Mateus 26

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɛhɩ, Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ dede m'ɔ yuelɩ'n, ɔ selɩ yɩ́ menian'n-mɔ kɛ:
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 Ɛmɔ sɩ kɛ ɔ ka cɩan nnyuan nán b'a li *Pakɩ fɛtɩ'n. Mân Baa'n, bɛ 'ba yɩ yɩ́ bɛ man menian'n-mɔ bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, ɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kɔ yia Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain kpa'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kayifʋ nɩn awulo ɛlɔ.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Anɩn bɛ lɛ jʋnlɩn jʋnlɩn atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ cɩ Zozi bɛ kun yɩ́ nvɩalɩɛ nun nɩn anwʋn.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Bɛ́ nwan: “Ɔ tɩ man kpa kɛ yɛ cɩ yɩ́ fɛtɩ nɩn anun. Sɛ yɛ cɩ yɩ́ fɛtɩ nɩn anun an, menian'n-mɔ kʋalaa 'ba jasʋ yɛ́ kɔmɩn anun.”
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Anɩn Zozi wɔ Betanin, bian kʋn awulo. Bian sɔ'n li Simʋn, ɔ tɩ kokobefʋɛ daba.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Balasua kʋn kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ, ɔ le anantɩlɩ bondoman kʋn yɩ́ sa nun. Anantɩlɩ sɔ'n gua yɔ sɩ kpa. Mɛlɛ mɔ bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ 'di like'n, balasua'n kɔ kaci anatɩlɩ'n kɔ gua Zozi ati nɩn asʋ.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Mɔ yɩ́ menian'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ yɔlɩ bɛ́ ɛya, bɛ́ nwan: “Anatɩlɩ ɛhɩ ɛsɛcɩɛ dɩɛ abʋ y'ɔ le benin?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Bɛ kʋala kɛ bɛ tɔnɩn yɩ́, bɛ fa yɩ́ esika'n bɛ man ehianfʋɛ'n-mɔ.”
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Bɛ hanlɩn sɔ mɔ Zozi tɩlɩ'n, yɩ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ jɩjɩ balasua sɔ nɩn ɔ? Like kpa yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ'a man mɩ́n ɔ.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Afɩ ehianfʋɛ'n-mɔ dɩɛ, ɛmɔ nʋn bɛ́ gua ɛwa cɩan daa. Nan mɩ́n dɩɛ, mɩn nʋn ɛmɔ tɩ man ɛwa dahuu.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Anatɩlɩ ɛhɩ mɔ ɔ'a tutu ɔ'a gua mɩ́n nwʋn'n, mɩ́n fuin nɩn esesie y'ɔ lɛ sesie ɔ.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ eyuadɩ nɩn anun lɩka biala mɔ bɛ 'bɔ Ɛjɔlɛkpa'n, bɛ 'kan like mɔ balasua ɛhɩ a yɔ a man mɩ́n nɩn anwʋn ɛjɔlɛ bɛ fa bɛ kacɩ yɩ́.”
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Ɛhɩ, Zozi menian bulu nʋn nnyuan'n, bɛ́ nunhan kʋn'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ Isikaliɔtɩ'n, ɔ hɔlɩ tʋlɩ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ a,
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 yɩ́ nwan: “Sɛ mɩn yɩ Zozi mɩn man ɛmɔ a, nzu like dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ 'fa man mɩ́n ɔ?” Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ ha jɛtɛ fufue mma abulasan bɛ kɔ wula yɩ́ sa nun.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Ɔ fi tɛmʋn sɔ'n, Zudasɩ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ ɔ 'sɩn sʋ ɔ yɩ Zozi man bɛ́'n.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Kpaʋn'n mɔ bɛ nwula man nun fali ayile'n, yɩ́ fɛtɩ cɩan'n m'ɔ li mʋa nɩn anun, Zozi menian'n-mɔ walɩ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ a, bɛ́ nwan: “Ninhan yɛ̂ ɛ kulo kɛ yɛ hɔ́ tʋ́n *Pakɩ alɩɛ nɩn ɔ?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Mɔ bɛ bisalɩ kosuan sɔ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ hɔ́ kulo ɛlɔ, sʋanlan sʋa awulo, bɛ se yɩ́ kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn nwan: Mɩ́n mɛlɛ nɩn a ju, wɔ́ awulo ɛwa yɛ̂ mɩn nʋn mɩ́n menian'n-mɔ yɛ 'di Pakɩ alɩɛ nɩn ɔ.’”
