn Zʋakɩ nʋn Zozɛfʋ anin Mali, ɔ nʋn Zebede amma'n-mɔ anin dɩɛ'n wɔ mmalasua sɔ'n-mɔ anun bie.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Mɔ alɩ́ɛ'n 'kɔ yɩ́ nɔsʋba nun'n, esikafʋɛ bian kʋn kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozɛfʋ, ɔ tɩ Zozi sʋanlan'n kʋn. Ɔ fi Alimate kulo nɩn asʋ.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Pilatɩ ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ 'fa Zozi fuin'n ɔ 'kɔ a sie yɩ́. Ɛhɩ, Pilatɩ kɔ man atɩn kɛ bɛ fá bɛ mán yɩ́.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Ɔ kɔ le fuin'n ɔ kɔ fa kisaan fʋfɔlɛ kʋn ɔ kɔ fʋfɔ yɩ́ nwʋn.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Yɩ́ muonun yɩ́ sɛka mɔ ɔ'a man b'a kpɛ yɩ́ ɛbʋta kʋn anun'n, ɔ kɔ sie Zozi nun. M'ɔ sielɩ yɩ́ yuelɩ'n, ɔ kunndolɩ ɛbʋɛ kpili kʋn ɔ nyinlin sɛka nɩn anʋan'n yɛ̂ ɔ salɩ hɔlɩ ɔ.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Anɩn Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, ɔ nʋn Mali kʋn'n bɛ wɔ ɛbɛlɛ. Bɛ tɩtɩ asɩ sɛka nɩn anyunnun.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Zufʋ'n-mɔ bɔbʋalɩ bɛ́ nwʋn bɛ sielɩ. Mɔ yɩ́ alɩ́ɛ hɩnlɩn m'ɔ tɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Pilatɩ. Bɛ́ nwan:
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 “Nannan, akʋa atofʋɛ sɔ nɩn ɛjɔlɛ kʋn mɔ anɩn yɩ́ nyɩn wɔ sʋ m'ɔ hanlɩn'n, yɛ́ ti a kpɩn sʋ. Yɩ́ nwan: ‘Sɛ mɩn wu a, yɩ́ cɩan nsan, mɩn 'tinnge.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Yɩ́ ti, man atɩn maan bɛ hɔ́ sísa sɛka'n dede cɩan nsan. Ɔ'a nyɔ man sɔ a, yɩ́ menian'n-mɔ 'kɔ a sa yɩ́ bɛ laka menian'n-mɔ kɛ: ‘Ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge!’ Afɩ, sian ato mɔ bɛ 'di'n, ɔ 'tala daba dɩɛ'n.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Ɛhɩ, Pilatɩ nwan: “Ɛ 'nwun nzalafʋ, Ɛmɔ fá bɛ́ hɔ́, maan bɛ hɔ́ sísa yɩ́ kɛ mɔ ɛmɔ kulo ɔ.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Bɛ nʋn bɛ́ kɔ hɔ, bɛ kɔ nwun kɛ sɛka nɩn anʋan'n nyin kanlanman kpa. Bɛ kɔ sie sʋ nzɔlɛ, bɛ kɔ yaci nzalafʋ'n-mɔ ɛbɛlɛ kɛ bɛ sísa yɩ́.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.