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Zozi menian'n-mɔ yɔlɩ m'ɔ helelɩ bɛ́ kɛ bɛ yɔ́'n bɛ tʋnlɩn Pakɩ alɩɛ'n.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Nɔsʋba, Zozi nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n kɔ tɛtanlan tɔbɩlɩ nɩn anwʋn.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Nán mɔ bɛ 'di like'n, Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, ɛmɔ nunhan kʋn 'ba yɩ mɩ́n man.”
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ alʋa kɔ bɔ bɛ́ nwʋn kpa. Bɛ́ nun kʋn biala nwan: “Yɛ́ Mɩn, nán mɩ́n ɔ.”
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Zozi nwan: “Sʋanlan'n m'ɔ nʋn mɩ́n yɛ́ sa wɔ talie nɩn anun'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ 'yɩ mɩ́n man ɔ.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 *Mân Baa'n, ɔ 'ba wu kɛ bɛ hɛlɛlɩ yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ'n wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nɩn anun'n. Nan sʋanlan'n mɔ ɔ 'yɩ yɩ́ man'n, munnzue hán yɩ́! Ɔ tɩ kpa kɛ ahan b'a nwʋ man sʋanlan sɔ'n bɔbɔ.”
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Zudasɩ mɔ ɔ 'yɩ yɩ́ man'n nwan: “*Labi, nán mɩ́n ɔ. Sɛ ato e.”
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Mɔ bɛ 'di like'n, Zozi kɔ fa kpaʋn, m'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bubu nun ɔ kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lé kpaʋn ɛhɩ bɛ lí, ɔ tɩ mɩ́n nwʋnnaan.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Yɩ́ nzin, ɔ kɔ fa divɩn kangɔ kʋn, m'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa ɔ kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ kʋalaa nʋ́n.
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 Ɔ sanlɩn kɛ nzan ɛhɩ tɩ mɩ́n moja ɔ di Nyanmɩan nyɩhyɛ'n m'ɔ nʋn ɛmɔ lɛ di nɩn ajinlanmun. Moja sɔ nɩn a butu a man menian dɔʋn a nyan ɛtɛ face.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, mɩn nʋn ɛmɔ yɛ lɛ mma nnʋn man divɩn ɛhɩ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Mɩn nʋn ɛmɔ yɛ 'nʋn divɩn fʋfɔlɛ'n mɩ́n Sɩ Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ.”
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ tʋ ejue. Bɛ fi ɛbɛlɛ bɛ́ nʋan y'ɔ le *Olivʋ bʋka nɩn asʋ.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Mɔ bɛ hɔlɩ juli Olivʋ bʋka nɩn asʋ ɛlɔ'n, Zozi nwan: “Ɛnɛ kɔngɔɛ muonun, ɛmɔ kʋalaa 'ba nwanndi mɩ́n, ɔ ka mɩ́n ngʋnmɩn. Ɔ sanlɩn kɛ, b'a hɛlɛ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ:
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Nan sɛ mɩn wu mɩn tinnge a, mɩn 'di mʋa ɛmɔ anyunnun Galile mân nɩn anun ɛlɔ.”
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Pɩɛlɩ jasʋlɩ a, yɩ́ nwan: “Sɛ bɛ́ kʋalaa bɛ nwanndi wɔ́ a, mɩ́n kʋnmgba cein dɩɛ mɩn nnwanndi man wɔ́ lé.”
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Mɔ Pɩɛlɩ anʋan tɔlɩ'n, Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ ɛnɛ kɔngɔɛ muonun, ɔ nʋn dee mɔ akɔ'n 'bɔ kokolokoo'n, ɛ 'kan yɩ́ ngʋkʋn kpɛ̂ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Pɩɛlɩ nwan: “Sɛ ɔ di mɔ mɩn nʋn wɔ́ wu bɔbɔ a, mɩn ngan man sɔ lé.” Yɩ́ menian'n-mɔ kʋalaa kɔ han sɔ bie.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ juli lɩka kʋn *Olivʋ bʋka nɩn asʋ. Bɛ fɛlɛ lɩka sɔ'n Gɛtɩsemanne (yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ lɩka mɔ bɛ yɩ ngo). Mɔ bɛ juli ɛbɛlɛ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ tánlan ɛwa nán mɩn 'tɩ mɩ́n nwʋn kaan mɩn yɔ asɔnɩn.”
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Mɔ ɔ 'kɔ'n, ɔ nʋn Pɩɛlɩ nʋn Zebede amma nnyuan'n yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ. Anwʋnmmubue nʋn alʋabɔ kɔ han Zozi.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ewue nɩn a man mɩ́n lʋa a bɔ mɩ́n nwʋn sʋnman. Ɛmɔ nʋn mɩ́n tánlan ɛwa, nán bɛ sísa!”
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Zozi hɔlɩ yɩ́ nyunnun mʋa kaan an, ɔ kɔ butu yɩ́ nyɩn asɩ ɔ kɔ yɔ asɔnɩn. Yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, sɛ ɛ kʋala kɛ ɛ kpala ewue nyinlinlin ɛhɩ gua a, anɩn kpala gua! N'ɛ man mɩn nʋn ewue kangɔ nɩn anun. Nan kʋsʋ like biala anun, yɔ mɔ ɛ kulo'n nan n'ɛ yɔ mɔ mɩn kulo'n.”
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 M'ɔ yɔlɩ asɔnɩn'n yuelɩ'n, ɔ kɔ sa kɔ a yɩ́ menian nsan'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ 'ba ju a, anɩn bɛ lɛ dafɩ. Zozi kɔ fɛlɛ Pɩɛlɩ, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ a ngʋala man mɩ́n nʋn asɩ tanlan dɔhyʋɩlɩ kʋnmgba cein?
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Nán bɛ dafɩ, bɛ tánlan asɩ bɛ yɔ́ asɔnɩn, nán Abɔnsanmʋn a nzɔ man ɛmɔ a nnɩan man. Ɔ wɔ ɛmɔ ahʋnlɩn nɩn anun kɛ ɛmɔ 'yɔ, nan kʋsʋ anwʋnnaan'n le man anwʋnsɛlɛ.”
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ biekun. Yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, sɛ m'an nnʋn man ewue kangɔ ɛhɩ anun nán ɔ nyɔ man ye a, anɩn man n nʋ́n nun kɛ ɛ kulo'n.”
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Zozi kɔ sa kɔ a. Ɔ 'ba ju a, anɩn yɩ́ menian'n-mɔ lɛ dafɩ kpa. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn nafɛlɛ nɩn a bʋ bɛ́.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Yɩ́ kpɛ̂ nsan nɩn asʋ, Zozi kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ asɔnɩn kʋnmgba nɩn ɛyɔlɛ biekun.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 M'ɔ yɔlɩ asɔnɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ sa kɔ a yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ, nán ɔ'a bisa bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ tɛ dafɩ bɛ tɛ de bɛ́ ɛnwʋnmɩan? Ɛmɔ nɩ́an, dɔɛ'n mɔ bɛ 'fa bɛ yɩ Mân Baa'n bɛ man ɛtɛfʋɛ'n-mɔ nɩn a ju.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Ɛmɔ jásʋ bɛ mán yɛ hɔ́. Ɛmɔ nɩ́an, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ mɩ́n man'n, ɔ'a ju ɛwa.”
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Zozi anʋan ngɔ tɔ man, yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun kʋn'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ'n kɔ fite ɛbɛlɛ. Ɔ 'ba a, menian dɔʋn si yɩ́ sʋ. Bɛ lile dadɩɛ nʋn koloman. Menian sɔ'n-mɔ, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlɩn bɛ́ ɔ.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Mɔ bɛ 'ba'n, Zudasɩ mɔ ɔ 'yɩ Zozi man'n kɔ hele bɛ́ nzɔlɛ kʋn. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan'n mɔ n gɔ tɔ yɩ́ nun'n, anɩn ɛmɔ sɩ kɛ yɩ́ dein ɔ. Ɛmɔ hyɩ́ yɩ́.”
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Mɔ Zudasɩ juli ɛbɛlɛ nɩn ala, ɔ kɔ kpunnge Zozi. Yɩ́ nwan: “*Labi, anun o.” M'ɔ hanlɩn sɔ'n, ɔ'a tɔ Zozi nun.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Zozi nwan: “Mɩ́n manngʋn, like mɔ ɛ walɩ yɩ́ ɛyɔlɛ'n, yɔ.”
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ nʋn Zozi wɔ ɛbɛlɛ nɩn anun kʋn kɔ hyʋɩn yɩ́ dadɩɛ'n, ɔ kɔ kpɛ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa nɩn anzʋ'n.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 M'ɔ kpɛlɩ yɩ́ nzʋ'n, Zozi nwan: “Fa wɔ́ dadɩɛ'n wula yɩ́ bʋa nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ mɔ bɛ fa dadɩɛ bɛ kʋn'n, dadɩɛ yɛ̂ ɔ 'kun bɛ́ ɔ.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Ɛ nzɩ man kɛ sɛ mɩn se mɩ́n Sɩ kɛ ɔ bɛ́lɛ mɩ́n nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ akpɩɩ akpɩɩ maan bɛ sísa mɩ́n an, ɔ 'yɔ yɩ́ kɩkaala ɔ?
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Sɛ mɩn yɔ yɩ́ sɔ a, ɔ 'yɔ sɛ nán Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn a kpɩn sʋ? Mɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn a han'n, ɔ di kɛ ɔ yɔ sɔ.”
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 M'ɔ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, Zozi kɔ han kɔ hele meninsʋnman'n kɛ: “Ɛmɔ 'ba hyɩ mɩ́n an, anɩn ɛmɔ le dadɩɛ nʋn koloman kɛ kodiawu y'ɔ le mɩ́n. Kɛmɔ cɩan daa n dɩ asɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun mɩn kekele menian'n-mɔ ninnge'n, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ a njɩ man mɩ́n ɔ?”
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Nan yɩ́ kʋalaa a yɔ sɔ, ɔ'a man ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn m'ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun nɩn a kpɩn sʋ. Mɛlɛ sɔ nɩn anun, Zozi menian'n-mɔ kʋalaa yacili yɩ́ ɛbɛlɛ bɛ nwanndili.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Bɛ́ mɔ bɛ hyɩlɩ Zozi'n, bɛ nʋn yɩ́ hɔlɩ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Kayifʋ nɩn awulo. Ɛbɛlɛ yɛ̂ *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ hɔlɩ yialɩ ɔ.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Mɔ bɛ 'kɔ'n, anɩn Pɩɛlɩ lɛ di Zozi fannvanndʋ dede bɛ juli Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn awulo. Pɩɛlɩ kɔ wʋlʋ awulo nɩn anun, ɔ kɔ tanlan nzalafʋ'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ, ɔ 'nɩan kɛ ɛjɔlɛ sɔ'n 'ba kpɩn gua yɩ́ bʋ'n.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn menian'n-mɔ kʋalaa mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ tʋn Zozi ɛsʋan bɛ kun yɩ́.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Bɛ kpʋnndɛlɩ, kʋsʋ bɛ ngɔ nyan man bie sunnzun mɔ adanzɩyua dɔʋn tʋnlɩn yɩ́ ɛsʋan ɔ. Yɩ́ bɛ-yue-asɩɛ, menian nnyuan walɩ a, bɛ́ nwan:
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 “Bian ɛhɩ a han kɛ: ‘Mɩn kʋala kɛ mɩn bu Nyanmɩan sua'n mɩn fa cɩan nsan mɩn si.’”
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Mɔ menian'n-mɔ hanlɩn sɔ'n, Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kɔ jasʋ, ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan bɛ gua wɔ́ nwʋn'n, ɛ mmua man bie ɔ?”
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Zozi ngɔ tɛ man yɩ́ sʋ.
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Yɛ̂ wɔ́ nʋan wɔ sʋ ɛ lɛ kan nɩn ɔ. Nan mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, ɛmɔ 'ba nwun yɩ́ kɛ *Mân Baa'n tɩ Nyanmɩan tunminfʋɛ'n fama sʋ. Ɛsɛ ɛmɔ 'ba nwun yɩ́ kɛ ɔ fi anwunno ɛlɔ bɔlɛ́ nɩn anun ɔ lɛ ba.”
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Mɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n Zozi anʋan nun'n, ɔ kɔ sɔ taladɩɛ'n mɔ yɩ́ muonun ɔ wula'n ɔ kɔ sosua nun. Yɩ́ nwan: “Sian dɩɛ, yɛ mgbʋnndɛ man adanzɩɛ kʋ́n! Afɩ ɛmɔ kʋalaa a tɩ kɛ ɔ'a han ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ'a tia Nyanmɩan!
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Nan ɛmɔ nwan nzɛ?”
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Ɛhɩ, bɛ kɔ tʋtʋ Zozi anyunnun ngɛsɛlɛ, ɛsɛ bɛ kɔ tʋtʋ yɩ́ kɔtɔlɛ. Mmie-mɔ fɩa yɩ́ nyɩn bɛ kpaci yɩ́ nyɩn nɩn asʋ,
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 anɩn bɛ́ nwan: “Wɔ́ mɔ ɛ tɩ Kilisi'n, kele yɛ́ sʋanlan'n mɔ ɔ'a kpaci wɔ́ nyɩn nɩn asʋ'n!”
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Pɩɛlɩ tɩ awulo nɩn abʋ ɛlɔ. Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn afanɩan kʋn kɔ a Pɩɛlɩ anwʋn ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, anɩn ɛ si Zozi m'ɔ fi Galile mân nɩn anun nɩn asʋ bie.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ suli akpʋlʋwa bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan'n mɔ ɛ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n, mɩn nzɩ man yɩ́.”
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Ɛhɩ, ɔ fi ɛbɛlɛ ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ hɔ kɔ jinlan awulo nɩn anʋan nɩn anun ɛlɔ. Afanɩan kʋn biekun kɔ nwun yɩ́. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ gua ɛbɛlɛ'n kɛ: “Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n, anɩn bian ɛhɩ si yɩ́ sʋ bie.”
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Ɛhɩ, Pɩɛlɩ nwan: “Mɩn kan ndâ kɛ mɩ́n dɩɛ, mɩn nzɩ man sʋanlan sɔ'n!”
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Ɔ hyɛlɩ kaan an, bɛ́ mɔ bɛ gua ɛbɛlɛ'n kɔ kpunnge Pɩɛlɩ, bɛ́ nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, ɛ wɔ menian sɔ'n-mɔ anun bie. Ɔ sanlɩn kɛ wɔ́ ɛjʋjɔlɛ'n kele lɩka mɔ ɛ fi'n.”
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Ɛhɩ, Pɩɛlɩ nwan: “Mɩn kan ndâ kɛ mɩn nzɩ man sʋanlan sɔ'n! Sɛ ato yɛ̂ mɩɩn di a, Nyanmɩan Kpili túa mɩ́n yɩ́ nwʋn kalɛ!”
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Pɩɛlɩ ati kɔ kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi hanlɩn helelɩ yɩ́'n. Zozi nwan: “Ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ'n, ɛ 'kan yɩ́ ngʋkʋn kpɛ̂ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.” M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Pɩɛlɩ fitelɩ ɔ sunlin sɛlɛ kpa.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.